γονείς με κολικούς

Posts Tagged ‘χρήσιμα

5 high five

Κατά το 7 θανάσιμα αμαρτήματα όπως καταλαβαίνεις. Βέβαια εγώ βρήκα 5 χαμένες αρετές. Βλέπεις όλες τις υπόλοιπες εξακολουθώ να τις διατηρώ (#fail). Πρόκειται για τον καταλληλότερο τρόπο να εγκαινιάσω τα ποστ του 2013. Έψαχνα έψαχνα, καλύτερο δεν βρήκα. Ιδού:

Υπομονή

Έχεις καθαρίσει ποτέ γαρίδα με μαχαιροπήρουνο; Όχι; Κρίμα. Εγώ ναι. Πολλάκις. Και το απόλαυσα όλες τις φορές. Όχι δεν είμαι σπασικλάκι και σε πληροφορώ δεν είχα καμία απολύτως διαταραχή. Για την ακρίβεια το καθάρισμα με μαχαιροπήρουνο μου έπαιρνε λιγότερο χρόνο από το καθάρισμα με το χέρι και επιπλέον δεν λερωνόμουν ποτέ την στιγμή που όλο το τραπέζι γύρω μου είχε ροζ λεκέδες. Η μητρότητα τα άλλαξε όλα αυτά. Όχι απλά δεν καθαρίζω καν τη γαρίδα αλλά την τρώω όπως είναι και εύχομαι να είναι φρέσκια για να μη μου σταθεί το κέλυφος στον οισοφάγο. Τι μεσολάβησε; τι μου συνέβη; Billy the kid οφ κορς….

Διότι πόσες φορές ν’ ακούσει κανείς το ‘’Σεχούντεννα-Πωτούγεννα-πώτη-γιοτή-του-χόνου’’ συνεχόμενα από αρχές Δεκεμβρίου χωρίς να λυγίσει; Ε; Σε ρωτάω πόσες; Εδώ ακόμα πεταγόμαστε τη νύχτα επειδή ξυπνάμε από το ‘’μελισσοβότανο-που-λούζονται-οι-κυλάδες’’ σε dolby surround από το παιδικό….! Που να μαραθεί και να πλαντάξει το μελισσοβότανο. Το αντιλαμβάνεσαι; Περιμένω με αγωνία την επόμενη γιορτή να μας ξεκολλήσει το κάλαντο γιατί δεν την βγάζω. Τρομάξαμε να μας φύγει το ‘’βάζει-ο-Ντούτσε-τη-στολή-του-βε-το-φουκαλά’’, τώρα που το σκέφτομαι μάλιστα μας πέρασε γρήγορα εν αντιθέσει με το μωραΐτικο που συνεχίζει να φιγουράρει στην πρώτη θέση των charts για 8η συνεχή εβδομάδα. Μετά μου λες εσύ υπομονή..

Καλή μνήμη

Και καλά κρασιά μπορώ να σου πω. Θυμάμαι κάτι εποχές όχι πολύ παλιά που θυμόμουν όλα τα ονόματα των ηθοποιών που ενσάρκωναν τα Bond girls, την ηλικία τους, που αλλού έπαιξαν μετά και αν στα Όσκαρ φορούσαν Marchesa ή Dior. Με το μαγικό ραβδάκι της μητρότητας καμιά φορά δυσκολεύομαι να θυμηθώ τον ίδιο τον James Bond – Daniel Craig. Είναι που είναι ξανθός και δε μ’αρέσει, ήρθε και το παιδί, αποτελειώθηκα. Και καλά θα μου πεις, μπορείς να επιβιώσεις και χωρίς τις παραπάνω πληροφορίες. Να το δεχτώ. Αν και είναι εντελώς έξω από την ιδιοσυγκρασία μου να θυμίζω εκείνη την διαφήμιση: ‘’είδα μια ωραία ταινία προχθές, που έπαιζε μωρέ εκείνη η ξανθιά η ψηλή μ’ εκείνον τον Γάλλο…’’ το έχω αποδεχτεί. Το μυαλό μετά την μητρότητα μοιάζει με σκληρό που θέλει format. Σιγά σιγά επανέρχεσαι αλλά ποτέ στα ίδια επίπεδα. Το καλό είναι ότι κάποια μέρα θα ξαναθυμηθείς πως το όνομα του χαρακτήρα που ενσάρκωνε ο Κέβιν Σπέισι στους Συνήθεις Υπόπτους ήταν Κάιζερ Σόζε. Το κακό είναι ότι την ίδια μέρα θα ξεχάσεις να πάρεις γάλα.

Πειθώ

Μη με βλέπεις έτσι. Εγώ κάποτε σε πουλούσα και σε αγόραζα χωρίς να το καταλάβεις. Μόνο αυτό; Το σκεφτόμουν και το έκανες! Δεν προλάβαινα καν να το πω. Professor X των X-Men ένα πράμα. Θα έβγαινε έξω όλη η παρέα επειδή εγώ το σκέφτηκα και επειδή εγώ το κανόνισα. Απεργούσαν οι λιμενεργάτες και είχα να παραλάβω εισιτήριο από τον Πειραιά; Για ‘μένα έκαναν εξαίρεση. Είχες ν’ αγοράσεις ρούχο για γάμο-βάφτιση-πάρτυ-αρραβώνα-prom;;; Εγώ το διάλεγα! Τώρα που το ξανασκέφτομαι μόνο τον άνδρα μου μου πήρε λίγο περισσότερο καιρό να τον πείσω…

Είχα την λανθασμένη εντύπωση πως αυτό είναι ένα έμφυτο ταλέντο και πως να πάει κανείς ενάντια στη φύση του; Λάθος. Μεγάλο λάθος. Χρόνια σπαταλήθηκαν άδικα σε σεμινάρια και τεχνικές πωλήσεων. Δεν έχουν την παραμικρή επίδραση στον καρπό του έρωτά μου:

–          Μπιλάκο πιο μακριά από την τηλεόραση, θα χαλάσουν τα ματάκια σου

–          Όχι

–          Αγάπη μου πήγαινε λίγο πιο μακριά, θα σε πονέσουν τα ματάκια, κρίμα

–          Όοοοοχιιιιιιιιι ..!!!!!

–          (αγριάδα) Βασίλη πας πίσω ΤΩΡΑ γιατί αλλιώς η τηλεόραση κλείνει

–          ….Τσαφ! (πατάει το κουμπί και την κλείνει)  ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ ΠΙΟ ΠΙΣΩ !!!!!

–        (βαθιά ανάσα θυμάμαι ξαφνικά ότι σ’ αυτή την συζήτηση είμαι εγώ ο ενήλικας) Αγάπη μου εσύ βλέπεις τηλεόραση εγώ γιατί να πάω πιο πίσω;

–          NA ΠΑΣ ΕΣΥ ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ (τσιριχτά)

–    (καλόπιασμα) Βρε γλυκούλη τι μου λες τώρα χαζομάρες; Αν θέλεις να δεις τηλεόραση πρέπει να πας πιο πίσω

–          …Τσαφ! (ανοίγει την τηλεόραση και κολλάει μούρη)

–      (φιλότιμο) Ε, τώρα έτσι κάνουν τα καλά παιδάκια; Αφού εσύ είσαι καλό παιδάκι γιατί κάνεις χαζά;

–          ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΧΑΖΑ ΕΣΥ ΚΑΝΕΙΣ ΧΑΖΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

–          (απελπισία) Βασίλη αν πας πιο πίσω θα σου δώσω καραμέλα χρωματιστή

–          (λάμψη στο βλέμμα) ΠΟΛΛΕΕΕΕΕΣ ΘΕΛΩΩΩΩΩΩΩΩ!

–          (παθέτικ) θα σου δώσω 2

–          Εντάξει! (πάει πιο πίσω επιτέλους)

Quiz: Ποιος κέρδισε;

Κριτική ικανότητα

Βρε παιδί μου εντάξει, δεν θέλω να σου τα λέω και όλα μαύρα. Θα μου πεις, τι δηλαδή κάνουμε ένα παιδί και χάνεται ο κόσμος; όχι βρε κουτό αλίμονο. Απλώς αναφέρω κάποια γεγονότα που μπορεί να σου συμβούν βάση του νόμου των πιθανοτήτων. Για παράδειγμα υπάρχει πιθανότητα να θελήσεις κάποια στιγμή να βάλεις τα αυγά στο ψυγείο κι επειδή με το ένα χέρι προσπαθείς να κρατήσεις το παιδί μακριά από την ανοιχτή πόρτα, δεν υπολογίζεις σωστά και τα αυγά πέφτουν κάτω. Και τα 6. Αυτό. Ή μπορεί να βάλεις το γάλα να ζεσταθεί και να σκεφτείς ότι ο χρόνος σου φτάνει για κλείσεις το θερμοσίφωνο αλλά στο δρόμο πατάς τον James το τρενάκι οπότε καθυστερείς και το γάλα χύνεται. Απλό. Δε μπορείς πια να υπολογίζεις σωστά. Καλό είναι να μη σε πάρει η μπάλα και να ξοδεύεις περίπου ένα τέταρτο για ν’ αποφασίσεις αν με την σάλτσα σου θέλεις πένες ή σπαγγέτι.

Ψυχραιμία

Απλό και σύντομο: Πριν κάνω παιδί όταν έπαιρνα τηλέφωνο στο σπίτι και δεν απαντούσε κανείς υπέθετα ότι μάλλον ο καλός μου δεν γύρισε ακόμα ή είναι στο μπάνιο και δεν το ακούει. Ξαναέπαιρνα σε μία ώρα αν το θυμόμουν ή περίμενα να δει την κλήση και να με πάρει. Από τότε που έμεινα έγκυος όταν παίρνω τηλέφωνο σε κινητό ή σταθερό και δεν απαντάει κανείς κάνω τα εξής:

               α. Ξαναπαίρνω σε 1 λεπτό

               β. Ξαναπαίρνω σε 2 λεπτά και το αφήνω να χτυπήσει μέχρι να σκάσει

               γ. Στέλνω μήνυμα: ΠΟΥ ΕΙΣTE; TI ΕΓΙΝΕ;;;

             δ. Στέλνω 2ο μήνυμα 2 λεπτά μετά το πρώτο: ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΣ ΣΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΛΥ ΜΕ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙ…

               ε. Υποθέτω ότι έχουν μπει ληστές στο σπίτι και τους έχουν απαγάγει

              στ. Υποθέτω ότι χτύπησε το παιδί και το τρέχει στο Παίδων

       ζ.  Δείχνω τουλάχιστον την ΥΠΕΡΤΑΤΗ ψυχραιμία να μην καλέσω την αστυνομία

Πως το βλέπεις γιατρέ μου..;;

Πι.Ες. Είδες όμως πως σου το ‘φερα; Αριστοτεχνικά. Σα να μη συμβαίνει τίποτα. Σα να μην έλειψα 2 μήνες περίπου! Τι να κάνω έπεσα σε δημιουργικό λήθαργο. Σου φαίνεται απίστευτο το ξέρω αλλά τι να κάνεις; δύσκολη η ζωή

Πι.Ες. 2 Ως γνωστό όταν είσαι έξω απ’ τον χορό πολλά τραγούδια λες. Αν και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τραγουδάει κάποιος μόνο έξω απ’ τον χορό ενώ μέσα δεν του ‘ρχεται ούτε κουπλέ, να σου πω σχετικά ότι συμβουλές τύπου ‘’smile, breath & go slowly’’ στην ανατροφή του παιδιού είναι το ίδιο χρηστικές  όσο ένα βάζο μαρμελάδα όταν πηγαίνεις για αναρρίχηση.

Πι.Ες. 3 Εσύ τι νέα; Μου ‘λειψες

Πι.Ες. 4 (Άσχετο) Γιατί γεννιόμαστε με κρεατάκια αφού μας λένε στα 2,5 να τα βγάλουμε;;

Advertisements

Για να μην έχεις προσδοκία χιούμορ σε ενημερώνω ευθέως ότι το ποστ αυτό είναι πραγματικά σοβαρό. Παρόλο που έχω την τάση να αντιμετωπίζω πολύ σοβαρές καταστάσεις συνήθως με σαρκασμό, αυτή τη φορά δεν γίνεται. Πάμε λοιπόν να σε ενημερώσω για τον έρπητα ματιού –ναι υπάρχει!- ώστε να προσέξεις πάρα πολύ την επόμενη φορά που θα χρησιμοποιήσεις την φράση ‘’καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα’’.

Την Κυριακή 16/9 το βραδάκι το ένα μάτι του Billy the kid κοκκίνησε ελαφρώς. Τόσο ‘’ελαφρώς’’ που εγώ δεν το αντιλήφθηκα παρά η φίλη μου και μάνα διδύμων, στης οποίας το σπίτι είχαμε πάει για παιχνίδι. Δεν έδωσε πολλή σημασία διότι το μάτι του παιδιού μου, ειδικά από την θάλασσα στις διακοπές είχε κοκκινίσει κι άλλες φορές αλλά μετά από λίγο καθάριζε.

Την Δευτέρα το πρωί όμως το μάτι ήταν ακόμη πολύ κόκκινο κι έτσι αποφάσισα να πάω το παιδί στον γιατρό. Είχα μάλιστα την φαεινή ιδέα να πάω κατευθείαν σε οφθαλμίατρο και να παρακάμψω τον παιδίατρο για να κερδίσω χρόνο. Επειδή λοιπόν το ταμείο μου είναι το μόνο νομίζω ‘’ζωντανό’’ ακόμα και έχει πάρα πολλές παροχές, επέλεξα να τον πάω εκεί μια και δεν χρειάζεσαι ραντεβού στα έκτακτα περιστατικά , έχει πάρκινγκ και εύκολη πρόσβαση. Μας βλέπει όντως ο πρώτος διαθέσιμος οφθαλμίατρος. Προσπερνώ το γεγονός ότι είχε υφάκι αρχικά διότι έκανα την παρατήρηση ότι περνούν όλοι τελικά μέσα εκτός από τα πραγματικά ‘’έκτακτα’’ περιστατικά. Δεν προσπερνώ όμως το γεγονός ότι δε μπόρεσε να εξετάσει το παιδί, διότι ένα παιδί δεν σε αφήνει εύκολα να δεις με κάποιο όργανο το μάτι του, πόσο μάλλον αν δεν ξέρεις πως να το κάνεις. Επίσης δεν προσπερνώ το γεγονός ότι όταν το παιδί μου ακούμπησε το εργαλείο που κρατούσε ο γιατρός, με το χεράκι του, εκείνος πανικοβλήθηκε κι έτρεξε να το ψεκάσει με antibacterial. Το ίδιο έκανε όταν πήγαμε στο γραφείο του και ο μικρός ακούμπησε το έπιπλο. Σηκώθηκε πάλι να ψεκάσει και μάλιστα μου είπε ‘’μήπως μπορείτε να περιμένετε έξω να σας δώσω την συνταγή; γιατί εδώ έχω εγχειρισμένους ασθενείς και είναι πολύ επικίνδυνο να κολλήσουν οτιδήποτε’’!!! Μου έκανε χείριστη εντύπωση και το κράτησα για να το αναφέρω ούτως ή άλλως στον αρχίατρο του ταμείου μόλις τελειώσει η ιστορία με το μάτι του παιδιού. Είσαι γιατρός και είναι φυσικό να βλέπεις ασθενείς με κολλητικές ασθένειες. Ψέκασε λοιπόν όταν φύγω απ’ το ιατρείο σου.

Μου δίνει κολλύριο tobradex, όχι tobrex, μη βιαστείς να σκεφτείς. Και για να σε προλάβω, του έκανα την ερώτηση εάν επιτρέπεται σε παιδάκια μια και το tobradex ως γνωστόν περιέχει κορτιζόνη. Η απάντηση ήταν θετική και μάλιστα μου είπε για λίγες μέρες δεν υπάρχει πρόβλημα, πάρτε για 4-5 μέρες αλλά σε δύο μέρες πάρτε με τηλέφωνο να με ενημερώσετε πως πάει.

Την Τρίτη το βράδυ το μάτι του παιδιού έχει γίνει χειρότερα. Είναι πρησμένο και κόκκινο σα να έχει μπλέξει σε καβγά. Όλη νύχτα δε μπορεί πια να κοιμηθεί καθόλου, πονάει, κλαίει και του βάζω κομπρέσες με φυσιολογικό ορό μήπως ανακουφιστεί.

Τετάρτη πρωί τον βουτάω ξανά και πάω στα ιατρεία του ταμείου. Μας βλέπει ο ίδιος γιατρός ο οποίος με το που τον βλέπει όρθιος στην πόρτα με στέλνει επειγόντως στο Παίδων με την αιτιολογία ότι εκείνος δε μπορεί να κάνει κάτι, ούτε να τον εξετάσει λέγοντας: ‘’Εκεί μπορούν να το δουν το παιδί, ίσως να του κάνουν μέθη δεν ξέρω…’’

Χάνω τη γη κάτω απ’ τα πόδια μου. Το παιδί δεν έχει κοιμηθεί 2 νύχτες, δεν έχει φάει διότι προφανώς πονάει κι εγώ πρέπει να τρέξω στο Παίδων. Με alarm στη Β.Σοφίας παίρνω τον παιδίατρό μου κλαίγοντας –στερνή μου γνώση- του εξηγώ την κατάσταση και προτείνει να πάω αμέσως να τον δει προκειμένου να μην ταλαιπωρηθώ κατευθείαν στο Παίδων. Όντως πάμε, τον βλέπει, βλέπουμε και οι δύο με γυμνό μάτι ότι το παιδί έχει κάτι ακριβώς πάνω στην κόρη του ματιού του. Δε μου λέει τίποτα, όπως ομολόγησε την επομένη στον άνδρα μου για να μη με τρομάξει αλλά και γιατί έλπιζε να μην είναι αυτό που φαντάζεται. Με στέλνει σε συνεργάτη του από το Ιατρικό Αθηνών, παιδοφθαλμίατρο. Ευτυχώς το ιατρείο του ήταν κοντά και ήταν εκεί οπότε μας πήρε απευθείας ως έκτακτο.

Ο άνθρωπος από την αρχή ενέπνεε εμπιστοσύνη και γνώση του αντικειμένου. Εξέτασε τον Billy με ευκολία και τον έστειλε έξω με τη βοηθό του για να παίξει και να μπορέσει να μου μιλήσει:

– Κυρία μου θα σας το πω ευθέως. Το παιδί σας έχει έρπη στο μάτι.

– Τι λέτε γιατρέ; υπάρχει αυτό;

– Υπάρχει, θα σας το εξηγήσω. Ο ιός του έρπητα υπάρχει σε όλους μας, ζει στο αυτί μας. Όταν εκδηλώνεται και ψάχνει διέξοδο προς τα έξω ακολουθεί τα νεύρα της μύτης, του στόματος ή του ματιού. Όταν εκδηλωθεί στο μάτι αποτελεί ουσιαστικά λοίμωξη του κερατοειδούς, τρομερά επικίνδυνη καθώς δημιουργεί ουλές που απειλούν την όραση του ματιού. Το χειρότερο όμως κυρία μου δεν είναι αυτό, το έγκλημα είναι ότι 2 μέρες δίνετε κορτιζόνη στο παιδί η οποία τρέφει τον έρπη. Η ουλή που του έχει δημιουργήσει είναι ήδη μεγάλη, χρειάζεται άμεσα θεραπεία ώστε να κλείσει η ουλή και συνεχή παρακολούθηση ώστε να δούμε πως θα πάει. Πείτε μου σας παρακαλώ ο γιατρός που τη χορήγησε, εξέτασε το παιδί;

– Δε μπόρεσε να το εξετάσει κανονικά, μου είπε ότι η κορτιζόνη δεν πειράζει στα παιδιά

– Σωστά, δεν πειράζει καθόλου. Απλώς δεν τη χορηγούμε ποτέ αν δεν έχουμε αποκλείσει τον έρπητα.

– Έχετε δει άλλες τέτοιες περιπτώσεις;

– Εσείς τι λέτε; Έχω δει τρύπα στον κερατοειδή, ανεπανόρθωτη ζημιά από χορήγηση κορτιζόνης σε έρπη. Δεν χρειάζεται να σκέφτεστε αυτά τώρα. Προέχει να πάρει άμεσα τη θεραπεία. Θέλω να με προσέξετε κυρία μου, δεν έχω πρόθεση να σας τρομάξω όμως αυτό που έχει το παιδί σας είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να πάθει παιδάκι στο μάτι του. Τα βιβλία στη βιβλιοθήκη μου έχουν στο εξώφυλλο τον έρπητα ματιού. Σας το λέω όχι για να σας φοβίσω αλλά για να καταλάβετε πόσο σημαντικό είναι να κάνουμε την θεραπεία με συνέπεια και ακρίβεια και να το παρακολουθούμε στην αρχή καθημερινά.

Δεν έχω τρόπο να σου περιγράψω τι ένιωσα. Καθόμουν σαν την ηλίθια στο καρεκλάκι του γιατρού μη μπορώντας να σκεφτώ κάτι άλλο να ρωτήσω. Το μόνο που σκεφτόμουν διαρκώς είναι την σκηνή που με το μπαμπά του, του κρατούσαμε χέρια και πόδια και του βάζαμε κορτιζόνη στο μάτι ενώ εκείνος τσίριζε απ’ τον πόνο.

Ξεκίνησα αμέσως την θεραπεία με zovirax αλοιφή ειδικά για το εσωτερικό του ματιού και σταγόνες-δάκρυα. Η αλοιφή κάθε 5 ώρες, οι σταγόνες κάθε 1 ώρα. Δεν έχει νόημα να σου πω αν το παιδί συνεργάζεται ή χαίρεται με αυτή την θεραπεία η οποία μπορεί να κρατήσει εβδομάδες. Φαντάζομαι σου έχει τύχει να προσπαθείς μέσα στη νύχτα να του βάλεις φυσιολογικό στη μύτη για ένα απλό συνάχι. Για σκέψου να του χώνεις διάφορα στο μάτι που πονάει.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας ξαναμίλησα με τον γιατρό για να διευκρινίσω κάποια πράγματα σχετικά με την εφαρμογή της αλοιφής. Σε αυτό το τηλεφώνημα ανακάλυψα ότι το παιδί μου αυτή την στιγμή δε βλέπει καθόλου από το ένα μάτι. Συγκεκριμένα ο γιατρός μου είπε ότι το πιθανότερο είναι να βλέπει σκιές. Κάνουμε το πρώτο σκέλος της θεραπείας ουσιαστικά για να κλείσει η πληγή του έρπητα. Στη συνέχεια μένει η ουλή και η θολούρα που προκαλεί στην όραση. Υπάρχει νέα θεραπεία που στοχεύει στην εξάλειψη της ουλής ώστε στην συνέχεια να δούμε σε τι κατάσταση βρίσκεται η όρασή του και αν θα την ανακτήσει στο 100%…..

………………….

Το μόριο ‘’αν’’ δηλώνει:

α) μία υπόθεση, η οποία αναφέρεται σαφώς ή λανθάνει ή υπονοείται

β) κάτι που εξαρτάται από περιστάσεις ή προϋποθέσεις ή όρους

γ) το αμφίβολο και ακαθόριστο νόημα μιας πράξης ή μιας ενέργειας

Έτσι το μόριο ‘’αν’’ διακρίνεται σε

α) υποθετικό

β) δυνητικό

γ) αοριστολογικό

δ) ερωτηματικό (σπάνια)

Η δύναμη αυτού του υποθετικού μορίου είναι ισοπεδωτική. Ενώ δεν δηλώνει μία σίγουρη κατάσταση, το αντίθετο θα έλεγα, οι συνειρμοί που προκαλεί μπορούν να σε στείλουν στην κόλαση. Το ‘’έχασα τη γη κάτω απ’ τα πόδια μου’’ δεν ξέρω να φτάνει για να περιγράψει το συναίσθημα.

Ξεκινούμε την θεραπεία από Τετάρτη λοιπόν. Περνάει μία εφιαλτική νύχτα κατά την διάρκεια της οποίας προσπαθούμε να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον με τον άνδρα μου και η προσπάθεια είναι φανερή. Δεν πιάνει τόπο γιατί απλώς ο ένας δεν θέλει να αφήσει τον άλλον να τον δει να καταρρέει.

Πέμπτη απόγευμα ξανά στον γιατρό. Έχουμε καλά νέα επιτέλους διότι το παιδί αντέδρασε πολύ θετικά στην θεραπεία το οποίο είναι πολύ καλό διότι θα μπορούσε να χρειάζεται άλλο φάρμακο και εντωμεταξύ η ζημιά να γίνεται. Μάλιστα τα αποτελέσματα ήταν προφανώς εντυπωσιακά για 2 μέρες θεραπείας. Ο γιατρός τόλμησε να πει πως πιστεύει ότι τελικά το παιδί θα δει κανονικά.

Εντωμεταξύ φίλοι κίνησαν Θεούς και δαίμονες για να δούμε κι άλλους γιατρούς και να πάρουμε κι άλλη γνώμη. Έτσι Παρασκευή πρωί με βρήκε και στο Παίδων ελπίζοντας να πάρω την ίδια θετική γνωμάτευση. Έτσι κι έγινε. Αμέσως μετά, τρίτος γιατρός στο Ιατρικό Αθηνών, στον οποίο μας παρέπεμψε ο παιδοφθαλμίατρος διότι θα έλειπε την Παρασκευή και θα ήθελε κάποιος συνάδελφος να μας δει για να είμαστε σίγουροι ότι συνεχίζουμε καλά. Τα ίδια κι εκείνος.

Θέλω να σου πω για τον έρπητα του ματιού γιατί μπορεί να μην τον έχεις υπόψη σου όπως δεν τον είχα κι εγώ. Θέλω να προσέχεις εάν μόνο το ένα μάτι του παιδιού σου κοκκινίσει ξαφνικά και δεν έχει τσίμπλες είναι πάρα πολύ πιθανό να έχει κάτι τέτοιο. Μην το αμελήσεις και βρες παιδοφθαλμίατρο, όχι απλό οφθαλμίατρο. Πλέον όλες οι ειδικότητες υπάρχουν και με εξειδίκευση σε παιδιά. Να και κάτι που επίσης δεν είχα υπόψη μου. Να ξέρεις, όπως με ενημέρωσε ο γιατρός μου και μου επιβεβαίωσαν στο Παίδων, ότι ο έρπητας του ματιού δεν κολλάει. Μη βιαστείς να κρίνεις γιατί κι εγώ έτσι έκανα μέχρι που μου το επιβεβαίωσαν. Συγκεκριμένα, δε μπορούμε να ισχυριστούμε ότι κολλάει ένας ιός που τον έχουμε όλοι μας. Εάν κολλούσε όπως η ίωση, τότε θα είχαμε όλοι ταυτόχρονα  έρπητα. Ο λόγος που εκδηλώνεται στον έναν και όχι στον άλλο δεν είναι ακόμη γνωστός. Αν λέγαμε ότι το κόλλησε, είναι πολύ πιο πιθανό να το μεταδώσουν οι γονείς, παρά οποιοσδήποτε άλλος εφόσον ο έρπητας του ματιού δε μπορεί να μεταδοθεί με επαφή. Γι’ αυτό και δε μεταδίδεται ποτέ στο άλλο μάτι. Υπάρχουν όμως σοβαρές πιθανότητες εφόσον εκδηλώθηκε μια φορά, να εκδηλωθεί ξανά αργότερα όπως ακριβώς κάνει και ο έρπητας στα χείλη. Να έχεις υπόψη σου επίσης ότι ένα παιδάκι όταν δε βλέπει από το ένα μάτι είναι απίθανο να σου το πει. Τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται τι θα πει να μη βλέπεις από το ένα μάτι ή να μη βλέπεις καθαρά.

Εμείς έχουμε μέλλον με τη θεραπεία μας και ελπίζω όχι μεγάλο. Ελπίζω σήμερα που θα πάμε ξανά στο γιατρό να μου πει πως έγινε θαύμα και έχει κλείσει η πληγή και έχει εξαφανιστεί η ουλή και το παιδί βλέπει. ΄Οπως και να ‘χει εγώ πιστεύω, τώρα, ότι όλα θα πάνε καλά. Σήμερα επιστρέψαμε και στον παιδικό σταθμό αφού δεν υπάρχει κίνδυνος να κολλήσει άλλο παιδάκι και συνεχίζουμε την θεραπεία μας.

Ελπίζω να μην χρειαστεί να ξαναγράψω κάτι λυπηρό. Η αλήθεια είναι ότι γυρνώντας πίσω σκέφτομαι μήπως υπερέβαλλα στις αντιδράσεις μου. Από την άλλη πέρασα μια μεγάλη λαχτάρα και δεν ξέρω αν θα μπορούσα να μην το δείξω. Προσπαθώ να ακολουθώ στη ζωή μου το εξής: μπορείς να πας όπου θέλεις, αλλά μην πηγαίνεις εκεί που είναι οι ενοχές. Έτσι προσπαθώ να μην σκέφτομαι τι θα γινόταν αν είχα πάει το παιδί κατευθείαν στον παιδίατρό μου. Προσπαθώ να με πείσω πως δεν θα μπορούσα να είχα προβλέψει αυτό που έγινε. Ο λόγος που έγραψα το ποστ αυτό είναι απλώς για να σε ενημερώσω ότι μια απλή κοκκινίλα στο μάτι μπορεί να είναι κάτι πάρα πολύ σοβαρό.

See ya

Πι.Ες. Άντζελα – συμπεθέρα μου να μην ξεχάσεις να πεις στη νύφη μου όταν κοκκινίζει το μάτι του παιδιού μου στο μέλλον που η μανούλα θα ξεχνάει, να θυμάται να του βάζει zovirax και σταγόνες! Ευχαριστώ για την συμπαράσταση.

Πι.Ες.2 καταλαβαίνεις ότι για ένα διάστημα θα είμαι λίγο ευαίσθητη σε εκφράσεις όπως ‘’με μάτιαξαν’’ και ‘’φάτε μάτια ψάρια’’ ή σε φαγητά όπως ‘’αυγά μάτια’’ (#denallazeioanthropos)

Πι.Ες.3 Ναι θα ασχοληθώ με τον γιατρό που μου χορήγησε κορτιζόνη, μόλις γίνει καλά το παιδί μου. Ασφαλώς και θέλω να βεβαιωθώ ότι δεν θα το ξανακάνει.

Πι.Ες.3 Αν ψάχνεις παιδοφθαλμίατρο ευχαρίστως να σου δώσω τα στοιχεία του δικού μας. Είναι εξαιρετικός και πολύ καλός με τα παιδιά.

Πι.Ες.4 Φίλη μου Χριστίνα ή Κιτίνα όπως σε λέει ο Μπιλάκος δε με πειράζει που με ”ανάγκασες” να σε αναφέρω ονομαστικά στο ποστ αυτό γιατί πιστεύω πως ο καθένας μας δικαιούται το τέταρτο της δημοσιότητάς του! Πόσο μάλλον εσύ ΦΙΛΗ ΜΟΥ, ΗΡΩΑ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΩΝ ΕΝΩ ΕΙΧΕΣ ΠΙΕΙ 32 ΜΑΡΓΑΡΙΤΕΣ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΒΡΑΔΥ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΕΣ ΤΟ ΣΗΜΑ ΚΑΙ ΦΑΓΑΜΕ ΚΛΗΣΗ, ΠΟΥ ΜΕ ΚΕΡΑΣΕΣ ΚΑΦΕ, ΠΟΥ ΕΝΩ ΕΓΩ ΠΗΓΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΣΥ ΠΗΓΕΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΤΗ ΜΑΟΥΝΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΣΕ ΤΡΑΚΑΡΑΝ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟΠΑΡΜΕΝΟΙ, ΠΟΥ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕΣ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΝΑ CELICA ΤΟΥ ’90 ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΞΕΠΑΡΚΑΡΕΙΣ ΤΗ ΜΑΟΥΝΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΗΓΕΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΝΑ ΧΑΡΕΙ! ! ! ! Santa Cristina!!!

Μίνι ανταπόκριση από Ηρακλειά. Όχι Σερρών. Μη με ρωτήσεις κι εσύ που είναι αυτό! Στο κάτω  κάτω γκούγκλαρέ το!

Φαντάζομαι και εύχομαι να είσαι κι εσύ διακοπές ή τουλάχιστον μόλις να έχεις γυρίσει. Επειδή εγώ δεν έχω γυρίσει ακόμα και υποψιάζομαι ότι το πνεύμα μου θα αργήσει πολύ να γυρίσει, σου στέλνω ένα αγαπημένο soundtrack για να σε συντροφέψει στις τελευταίες μέρες του Αυγούστου.  Σου δίνω κι εγώ μία και μοναδική συμβουλή για το καλοκαίρι όπως ακριβώς κάνει και ο Baz Luhrmann: Wear sunscreen! Να φοράς αντηλιακό.

Για να εντρυφήσεις στον στίχο σου τον γράφω εδώ: Άκου και διάβαζε…διάβαζε και άκου…θα σ’αρέσει..

Ladies and Gentlemen of the class of ’99:

WEAR SUNSCREEN

If I could offer you only one tip for the future, sunscreen would be it.

The long term benefits of sunscreen have been proved by
scientists whereas the rest of my advice has no basis more reliable
than my own meandering experience…I will dispense this advice now.

Enjoy the power and beauty of your youth; oh nevermind; you will not
understand the power and beauty of your youth until they have faded.
But trust me, in 20 years you’ll look back at photos of yourself and
recall in a way you can’t grasp now how much possibility lay before
you and how fabulous you really looked….You’re not as fat as you imagine.

Don’t worry about the future; or worry, but know that worrying is as
effective as trying to solve an algebra equation by chewing
bubblegum. The real troubles in your life are apt to be things that
never crossed your worried mind; the kind that blindside you at 4pm
on some idle Tuesday.

Do one thing everyday that scares you Sing Don’t be reckless with other people’s hearts, don’t put up with
people who are reckless with yours.

Floss!

Don’t waste your time on jealousy; sometimes you’re ahead, sometimes
you’re behind…the race is long, and in the end, it’s only with
yourself.

Remember the compliments you receive, forget the insults; if you
succeed in doing this, tell me how.

Keep your old love letters, throw away your old bank statements.

Stretch!

Don’t feel guilty if you don’t know what you want to do with your life…

the most interesting people I know didn’t know at 22 what theywanted to do with their lives, some of the most interesting 40 year
olds I know still don’t. Get plenty of calcium. Be kind to your knees, you’ll miss them when they’re gone. Maybe you’ll marry, maybe you won’t, maybe you’ll have children, maybe you won’t, maybe you’ll divorce at 40, maybe you’ll dance the funky
chicken on your 75th wedding anniversary…what ever you do, don’t
congratulate yourself too much or berate yourself either, your choices are half chance, so are everybody else’s.

Enjoy your body, use it every way you can…don’t be afraid of it, or what other people,
think of it, it’s the greatest instrument you’ll ever own..

Dance…even if you have nowhere to do it but in your own living room.

Read the directions, even if you don’t follow them.

Do NOT read beauty magazines, they will only make you feel ugly.

Get to know your parents, you never know when they’ll be gone for
good.

Be nice to your siblings; they are the best link to your past and the
people most likely to stick with you in the future.

Understand that friends come and go,but for the precious few you
should hold on. Work hard to bridge the gaps in geography and
lifestyle because the older you get, the more you need the people you
knew when you were young.

Live in New York City once, but leave before it makes you hard; live
in Northern California once, but leave before it makes you soft.

Travel. Accept certain inalienable truths, prices will rise, politicians will
philander, you too will get old, and when you do you’ll fantasize
that when you were young prices were reasonable, politicians were
noble and children respected their elders.

Respect your elders.

Don’t expect anyone else to support you. Maybe you have a trust fund,
maybe you have a wealthy spouse; but you never know when either one
might run out.

Don’t mess too much with your hair, or by the time you’re 40, it will
look 85.

Be careful whose advice you buy, but, be patient with those who
supply it. Advice is a form of nostalgia, dispensing it is a way of
fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the
ugly parts and recycling it for more than it’s worth.

But trust me on the sunscreen…

Μετά την σοφία του Baz, να σου συμπληρώσω κι εγώ τα εξής σοφά:

  • όλα αυτά τα βερνίκια νυχιών σε κοραλί, γαλάζιο, φλούο πρασσινάκι, μην τα βάζεις στις διακοπές. Εκτός αν θες σε 4 μέρες να βάφεις νύχι ανάμεσα σε αποστείρωση μπιμπερό και αλλαγή πάνας στην παραλία. Ξεθωριάζουν αμέσως και δεν είναι ωραία έτσι κι αλλιώς. Κοκκινάκι αγάπη μου, κοκκινάκι. Θα σε λένε κλασσικούρα αλλά όταν αυτές θα έχουν γίνει παστέλ εσύ θα λάμπεις από μακριά
  • να πας διακοπές ΟΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ. Μη σκέφτεσαι μίζερα ”τώρα με το μωρό που να τρέχουμε”. Μην το κάνεις αυτό. Θα σου γυρίσει μπούμερανγκ χωρίς να το καταλάβεις.
  • μην παίρνεις όλη την προίκα σου στην παραλία. Το παιδί δεν χρειάζεται 4 τσάντες πράγματα. Εσύ τις χρειάζεσαι γιατί έχεις ανασφάλεια ότι κάτι θα συμβεί. Δεν θα συμβεί τίποτα, πάρε μια τσάντα και φύγε
  • Δεν υπάρχει παραλία μόνο για παιδιά όπως δεν υπάρχει και παραλία μόνο για ζευγαράκια. Μη νιώθεις ότι όλοι εσένα κοιτάνε

Αυτά ”αγαπητή μου φίλη” όπως λέει και ο Billy the kid. Σε αφήνω και θα επανέλθω, αν προλάβω από το νησί, αν όχι από την εξωτική Αθήνα..

μουτς

 

Είπα να σου γίνω και λίγο πιο ‘’χρήσιμη’’. Καλά τα λέμε για τα ψυχολογικά μας αλλά το μεγάλωμα ενός παιδιού έχει πολλούς τομείς με τους οποίους αναγκάζεσαι να καταπιαστείς θες δε θες. Ένας από αυτούς είναι τα παιχνίδια.

Δεν ξέρω να σου πω ποια είναι τα καλύτερα παιχνίδια. Ούτε πόσο συχνά πρέπει να παίρνεις στο παιδί σου παιχνίδια. Είμαι βέβαιη ότι ξέρεις πολύ καλύτερα. Ακόμα κι όταν κάνεις την υπερβολή, μέσα σου το ξέρεις. Ότι το σπλάχνο θα ασχοληθεί γελώντας περίπου ένα τέταρτο με το νέο απόκτημα και μετά εσύ θα κλαις τα ευρώ και θα σε πιάσει η τύψη για τον πατέρα που δεν έχει να πάρει στο παιδί του.

Να μη σου πω όμως για τα παιχνίδια που περνούν απ’ τα χέρια μας; Φυσικά και θα σου πω. Να ξέρεις εξάλλου πως τις καλύτερες πληροφορίες για παιχνίδια δεν θα τις πάρεις από τα παιχνιδάδικα  αλλά από την άλλη μάνα. Αρκεί να έχει εμπεριστατωμένη άποψη. Δηλαδή εμένα! (#asemaskouklitsamou ξέρω τι σκέφτεσαι..).

Αφού λοιπόν δεν υπάρχει Toy critic, την στιγμή που βρωμάει ο τόπος από food critics θα επωμιστώ εγώ ΚΑΙ αυτόν τον ρόλο κι ότι μπορώ θα σου λέω. Ευπρόσδεκτη είναι και η δική σου άποψη, γιατί κι εγώ ψάχνω κατά καιρούς παιχνίδια, είτε για τον Billy είτε για δώρα και ειλικρινά δεν ξέρω από πού ν’ αρχίσω. Οπότε αν έχεις κάτι να πεις για συγκεκριμένα παιχνίδια φιλ φρι.

”Τρελλοί αρειανοί” ονομάζεται το συγκεκριμένο επιτραπέζιο. Δεν θα το είχα προσέξει ποτέ αν δεν τύχαινε να μπω ένα Σάββατο στο elc του Χαλανδρίου και να ανακαλύψω ότι ήταν 2ήμερο παιδιού όπου όλα τα παιχνίδια ήταν ανοιχτά στο πάτωμα και τα παιδάκια έπαιζαν με παιδαγωγούς. Εγώ για ένα γιλέκο-σωσίβιο μπήκα. Αλλά μόλις μπήκα του μικρού του άστραψε το μάτι. Τον χάνω στη στιγμή για να τον βρω λίγο αργότερα να παίζει μ’ αυτό το παιχνιδάκι. Όπως καταλαβαίνεις οτιδήποτε τραβάει την προσοχή του παιδιού μου για περισσότερο από 145 δευτερόλεπτα (τόση ώρα έχει κάτσει ακίνητος σ’ ένα σημείο τον έχω χρονομετρήσει), μου γίνεται έμμονη ιδέα.

Το παιχνίδι γράφει πως είναι για παιδάκια άνω των 3 και λογικό είναι γιατί εκείνα συγκεντρώνονται πιο εύκολα και μπορούν να συνειδητοποιήσουν τι σημαίνει παίζω με συμπαίκτη και το παιχνίδι έχει κανόνες. Ουσιαστικά αποτελείται από μία βάση που μόλις τη βάλεις σε λειτουργία οι εξωγήινοι που βρίσκονται σε τρύπες πάνω της αρχίζουν να ανεβοκατεβαίνουν. Εσύ κρατώντας ένα σφυράκι προσπαθείς να τους ‘’ψαρέψεις’’. Δύο χρώματα εξωγήινοι, δύο χρώματα σφυράκια για τον κάθε παίκτη. Το δίχρονο εννοείται δεν καταλαβαίνει απ’ αυτά και βαράει όποιον εξωγήινο θέλει με όποιο σφυράκι, ενίοτε και με τα δύο ταυτόχρονα.

Κόστος: 19€ ακριβό δεν το λες.

Πρόβλημα: Παίρνει μία μπαταρία τύπου C θα την βρεις πολύ εύκολα παντού. Μέσα σε δύο μέρες όχι συνεχούς χρήσης εννοείται η μπαταρία εξαντλήθηκε. Επειδή λοιπόν δύο τέτοιες κοστίζουν 5€ να ξέρεις ότι τελικά πολύ φθηνό το παιχνιδάκι δεν θα σου βγει. Ήταν δε, τέτοια η έκπληξή μου όταν είδα ότι δεν παίρνει μπρος, που ήμουν έτοιμη να το ανοίξω και να το κάνω φύλλο και φτερό για να βρω το πρόβλημα (έχω κάνει και μαστοράκος). Σε καμία περίπτωση δεν περίμενα ότι θα αλλάζω μπαταρίες τόσο συχνά. Και σκέψου να πάθει εξάρτηση το τέκνο σου και να ξεμείνεις από μπαταρία Κυριακή μεσημέρι… Εννοείται ότι ενημέρωσα  την εταιρία για το θέμα αυτό και θα το κάνω και γραπτώς. Να ξέρεις γενικά, ότι άμα δε γκρινιάξεις σ’ αυτή τη ζωή κι αν δεν ζητήσεις, ποτέ δεν θα πάρεις. Καλό είναι να μη βαριέσαι.

Το ντεσού είναι ότι τελικά σωσίβιο-γιλέκο δεν πήρα. Κοστίζει 42€ και δεν έχω την παραμικρή ιδέα αν θα μας βολέψει στην θάλασσα. Αποδείχτηκε πως είχα δίκαιο διότι δοκιμάσαμε ένα φθηνότερο, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΦΘΗΝΟΤΕΡΟ τύπου 15€ από Jumbo-τα-παιχνίδια-είμαστε-εμείς και κόντεψε να πνιγεί το παιδί. Μόνο στο σπίτι το φοράμε ως στολή και παίζουμε. Για τα 15€ του έχει μια χρήση δε μπορείς να πεις.

 

Πι.Ες. Εσύ που βιάζεσαι να πεις το κλισεδάκι ”έλα μωρέ το παιδί δεν θέλει παιχνίδια και με τα τάπερ μια χαρά παίζει”, θα σου πως πως έχεις πολύ δίκαιο. Αλλά όταν θα ψάχνεις το καπάκι από το τελευταίο τετράγωνο τάπερ για να βάλεις τη φέτα και δεν θα το βρίσκεις, οι τρελλοί αρειανοί θα σου βγάλουν τη γλώσσα κοροϊδευτικά, να το ξέρεις. Εγώ ενημέρωσα…

 

Μεγάλωσες λοιπόν κι εσύ. Ξενύχτησες, διάβασες, έκλαψες, δούλεψες, γνώρισες ένα νέο, ερωτεύτηκες, παντρεύτηκες. Έκανες γάμο που πάντα ονειρευόσουν ή που πάντα ονειρευόταν οι γονείς σου. Πάρτυ, νυφικά, πυροτεχνήματα, χαμός. Γκουντ φορ γιου!  Έκανες παιδί. Ακόμα καλύτερα! Κι ήρθε η ώρα της βάφτισης….

Αααααχ…βαθύς αναστεναγμός. Γιατί; Θα σου πω. Για το γάμο το καταλαβαίνω. Είναι ένα πάρτυ όπως και να το κάνουμε. Κι είναι ένα πάρτυ που μπορείς να συμμετέχεις στο φουλ. Αλλά επειδή όλη αυτή η βιομηχανία του ‘’ξοδεύειν’’ βαρέθηκε λίγο τα ιβουάρ, σε σπρώχνει σε δεύτερο πάρτυ υπερπαραγωγή για τη βάφτιση του τέκνου σου. Δεν καταλαβαίνω ακριβώς το λόγο. Πας και κάνεις το παιδί σου χριστιανό ορθόδοξο. Λαμπρά. Αφορά εσένα, το παιδί, τον Θεό και το νονό. Γιατί πρέπει να έχει θέμα η βάφτιση τη ‘’ζαχαρένια πριγκίπισσα’’;;; Γιατί στήνεις έξω από την εκκλησία αγάπη μου την Άρτα και τα Γιάννενα;; Ωραία, να μη γίνω κακιά, έχεις δίκαιο. Στο κάτω κάτω το σπλάχνο σου είναι, έχεις αδυναμία κάτι θέλεις να κάνεις. Να βρούμε όμως άλλες λύσεις ρε παιδί μου. Λύσεις που δεν πετάνε το μάτι του γραφίστα στο μόνιτορ. Διότι σε πόσες παραλλαγές να σου σχεδιάσει κανείς κορώνα…ε;  Πόσα βιβλία ευχών για πρίγκιπες;

Εδώ είναι που ερχόμαστε εμείς, οι Γονείς με κολικούς, να σου δώσουμε την λύση – κλειδί για την αξέχαστη βάφτιση που θα αφήσει εποχή. Πάμε να δούμε αναλυτικά τις επιλογές σου:

 

Βάφτιση – Βουκολική

Δεν χρειάζεται να πάρεις τα όρη και τ’ άγρια βουνά. Μπορεί να γίνει και στην πόλη. Αρκεί να ζητήσεις απ’ όλους τους καλεσμένους να έχουν μια ρουστίκ διάθεση, μη σου έρθουν με urban chic δε λέει. Για κολυμπήθρα μπορείς να φέρεις σκάφη, στολισμένη με λουλούδια εποχής. Γλυκάκι μετά την βάφτιση δεν θα έχεις. Θα έχεις ταψιά με πρασσόπιτα, κατά προτίμηση με φύλλο σπιτικό κι όχι με μεράκι και Κανάκη. Αν πάλι δεν έχεις γιαγιά – θεία διαθέσιμη να σου ανοίξει φύλλο, θα βολευτείς με τα έτοιμα. Για μπομπονιέρα θα δώσεις ένα ματσάκι άνηθο ή μαϊντανό. Ωραία και χρήσιμη πρόταση.

Προσοχή: όχι στον βασιλικό, την ελιά και το δενδρολίβανο. Είναι οι βασιλιάδες της λαϊκής και έχουν γίνει γκουρμέ από τότε που τους έπιασαν στα χέρια τους ο Πέσκιας και το σινάφι του. Είπαμε θέλουμε βουκολικά πράγματα.

Tip: ρίξε χώμα στο προαύλιο για να δώσεις μια εσάνς βαρβατίλας

Tip 2: δώσε θάρρος στον χωριάτη!

 

Βάφτιση – εναλλακτική

Μας κάνουν όλες οι τοποθεσίες επίσης. Ιδανικό βέβαια είναι το ξωκλήσι και το μοναστήρι. Οι καλεσμένοι θα έρθουν απαραιτήτως με αθλητική ένδυση. Όχι με χρυσοποίκιλτα nike αλλά με  αθλητικά ανάλαφρα για γιόγκα. Βράκες και κολάν για κάθε τύπο σώματος. Στην εκκλησία θα μπουν όλοι ξυπόλυτοι εννοείται. Έξω από την εκκλησία θα έχουν παρατάξει τα στρωματάκια γιόγκα ώστε μετά το μυστήριο να κάνετε όλοι μαζί τους χαιρετισμούς σας στον ήλιο για να χαρεί το νεοφώτιστο. Γλυκάκια και αηδίες εννοείται πως όχι. Θα προσφέρεις φρέσκους χυμούς μύρτιλλου και φέτες ανανά. Θα έχεις επίσης κουβά με σπόρια (αριστοκρατικά όχι μπατιρόσπορα) τα οποία οι καλεσμένοι θα παίρνουν με σέσουλα σε χάρτινο χωνάκι.

Προσοχή: όχι σε μηχανοκίνητα. Όλοι οι καλεσμένοι θα πρέπει να προσέλθουν στον χώρο με ποδήλατα ή άλογα.

 

Βάφτιση – ποδοσφαιρική

Προτιμότερο είναι το αστικό περιβάλλον για τη βάφτιση αυτή. Οι άνδρες καλεσμένοι για το ντύσιμό τους μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα  σε ‘’ποδοσφαιριστή’’ ή ‘’παράγοντα’’. Οι γυναίκες καλό θα είναι να είναι ντυμένες ποπ τραγουδίστριες. Έξω από την εκκλησία θα στρωθεί χλοοτάπητας ενώ το σταντ με τις μπομπονιέρες θα είναι μέσα σε εστία. Για μπομπονιέρες θα προσφέρεις επιγονατίδες και περικάρπια. Γλυκάκι δεν θα υπάρχει, αντ’ αυτού θα έχεις μεγάλους μεταλλικούς κουβάδες με πάγο και μικρά μπουκαλάκια νερό. Εξάλλου, σαν το νερό δεν έχει! Εναλλακτικά μπορείς να μοιράσεις μικρά πουγκάκια με κέρματα. Μετά το πέρας του μυστηρίου θα ακολουθήσει γιορτή του ποδοσφαίρου στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας όπου κάποιος από τους παράγοντες θα διαπληκτιστεί με έναν ποδοσφαιριστή και θα ξεκινήσει το πάρτυ με τα γνωστά ‘’επεισόδια’’.

Tip: ένα ασθενοφόρο και τραυματιοφορείς στην είσοδο της εκκλησίας θα απογειώσουν το θέμα σου και θα σφραγίσουν την βάφτιση

Βάφτιση – Θείος Σκρούτζ

Έλεος πια με το Μίκυ και το κλαμπ του και την παρέα του. Ήρθε ο καιρός να γνωρίσει την δόξα και ο παρεξηγημένος θείος Σκρούτζ. Η ένδυση των καλεσμένων είναι ελεύθερη αρκεί οι άνδρες να φορούν ημίψηλο ή να κρατούν μπαστούνι. Πρόκειται για το οικονομικότερο μοντέλο βάφτισης αφού είναι υποχρεωτικό για όλους τους προσκεκλημένους να φέρουν το γλυκάκι τους και τη μπομπονιέρα τους. Τα γλυκά και οι μπομπονιέρες θα συγκεντρωθούν σε χάρτινα κουτιά στην είσοδο της εκκλησίας, τα οποία θα φέρουν το σήμα $. Στο τέλος του μυστηρίου θα μοιραστούν σε όλους έτσι ώστε να πάρει ο καθένας διαφορετικό από αυτό που έφερε και να έχει την ψευδαίσθηση ότι τα προσφέρουν οι γονείς.

Προσοχή: απαγορεύεται η είσοδος στην βάφτιση σε όσους δεν έχουν φέρει δώρο για το παιδί

Tip: κατά την διάρκεια της βάφτισης θα περάσει δίσκος προκειμένου να συγκεντρωθεί το ποσό για την πληρωμή της εκκλησίας.

 

Βάφτιση – η ζωή μου δεν άλλαξε καθόλου μετά το παιδί

Αυτή η βάφτιση παίζει πολύ τελευταία. Διαλέγεις εκκλησία κεντρική με εύκολη πρόσβαση στα πέριξ μπαράκια. Προσκλητήρια, μπομπονιέρες ελεύθερο θέμα. Γλυκάκι δεν έχει. Στο καπάκι, όλοι μαζί οι καλεσμένοι, αν και 7 το απόγευμα, σπεύδουν σε γειτονικό μπαράκι για ποτό. Τρέχουν μαζί και τα πιτσιρίκια, όσο αντέχουν μέχρι τις 9 περίπου όπου μετά τα μαζεύουν οι παππούδες και πηγαίνουν για ύπνο. Εσύ συνεχίζεις με την παρέα σου, σα να μη συνέβη τίποτα τους τελευταίους 18 μήνες στη ζωή σου, να πίνεις και να γλεντάς. Κατά τη 1 σε παίρνει η γιαγιά τηλέφωνο ‘’έλα, κλαίει’’. Πετάγεσαι όπως είσαι και ξανακοιμίζεις με το δωδεκάποντο. Ξανά πίσω στο μπαράκι όπου το μαρτίνι έχει νερώσει και τούμπαλιν μέχρι τις 3-4 το πρωί. Την επόμενη μέρα είσαι σα να έχεις το κεφάλι σου μέσα σ’ ένα κουβά από τσίχλα αλλά τουλάχιστον για 4-5 ώρες γύρισες πίσω στο χρόνο.

Προσοχή: τα πισωγυρίσματα δεν κάνουν καλό. Μπορεί να σε πιάσει κατάθλιψη

Tip: τα πισωγυρίσματα κάνουν καλό. Σου θυμίζουν πόσο τυχερή είσαι σήμερα που δεν είσαι αναγκασμένη να τρέχεις από μπαρ σε μπαρ με το δωδεκάποντο και να δείχνεις φρέσκια και ανέμελη στις 4 το πρωί.

Είδες βρε; τι θέλει μια πετυχημένη βάφτιση; Τίποτα! Φαντασία θέλει! Τώρα αν επιμένεις να έχεις σαν θέμα τον κιτρινολαχανί πρίγκιπα βάτραχο δεν πειράζει. Μπορείς να βάλεις 42 τόνους κορδέλας, κορωνίτσες και βατραχάκια παντού, αρκετή παραμυθένια φαντασία και τσουπ! Έτοιμη η βάφτιση του αιώνα! Μην ξεχάσεις μόνο την τριπλή γιρλάντα στην κολυμπήθρα, πάντα με λαχανοκίτρινα ανθάκια και ξύλινες κορωνίτσες να κρέμονται διάσπαρτες…

 

Καλό μήνα!

 

Πι.Ες. Επειδή αναρωτιέσαι σε βλέπω, ο Billy the kid βαφτίστηκε με το τελευταίο μοντέλο που περιέγραψα στο μπαράκι. Η μάνα που έφευγε κι ερχόταν για να ξανακοιμίσει ήμουν εγώ. Και μη νομίζεις ότι δεν είχα πέσει στην παγίδα. Απλά όταν είπα στις φίλες που μου έφτιαξαν τα προσκλητήρια το θέμα ‘’κορωνίτσα’’ με κοίταξαν με ύφος  όχι-άλλος-πρίγκηπας-Θεέ-μου. Τώρα που το ξανασκέφτομαι έπρεπε να είχα θέμα τον Billy the kid με ατμόσφαιρα τύπου Rango….πόσο κρίμα να μου ‘ρχονται οι καλές ιδέες πάντα ετεροχρονισμένα…

 

Πι.Ες.2 Επειδή πολλά έχουν δει τα μάτια μου και κοντεύουν να μου πέσουν, μπες εδώ αν ψάχνεις προσκλητήρια: Μπαμ!  (δεν είναι διαφήμιση βρε αμέσως να κράξεις….φίλες είναι….) (κι εδώ που τα λέμε γιατί να μην ήταν και διαφήμιση;; εμείς οι άμοιροι διαφημιστές κλέφτες θα γίνουμε;; )

 

Πι.Ες.3  Σε παρακαλώ, αν σου ‘ρθει –κούφια η ώρα- η παρανοϊκή έμπνευση όταν αποφασίζεις για βάφτιση να κάνεις προσκλητήριο μπουκαλάκι με άμμο και μέσα χαρτάκι ρολό δεμένο τύπου message in a bottle με το κείμενο του προσκλητηρίου κάνε το εξής και δεν θα χάσεις: Ξάπλωσε αμέσως για ένα τρίωρο. Πάρε καλού κακού μια αντιβίωση, πήγαινε μια βόλτα και προσπάθησε να μην σκέφτεσαι τίποτα. Περίμενε μια δυο μέρες και μετά ξανασκέψου το. Δε μπορεί, κάτι θα αλλάξει…

Να κάνω την εισαγωγή μου στο παραμυθάκι αυτό: Ο Δαυίδ είναι φίλος αγαπημένος και πατέρας του Δαμιανού και του Μάξιμου. Άρα ποιος θα ήταν πιο ειδικός για να μας πει τι γίνεται όταν το ένα αδελφάκι ζηλεύει το άλλο; Υποθέτω πως ζει τέτοιες στιγμές ”αγάπης” και ”αδελφικής στοργής” συχνότατα γι’ αυτό εξάλλου οδηγήθηκε στην συγγραφή του παρακάτω παραμυθιού. Μπορείς να το δεις και σαν συμβουλή αν έχεις δυο παιδάκια. Άντε να βλέπουμε και περισσότερους μπαμπάδες να γράφουν, βγείτε απ’ το καβούκι σας βρε, αφού όλοι έχετε στο desktop το σπλάχνο σας να χαμογελάει, γιατί κρύβεστε;;     Ιδού λοιπόν:


Κάποτε σε ένα πολύ όμορφο χωριό ζούσαν δυο αδελφάκια ο Δαμιανός και ο Μάξιμος μαζί με την μαμά και τον μπαμπά τους.

Ο Δαμιανός ήταν ο μεγαλύτερος από τα δυο αδέρφια.
Έτσι έμαθε πρώτος να μιλάει να μετράει και να παίζει με παιχνίδια για μεγάλα παιδιά πριν να τα μάθει όλα αυτά ο Μάξιμος.

Ο Μάξιμος λοιπόν όταν έβλεπε τον μεγάλο του αδερφό να κάνει οτιδήποτε γνώριζε εδώ και καιρό, τον κοιτούσε με θαυμασμό και σκεφτόταν
“αααχ τι καλα που θα ήταν να μπορούσα να κάνω
κι εγώ όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα που μπορεί
και κάνει ο μεγάλος μου αδερφός!!!”

Έτσι οι μέρες περνούσαν και ο Δαμιανός πήγαινε πλέον στο σχολείο και ο Μάξιμος έμενε στο σπιτι με την μαμα τους, μιας και ο μπαμπάς τους όλο και κάπου θα έλειπε για τις ανάγκες της δουλειάς του.

Ο Δαμιανός στο σχολείο μάθαινε νεα πράγματα και όλο και περισσότερα.

Όλα αυτά στα ματιά του Μάξιμου φαινόντουσαν όλο και ποιο όμορφα και ποιο εντυπωσιακά.

Όλοι οι γνωστοί και φίλοι γύρω από την οικογένεια έβλεπαν τον Δαμιανό να μεγαλώνει και να γίνεται όλο και καλύτερος όλο και εξυπνότερος και να καταφέρνει όλο και περισσότερα πράγματα.

Ο Μάξιμος το έβλεπε κι αυτός και το καταλάβαινε ότι ο αδερφος του μεγάλωνε γρήγορα. Έτσι προσπαθούσε κι αυτός με την σειρά του να τον αντιγράψει σε ότι κι αν έκανε ο μεγάλος του αδερφος. Τόσο πολύ τον θαύμαζε!!!

Δυστυχώς μια νύχτα μια κακιά νεράιδα η Ζήλεια ήρθε στον ύπνο του Δαμιανού και του μετέφερε στη σκέψη του ότι πρέπει να ζηλεύει τον μικρό του αδερφό.
Ότι δήθεν δεν πρέπει ποτέ να παίζουν μαζί κι ότι δήθεν ότι κάνει ο μικρούλης Μάξιμος πρέπει να το κάνει και ο Δαμιανός.

Από εκείνη την ημέρα ο Δαμιανός και ο Μάξιμος όλο μάλωναν και όλο στεναχωρουσαν την μαμά τους και τον μπαμπά τους που τους έβλεπαν σε αυτή την κατάσταση.

Ο καημένος ο Δαμιανός δεν είχε καταλάβει ότι με αυτή του την συμπεριφορά έκανε χαρούμενη την κακιά νεράιδα την Ζήλεια η οποία όταν έβλεπε τα δυο αδέρφια να μαλώνουν γελούσε με το κακό της γέλιο
“χα χα χα τι ωραία που είναι όταν μαλώνουν τα δυο αδέρφια. Τι χαρούμενη που με κάνουν που μαλώνουν από ένα παιχνίδι η την θέση που θα καθίσουν μέχρι και για ένα σκουπιδακι. Για το ποιο ασήμαντο πράγμα.  Χα χα χα”.

Το ποιο παράξενο απ´ όλα ήταν ότι ο Δαμιανός με όλους τους άλλους ήταν ένα υπέροχο παιδί.

Έτσι όταν έπαιζε στο σχολείο με τον καλύτερο του φίλο τον Ιορδάνη ή όταν έπαιζε με τον Νικόλα τον Αλέξανδρο τον Κωσταντινο τη Μάχη αλλα ακόμη και με την μικρούλα Χριστίνα, ήταν πολύ ανεκτικός και πάντα βοηθούσε ώστε στο παιχνίδι να περνάνε όλοι καλα.

Δυστυχώς οι κακές σκέψεις της Ζήλειας είχαν επηρεάσει τόσο πολύ τον καημενουλη τον Δαμιανό.

Οι γονείς του λοιπόν με την καλή του δασκάλα την κυρία Δήμητρα που τόσο αγαπούσε ο Δαμιανός έψαχναν να βρουν μια λύση στο πρόβλημα αυτό.

Η λύση που βρήκαν ήταν πολύ απλή.

Έπρεπε να ζητήσουν από τον Δαμιανό να τους κάνει μια χάρη.
Έτσι είπαν στον Δαμιανό :
“Δαμιανε από δω και στο εξής σε παρακαλούμε πριν ζηλεψεις τον μικρότερο σου αδερφό να σταθείς και να σκεφτείς…
– εάν αυτό που κάνει τώρα ο Μάξιμος, το έκανε ο Ιορδάνης ο Νικόλας ο Αλέξανδρος ή οποίο άλλο παιδάκι από την παρέα μου τότε τι θα έκανα;
Θα μάλωνα μαζί του η απλά θα συνέχιζα το παιχνίδι μου με κάτι άλλο;

Ο Δαμιανός που όπως είπαμε ήταν ένα υπέροχο παιδί που πάντα τα κατάφερνε με ότι κι αν ασχολιόταν, επειδή αγαπούσε την μαμά του και τον μπαμπά του και δεν ήθελε να τους στεναχωρεί άλλο, συμφώνησε και είπε:-
– ναι θα το κάνω
– από δω και πέρα δεν θα ξανασκεφτω με άσχημο τρόπο για τον μικρό μου αδερφό.
– αλλά θα σκέφτομαι όπως ακριβώς σκέφτομαι για τους φίλους μου.

Από εκείνη την ημέρα λοιπόν η κακιά νεράιδα η Ζήλεια έφυγε από τις σκέψεις του Δαμιανού κι ο Δαμιανός έκανε έναν ακόμη φίλο ίσως τον ποιο πιστό του φίλο τον μικρό του αδερφό τον Μάξιμο ο οποίος με την σειρά του συνέχιζε να τον θαυμάζει όλο και περισσότερο και προσπαθούσε ακόμη ποιο πολύ να του μοιάζει και να τον αντιγράψει.

Αυτήν ήταν η ποιο χαρούμενη μέρα για την μαμά και τον μπαμπά των δυο αγοριών. Έβλεπαν πλέον μέσα στο σπίτι τους τα δυο παλικαράκια να παίζουν χωρίς γκρίνια χωρίς φωνές και τσιριδες παρα μονάχα με χαμογελά και αγκαλιές.

Ο Δαμιανός άρχισε να μοιράζεται τα παιχνίδια του κι ο Μάξιμος τα δικά του.
Έγιναν πλέον αχωριστοι και έπαιζαν κάθε μέρα όλη την ημέρα μαζί χαρούμενοι κι αγαπημένοι έτσι όπως πρέπει να είναι όλα τα αδερφακια.

by:  the yoga mama

Πραγματικά δεν ξέρω ποια είναι η σωστή συνταγή για να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

Λειτουργώ ενστικτωδώς στις περισσότερες περιπτώσεις και μετά αναρωτιέμαι αν έκανα το σωστό. Το σωστό για το παιδί! Το σωστό για μένα!

Έχει ανοίξει ένα «μεγάλο» κεφάλαιο στη ζωή μου……. η εφηβεία της κόρης μου.

Προσπαθώ να θυμηθώ πως ήμουν εγώ στην ηλικία της, αλλά είναι ουτοπία.

Είναι άλλη εποχή, τα παιδιά ωριμάζουν πιο γρήγορα συνεπώς  έρχονται οι καταστάσεις νωρίτερα από αυτό που περιμένουμε.

Βέβαια έτσι συνέβη και στην δική μας περίπτωση με τους γονείς μας.

Αυτή η ατάκα της μικρής μου «άσε μαμά… δεν καταλαβαίνεις» μου θυμίζει τόσο την εποχή που ένιωθα ότι κανένας δεν με καταλαβαίνει.

Προσπαθώ να πάρω απόσταση και να αντιμετωπίσω το καθετί σαν να είναι άλλος στη θέση μου. Μήπως με αυτό το τρόπο είμαι αντικειμενική. Μερικές φορές το πετυχαίνω. Άλλες φορές η αποτυχία έρχεται με θόρυβο!!!

Γιατί όσο και αν πιστεύω στην ελευθερία του ανθρώπου, σε κάθε ηλικία, την ελευθερία λόγου και έκφρασης, είναι αυτό το ένστικτο να προστατεύσω το μικρό μου από τους κινδύνους, έτσι όπως τους έχω εγώ στο μυαλό μου.

Στην ηλικία των 10 ετών, αρχίζει μια ανάγκη για ανεξαρτησία, ένα «ξέρω!.. είμαι μεγάλη πια», μια διάθεση να κάνει πράγματα που δεν χρειάζεται απαραίτητα την έγκριση της μαμάς, γιατί κρίνει από μόνη της ότι είναι σωστό… και μπερδεύεται η ιστορία. Βρίσκομαι να λεω πράγματα που έχω ξαναπεί όταν ήταν μικρότερη. Λες και τα έχει ξεχάσει!

Ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίου του γνωστού Παραμυθά, (Ν. Πιλάβιος) ο οποίος με τόσο θάρρος παραδέχεται ότι έμαθε να είναι  μπαμπάς στις πλάτες των παιδιών του.

Σε μια συζήτηση με την κόρη του, την οποία συνάντησα κάποια στιγμή στη ζωή μου –  άρα έχω δει το αποτέλεσμα της θεωρίας του –  παραδέχτηκε ότι δεν ξέρει τίποτα για το πως μεγαλώνουν τα παιδιά και της ζήτησε να τον βοηθήσει…. να μεγαλώσουν παρέα! Είναι αυτό που έχει και σαν τίτλο στο βιβλίο του « τα ευτυχισμένα παιδιά θέλουν γονείς χωρίς εγώ». Ένιωσε ίσος με τα παιδιά του και αποδεσμεύτηκε από το βάρος του γονιού που πρέπει να τα ξέρει όλα και να τα επιβάλλει.

Μπορώ να πω ότι η γυναίκα που συνάντησα στα 35+, η κόρη του, είναι από τα πιο γλυκά πλάσματα που έχω γνωρίσει.

Τι έχει βαρύτητα για τον κάθε άνθρωπο, αυτό έχει σημασία τελικά. Στην δική μου περίπτωση θέλω  το παιδί μου να πιστεύει στον εαυτό του, στις δυνάμεις του, άρα δεν γίνεται να του επιβάλλω την άποψη μου. Βέβαια όλα έχουν ένα τίμημα. Όπως από την άλλη κάποιος που γίνεται υπερπροστατευτικός με τα παιδιά του, γλιτώνει αυτή την έκρηξη και τη σύγκρουση στις μικρές ηλικίες, όμως δεν θα την αποφύγει τελικά. Κάποια στιγμή θα έρθει η φάση της αμφισβήτησης των πάντων.

Αυτό τελικά που έχω παρατηρήσει είναι ότι όλα σχεδόν τα παιδιά περνάνε τις ίδιες φάσεις.

Αυτό που αλλάζει είναι η αντιμετώπιση των γονιών.

Από την άλλη σε αυτή την ηλικία μπορώ άνετα να πάω μαζί της για ψώνια,  κάνει καλύτερους συνδυασμούς από εμένα στα ρούχα και τα αξεσουάρ, μπορώ να κάτσω σε ένα καφέ, εκείνη να πιει δύο σοκολάτες όσο εγώ πίνω ένα ποτήρι κρασί!!!

….και υποψιάζομαι ότι ο κατάλογος θα μεγαλώνει όσο περνάνε τα χρόνια!!

Μετά από αυτή την εκ βαθέων  εξομολόγηση….. αισθάνομαι ότι όλα είναι ένα παιχνίδι.

Με γνωστούς όρους αλλά άγνωστη εξέλιξη!

Ας το απολαύσουμε! Άλλωστε το σημαντικό δεν είναι ο προορισμός…. αλλά το ταξίδι!


γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: