γονείς με κολικούς

Posts Tagged ‘παιδοψυχολόγος

Αν γκουγκλάρεις την φράση: ‘’πώς να μεγαλώσεις ένα παιδί’’, πριν προλάβεις να την ολοκληρώσεις, στο σημείο πριν τις λέξεις ‘’ένα παιδί’’ εμφανίζεται το εξής καταπληκτικό:

google it

Το οποίο για τον κοινωνιολόγο του μέλλοντος δίνει μία ξεκάθαρη εικόνα των προτεραιοτήτων μας ως γενιά (και της ορθογραφίας μας ως έθνος…).

Αν είσαι ελάχιστα εμπλεκόμενος στα σόσιαλ μίντια ή απλά αν δεν κάθεσαι ήσυχος και ψάχνεσαι με διάφορα (πιθανώς γιατί ακόμη δεν ξέρεις τι θες να κάνεις σ’ αυτή τη ζωή) δεν θα σου πάρει πολύ χρόνο να καταλάβεις πως πολύς, πάρα πολύς κόσμος έχει αντικαταστήσει τον φίλο, τον επιστήμονα, τον γιατρό, τον ψυχολόγο, τους γονείς του, τα αδέλφια του με το google. Γιατί είναι πάρα πολύ εύκολο στην ηρεμία του σαλονιού σου ή στην ησυχία του γραφείου σου ή στο δρόμο με το κινητό σου να ρωτήσεις ότι σου κατέβει και να μην σε κατακρίνει κανείς. Αυτό εμπεριέχει τον κίνδυνο να ρωτήσεις πχ πώς να μεγαλώσεις το παιδί σου και να πάρεις απάντηση για το πώς να μεγαλώσεις φούντα. Οπότε το να έχεις μία στοιχειώδη σχέση με την πραγματικότητα προαπαιτείται.

Τις περισσότερες φορές βέβαια, οι γονείς φέρνουμε στον κόσμο τα παιδιά μας και οι γνώσεις που έχουμε για το μεγάλωμά τους δεν είναι περισσότερες από αυτές που έχουμε για το μεγάλωμα της φούντας. Το κόβω εδώ γιατί θα βγουν οι πουριτανοί να μου πουν ότι παρομοιάζω τα παιδιά με τη φούντα και θα ‘χουμε άλλα…

Ασφαλώς και δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου. Όμως έτυχε πρόσφατα να βρεθώ σε συζητήσεις με γονείς που πραγματικά πιστεύουν πως ότι χρειάζεται να ξέρουν σήμερα σχετικό με την ανατροφή του παιδιού τους θα το βρουν on line. Δεν θα σου κρυφτώ, αγαπώ την ψηφιακή εποχή, αγαπώ αυτή την τεράστια ανοιχτή βιβλιοθήκη. Αλλά θα ήθελα να υπάρχουν ορατοί νόμοι χρήσης.  Ας πούμε ότι ένα απλό κρυολόγημα του παιδιού μπορεί να σε στείλει εύκολα να διαβάζεις αναλύσεις και pdf που προορίζονται για τελειόφοιτους ιατρικής και μόνο.

Αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στο πάρτυ που γίνεται σε ότι αφορά σε θέματα ψυχολογίας και ανατροφής. Κάπως έφερε η τύχη τα πράγματα έτσι και βρέθηκα να συναναστρέφομαι έναν παιδοψυχολόγο. Αν έχεις φίλο παιδοψυχολόγο ή κοινωνικό λειτουργό ή αναπτυξιολόγο ή οποιαδήποτε τέτοια ειδικότητα είσαι τυχερός άνθρωπος. Να το εκμεταλλευτείς. Θα σε βοηθήσει να μην γκουγκλάρεις άδικα. Γενικά είναι ωραίο να νιώθεις ότι δεν χρειάζεσαι καθοδήγηση και να βασίζεσαι στο αλάνθαστο ένστικτό σου και όχι στο google. Όμως πως θα ποτίσεις το δεντράκι σου αν δεν ξέρεις τον τρόπο; Μία σοφή κουβέντα που μου είπε και μου έκανε τρομερή εντύπωση είναι η εξής: πρέπει να βλέπουμε τα παιδιά μας σαν βέλη. Η δουλειά μας σαν γονείς είναι να πετάξουμε αυτά τα βέλη μακριά. Να βρούμε τον τρόπο να φτάσουν στον προορισμό τους. Δεν ωφελεί κανέναν αν κρατά τα βέλη του αγκαλιά. Τρομακτική παρομοίωση. Αφενός γιατί έπιασα τον εαυτό μου να μουρμουρίζει εσωτερικά ‘’το παιδάκι μου σιγά μην το πετάξω εγώ μακριά, εγώ το θέλω αγκαλίτσα γούτσου γούτσου’’ ή ‘’ναι σιγά που είναι βέλη τα παιδιά που ξέρεις εσύ επειδή διάβασες και 5 βιβλία κομπογιαννίτη..’’. Αφετέρου δε γιατί δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι. Όχι ότι το παιδί μου, μου ανήκει και πρέπει να κάνει ότι θέλω εγώ αλλά γιατί αυτομάτως ο ρόλος σου βαραίνει εντυπωσιακά πολύ ενώ μέχρι χθες έκανες πλακίτσα με το κόψιμο της πάνας.

Ήθελα πάρα πολύ να απαντήσω στον παιδοψυχολόγο ότι εγώ τοξότης είμαι δυστυχώς μόνο στο ζώδιο και όποτε προσπάθησα κάποιο άθλημα με συγκεκριμένο στόχο (μπάσκετ, τέννις) απέτυχα οικτρά και μάλιστα σπάνια έως καθόλου πετυχαίνω το τσαλακωμένο χαρτί στο καλαθάκι των αχρήστων στο γραφείο. Επειδή δεν γεννήθηκα άνδρας στην εποχή του Ρομπέν των δασών, την έχω βγάλει καθαρή μέχρι τώρα αλλά αυτό με το παιδί-βέλος με τσάκισε.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά  μη νομίζεις ότι έχω κανένα φοβερό συμπέρασμα και ηθικό δίδαγμα να σου πασάρω. Εγώ απλώς ήθελα να μοιραστώ αυτή την πληροφορία και να σου πω, μια και πλησιάζουν Χριστούγεννα, ότι το δικό μου βέλος ζητάει επίμονα από τον Άγιο Βασίλη να του φέρει δώρο…κλειδιά. Όταν επιχειρείς να τον ρωτήσεις το αυτονόητο ‘’τι κλειδιά’’ παίρνεις την αποστομωτική απάντηση ‘’αυτά που ανοίγουν πόρτες’’ …!!!…%$#@$…!!!  Έχω καταλάβει ότι προφανώς το εννοεί αυτό που λέει γιατί δοκίμασα να τον ρωτήσω μέρες μετά και η απάντηση ήταν: ‘’ε, δεν είπαμε μαμά; θέλω ΚΛΕΙΔΙΑ’’. Έχει γίνει δε οικογενειακό αστείο κι έτσι όποτε κάποιος συγγενής ή φίλος ρωτήσει τι δώρο θέλει το παιδί, του πούμε κλειδιά και απορήσει ‘’τι κλειδιά;’’ τον κοιτάμε με λίγο boring ύφος και του λέμε ‘’που ανοίγουν τις πόρτες φυσικά! Άκου τι κλειδιά! Τι ερώτηση..’’

Αναλύοντας λίγο παραπάνω την επιθυμία του καταλήγω στα εξής:

Ή το παιδί μου έχει μπει στην προεφηβεία πρόωρα και θέλει να μπαινοβγαίνει στο σπίτι όποτε γουστάρει, πράγμα που μου φαίνεται τρομακτικό.

Ή το παιδί είναι φιλόσοφος και το αίτημά του είναι μεταφορικό, συμβολικό, τύπου ‘’κλειδιά που ανοίγουν τις πόρτες της ζωής’’, πράγμα που μου φαίνεται ακόμη πιο τρομακτικό…

Πι.Ες. Το γκούγκλαρα φυσικά και μου βγήκαν κάτι εταιρίες με θωρακισμένες πόρτες, 2-3 άρθρα με τα 3 κλειδιά που ανοίγουν τις πόρτες του πανεπιστημίου κι ένα άρθρο που έλεγε ότι  το κλειδί έχει βαριά συμβολική κληρονομιά, από το πιο μακρινό παρελθόν. Είναι σύμβολο που ανοίγει και κλείνει τις δυνάμεις, αναπαριστά την γνώση, την μύηση και το μυστήριο, την περιέργεια και την κατάκτηση, την ιδιοκτησία. Το έκλεισα αμέσως..

Πι.Ες.2 (άσχετο) Στην Κίνα ο νόμος απαγορεύει στα ζευγάρια που ζουν στα αστικά κέντρα να κάνουν δεύτερο παιδί. Αν κάνουν τότε του στερούν βασικά δικαιώματα όπως παιδεία, περίθαλψη κλπ. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει τέτοιος νόμος. Είμαστε πολιτισμένο δυτικό κράτος. Δεν τολμούν ωστόσο τα περισσότερα ζευγάρια που ζουν στα αστικά κέντρα να κάνουν δεύτερο παιδί. Με το μνημόνιο έχουμε μετατραπεί στους ιδανικούς κινέζους πολίτες, η χαρά του Μάο…

Πι.Ες.3 (σχετικότατο) Μη γκουγκλάρεις ότι σκεφτείς, θα γίνεις νευρωτική και μίζερη. Είπαμε βέλος-πετάω-μακριά! Φόκους φόκους!

Πι.Ες.4 (σχετικό με παλιό ποστ) Η παιδοψυχολόγος είπε ότι δεν πρέπει να μιλάμε αγγλικά μεταξύ μας μπροστά στο παιδί γιατί ‘’σκεφτείτε πως νιώθει εκείνη την ώρα το παιδί΄΄……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………crazy bitch…..!@#$:@#$!!

Advertisements

by: the yoga mama

Επειδή μου αρέσει να λεω την αλήθεια, θέλω να δηλώσω πως ό,τι έχω καταφέρει μέχρι στιγμής που αφορά στο μεγάλωμα του παιδιού μου… δεν φέρει μόνο την δική μου υπογραφή.
Δεν θα ήταν δυνατό άλλωστε με τις ώρες που λείπω από το σπίτι να είμαι μόνο εγώ υπεύθυνη για τον χαρακτήρα που έχει διαμορφώσει αυτό το παιδί..

Από την πιο τρυφερή της ηλικία είχε καθημερινή επαφή με την γιαγιά και τον παππού.
Πραγματικά αυτό που συμβαίνει με τους συγκεκριμένους ανθρώπους είναι συγκλονιστικό.
Έχοντας κάνει τα λάθη τους με τα δικά τους παιδιά, ξέρουν τι δεν θα επαναλάβουν.
Έχοντας δώσει τον καλύτερο τους εαυτό έχουν δει το αντίκτυπο στην ψυχολογία των παιδιών τους. Γνωρίζουν καλά το παιχνίδι και τους δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία να διορθώσουν ότι πιστεύουν ότι χρειάζεται. Πολλές φορές διαμαρτυρήθηκα ότι την κακομαθαίνουν αλλά τι είναι τόσο κακό τελοσπάντων?
Η αγάπη που πήρε το παιδί είναι απεριόριστη, ανιδιοτελής, ανεκτίμητη. Τα οφέλη είναι σπουδαία.
Επιπλέον οι συμβουλές «να ακούς τη μαμά» και «να μην στενοχωρείς τη μαμά» με έχουν σώσει κάποιες στιγμές!

Στη συνέχεια οι συναναστροφές με άλλα παιδιά και διαφορετικές οικογένειες.
Αρκετές φορές αναγκάστηκα να αφήσω το παιδί μου στο σπίτι φίλη της γιατί καθυστερούσα να γυρίσω από το γραφείο. Άλλη φορά, στο σπίτι δικής μου φίλης γιατί ήθελα να βγω το βράδυ. Σίγουρα κάθε άνθρωπος έχει κάτι να προσφέρει και στα μάτια ενός παιδιού όλα είναι προς μίμηση.
Βέβαια όπως όλα τα πράγματα έχει και αυτό το τίμημά του. Οι επιρροές που είχε το παιδί δεν ήταν πάντα σύμφωνες με την δική μου άποψη. Τελικά πιστεύω ότι κράτησε το καλύτερο από τον καθένα.

Αυτό όμως που με έχει βοηθήσει πιο πολύ από όλα είναι ότι έχω δίπλα μου έναν ειδικό!!!
Φίλη, ψυχοθεραπεύτρια, με εξειδίκευση στα παιδιά!!!
Από την πρώτη στιγμή που γεννήθηκε μέχρι και σήμερα 10+ χρόνια εργάζεται μαζί μου, για μένα και το παιδί μου, όποτε χρειάζεται, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας…..
Για το παιδί μου είναι η «θεία»…. που να ήξερε!!
Συνειδητοποίησα μετά πολύ καιρό, ότι δεν θα είχα καταφέρει πολλά πράγματα αν δεν την είχα δίπλα μου! Είναι στιγμές που το αγγελούδι μου με έκανε έξω φρενών! Κι εγώ θύμωνα και φώναζα και ήθελα να την τιμωρήσω που γινόταν αυτό! Μιλούσα λοιπόν με τη «θεία» και μου εξηγούσε γιατί το παιδί συμπεριφέρθηκε έτσι και τι συνέβαινε στην ψυχολογία του εκείνη την στιγμή. Άπειρα τα παραδείγματα που μπορώ να αναφέρω. Αυτό όμως που θέλω να καταλήξω είναι ότι ο ειδικός μπορεί να μας  βγάλει από την δύσκολη στιγμή, από το αδιέξοδο που ερχόμαστε πολλές φορές.
Μόνο και μόνο που το συζητάς με έναν άνθρωπο, που δεν είναι μόνο φίλος, αλλά έχει εργαστεί με παιδιά, άρα έχει εμπειρία, είναι σπουδαίο. Δεν φτάνει να είναι φίλος!!!! Πρέπει να είναι ειδικός!
Το να ζητάμε βοήθεια δεν δείχνει αδυναμία! Το αντίθετο! Θέλει δύναμη ψυχής να αποφασίσεις ότι δεν μπορείς να τα καταφέρεις μόνη σου. Το κόστος δεν είναι απαραίτητα μεγάλο! Το κέρδος είναι απλώς τεράστιο!!!

Μ’αυτά και μ’αυτά….. το κοριτσάκι μου έχει δημιουργεί ένα πολυσχιδή χαρακτήρα και για αυτό είμαι περήφανη. Αλλά δεν μπορώ να πάρω όλη την επιβράβευση!!!!!


γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: