γονείς με κολικούς

5.9.14 summer lovers (yeah baby..!)

Posted on: September 7, 2014

summer_onenightstand

Πίκσουρ δις:

Είναι μια Τετάρτη Αυγούστου. Κουφονήσι. 8 παρά τέταρτο το πρωί. Τα 3 μπλε γυαλότουβλα πάνω από το χτιστό κρεβάτι αφήνουν ελάχιστο φως να μπει και οι κουρτίνες κουνιούνται ελαφρά από τη μπαλκονόπορτα φέρνοντας μέσα τη δροσιά της θάλασσας. Είναι αυτό που ξυπνοκοιμάσαι λίγο ίσα ίσα για να καταλάβεις ότι όντως είσαι σ’ ένα παραδεισένιο μέρος, δεν χρειάζεται να πεταχτείς να ντυθείς και έξω όλα είναι τέλεια. Πάνω που το αντιλαμβάνομαι, μισοκοιμισμένη, κάτι αρχίζει να κουνιέται στο κρεβάτι. Όπως είπα και πριν είναι όλα τόσο τέλεια που δεν θα μου φαινόταν περίεργο αυτό που κουνιέται να είναι τελικά ο Johnny Depp. Ας μη χαλάσω την φαντασίωση, σκέφτομαι. Εξάλλου σε λίγο θα μάθω. Γιατί αυτό που κουνιέται πλησιάζει. Αρχίζει να ανεβαίνει αργά πίσω από την πλάτη μου (#wtf? δεν είναι αυτό που φαντάστηκα..) και πριν το καταλάβω 2 μπούκλες (ούτε ο Johnny είναι..) μου γαργαλάνε το μέτωπο και μια φωνή ψιθυριστή μου λέει: ‘’μαμά, ο ήλιος τι τρώει…;;;’’

Ε, μα τι νόμιζες ντίαρ; ότι σε άφησα τόσους μήνες γιατί το γύρισα στο σοφτ πορνό; Δεν θα ‘ταν κι άσχημη ιδέα εδώ που τα λέμε, έχουν γεμίσει τα σόσιαλ από ανέραστους γονείς, αν και θα ‘ταν λίγο περίεργη κληρονομιά για τον Billy the kid…

Μπα, τα ίδια θα λέμε πάλι, δεν αλλάζουμε θέμα προς το παρόν. Εξάλλου το θέμα όλων των μπλογκ που ασχολούνται με την μητροπατρότητα (πόσο θα ‘θελα να υπήρχε μία λέξη για όλο αυτό) είναι ουσιαστικά ότι η ζωή σου αλλάζει 100% όταν κάνεις παιδί. Απλά ο καθένας το βλέπει διαφορετικά και το παρουσιάζει με τον τρόπο του. Τα καλά νέα είναι ότι το ‘’θέμα’’ μας αποκτά μια χιουμοριστική χροιά από μόνο του μόλις περάσει τα 2 περίπου. Θα ‘λεγα και σουρεάλ, ναι, ναι..Καμιά φορά τα επίπεδα σουρεάλ είναι τέτοια που θα μπορούσαν να συγκριθούν μόνο με μια πιθανή συζήτηση μεταξύ Γούντι Άλεν και Ταραντίνο. Διότι το παραπάνω περιστατικό είναι καλοκαιρινό.Το περιβάλλον γύρω του είναι σούπερ. Ναι ok, πρέπει να βρεις γρήγορα τι σκατά τρώει ο ήλιος στις 8 παρά τέταρτο το πρωί στο Κουφονήσι και μάλιστα αποστομωτικά ώστε να μην το συζητάς μέχρι να ξεθωριάσουν όλα τα Κουφονήσια γύρω σου. Αλλά τουλάχιστον εκεί θα τον ξεγελάσεις με μια βουτιά. Σου ‘χω πολύ καλύτερα: Της πόλης. Ακόμα καλύτερα: του μπάνιου. Αυτό με την πόρτα του μπάνιου by the way, είναι εξοργιστικό και κανείς δεν ασχολείται σοβαρά (τι διάολο μόνο σ’ εμένα τη σπάει;). Φαίνεται πως είναι γραμμένο με κάποιον τρόπο στο dna τους ότι η πόρτα του μπάνιου ΑΝΟΙΓΕΙ ΟΠΟΤΕ ΘΕΣ.

Και πάμε ρυθμικά:

One, two, Billy’s comin for you

Three, four, shut the door…

– Μαμά

…. (κάνω ντουζ εγώ τώρα)

– ΜΑΜΑΑΑ

– Ναι αγάπη μου, κάνω μπάνιο τι έγινε; (λάθος ερώτηση, μεγάλο λάθος. Διότι δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να φέρει πίσω..)

– Μαμά, (πολύ σοβαρός) ένα πόνυ, μεγάαααλο, που ήταν μονόκερως… (παύση για να δει αν ακούω)…ΜΑΜΑ

– (ανοίγω κουρτίνα μπάνιου) Ακούω!!

– τι είπα; (τσεκ..)

– Το πόνυ το μεγάλο ο μονόκερως…λέγε..

– (ξανά) Ένα πόνυ μεγάλο που ήταν μονόκερως, πήγε την αδερφή του στο φεγγάρι και την άφησε εκεί για πάντα. (με στόμφο και γουρλωμένα μάτια όπως εξάλλου απαιτεί μια τέτοια είδηση)

– (Να μη σου περιγράψω το ύφος μου.. Ελπίζω σιωπηλά ότι δεν θα είναι συζήτηση αλλά μια απλή, πολύ σημαντική βεβαίως, δήλωση του παιδιού μου σχετικά με το πόνυ το μονόκερω τον αστροναύτη, που το λες και αδελφοκτόνο αν το καλοσκεφτείς..)

– Μαμά, αυτό τώρα είναι καλό;

– (Αυτό εννοούσα! Είδες που σου τα ΄λεγα; Τώρα εγώ πρέπει να σκεφτώ αν είναι καλό που το πόνυ το μεγάλο με το κέρατο πήγε την αδερφή του στο φεγγάρι και την άφησε εκεί για πάντα. Από πού να το πιάσω; Εντωμεταξύ περνάει ο χρόνος μου, πρέπει να δώσω μια απάντηση γρήγορα και κυρίως να τον αιφνιδιάσω γιατί αν το πάω χαλαρά θα με σκίσει, σίγουρα θα ‘χει την επόμενη ερώτηση έτοιμη….τι να πω;…τι να πω…; Θα το πάω θετικά δεν θα τον τρομάξω) E, καλό μου φαίνεται αγάπη μου, γιατί όχι, μια χαρά είναι στο φεγγάρι τα βλέπεις και όλα από ψηλά.

– Τι καλό ρε μαμά; αφού εκεί έχει μόνο νύχτα

– (Είδες άμα πας να κάνεις το καλό; Δε με βλέπω να τη βγάζω καθαρή..) Ναι δεν έχεις άδικο. Γιατί την πήγε εκεί όμως βρε αγόρι μου;

– Δεν ξέρω μαμά. ΕΣΕΝΑ ΡΩΤΑΩ! Κι εσύ είπες πως είναι καλό. Άμα είναι καλό να πάμε κι εμείς στο φεγγάρι! Γιατί δεν πάμε;

– (θα το πάω ορθολογιστικά) Δεν πάμε στο φεγγάρι γιατί δεν είμαστε αστροναύτες και γιατί δεν έχουμε διαστημόπλοιο. Επίσης, πράγμα εξίσου σημαντικό, μερικοί από μας ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ να πάμε στο φεγγάρι!

– (ύφος απορίας με παύση) Και τότε μαμά το πόνυ ΠΩΣ ΠΗΓΕΕΕΕ; Ε; εξίσου; (λέξη που μάλλον του άρεσε αλλά δεν ξέρει τι σημαίνει και αποφάσισε να τη βάλει για έμφαση στο τέλος)

– (Κίνηση απελπισίας, σύνηθες το φαινόμενο σε άπειρους γονείς. Προέρχεται συνήθως από τον εκνευρισμό που δημιουργείται όταν δεν έχουμε τι να απαντήσουμε στα τετράχρονα) Το πόνυ πήγε επειδή είναι πόνυ μονόκερως. Αυτά μπορούν να πάνε χωρίς διαστημόπλοιο. Εμείς όχι.

Καταλαβαίνεις ότι αυτή η εμπεριστατωμένη άποψη ότι το πόνυ-μονόκερως μπορεί να πάει στο φεγγάρι χωρίς διαστημόπλοιο ενώ οι άνθρωποι όχι, είναι τουλάχιστον βλακώδης. Αλλά γιατί να μην το πιστέψει να τελειώνουμε; Εδώ πιστεύει ότι η 7χρονη Ντόρα γυρίζει τις ζούγκλες με μια παπουτσωμένη μαϊμού και σώζει μωρά τζάγκουαρ. Δηλαδή γιατί ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΙΘΑΝΟ;;

Δεν ξέρω δεν ξέρω. Υπάρχει μια λεπτή γραμμή μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας σ’αυτές τις ηλικίες. Μπαίνω στον πειρασμό καμιά φορά κι εγώ να ενισχύσω το φανταστικό περισσότερο. Αλλά μετά αναγκάζομαι να κάνω την ξινή και πάλι και να τον προσγειώσω διότι χάρη στο μπαμπά του το παιδί θα πιστεύει έτσι κι αλλιώς για πολύ καιρό ότι το καραβάκι που σε πάει στο κάτω Κουφονήσι είναι πειρατικό, ότι στα βράχια ζουν τεράστιοι καλοί δράκοι, ότι οι καρχαρίες είναι φίλοι μας και ότι στην αποθήκη μας στο υπόγειο ζει ένα τεράστιο κουνούπι, ο Μάνθος (λυπάμαι πολύ τον πρώτο άνθρωπο Μάνθο που θα γνωρίσει) που τσιμπάει όταν δεν είμαστε καλοί.|

Πι.Ες.1 Τώρα που το ξαναβλέπω ο τίτλος του ποστ είναι εντελώς άσχετος με το περιεχόμενό του. Έχει μια μικρή σχέση με την πρώτη παράγραφο αλλά μέχρι εκεί.

Πι.Ες.2 Το yeah baby ωστόσο μου βγήκε λίγο αυθόρμητα αφού επιτέλους μου ‘ρθε έμπνευση κι έγραψα κάτι!

Πι.Ες.3 Is that a pen in your pocket βρε or r u happy to see me?  😉

Advertisements

13 Responses to "5.9.14 summer lovers (yeah baby..!)"

Ναι!!! Χαίρομαι που σε βλέπω ξανά φίλη μου! Σε πεθύμησα!

🙂 Κι εγώ πολύ φίλη μου!!

Και το χα μεγάλη απορία αν μόνο ο δικός μου (4,5 τώρα) είχε μονίμως (κ ακόμα έχει) ένα γιατί κ πώς στο στόμα του!

Τελικά είναι προνόμιο ολονών. Οι απορίες τους είναι μοναδικές όμως δε μπορείς να πεις!

Άι εμ πολύ χάπι του σι γιού, μετά δε από τόσο καιρό, bravo!… Υποψιαζόμουν βεβαίως βεβαίως πως έριχνες που και που κλεφτές ματιές στο blog μου αλλά κατά τ’ άλλα μούγκα … δεν έφτιαξες ακόμα το ορθογραφικό σου λεξικό, αυτό το είχα ξεχάσει… σόρι αν κάνω και τέτοια λάθη! 😉
Ένα θα σου πω, για να θυμάσαι ακόμα τα ουάν νάιτ σταντ και να έχεις και παιδιά 7 και 4 ετών, πολύ καλά ΤΟ πας! χαχαχα! 😉
Προσωπικά σαν γιαγιά τα πάω φίνα με τα “σταντς” και με τα εγγόνια μου (7 και 5) μόνο με τη νύφη λίγο ζορίζομαι που παραδιαβάζει Ασκητή και διάφορα ψυχολογικά βιβλία και μου ρίχνει ευθύνες για το ανεξάρτητο μεγάλωμα του γιου μου – συζύγου της…
Θεέ μου, πόσα θα καταπιώ ακόμα για χάρη της δικής μου ψυχικής ησυχίας;
Χαίρομαι που μας γράφεις, για να δούμε θα έχει συνέχεια αυτή η ξαφνική λάμψη-έπνευση και αν θέλεις ΕΣΥ να ξέρεις τι τρώει ο ήλιος, μείνε δυο βδομάδες μακριά απ’ τα παιδιά σου και θα ξέρεις!!! 😉

ΑΦιλάκιααααααααααααααααα πάντα χαμογελαστά… ναι αντέχω ακόμα! ❤

Μου ‘λειψες μάγισσά μου. Πολύ ωραία μου τα λες στα σχόλιά σου. Μια μέρα θα σε πάω για καφέ/τσάι/ρούμι, ότι πίνεις τέλος πάντων για να ‘χουμε ώρα να συζητάμε για ουάν νάιτ σταντς και ψυχική ηρεμία!
Δεν ξέρω πως να βάλω corrector στα σχόλι, ντρέπομαι αλλά δεν ξέρω! 😉
Εύχομαι κι εγώ να συνεχίσω να γράφω. Είναι θεραπευτικό.

ΑΦ ΑΦ ΑΦ ! ❤

Βρε καλώς την! Είδα κι εγώ e-mail με ειδοποίηση για νέο post και νόμιζα πως έκανες πλάκα! (είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα, από τον Ιούλιο έχω να γράψω….). Στην αρχή χάρηκα με το Κουφονήσι, το αεράκι, την θάλασσα και μετά έπεσα από την καρέκλα με το “το πόνυ το μεγάλο με το κέρατο”!!!! Μα μου έφυγε όλη η ρομαντική διάθεση! Ακούς εκεί ο μονόκερος = πόνυ με κέρατο! Πφφφφφφφφφφφφφ μεγάλοι!!!

Εδώ νόμιζα εγώ πως έκανα πλάκα Μαράκι μου. Κόντεψα να ξεχάσω το password για το dashboard! 😉
Ρομαντική ψυχή κι εσύ, πως να μην ξενερώσεις!
φιλάκια πολλά!

Καλώς μας ήρθες πάλι Εύα μου. Πολύ χάρηκα που έγραψες μετά από τόσο καιρό!! Ας πάμε φαντασίωση πρώτα, αγαπητή μου οι φαντασιώσεις όταν είμαστε μάνες, ξεκινούν όταν κοιμούνται τα ζουζούνια μας και τελειώνουν λίγο πριν ξυπνήσουν. Αν έχεις mood για φαντασίωση βέβαια, με όλες αυτές τις κουφές απαντήσεις της μέρας που έχεις δώσει στις κουφές ερωτήσεις των ζουζουνιών σου! Εγώ δηλώνω, φέτος με 2 αγόρια 6 1/2 και 8 ετών, ήταν οι πρώτες μου οκογενειακές διακοπές τόσο free από τέτοια θέματα. Επιτέλους μεγαλώσανε!!! Βρε ούτε μια φορά να τσακωθούν; Δεν τ΄αναγνώριζα!! Και το σημαντικότερο τέρμα το πρωινό ξυπνημα λες και θα πάμε για σκάψιμο στο χωράφι, μιλάμε για πολύ ρέκλα!! Ας πάμε στην απάντηση του “πόνυ-μονόκερου”, τι απάντηση να δώσεις κι εσύ αφού είσαι μεταξύ ονειροφαντασίωσης και αναρώτησης ν΄ανοίξω μάτι ή όχι;;; Μην έχεις ενοχές λοιπόν ότι απάντησες απάντησες!! Next question please, I’ m an expert now to baby-answers, κάπως έτσι τέλος πάντων, που το έλεγε και μια φίλη Κύπρια παλιά!! Κι ερχόμεθα εις το θέμα της τουαλέτας. Θυμάμαι που το ΄χα πει στον άντρα μου (οταν διαλέγαμε τις πόρτες στο σπίτι μας), κουρτίνα να βάλουμε στο μπάνιο, τι τη θέλουμε την πόρτα. Δεν με άκουσε, το μόνο πόμολο πόρτας που έχει ξεθωριάσει και η πρώτη πόρτα που έχει αρχίσει να μη κλείνει Υ.Γ. 1 και μοναδικό:: Και μην αρχίζεις πάλι να φωνάζεις πως έγραψα πολλά, έχω απωθημένα, βλέπεις μου έλειψες!!!! Γράφε πιο συχνά λατρεμένη μου. Φιλούμπες σε όλη την οικογένεια!!!!!!!

Είχα τόσο καιρό να γράψω και να διαβάσω σχόλιό σου που μου φάνηκε μικρό αγάπη μου να ξέρεις!
Ξέρεις αυτό φοβάμαι. Που θα μεγαλώσει ο μικρός και μετά ούτε απορίες, ούτε ξυπνήματα ξαφνικά, ούτε τίποτα. Με πιάνει μια θλίψη γι’ αυτό το μέλλον..

Νομίζω ότι τώρα που δεν ξυπνάνε τα δικά σου νωρίς ήρθε η σημαντική ώρα να φτιάξεις την πόρτα του μπάνιου. Μην το σκέφτεσαι. Καν’το! Πάρε βαθιές ανάσες και προχώρα! Εγώ είμαι μαζί σου. Θα το γιορτάσουμε μετά!

φιλιά πολλά!

Hey όντως μας έλειψες, κι εσύ κι οι μονόκεροί σου
Καλωσήρθες!

Πι Ες. Κουφονήσι; πότε ακριβώς; μήπως συμπέσαμε δλδ (αχ κουφονήσι…)

Καλώς σας βρήκα πάλι! Κουφονήσι 16-24 Αυγούστου και πέρσι εκεί και του χρόνου με βλέπω σίγουρα εκεί. Το ‘χω ερωτευτεί!
Εσύ;

Αχ με πρόδωσαν οι ειδοποιήσεις στα comments
Πέρυσι κι εμείς κουφονήσι κι ερωτευτήκαμε ομοίως
Φέτος ψάξαμε για κατάλυμα αλλά μάταια – σύραμε λοιπόν τα κομμάτια μας ως την αντίπαρο
September’s resolution: για του χρόνου θα κλείσω από χριστούγεννα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: