γονείς με κολικούς

Posts Tagged ‘παιδικές αρρώστιες

5 high five

Κατά το 7 θανάσιμα αμαρτήματα όπως καταλαβαίνεις. Βέβαια εγώ βρήκα 5 χαμένες αρετές. Βλέπεις όλες τις υπόλοιπες εξακολουθώ να τις διατηρώ (#fail). Πρόκειται για τον καταλληλότερο τρόπο να εγκαινιάσω τα ποστ του 2013. Έψαχνα έψαχνα, καλύτερο δεν βρήκα. Ιδού:

Υπομονή

Έχεις καθαρίσει ποτέ γαρίδα με μαχαιροπήρουνο; Όχι; Κρίμα. Εγώ ναι. Πολλάκις. Και το απόλαυσα όλες τις φορές. Όχι δεν είμαι σπασικλάκι και σε πληροφορώ δεν είχα καμία απολύτως διαταραχή. Για την ακρίβεια το καθάρισμα με μαχαιροπήρουνο μου έπαιρνε λιγότερο χρόνο από το καθάρισμα με το χέρι και επιπλέον δεν λερωνόμουν ποτέ την στιγμή που όλο το τραπέζι γύρω μου είχε ροζ λεκέδες. Η μητρότητα τα άλλαξε όλα αυτά. Όχι απλά δεν καθαρίζω καν τη γαρίδα αλλά την τρώω όπως είναι και εύχομαι να είναι φρέσκια για να μη μου σταθεί το κέλυφος στον οισοφάγο. Τι μεσολάβησε; τι μου συνέβη; Billy the kid οφ κορς….

Διότι πόσες φορές ν’ ακούσει κανείς το ‘’Σεχούντεννα-Πωτούγεννα-πώτη-γιοτή-του-χόνου’’ συνεχόμενα από αρχές Δεκεμβρίου χωρίς να λυγίσει; Ε; Σε ρωτάω πόσες; Εδώ ακόμα πεταγόμαστε τη νύχτα επειδή ξυπνάμε από το ‘’μελισσοβότανο-που-λούζονται-οι-κυλάδες’’ σε dolby surround από το παιδικό….! Που να μαραθεί και να πλαντάξει το μελισσοβότανο. Το αντιλαμβάνεσαι; Περιμένω με αγωνία την επόμενη γιορτή να μας ξεκολλήσει το κάλαντο γιατί δεν την βγάζω. Τρομάξαμε να μας φύγει το ‘’βάζει-ο-Ντούτσε-τη-στολή-του-βε-το-φουκαλά’’, τώρα που το σκέφτομαι μάλιστα μας πέρασε γρήγορα εν αντιθέσει με το μωραΐτικο που συνεχίζει να φιγουράρει στην πρώτη θέση των charts για 8η συνεχή εβδομάδα. Μετά μου λες εσύ υπομονή..

Καλή μνήμη

Και καλά κρασιά μπορώ να σου πω. Θυμάμαι κάτι εποχές όχι πολύ παλιά που θυμόμουν όλα τα ονόματα των ηθοποιών που ενσάρκωναν τα Bond girls, την ηλικία τους, που αλλού έπαιξαν μετά και αν στα Όσκαρ φορούσαν Marchesa ή Dior. Με το μαγικό ραβδάκι της μητρότητας καμιά φορά δυσκολεύομαι να θυμηθώ τον ίδιο τον James Bond – Daniel Craig. Είναι που είναι ξανθός και δε μ’αρέσει, ήρθε και το παιδί, αποτελειώθηκα. Και καλά θα μου πεις, μπορείς να επιβιώσεις και χωρίς τις παραπάνω πληροφορίες. Να το δεχτώ. Αν και είναι εντελώς έξω από την ιδιοσυγκρασία μου να θυμίζω εκείνη την διαφήμιση: ‘’είδα μια ωραία ταινία προχθές, που έπαιζε μωρέ εκείνη η ξανθιά η ψηλή μ’ εκείνον τον Γάλλο…’’ το έχω αποδεχτεί. Το μυαλό μετά την μητρότητα μοιάζει με σκληρό που θέλει format. Σιγά σιγά επανέρχεσαι αλλά ποτέ στα ίδια επίπεδα. Το καλό είναι ότι κάποια μέρα θα ξαναθυμηθείς πως το όνομα του χαρακτήρα που ενσάρκωνε ο Κέβιν Σπέισι στους Συνήθεις Υπόπτους ήταν Κάιζερ Σόζε. Το κακό είναι ότι την ίδια μέρα θα ξεχάσεις να πάρεις γάλα.

Πειθώ

Μη με βλέπεις έτσι. Εγώ κάποτε σε πουλούσα και σε αγόραζα χωρίς να το καταλάβεις. Μόνο αυτό; Το σκεφτόμουν και το έκανες! Δεν προλάβαινα καν να το πω. Professor X των X-Men ένα πράμα. Θα έβγαινε έξω όλη η παρέα επειδή εγώ το σκέφτηκα και επειδή εγώ το κανόνισα. Απεργούσαν οι λιμενεργάτες και είχα να παραλάβω εισιτήριο από τον Πειραιά; Για ‘μένα έκαναν εξαίρεση. Είχες ν’ αγοράσεις ρούχο για γάμο-βάφτιση-πάρτυ-αρραβώνα-prom;;; Εγώ το διάλεγα! Τώρα που το ξανασκέφτομαι μόνο τον άνδρα μου μου πήρε λίγο περισσότερο καιρό να τον πείσω…

Είχα την λανθασμένη εντύπωση πως αυτό είναι ένα έμφυτο ταλέντο και πως να πάει κανείς ενάντια στη φύση του; Λάθος. Μεγάλο λάθος. Χρόνια σπαταλήθηκαν άδικα σε σεμινάρια και τεχνικές πωλήσεων. Δεν έχουν την παραμικρή επίδραση στον καρπό του έρωτά μου:

–          Μπιλάκο πιο μακριά από την τηλεόραση, θα χαλάσουν τα ματάκια σου

–          Όχι

–          Αγάπη μου πήγαινε λίγο πιο μακριά, θα σε πονέσουν τα ματάκια, κρίμα

–          Όοοοοχιιιιιιιιι ..!!!!!

–          (αγριάδα) Βασίλη πας πίσω ΤΩΡΑ γιατί αλλιώς η τηλεόραση κλείνει

–          ….Τσαφ! (πατάει το κουμπί και την κλείνει)  ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ ΠΙΟ ΠΙΣΩ !!!!!

–        (βαθιά ανάσα θυμάμαι ξαφνικά ότι σ’ αυτή την συζήτηση είμαι εγώ ο ενήλικας) Αγάπη μου εσύ βλέπεις τηλεόραση εγώ γιατί να πάω πιο πίσω;

–          NA ΠΑΣ ΕΣΥ ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ (τσιριχτά)

–    (καλόπιασμα) Βρε γλυκούλη τι μου λες τώρα χαζομάρες; Αν θέλεις να δεις τηλεόραση πρέπει να πας πιο πίσω

–          …Τσαφ! (ανοίγει την τηλεόραση και κολλάει μούρη)

–      (φιλότιμο) Ε, τώρα έτσι κάνουν τα καλά παιδάκια; Αφού εσύ είσαι καλό παιδάκι γιατί κάνεις χαζά;

–          ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΧΑΖΑ ΕΣΥ ΚΑΝΕΙΣ ΧΑΖΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

–          (απελπισία) Βασίλη αν πας πιο πίσω θα σου δώσω καραμέλα χρωματιστή

–          (λάμψη στο βλέμμα) ΠΟΛΛΕΕΕΕΕΣ ΘΕΛΩΩΩΩΩΩΩΩ!

–          (παθέτικ) θα σου δώσω 2

–          Εντάξει! (πάει πιο πίσω επιτέλους)

Quiz: Ποιος κέρδισε;

Κριτική ικανότητα

Βρε παιδί μου εντάξει, δεν θέλω να σου τα λέω και όλα μαύρα. Θα μου πεις, τι δηλαδή κάνουμε ένα παιδί και χάνεται ο κόσμος; όχι βρε κουτό αλίμονο. Απλώς αναφέρω κάποια γεγονότα που μπορεί να σου συμβούν βάση του νόμου των πιθανοτήτων. Για παράδειγμα υπάρχει πιθανότητα να θελήσεις κάποια στιγμή να βάλεις τα αυγά στο ψυγείο κι επειδή με το ένα χέρι προσπαθείς να κρατήσεις το παιδί μακριά από την ανοιχτή πόρτα, δεν υπολογίζεις σωστά και τα αυγά πέφτουν κάτω. Και τα 6. Αυτό. Ή μπορεί να βάλεις το γάλα να ζεσταθεί και να σκεφτείς ότι ο χρόνος σου φτάνει για κλείσεις το θερμοσίφωνο αλλά στο δρόμο πατάς τον James το τρενάκι οπότε καθυστερείς και το γάλα χύνεται. Απλό. Δε μπορείς πια να υπολογίζεις σωστά. Καλό είναι να μη σε πάρει η μπάλα και να ξοδεύεις περίπου ένα τέταρτο για ν’ αποφασίσεις αν με την σάλτσα σου θέλεις πένες ή σπαγγέτι.

Ψυχραιμία

Απλό και σύντομο: Πριν κάνω παιδί όταν έπαιρνα τηλέφωνο στο σπίτι και δεν απαντούσε κανείς υπέθετα ότι μάλλον ο καλός μου δεν γύρισε ακόμα ή είναι στο μπάνιο και δεν το ακούει. Ξαναέπαιρνα σε μία ώρα αν το θυμόμουν ή περίμενα να δει την κλήση και να με πάρει. Από τότε που έμεινα έγκυος όταν παίρνω τηλέφωνο σε κινητό ή σταθερό και δεν απαντάει κανείς κάνω τα εξής:

               α. Ξαναπαίρνω σε 1 λεπτό

               β. Ξαναπαίρνω σε 2 λεπτά και το αφήνω να χτυπήσει μέχρι να σκάσει

               γ. Στέλνω μήνυμα: ΠΟΥ ΕΙΣTE; TI ΕΓΙΝΕ;;;

             δ. Στέλνω 2ο μήνυμα 2 λεπτά μετά το πρώτο: ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΣ ΣΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΛΥ ΜΕ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙ…

               ε. Υποθέτω ότι έχουν μπει ληστές στο σπίτι και τους έχουν απαγάγει

              στ. Υποθέτω ότι χτύπησε το παιδί και το τρέχει στο Παίδων

       ζ.  Δείχνω τουλάχιστον την ΥΠΕΡΤΑΤΗ ψυχραιμία να μην καλέσω την αστυνομία

Πως το βλέπεις γιατρέ μου..;;

Πι.Ες. Είδες όμως πως σου το ‘φερα; Αριστοτεχνικά. Σα να μη συμβαίνει τίποτα. Σα να μην έλειψα 2 μήνες περίπου! Τι να κάνω έπεσα σε δημιουργικό λήθαργο. Σου φαίνεται απίστευτο το ξέρω αλλά τι να κάνεις; δύσκολη η ζωή

Πι.Ες. 2 Ως γνωστό όταν είσαι έξω απ’ τον χορό πολλά τραγούδια λες. Αν και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τραγουδάει κάποιος μόνο έξω απ’ τον χορό ενώ μέσα δεν του ‘ρχεται ούτε κουπλέ, να σου πω σχετικά ότι συμβουλές τύπου ‘’smile, breath & go slowly’’ στην ανατροφή του παιδιού είναι το ίδιο χρηστικές  όσο ένα βάζο μαρμελάδα όταν πηγαίνεις για αναρρίχηση.

Πι.Ες. 3 Εσύ τι νέα; Μου ‘λειψες

Πι.Ες. 4 (Άσχετο) Γιατί γεννιόμαστε με κρεατάκια αφού μας λένε στα 2,5 να τα βγάλουμε;;

Για να μην έχεις προσδοκία χιούμορ σε ενημερώνω ευθέως ότι το ποστ αυτό είναι πραγματικά σοβαρό. Παρόλο που έχω την τάση να αντιμετωπίζω πολύ σοβαρές καταστάσεις συνήθως με σαρκασμό, αυτή τη φορά δεν γίνεται. Πάμε λοιπόν να σε ενημερώσω για τον έρπητα ματιού –ναι υπάρχει!- ώστε να προσέξεις πάρα πολύ την επόμενη φορά που θα χρησιμοποιήσεις την φράση ‘’καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα’’.

Την Κυριακή 16/9 το βραδάκι το ένα μάτι του Billy the kid κοκκίνησε ελαφρώς. Τόσο ‘’ελαφρώς’’ που εγώ δεν το αντιλήφθηκα παρά η φίλη μου και μάνα διδύμων, στης οποίας το σπίτι είχαμε πάει για παιχνίδι. Δεν έδωσε πολλή σημασία διότι το μάτι του παιδιού μου, ειδικά από την θάλασσα στις διακοπές είχε κοκκινίσει κι άλλες φορές αλλά μετά από λίγο καθάριζε.

Την Δευτέρα το πρωί όμως το μάτι ήταν ακόμη πολύ κόκκινο κι έτσι αποφάσισα να πάω το παιδί στον γιατρό. Είχα μάλιστα την φαεινή ιδέα να πάω κατευθείαν σε οφθαλμίατρο και να παρακάμψω τον παιδίατρο για να κερδίσω χρόνο. Επειδή λοιπόν το ταμείο μου είναι το μόνο νομίζω ‘’ζωντανό’’ ακόμα και έχει πάρα πολλές παροχές, επέλεξα να τον πάω εκεί μια και δεν χρειάζεσαι ραντεβού στα έκτακτα περιστατικά , έχει πάρκινγκ και εύκολη πρόσβαση. Μας βλέπει όντως ο πρώτος διαθέσιμος οφθαλμίατρος. Προσπερνώ το γεγονός ότι είχε υφάκι αρχικά διότι έκανα την παρατήρηση ότι περνούν όλοι τελικά μέσα εκτός από τα πραγματικά ‘’έκτακτα’’ περιστατικά. Δεν προσπερνώ όμως το γεγονός ότι δε μπόρεσε να εξετάσει το παιδί, διότι ένα παιδί δεν σε αφήνει εύκολα να δεις με κάποιο όργανο το μάτι του, πόσο μάλλον αν δεν ξέρεις πως να το κάνεις. Επίσης δεν προσπερνώ το γεγονός ότι όταν το παιδί μου ακούμπησε το εργαλείο που κρατούσε ο γιατρός, με το χεράκι του, εκείνος πανικοβλήθηκε κι έτρεξε να το ψεκάσει με antibacterial. Το ίδιο έκανε όταν πήγαμε στο γραφείο του και ο μικρός ακούμπησε το έπιπλο. Σηκώθηκε πάλι να ψεκάσει και μάλιστα μου είπε ‘’μήπως μπορείτε να περιμένετε έξω να σας δώσω την συνταγή; γιατί εδώ έχω εγχειρισμένους ασθενείς και είναι πολύ επικίνδυνο να κολλήσουν οτιδήποτε’’!!! Μου έκανε χείριστη εντύπωση και το κράτησα για να το αναφέρω ούτως ή άλλως στον αρχίατρο του ταμείου μόλις τελειώσει η ιστορία με το μάτι του παιδιού. Είσαι γιατρός και είναι φυσικό να βλέπεις ασθενείς με κολλητικές ασθένειες. Ψέκασε λοιπόν όταν φύγω απ’ το ιατρείο σου.

Μου δίνει κολλύριο tobradex, όχι tobrex, μη βιαστείς να σκεφτείς. Και για να σε προλάβω, του έκανα την ερώτηση εάν επιτρέπεται σε παιδάκια μια και το tobradex ως γνωστόν περιέχει κορτιζόνη. Η απάντηση ήταν θετική και μάλιστα μου είπε για λίγες μέρες δεν υπάρχει πρόβλημα, πάρτε για 4-5 μέρες αλλά σε δύο μέρες πάρτε με τηλέφωνο να με ενημερώσετε πως πάει.

Την Τρίτη το βράδυ το μάτι του παιδιού έχει γίνει χειρότερα. Είναι πρησμένο και κόκκινο σα να έχει μπλέξει σε καβγά. Όλη νύχτα δε μπορεί πια να κοιμηθεί καθόλου, πονάει, κλαίει και του βάζω κομπρέσες με φυσιολογικό ορό μήπως ανακουφιστεί.

Τετάρτη πρωί τον βουτάω ξανά και πάω στα ιατρεία του ταμείου. Μας βλέπει ο ίδιος γιατρός ο οποίος με το που τον βλέπει όρθιος στην πόρτα με στέλνει επειγόντως στο Παίδων με την αιτιολογία ότι εκείνος δε μπορεί να κάνει κάτι, ούτε να τον εξετάσει λέγοντας: ‘’Εκεί μπορούν να το δουν το παιδί, ίσως να του κάνουν μέθη δεν ξέρω…’’

Χάνω τη γη κάτω απ’ τα πόδια μου. Το παιδί δεν έχει κοιμηθεί 2 νύχτες, δεν έχει φάει διότι προφανώς πονάει κι εγώ πρέπει να τρέξω στο Παίδων. Με alarm στη Β.Σοφίας παίρνω τον παιδίατρό μου κλαίγοντας –στερνή μου γνώση- του εξηγώ την κατάσταση και προτείνει να πάω αμέσως να τον δει προκειμένου να μην ταλαιπωρηθώ κατευθείαν στο Παίδων. Όντως πάμε, τον βλέπει, βλέπουμε και οι δύο με γυμνό μάτι ότι το παιδί έχει κάτι ακριβώς πάνω στην κόρη του ματιού του. Δε μου λέει τίποτα, όπως ομολόγησε την επομένη στον άνδρα μου για να μη με τρομάξει αλλά και γιατί έλπιζε να μην είναι αυτό που φαντάζεται. Με στέλνει σε συνεργάτη του από το Ιατρικό Αθηνών, παιδοφθαλμίατρο. Ευτυχώς το ιατρείο του ήταν κοντά και ήταν εκεί οπότε μας πήρε απευθείας ως έκτακτο.

Ο άνθρωπος από την αρχή ενέπνεε εμπιστοσύνη και γνώση του αντικειμένου. Εξέτασε τον Billy με ευκολία και τον έστειλε έξω με τη βοηθό του για να παίξει και να μπορέσει να μου μιλήσει:

– Κυρία μου θα σας το πω ευθέως. Το παιδί σας έχει έρπη στο μάτι.

– Τι λέτε γιατρέ; υπάρχει αυτό;

– Υπάρχει, θα σας το εξηγήσω. Ο ιός του έρπητα υπάρχει σε όλους μας, ζει στο αυτί μας. Όταν εκδηλώνεται και ψάχνει διέξοδο προς τα έξω ακολουθεί τα νεύρα της μύτης, του στόματος ή του ματιού. Όταν εκδηλωθεί στο μάτι αποτελεί ουσιαστικά λοίμωξη του κερατοειδούς, τρομερά επικίνδυνη καθώς δημιουργεί ουλές που απειλούν την όραση του ματιού. Το χειρότερο όμως κυρία μου δεν είναι αυτό, το έγκλημα είναι ότι 2 μέρες δίνετε κορτιζόνη στο παιδί η οποία τρέφει τον έρπη. Η ουλή που του έχει δημιουργήσει είναι ήδη μεγάλη, χρειάζεται άμεσα θεραπεία ώστε να κλείσει η ουλή και συνεχή παρακολούθηση ώστε να δούμε πως θα πάει. Πείτε μου σας παρακαλώ ο γιατρός που τη χορήγησε, εξέτασε το παιδί;

– Δε μπόρεσε να το εξετάσει κανονικά, μου είπε ότι η κορτιζόνη δεν πειράζει στα παιδιά

– Σωστά, δεν πειράζει καθόλου. Απλώς δεν τη χορηγούμε ποτέ αν δεν έχουμε αποκλείσει τον έρπητα.

– Έχετε δει άλλες τέτοιες περιπτώσεις;

– Εσείς τι λέτε; Έχω δει τρύπα στον κερατοειδή, ανεπανόρθωτη ζημιά από χορήγηση κορτιζόνης σε έρπη. Δεν χρειάζεται να σκέφτεστε αυτά τώρα. Προέχει να πάρει άμεσα τη θεραπεία. Θέλω να με προσέξετε κυρία μου, δεν έχω πρόθεση να σας τρομάξω όμως αυτό που έχει το παιδί σας είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να πάθει παιδάκι στο μάτι του. Τα βιβλία στη βιβλιοθήκη μου έχουν στο εξώφυλλο τον έρπητα ματιού. Σας το λέω όχι για να σας φοβίσω αλλά για να καταλάβετε πόσο σημαντικό είναι να κάνουμε την θεραπεία με συνέπεια και ακρίβεια και να το παρακολουθούμε στην αρχή καθημερινά.

Δεν έχω τρόπο να σου περιγράψω τι ένιωσα. Καθόμουν σαν την ηλίθια στο καρεκλάκι του γιατρού μη μπορώντας να σκεφτώ κάτι άλλο να ρωτήσω. Το μόνο που σκεφτόμουν διαρκώς είναι την σκηνή που με το μπαμπά του, του κρατούσαμε χέρια και πόδια και του βάζαμε κορτιζόνη στο μάτι ενώ εκείνος τσίριζε απ’ τον πόνο.

Ξεκίνησα αμέσως την θεραπεία με zovirax αλοιφή ειδικά για το εσωτερικό του ματιού και σταγόνες-δάκρυα. Η αλοιφή κάθε 5 ώρες, οι σταγόνες κάθε 1 ώρα. Δεν έχει νόημα να σου πω αν το παιδί συνεργάζεται ή χαίρεται με αυτή την θεραπεία η οποία μπορεί να κρατήσει εβδομάδες. Φαντάζομαι σου έχει τύχει να προσπαθείς μέσα στη νύχτα να του βάλεις φυσιολογικό στη μύτη για ένα απλό συνάχι. Για σκέψου να του χώνεις διάφορα στο μάτι που πονάει.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας ξαναμίλησα με τον γιατρό για να διευκρινίσω κάποια πράγματα σχετικά με την εφαρμογή της αλοιφής. Σε αυτό το τηλεφώνημα ανακάλυψα ότι το παιδί μου αυτή την στιγμή δε βλέπει καθόλου από το ένα μάτι. Συγκεκριμένα ο γιατρός μου είπε ότι το πιθανότερο είναι να βλέπει σκιές. Κάνουμε το πρώτο σκέλος της θεραπείας ουσιαστικά για να κλείσει η πληγή του έρπητα. Στη συνέχεια μένει η ουλή και η θολούρα που προκαλεί στην όραση. Υπάρχει νέα θεραπεία που στοχεύει στην εξάλειψη της ουλής ώστε στην συνέχεια να δούμε σε τι κατάσταση βρίσκεται η όρασή του και αν θα την ανακτήσει στο 100%…..

………………….

Το μόριο ‘’αν’’ δηλώνει:

α) μία υπόθεση, η οποία αναφέρεται σαφώς ή λανθάνει ή υπονοείται

β) κάτι που εξαρτάται από περιστάσεις ή προϋποθέσεις ή όρους

γ) το αμφίβολο και ακαθόριστο νόημα μιας πράξης ή μιας ενέργειας

Έτσι το μόριο ‘’αν’’ διακρίνεται σε

α) υποθετικό

β) δυνητικό

γ) αοριστολογικό

δ) ερωτηματικό (σπάνια)

Η δύναμη αυτού του υποθετικού μορίου είναι ισοπεδωτική. Ενώ δεν δηλώνει μία σίγουρη κατάσταση, το αντίθετο θα έλεγα, οι συνειρμοί που προκαλεί μπορούν να σε στείλουν στην κόλαση. Το ‘’έχασα τη γη κάτω απ’ τα πόδια μου’’ δεν ξέρω να φτάνει για να περιγράψει το συναίσθημα.

Ξεκινούμε την θεραπεία από Τετάρτη λοιπόν. Περνάει μία εφιαλτική νύχτα κατά την διάρκεια της οποίας προσπαθούμε να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον με τον άνδρα μου και η προσπάθεια είναι φανερή. Δεν πιάνει τόπο γιατί απλώς ο ένας δεν θέλει να αφήσει τον άλλον να τον δει να καταρρέει.

Πέμπτη απόγευμα ξανά στον γιατρό. Έχουμε καλά νέα επιτέλους διότι το παιδί αντέδρασε πολύ θετικά στην θεραπεία το οποίο είναι πολύ καλό διότι θα μπορούσε να χρειάζεται άλλο φάρμακο και εντωμεταξύ η ζημιά να γίνεται. Μάλιστα τα αποτελέσματα ήταν προφανώς εντυπωσιακά για 2 μέρες θεραπείας. Ο γιατρός τόλμησε να πει πως πιστεύει ότι τελικά το παιδί θα δει κανονικά.

Εντωμεταξύ φίλοι κίνησαν Θεούς και δαίμονες για να δούμε κι άλλους γιατρούς και να πάρουμε κι άλλη γνώμη. Έτσι Παρασκευή πρωί με βρήκε και στο Παίδων ελπίζοντας να πάρω την ίδια θετική γνωμάτευση. Έτσι κι έγινε. Αμέσως μετά, τρίτος γιατρός στο Ιατρικό Αθηνών, στον οποίο μας παρέπεμψε ο παιδοφθαλμίατρος διότι θα έλειπε την Παρασκευή και θα ήθελε κάποιος συνάδελφος να μας δει για να είμαστε σίγουροι ότι συνεχίζουμε καλά. Τα ίδια κι εκείνος.

Θέλω να σου πω για τον έρπητα του ματιού γιατί μπορεί να μην τον έχεις υπόψη σου όπως δεν τον είχα κι εγώ. Θέλω να προσέχεις εάν μόνο το ένα μάτι του παιδιού σου κοκκινίσει ξαφνικά και δεν έχει τσίμπλες είναι πάρα πολύ πιθανό να έχει κάτι τέτοιο. Μην το αμελήσεις και βρες παιδοφθαλμίατρο, όχι απλό οφθαλμίατρο. Πλέον όλες οι ειδικότητες υπάρχουν και με εξειδίκευση σε παιδιά. Να και κάτι που επίσης δεν είχα υπόψη μου. Να ξέρεις, όπως με ενημέρωσε ο γιατρός μου και μου επιβεβαίωσαν στο Παίδων, ότι ο έρπητας του ματιού δεν κολλάει. Μη βιαστείς να κρίνεις γιατί κι εγώ έτσι έκανα μέχρι που μου το επιβεβαίωσαν. Συγκεκριμένα, δε μπορούμε να ισχυριστούμε ότι κολλάει ένας ιός που τον έχουμε όλοι μας. Εάν κολλούσε όπως η ίωση, τότε θα είχαμε όλοι ταυτόχρονα  έρπητα. Ο λόγος που εκδηλώνεται στον έναν και όχι στον άλλο δεν είναι ακόμη γνωστός. Αν λέγαμε ότι το κόλλησε, είναι πολύ πιο πιθανό να το μεταδώσουν οι γονείς, παρά οποιοσδήποτε άλλος εφόσον ο έρπητας του ματιού δε μπορεί να μεταδοθεί με επαφή. Γι’ αυτό και δε μεταδίδεται ποτέ στο άλλο μάτι. Υπάρχουν όμως σοβαρές πιθανότητες εφόσον εκδηλώθηκε μια φορά, να εκδηλωθεί ξανά αργότερα όπως ακριβώς κάνει και ο έρπητας στα χείλη. Να έχεις υπόψη σου επίσης ότι ένα παιδάκι όταν δε βλέπει από το ένα μάτι είναι απίθανο να σου το πει. Τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται τι θα πει να μη βλέπεις από το ένα μάτι ή να μη βλέπεις καθαρά.

Εμείς έχουμε μέλλον με τη θεραπεία μας και ελπίζω όχι μεγάλο. Ελπίζω σήμερα που θα πάμε ξανά στο γιατρό να μου πει πως έγινε θαύμα και έχει κλείσει η πληγή και έχει εξαφανιστεί η ουλή και το παιδί βλέπει. ΄Οπως και να ‘χει εγώ πιστεύω, τώρα, ότι όλα θα πάνε καλά. Σήμερα επιστρέψαμε και στον παιδικό σταθμό αφού δεν υπάρχει κίνδυνος να κολλήσει άλλο παιδάκι και συνεχίζουμε την θεραπεία μας.

Ελπίζω να μην χρειαστεί να ξαναγράψω κάτι λυπηρό. Η αλήθεια είναι ότι γυρνώντας πίσω σκέφτομαι μήπως υπερέβαλλα στις αντιδράσεις μου. Από την άλλη πέρασα μια μεγάλη λαχτάρα και δεν ξέρω αν θα μπορούσα να μην το δείξω. Προσπαθώ να ακολουθώ στη ζωή μου το εξής: μπορείς να πας όπου θέλεις, αλλά μην πηγαίνεις εκεί που είναι οι ενοχές. Έτσι προσπαθώ να μην σκέφτομαι τι θα γινόταν αν είχα πάει το παιδί κατευθείαν στον παιδίατρό μου. Προσπαθώ να με πείσω πως δεν θα μπορούσα να είχα προβλέψει αυτό που έγινε. Ο λόγος που έγραψα το ποστ αυτό είναι απλώς για να σε ενημερώσω ότι μια απλή κοκκινίλα στο μάτι μπορεί να είναι κάτι πάρα πολύ σοβαρό.

See ya

Πι.Ες. Άντζελα – συμπεθέρα μου να μην ξεχάσεις να πεις στη νύφη μου όταν κοκκινίζει το μάτι του παιδιού μου στο μέλλον που η μανούλα θα ξεχνάει, να θυμάται να του βάζει zovirax και σταγόνες! Ευχαριστώ για την συμπαράσταση.

Πι.Ες.2 καταλαβαίνεις ότι για ένα διάστημα θα είμαι λίγο ευαίσθητη σε εκφράσεις όπως ‘’με μάτιαξαν’’ και ‘’φάτε μάτια ψάρια’’ ή σε φαγητά όπως ‘’αυγά μάτια’’ (#denallazeioanthropos)

Πι.Ες.3 Ναι θα ασχοληθώ με τον γιατρό που μου χορήγησε κορτιζόνη, μόλις γίνει καλά το παιδί μου. Ασφαλώς και θέλω να βεβαιωθώ ότι δεν θα το ξανακάνει.

Πι.Ες.3 Αν ψάχνεις παιδοφθαλμίατρο ευχαρίστως να σου δώσω τα στοιχεία του δικού μας. Είναι εξαιρετικός και πολύ καλός με τα παιδιά.

Πι.Ες.4 Φίλη μου Χριστίνα ή Κιτίνα όπως σε λέει ο Μπιλάκος δε με πειράζει που με ”ανάγκασες” να σε αναφέρω ονομαστικά στο ποστ αυτό γιατί πιστεύω πως ο καθένας μας δικαιούται το τέταρτο της δημοσιότητάς του! Πόσο μάλλον εσύ ΦΙΛΗ ΜΟΥ, ΗΡΩΑ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΩΝ ΕΝΩ ΕΙΧΕΣ ΠΙΕΙ 32 ΜΑΡΓΑΡΙΤΕΣ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΒΡΑΔΥ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΕΣ ΤΟ ΣΗΜΑ ΚΑΙ ΦΑΓΑΜΕ ΚΛΗΣΗ, ΠΟΥ ΜΕ ΚΕΡΑΣΕΣ ΚΑΦΕ, ΠΟΥ ΕΝΩ ΕΓΩ ΠΗΓΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΣΥ ΠΗΓΕΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΤΗ ΜΑΟΥΝΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΣΕ ΤΡΑΚΑΡΑΝ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟΠΑΡΜΕΝΟΙ, ΠΟΥ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕΣ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΝΑ CELICA ΤΟΥ ’90 ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΞΕΠΑΡΚΑΡΕΙΣ ΤΗ ΜΑΟΥΝΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΗΓΕΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΝΑ ΧΑΡΕΙ! ! ! ! Santa Cristina!!!

Επειδή σ’ αυτό το blog κολικούς ακούς και κολικούς δεν βλέπεις και επειδή πολλοί γονείς λένε ότι τα μωράκια τους υποφέρουν από κολικούς, δε μπορεί το θέμα να λείψει.
Λοιπόν έκανα μια βόλτα στο web και συγκέντρωσα πληροφορίες που μπορεί εύκολα να βρει κανείς αν γκουγκλάρει τις λέξεις βρεφικοί κολικοί. Με ένα μικρό φιλτράρισμα, κατέληξα στις παρακάτω παραγράφους που όπως θα δεις συγκλίνουν σε αρκετά σημεία.

Οι κολικοί είναι συχνό πρόβλημα στα νεογνά. Εντούτοις, παρέρχεται συνήθως μετά την ηλικία 3-4 μηνών. Η αιτία τους δεν είναι γνωστή γι’ αυτό δεν υπάρχει και γνωστή θεραπεία αλλά μερικές φορές υπάρχουν τρόποι που μπορούν να ελαχιστοποιήσουν το πρόβλημα.  Δεν υπάρχει καμία ειδική θεραπεία για τους κολικούς διότι όπως προαναφέρθηκε δεν υπάρχει σαφής αιτιολογία. Η αιτία των κολικών είναι άγνωστη. Υπάρχουν πολλές θεωρίες για την αιτιολογία των κολικών αλλά δεν έχει αποδειχθεί καμία. Οι γονείς προσπαθούν να βρουν διάφορους τρόπους να ηρεμήσουν το μωρό τους κατά τη διάρκεια του κολικού. Δεν πρέπει οι γονείς να απελπίζονται και πάνω απ’ όλα να θυμούνται ότι δεν προκάλεσαν τους κολικούς από δικό τους λάθος. Ακόμα ότι οι κολικοί θα υποχωρήσουν στη ηλικία των 3-4 μηνών,  ένα σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα που απαιτεί από μέρους τους απλώς λίγη υπομονή. Η στεναχώρια, η απελπισία και ο εκνευρισμός των γονιών είναι  δικαιολογημένα συναισθήματα.   Πηγή: http://www.iliaktida.eu

Νέξτ:

Ο κολικός παρουσιάζεται με το υπερβολικό κλάμα και δυσφορία του μωρού, που κρατά περισσότερο από 3 ώρες την ημέρα. Είναι ένα συχνό πρόβλημα σε υγιή κατά τα άλλα μωρά. Εκδηλώνεται συνήθως μετά τις δύο πρώτες εβδομάδες της ζωής.  Κανείς δεν γνωρίζει τα ακριβή αίτια των κολικών.
Ωστόσο, τα μωρά με κολικό φαίνεται ότι παθαίνουν επώδυνες συσπάσεις του εντέρου.
Κάποιοι πιστεύουν ότι οι κολικοί σχετίζονται με τη δίαιτα. Ως πιθανό αίτιο αναφέρεται η ευαισθησία στις πρωτεΐνες του γάλακτος αγελάδας ή η δυσανεξία στη λακτόζη. Ο κολικός εκδηλώνεται συνήθως κατά τον πρώτο μήνα και συχνά υποχωρεί αυθόρμητα όταν το μωρό γίνει 3 ή 4 μηνών. Εάν ο κολικός είναι απλά ένα στάδιο της ανάπτυξης του μωρού, η μόνη «θεραπεία» είναι ο χρόνος. Κανένα φάρμακο (σιμεθικόνη) δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό για όλα τα μωρά με κολικούς.  Πηγή: http://www.childit.gr

Άλλο:

Οι κολικοί του πρώτου τριμήνου είναι όντως υπαρκτοί και εκδηλώνονται με έντονη ανησυχία. Εμφανίζονται σε οποιαδήποτε ώρα του 24ώρου, είναι όμως συχνότεροι τις απογευματινές και τις βραδινές ώρες. Ουσιαστική θεραπεία των κολικών δεν υπάρχει.  Τέλος , θα πρέπει να τονίσουμε ότι σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση και στη διάρκεια των κολικών παίζει η ψυχολογία της μητέρας- όσο πιο ήρεμη είναι η μητέρα τόσο πιο ήρεμο θα είναι και το μωρό της.  Πηγή: http://www.ivf-embryo.gr

Και:

Σχεδόν όλα τα βρέφη περνούν μια περίοδο ανησυχίας. Όταν όμως το κλάμα διαρκεί για περισσότερες από 3 ώρες τη μέρα και δεν οφείλεται σε ασθένεια (όπως για παράδειγμα μια λοίμωξη ή κάποια κήλη), η κατάσταση αυτή περιγράφεται ως κολικοί. Το φαινόμενο αυτό παρουσιάζεται σε όλα σχεδόν τα βρέφη. Αυτό που διαφέρει όμως είναι η έντασή του. Η διάγνωση των κολικών συνήθως γίνεται από την περιγραφή των γονιών για το κλάμα του μωρού. Πρέπει να ακολουθήσει όμως μια προσεκτική εξέταση του βρέφους για να αποκλειστούν η κοίλες, ο εγκολεασμός και άλλες καταστάσεις. Φόβος, ενθουσιασμός ή απελπισία μπορούν να προκαλέσουν ανησυχία και κοιλιακό άλγος στο βρέφος. Όταν οι άνθρωποι γύρω στο περιβάλλον του είναι ανήσυχοι, αγχωμένοι ή λυπημένοι το μωρό κλαίει περισσότερο με αποτέλεσμα να κάνει τους γονείς του ακόμα πιο ανήσυχους και λυπημένους κι έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Κάντε διαλείματα! Ο καθένας από τους γονείς μπορεί να αναλάβει βάρδια και να ξεκουράσει τον άλλο. Ο προσωπικός σας χρόνος ηρεμίας και ξεκούρασης είναι πολύ σημαντικός καθώς έτσι θα μπορέσετε να περάσετε πιο ποιοτικό χρόνο με το μωρό σας αμέσως μετά.!  Πηγή: http://www.fkpanoixtiagalia.gr

Για να καταλήξω στο blog του παρακάτω γιατρού που με κάλυψε περισσότερο από τους προηγούμενους:

Ο ορισμός του κολικού είναι αναγκαστικά λίγο υποκειμενικός βασιζόμενος στην φράση «υπερβολικό κλάμα»,  αλλά το υπερβολικό είναι διαφορετικό για τον κάθε γονέα. Για μερικούς, κλάμα περισσότερο από λίγα λεπτά είναι πολύ ενώ για άλλους μπορεί να πάρει αρκετή ώρα μέχρι να ανησυχήσουν. Για πολλούς γονείς όμως 4 ώρες κλάματος μπορεί να φανούν σαν αιωνιότητα από την στιγμή που γνωρίζουμε ότι και η εκτίμηση του χρόνου κλάματος δεν είναι πάντα ακριβής. Στην πραγματική διάσταση του πράγματος κολικός είναι όταν το μωρό κλαίει η φαίνεται ότι κλαίει υπερβολικά κατά τον γονέα ή τους γονείς ή και τους λοιπούς συγγενείς
Λίγα πράγματα στην νεογνική ηλικία είναι τόσο λίγο κατανοητά όσο οι βρεφικοί κολικοί. Κάθε εξήγηση που προσπαθούμε να δώσουμε για την αιτία των κολικών καταρρίπτεται από τις επιστημονικές μελέτες. Οι βρεφικοί κολικοί είναι ένα βασανιστικό ιατρικό πρόβλημα για το οποίο γνωρίζουμε περισσότερο τι δεν είναι παρά το τι είναι.  Η έντιμη εξήγηση ότι δεν υπάρχει κάτι που αποδεδειγμένα θα θεραπεύσει και θα σταματήσει το πρόβλημα εκλαμβάνεται συχνά από τους γονείς σαν αδιαφορία για την κατάσταση του παιδιού από τον παιδίατρο.  Είναι φυσικό να νομίζουμε ότι το παιδί με κολικό, πρέπει να έχει κάποιο είδος πόνου. Η λέξη κολικός προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά και σημαίνει δυνατός πόνος. Από διάφορες επιστημονικές μελέτες σε σύγχρονα ερευνητικά κέντρα (ελέγχοντας εγκεφαλικά κύματα επίπεδα ορμονών και άλλες μετρήσεις διάφορων φυσιολογικών παραμέτρων) γνωρίζουμε ότι ο βρεφικός κολικός, δεν οφείλεται σε πόνο. Ενώ ο πόνος διαφαίνεται καθαρά σε άλλες επώδυνες πραγματικά διαδικασίες (πχ τρύπημα με βελόνα στις παρακεντήσεις) Αυτό που φαίνεται, κατά τις εργαστηριακές μετρήσεις σε κολικό δεν μοιάζει με πόνο, αλλά μοιάζει περισσότερο με θυμό!!!!  
Σήμερα πιστεύουμε ότι τα παιδιά που κλαίνε, καταπίνουν περισσότερο αέρα όταν κλαίνε και αυτός ο αέρας κάποτε πρέπει να βγει. Ο κολικός εξηγεί τα αέρια και όχι τα αέρια τον κολικό.
ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;
Δίνετε και στον εαυτό σας κάποιο ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ πότε-πότε ,για να γλιτώσετε από τα κλάματα, αφήνοντας το παιδί σε κάποιο κοντινό συγγενή η σε αξιόπιστη baby sitter.
Στο τέλος να γνωρίζετε ότι υπάρχει πάντα «φως στο τούνελ» γιατί έτσι και αλλιώς, οι κολικοί αρχίζουν σε ηλικία μερικών εβδομάδων και σταματάνε συνήθως στον 4ο-5ο μήνα.
Πηγή: http://pediatrics1.blogspot.com

Αφού λοιπόν είδαμε αναλυτικά τις περιγραφές-ερμηνείες για τους βρεφικούς κολικούς, καταλήξαμε πολύ απλά και κατανοητά στα εξής:

  • είναι κάτι που δεν είναι ακριβώς ασθένεια, δεν το λες και φυσιολογικό όμως
  • δεν έχει σαφή και εξακριβωμένα αίτια αλλά αν είσαι βρέφος έως 3-4 μηνών λίγο δύσκολο να την σκαπουλάρεις
  • δεν υπάρχει επίσημη επιστημονική θεραπεία, αλλά αν θηλάζεις καλού κακού πρόσεχε τι τρως
  • μπορεί να σου φανεί απλό σαν λύση ένα ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ή ένα καλό μπάνιο θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα κι ίσως έτσι το μεταφέρεις στο μωρό σου.
  • δεν είναι ακριβώς ψυχολογικό πρόβλημα αλλά να ‘χεις την αγκαλίτσα έτοιμη ανά πάσα ώρα και στιγμή
  • αν δεν πιάσει η αγκαλίτσα έχεις πάντα εναλλακτικές όπως: απορροφητήρας, πιστολάκι μαλλιών, ηλεκτρική σκούπα ή βόλτα με το αυτοκίνητο γύρω από το τετράγωνο. Πολύ νορμάλ πράγματα δηλαδή, κι εγώ αν λείπει ο μπαμπάς μας και δεν έχω αγκαλίτσα δεν ανησυχώ γιατί υπάρχει πάντα ο απορροφητήρας…

Ε, μετά από όλα αυτά τα σαφή συμπεράσματα δε νομίζω να έχεις πια καμιά απορία και να μην ξέρεις τι να κάνεις για να τους αντιμετωπίσεις…!!
….
……..
Τι?
Τι δεν κατάλαβες?
Ε, δεν τρώγεσαι πια, δεν φταίει κανείς, εγώ φταίω που έχω επιστρατεύσει γιατρούς, bloggers και ειδικούς μωρολόγους-βρεφολόγους να σου πουν τι είναι οι κολικοί, γιατί υπάρχουν και τι να κάνεις.

Ετοιμάσου για το επόμενο post λοιπόν που θα είναι, για τι άλλο? Για γονείς με κολικούς…

Μην το παίρνεις σα δεδομένο. Ναι για ‘σένα λέω, που το μωράκι σου έγινε 2 ετών και νομίζεις πως ξέρεις τα πάντα. Να σκέφτεσαι ότι υπάρχουν κι οι άλλοι, οι μάνες με το ένα μωρό που δουλεύουν όλη μέρα και οι κουρασμένοι μπαμπάδες με τα 5 μηνών δίδυμα που ανακαλύπτουν ξαφνικά ένα βράδυ ότι τα μωρά δεν ξέρουν και δεν μπορούν να φυσήξουν τη μύτη τους!

Τι να κάνουμε? Δεν γεννηθήκαμε όλοι επαγγελματίες γονείς. Είπαμε αυτό το blog είναι για γονείς με κολικούς.

Λοιπόν, το συνάχι είναι συνηθισμένο φαινόμενο τώρα πια που ο Billy the kid είναι 19 μηνών. Η πρώτη μας φορά ήταν δραματική. Καταρχάς την πρώτη φορά δεν ήξερα ούτε τα μισά από αυτά που ξέρω τώρα. Απλώς ένα βράδυ δεν κοιμηθήκαμε. Εκτός κι αν υπολογίζονται σαν ύπνος κάτι μισάωρα εξαντλημένα κάθε 2 ώρες. Οι λύσεις που είχα ήδη προβλέψει να έχω στο σπίτι καθότι control freak, αποδείχτηκαν για τα σκουπίδια. Ήτοι οι γνωστές αμπούλες ορού που μπορεί κανείς να προμηθευτεί ΠΑΝΑΚΡΙΒΑ από φαρμακεία ή από σούπερ μάρκετ. Επίσης και η συσκευή αποσυμφόρησης της μύτης, το γνωστό otrisalin. Το πρόβλημα ξεκινά βέβαια από το γεγονός ότι καμία σχεδόν μαμά σήμερα δεν εκπαιδεύεται για τα βασικά θέματα της ανατροφής του βρέφους από μαίες ή παιδιάτρους. Συμπεριλαμβανομένης και εμού φυσικά. Τώρα θα μου πεις τι σου λέω ε? Κοίτα κοπελιά, εγώ δουλεύω όλη μέρα από τα 18 μου περίπου, λες να ξέρω πως να βγάζω τη μύξα από βρέφος? Και μάλιστα χωρίς να του δημιουργήσω ωτίτιδες ή τραυματισμούς στη μύτη? Όχι βέβαια! Και να σου πω κάτι? Οι περισσότερες δεν ξέρουν. Απλώς μαθαίνουν ρωτώντας και ξενυχτώντας. Στα ιδιωτικά μαιευτήρια ξοδεύεις 8-9 χιλιάδες ευρώ για να γεννήσεις. Σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο, θα έπρεπε να υπάρχει πρόβλεψη ένα μέρος αυτού του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ ποσού, αντί να μπαίνει στις τσέπες των ιδιοκτητών, να δαπανάται σε εκπαιδευτικά σεμινάρια για τις νέες μαμάδες. Αντ’ αυτού, σε ξεπετούν 5 λεπτά περίπου πριν φύγεις για το σπίτι με το 3 ημερών μωρό σου, λέγοντάς σου πως να του αλλάζεις πάνα και πως να το πλένεις, συμβουλές της πλάκας, στο πόδι, τις οποίες μέχρι να πας σπίτι τις έχεις ξεχάσει. Ούτε λόγος για manual!!!

Στο προκείμενο: Εκείνη την αποφράδα νύχτα ανακάλυψα ότι δεν ξέρω τίποτα για το βρεφικό συνάχι. Ήμασταν δε έτοιμοι με τον άνδρα μου μετά την 47η φορά που πεταχτήκαμε απ’ το κρεββάτι να τον πάμε στο Παίδων, κάτι να κάνουμε τέλος πάντων για να βάλουμε τέλος σ’ αυτό το μαρτύριο. Τέτοια ασχετοσύνη.

Γιατροσόφι #1: αμπούλες ορού

Αλλά δεν φταίγαμε εμείς. Μας είπαν να έχουμε στο σπίτι αμπούλες ορού. Ε, και? Μας έδειξαν πως να τις χρησιμοποιούμε? Όχι. Λοιπόν οι αμπούλες αυτές είναι τρομερά χρήσιμες όταν αντί για μωρό τις βάζεις σε μια πλαστική κούκλα. Έχουν άριστο αποτέλεσμα, η κούκλα έτσι κι αλλιώς δεν ανέπνεε, οπότε γιατί να το κάνει τώρα κι εσύ κοιμάσαι με το κεφάλι σου ήσυχο. Υποτίθεται πως πρέπει να πιέσεις το φιαλίδιο της αμπούλας βάζοντάς το στο ρουθουνάκι του μωρού ώστε ο ορός να εκτοξευθεί μέσα και να καθαρίσει τη μύτη του. Προσωπικά πιο εύκολο μου φαίνεται να κατεβάσω το cpr ενός δύσκολου πελάτη παρά αυτό (= κάτι δικά μου, μη δίνεις σημασία).

Δοκίμασε να το κάνεις, όχι δοκίμασε σε βλέπω έχεις την αμφιβολία στο βλέμμα, έτοιμη να με κριτικάρεις. Δοκίμασε και αν το καταφέρεις έλα να μου το πεις. Λοιπόν αυτό εμάς δε μας βοήθησε. Επιπλέον πετάξαμε όλες τις αμπούλες σχεδόν γεμάτες διότι είναι έτσι κατασκευασμένες ώστε να μην αδειάζει με την πρώτη πίεση όλο το περιεχόμενό τους. Στις οδηγίες τους αναφέρουν ότι δε μπορείς να κρατάς τη μισογεμάτη αμπούλα για την επόμενη μέρα οπότε την πετάς.

Γιατροσόφι #2: συσκευή αποσυμφόρησης μύτης

Μας είπαν ότι πρέπει να έχουμε μία συσκευή καθαρισμού της μυτούλας. Πήραμε την otrisalin. Εδώ κάτι κάναμε αλλά και πάλι ο τρόπος χρήσης της είναι διφορούμενος. Πρόκειται για μία πλαστική μικρή φιάλη με στόμιο μιας χρήσης, το οποίο προσαρμόζεται στο ρουθούνι του μωρού. Η φιάλη από την άλλη πλευρά έχει σωληνάκι που καταλήγει σε ένα στόμιο. Χρειάζονται περίπου 2-3 ενήλικες για να την κάνουν αυτή τη δουλειά που οι διαφημίσεις και οι επαγγελματίες μάνες σου παρουσιάζουν ως ‘’ευκολάκι’’. Ο ένας κρατάει το μωρό αγκαλιά, προσπαθώντας να του ακινητοποιήσει τα χεράκια. Είναι φυσικό το μωράκι να νιώθει πως θα πνιγεί όταν του χώνεις ένα στόμιο στη μύτη οπότε καταλαβαίνεις τι ξύλο τρως (ειδικά σε ηλικίες πάνω από 12 μηνών που έχει δύναμη). Ο άλλος προσπαθεί με το ένα χέρι να βάλει το ένα στόμιο στο ρουθούνι του παιδιού ενώ με το άλλο χέρι κρατά το άλλο στόμιο στο στόμα του και ρουφά ώστε να τραβήξει τις μύξες από τη μύτη του παιδιού. Καλό είναι να υπάρχει κι ένας τρίτος ενήλικας που να προσπαθεί να κρατήσει το στόμιο σταθερό στο ρουθουνάκι γιατί όσο και να το παλεύεις το παιδί κουνιέται και βγαίνει.

Τα στόμια μιας χρήσης που μπαίνουν στο ρουθούνι κοστίζουν περίπου 5€ η δεκάδα. Μέχρι να μάθεις να το χρησιμοποιείς υπολόγισε 15€ φύρα. Εδώ να πω πως θέλει ιδιαίτερη προσοχή γιατί παιδίατροι συνιστούν να μην ρουφάς με όλη σου τη δύναμη γιατί μπορεί να προκαλέσεις τραυματισμούς στη μυτούλα. Προσωπικά δεν βρήκα ποτέ αυτή την συσκευή ιδιαίτερα χρήσιμη. Όμως επειδή οι απόψεις διίστανται, υπάρχει και αυτή του μπαμπά μας που επιμένει να την χρησιμοποιεί ακόμη και σήμερα και μάλιστα να ρουφά τη μύτη του Billy the kid, like there is no tomorrow….αλλά να μην σε κουράζω με τα οικογενειακά μας…

Γιατροσόφι #3: otrivin, η σωτηρία!

Μέσα στο παραλήρημα της μαύρης νύχτας λυγίσαμε και πήραμε τον γιατρό τηλέφωνο ο οποίος –ω! του θαύματος!- μας ρώτησε το απλούστατο: otrivin παιδικό έχετε???  ΟΟΟΧΙΙΙ! Μα πως μου διέφυγε? Την επομένη πήγα στο φαρμακείο και πήρα 3. Προσοχή κι εδώ: Ναι είναι μαγικό φάρμακο. Όπως ανοίγει τη δική σου μύτη, ανοίγει και του παιδιού και μπορεί επιτέλους να κοιμηθεί και να αναπνέει. Αλλά δεν θέλει υπερβολή. Ρωτάς τον παιδίατρο και ακολουθείς πιστά τις οδηγίες του. Εγώ προτιμώ να του βάλω μόνο πριν τον ύπνο ώστε να μπορέσει να ξεκουραστεί. Κατά την διάρκεια της ημέρας ακολουθώ πιστά το γιατροσόφι #4 που ακολουθεί.

Γιατροσόφι #4: σύριγγα με φυσιολογικό ορό, η αποκάλυψη!

Και φτάσαμε στο δια ταύτα. Η καλή μας μαία που έχω ξαναπεί ότι είχα την τύχη να συμβουλευθώ, μου το είπε ξεκάθαρα από τότε που ο Billy the kid ήταν ημερών:

1ον μην κάνεις τη βλακεία να πάρεις αμπούλες ορού. Θα πάρεις ένα μπουκάλι φυσιολογικό ορό από το φαρμακείο. Βολεύουν αυτά του μισού λίτρου. Των 250ml είναι πολύ μικρό και τελειώνει αμέσως ενώ του λίτρου είναι πολύ μεγάλο και άβολο. Να προτιμήσεις τα μπουκάλια που έχουν λάστιχο από πάνω όχι αυτά με καπάκι που ξεβιδώνει γιατί δεν θέλουμε να το ανοίξουμε. Θέλουμε να βάλουμε σύριγγα.

   
2ον θα πάρεις σύριγγες των 5ml. Πάρε αρκετές για να έχεις και να μπορείς να τις αντικαθιστάς ανά τακτά χρονικά διαστήματα ειδικά όταν είναι πολύ μωρό και δεν θέλεις να έχουν μικρόβια.

3ον βγάζεις την βελόνα από την σύριγγα και την καρφώνεις στο επάνω μέρος του ορού, στο λάστιχο. Η βελόνα θα παραμείνει καρφωμένη στον ορό μέχρι να τελειώσει το μπουκάλι και θα την χρησιμοποιείς για να τραβάς ορό με την σύριγγα.

 

4ον αναποδογυρίζοντας τον ορό τραβάς με την βελόνα ορό για να γεμίσει η σύριγγα. Κάποιες βελόνες δεν τραβούν τόσο καλά. Σ’αυτή την περίπτωση δοκιμάζεις άλλη βελόνα από άλλη σύριγγα. Μην πετάς ποτέ τις σύριγγες γιατί μπορεί να σου χρειαστούν σε τέτοιες περιπτώσεις. Τις κρατάς με τη θήκη τους εννοείται σε σημείο που δεν φτάνει το παιδί.

5ον το μωρό πρέπει να είναι καθιστό με κλίση προς τα μπροστά. Όταν είναι πολύ μικρό μπορείς να το κρατάς με το ένα χέρι ώστε να είναι το προσωπάκι του προς τα κάτω. Μεγαλώνοντας μπορεί να κάθεται στην αλλαξιέρα και να σκύβει μπροστά. Βάζεις μια πετσετούλα μπροστά του για να μην βρέχεται από τον ορό που θα πέσει. Αδειάζεις την σύριγγα με τον ορό στο ένα ρουθούνι προσεκτικά όχι με πολύ δύναμη. Θα δεις ότι ο ορός θα βγει από το άλλο ρουθούνι βγάζοντας και τη μύξα που το ταλαιπωρεί. Επαναλαμβάνεις μέχρι να καθαρίσει η μυτούλα. (καλό θα ήταν να το έχω κι αυτό σε φωτο αλλά δε μπορώ να τραβάω ταυτόχρονα φωτογραφίες, είπαμε multitasking όχι χταπόδι!)

Tip: Επειδή στον ύπνο δυσκολεύονται περισσότερο να ανασάνουν, όταν έχει συνάχι ο Billy the kid, βάζω ένα μαξιλάρι, όχι πολύ φουσκωτό, κάτω από το στρώμα στο κρεββάτι του ώστε να δημιουργήσω μια μικρή κλίση. Διευκολύνει πολύ την αναπνοή.

Αυτό ήταν. Στην αρχή θα φωνάζει και θα κλαίει. Κάποια στιγμή που θα δει ότι η μυτούλα του ανοίγει με αυτόν τον τρόπο, θα γκρινιάζει μεν, θα κάθεται δε. Καλό κουράγιο γιατί δεν είναι και το πιο ευχάριστο πράγμα της μητρότητας και όχι δεν συγκαταλέγεται στις χαρές του να είσαι γονιός!

 

Υ.Γ. Διαβάζω σε κάτι site για γονείς ότι καλό είναι στα βρέφη όταν έχουν συνάχι να ”στάξεις” λίγες σταγόνες φυσιολογικό ορό στο ρουθούνι τους. Κι εκεί τελειώνουν οι επιστημονικές συμβουλές τους. Ελάτε εδώ εσείς έξυπνοι γιατροί  κι όποιος καταφέρει να ”στάξει” λίγες σταγόνες στα ρουθούνια του Billy the kid να μου γράψει…για να το πω light…!

by: φουλ τάϊμ μαμ

Αφορμή για αυτό το ποστάκι ήταν ένα περιστατικό που μου διηγήθηκε μια φίλη μου κτηνίατρος (μάνα δύο παιδιών).Μπήκε μέσα στο ιατρείο της επίσης μάνα ενός κοριτσιού και της ζήτησε με ύφος απαιτητικό(τουλάχιστον), το σπρέυ που χρησιμοποιούμε για τους ψύλλους στα κατοικίδιά μας, μιας και κατά τα λεγόμενά της ”τα συνηθισμένα φάρμακα δεν της κάνουν τίποτα,δεν ψοφάνε οι ψείρες με τίποτα άλλο”…!!! …”φυσικά μου ήρθε να την αρπάξω απ τα μαλλιά…”  ούρλιαζε η φίλη μου στο τηλέφωνο…

Τελικά αυτές οι ψείρες προτιμούν μόνο παιδιά ή και ενήλικες?

τί πρέπει να προσέχουμε? πως το αντιμετωπίζουμε όταν συμβεί?

Ίσως σας – μας βοηθήσουν τα παρακάτω:

πηγή: www.paidiatros.gr

Τι είναι η ψείρα της κεφαλής; Μορφολογία.

Το ενήλικο θηλυκό είναι ένα γκρι-άσπρο έντομο μήκους 3-4 χιλιοστών. Το αρσενικό είναι ελαφρά μικρότερο. Οι δαγκάνες στα πόδια τους είναι προσαρμοσμένες έτσι ώστε να προσκολλώνται στις τρίχες.

Τον άνθρωπο προσβάλλουν 2 είδη ψείρας: Η φθείρα του ανθρώπου (που διακρίνεται σε φθείρα του τριχωτού και τη φθείρα του σώματος) και η φθείρα του εφηβαίου  Μεγαλύτερη λίγο σε μέγεθος είναι η φθείρα του σώματος. Οι φθείρες έχουν 3 ζευγάρια πόδια και το άνοιγμα των δαγκανών τους ταιριάζει σε συγκεκριμένο είδος τρίχας. Έτσι, η φθείρα του εφηβαίου βρίσκεται και στις μασχάλες και βλέφαρα (ΦΩΤΟ 2) γιατί το άνοιγμα της δαγκάνας της ταιριάζει με τη διάμετρο των τριχών αυτών. Η φθείρα του τριχωτού έχει διάμετρο δαγκάνας που ταιριάζει μόνο με τη διάμετρο της τρίχας του κεφαλιού και έτσι δεν μεταφέρεται σε άλλη περιοχή του σώματος.

Πως ζουν οι ψείρες; Πως πολλαπλασιάζονται;

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, που είναι περίπου 40 ημέρες, το θηλυκό γεννά 300 περίπου αυγά με συχνότητα 7-10 ημερησίως. Τα αυγά προσκολλώνται στις τρίχες με ένα συγκολλητικό υλικό από χιτίνη που εκκρίνεται από επιπρόσθετους βοηθητικούς αδένες του θηλυκού. Η κατάλληλη θερμοκρασία για την εκκόλαψη δεν είναι μικρότερη από 31°C, γι αυτό και τα αυγά προσκολλώνται στις τρίχες κοντά στο δέρμα (γι αυτό και το κούρεμα με την «ψιλή», απομακρύνει τις ψείρες και τις κόνιδες, όχι όμως και τα αυγά). Τα αυγά είναι ωοειδή και καλύπτονται από ένα τοίχωμα. Όταν εκκολαφτεί ή νύμφη και βγει από το αυγό, το άδειο κέλυφος που λέγεται κόνιδα είναι άσπρη στο χρώμα, και φαίνεται πιο εύκολα από τα αυγά που έχουν το χρώμα του δέρματος και βρίσκονται σε επαφή με το δέρμα. Οι κόνιδες αναγνωρίζονται εύκολα και εμφανίζονται με μεγαλύτερη πυκνότητα στην βρεγματική και στην ινιακή χώρα του τριχωτού. Πολλές φορές όμως μπορούμε να τις μπερδέψουμε με πιτυρίδα ή κατάλοιπα διαφόρων λακ κλπ.

Στη διάρκεια της ζωής της η ψείρα τρέφεται με ανθρώπινο αίμα. Αν η θερμοκρασία στο περιβάλλον ανέβει (πχ. όταν το άτομο έχει πυρετό) ή κατέβει (πχ θάνατος), τότε η ψείρα θα φύγει προς αναζήτηση νέου ξενιστή. Γι αυτό και συχνά συνιστούμε τη συχνή χρήση θερμού αέρα με το πιστολάκι κατά το στέγνωμα των μαλλιών μετά το λούσιμο.

Τα αυγά επωάζονται επί 8 περίπου ημέρες και η φθείρα είναι ώριμη σε 15-20 μέρες περίπου. Γενικά, ένα μολυσμένο άτομο, έχει λιγότερες από 12 ζωντανές ψείρες στο τριχωτό ανά πάσα στιγμή, αλλά μπορεί να έχει εκατοντάδες βιώσιμα, εκκολαπτόμενα και νεκρά αυγά. Με μεγάλη μεγέθυνση, μπορούμε να δούμε τις νύμφες που μεγαλώνουν μέσα σε ημιδιαφανή αυγά.

Η φθείρα του σώματος είναι παρόμοια σχεδόν σε εμφάνιση και ανάπτυξη με την φθείρα του τριχωτού της κεφαλής. Το φυσικό της περιβάλλον είναι τα ρούχα του ανθρώπου – ξενιστή (κυρίως στις ραφές όπου και εναποθέτουν τα αυγά τους), και επισκέπτεται το δέρμα μόνο για να τραφεί. Οι ψείρες της κεφαλής τρέφονται από το ανθρώπινο αίμα μία ή παραπάνω φορές την ημέρα. Μακριά από το δέρμα και το αίμα του ανθρώπου, δεν μπορούν να επιζήσουν για διάστημα μεγαλύτερο το 24ώρου. Τα αυγά της προσκολλώνται στις ίνες των ρούχων, με προτίμηση στα ρούχα που έρχονται σε επαφή με το δέρμα. Εμφανίζεται σε καταστάσεις όπου η υγιεινή είναι πλημμελής. Με το βράσιμο των ρούχων και το σιδέρωμα καταστρέφεται μαζί με τα αυγά.

Η φθείρα του εφηβαίου(Pthirus pubis), έχει ένα μικρό σαν καβούρι σώμα, που εύκολα ξεχωρίζει από τη φθείρα του σώματος και του τριχωτού. Μπορεί να βρεθεί και αλλού στο σώμα εκτός από το εφήβαιο (πχ. βλέφαρα). Δεν μεταδίδονται μόνο με σεξουαλική επαφή, αλλά και με τα σεντόνια.

Οι φθείρες του φλοιού των δένδρων και των βιβλίων είναι έντομα που δεν έχουν σχέση με τη φθείρα του ανθρώπου. Βρίσκονται συνήθως σε οργανικά υλικά όπως σε πεσμένα φύλλα, κάτω από τον φλοιό των δένδρων ή ακόμα και μέσα στις σελίδες ενός βιβλίου. Η παρουσία τους στο ανθρώπινο σώμα είναι εν μέρει τυχαία : δεν παρασιτούν στο ανθρώπινο σώμα.

Πως μεταδίδονται οι ψείρες;

Οι ψείρες είναι πιο συχνές στα παιδιά απ’ ότι στους ενήλικες, και οι θήλεις όλων των ηλικιών προσβάλλονται συχνότερα από τους άρρενες. Δεν φαίνεται να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του μήκους της τρίχας και της συχνότητας της μόλυνσης, αντίθετα μάλιστα υποστηρίζουν ορισμένοι ότι το μακρύ μαλλί, εμποδίζει τη μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Η μεγάλη πλειοψηφία των μολύνσεων γίνεται με άμεση επαφή των κεφαλιών. Η μεταδοτικότητα είχε επίσης, παλιότερα ιδίως, σχέση με τη φτώχεια, την αμάθεια, τη φτωχή υγιεινή και τον υπερπληθυσμό. Σήμερα οι ψείρες προσβάλλουν όλες τις τάξεις, και ο υπερπληθυσμός είναι ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας. Αντίθετα με τον ξεκάθαρο ρόλο της άμεσης επαφής, υπάρχουν συγκρουόμενες απόψεις για το πόσο μπορούν να μεταδοθούν οι ψείρες από εστίες μόλυνσης, όπως καπέλα, χτένες, βούρτσες Άλλα πιθανά μέσα μετάδοσης της λοίμωξης είναι πετσέτες, κλινοσκεπάσματα, ρούχα, κορδέλες κεφαλής, φουλάρια, πουλόβερ. Οι φθείρες γενικώς, δεν κάνουν διάκριση στις κοινωνικές τάξεις, μπορούν να προσβάλλουν οποιονδήποτε. Ένα κορίτσι που δανείζεται μια χτένα από μια συμμαθήτριά της, κάποιος που δοκιμάζει ένα καπέλο σε ένα κατάστημα, παιδιά που μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι, ένας ταξιδιώτης που ακουμπά το κεφάλι του στο μαξιλάρι του καθίσματος ενός μεταφορικού μέσου, μπορούν να μολυνθούν.

Υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία;

Υπάρχει, παρ΄ όλο που προσωπική αίσθηση του γράφοντος είναι ότι οι φθείρες έχουν αρχίσει να αναπτύσσουν αντοχή στα διάφορα φάρμακα, λόγω της αλόγιστης χρήσης διαφόρων παρασκευασμάτων που με ευκολία χορηγούν (ακόμα και …προληπτικά!) διάφοροι μη έχοντες σχέση με το αντικείμενο (γείτονες, δάσκαλοι ακόμα και μη εχοντες ιδιαίτερη εκπαίδευση πάνω στο αντικείμενο επιστήμονες όπως φαρμακοποιοί, παθολόγοι, παιδίατροι). Γι αυτό το λόγο καλό θα ήταν να επισκέπτεται κάποιος αμέσως τον δερματολόγο, ο οποίος είναι και ο μόνος ειδικός να του χορηγήσει το κατάλληλο φάρμακο και να του δώσει ειδικές οδηγίες.

ΠΡΟΣΟΧΗ : Θεραπεία θα πρέπει να γίνεται μόνο αν βρεθεί ενεργός πάθηση (δηλ. ζωντανές ψείρες ή εκκολαπτόμενα αυγά). Ιδιαίτερα για τις τρίχες του κεφαλιού, ακολουθείται ο κανόνας: Αυγά που βρίσκονται κολλημένα στη τρίχα και σε απόσταση πάνω από 1,5 εκατοστό, έχουν ήδη εκκολαφθεί και δεν σημαίνουν ενεργή μόλυνση.

Τα πιο πολλά φαρμακευτικά υγρά (malathion, carbaryl) πρέπει να παραμένουν 12 ώρες στο τριχωτό πριν γίνει το λούσιμο και επειδή τα φάρμακα αυτά καταστρέφονται από τη ζέστη, ο ζεστός αέρας με πιστολάκι απαγορεύεται. Η θεραπεία θα πρέπει να επαναλαμβάνεται μετά από 7-12 ημέρες. Αποτελεσματικά είναι επίσης τα αντιφθειρικά τύπου πυρεθρινών που είναι φυσικά εντομοκτόνα που βγαίνουν από τα χρυσάνθεμα. Το συνθετικό επίσης permethrin έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στη θεραπεία. Αντιφθειρική δράση έχει και το αντιβιοτικό cotrimoxazole που όταν βρεθεί στο στομάχι της φθείρας, σκοτώνει απαραίτητα για τη ζωή της φθείρας «συμβιωτικά» βακτήρια. Τα βακτήρια αυτά είναι ουσιώδη για τη σύνθεση των βιταμινών Β που είναι απαραίτητες για την επιβίωση της φθείρας.

Οι κόνιδες απομακρύνονται με συχνό λούσιμο, με ειδικές χτένες ή απλές χτένες με βαμβάκι βουτηγμένο στο ξύδι. Θεωρείται ότι είναι πιο σημαντική εργασία από τη θεραπεία, και απαιτεί πολλή …υπομονή : Μπορεί να χρειαστούν πολλές ώρες κάθε βράδυ για να καθαρίσουν καλά οι τρίχες.

Νεώτερα δεδομένα – Tips

  • Στα φάρμακα που περιέχουν Permethrin, οι ψείρες αναπτύσσουν μεγάλη αντοχή και ήδη, είναι σχεδόν άχρηστα στη Μ. Βρεττανία.
  • Στη μετάδοση της μόλυνσης “συνεισφέρουν” και ασυμπτωματικοί φορείς (συχνά παιδιά μικρότερα των 4 ετών και ενήλικες με ανοσία).
  • Σκευάσματα που περιέχουν Carbaryl είναι σχεδόν 100% αποτελεσματικά, αλλά πρέπει να είναι τελευταία επιλογή, αφού αποτύχουν πρώτα τα άλλα. Πάντως το carbaryl έχει ενοχοποιηθεί για καρκινογένεση.
  • Δεν υπάρχει κίνδυνος νευροτοξικότητας , καθώς τα φάρμακα δεν συνδέονται με τους νευροϋποδοχείς. Δεν έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα νευρολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΙΔΙΟY & ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

1. Βγάλτε όλα τα ρούχα

2. Απλώστε το φάρμακο σύμφωνα με τις οδηγίες του δερματολόγου σας. Εαν τα μαλλιά είναι πολύ μακριά, μπορεί να χρειαστεί και δεύτερο μπουκάλι.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Μη χρησιμοποιείτε μαλακτικές κρέμες ή σαμπουάν με conditioner πριν τη χρήση του φαρμάκου. Μη λούζετε ξανά τα μαλλιά μέχρι και 2 μέρες μετά τη θεραπεία.

3. Βάλτε καθαρά ρούχα μετά την εφαρμογή.

4. Εαν 8-12 ώρες μετά τη θεραπεία βρείτε ακόμα ζωντανές ψείρες, αλλά κινούνται λιγότερο γρήγορα από πριν, μη ξανακάνετε θεραπεία. Καθαρίστε καλά με το χτενάκι τις νεκρές ψείρες.

5. Εαν 8-12 μετά τη θεραπεία δεν βρίσκονται νεκρές ψείρες και οι ψείρες φαίνονται το ίδιο “ζωηρές” όπως και πριν, τότε το φάρμακο μάλλον δεν δούλεψε. Ζητείστε από το δερματολόγο σας ένα άλλο και κεπαναλάβατε τις οδηγίες.

6. Οι χτένες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την απομάκρυνση των αυγών που είναι κολλημένα στις τρίχες. Η διαδιακασία θα πρέπει να επαναλαμβάνεται καθημερινά ή έστω κάθε 2 ημέρες.

7. Επαναλάβατε τη θεραπεία άλλη μια φορά μετά από 7-10 ημέρες.

8. Βάλτε στο πλυντήριο όλα τα ρούχα που πλένονται καθώς και τα σεντόνια που το προσβεβλημένο άτομο χρησιμοποίησε τις 2 προηγούμενες μέρες πριν τη θεραπεία. Χρησιμοποιείστε το “καυτό” πρόγραμμα (>60 C). Στεγνώστε τα στο ζεστό πρόγραμμα για τουλάχιστον 20 λεπτά..

9. Για ρούχα που δεν μπορούν να πλυθούν: Στεγνό καθάρισμα για παλτά, καπέλα κλπ) ή κλείστε όλα τα ρούχα, μαξιλάρια κλπ σε μια πλαστική σακούλα για 2 εβδομάδες.

10. Απολυμάνετε τις χτένες, βούρτσες κλπ για μια ώρα σε οινόπνευμα ή πλύντε τις με ζεστό νερό (60 C) και σαπούνι.

11. Καθαρίστε με την ηλεκτρική σκούπα το πάτωμα και τα έπιπλα. ΜΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΚΟΙΝΑ ΕΝΤΟΜΟΚΤΟΝΑ. Δεν σκοτώνουν τις ψείρες και είναι επικίνδυνα εαν εισπνευσθούν.

12. Μη κάνετε όλοι θεραπεία “προληπτική” στην οικογένεια. Δεν είναι απαραίτητο. Αν εμφανίσει και κάποιος άλλος , επαναλάβατε την ίδια θεραπεία και γι αυτόν.

13. Τυχόν ζώα στο σπίτι δεν χρειάζεται να κάνουν θεραπεία.

14. Προσοχή: Μη κάνετε θεραπεία σε παιδιά < 2 ετών. Απομακρύνετε ψείρες και αυγά με το χέρι.

15. Μη κάνετε θεραπεία στο προσβεβλημένο άτομο περισσότερες από 3 φορές με το ίδιο φάρμακο. Εαν δεν φαίνεται να έχει αποτέλεσμα, πείτε το στον δερματολόγο σας.

16. Μην αναμιγνύετε διάφορα φάρμακα.

17. Προσοχή κατά τη διάγνωση: Εαν δεν βρεθούν ζωντανές ψείρες και βρείτε αυγά κολλημένα στις τρίχες σε απόσταση μεγαλύτερη από 0,6 – 1 εκατοστό από το δέρμα του τριχωτού, τότε πρόκειται πιθανώς για μια παλιά μόλυνση. Περιοριστείτε σε απομάκρυνση με τις εδικές χτένες.

by: φουλ τάϊμ μαμ

Και έρχεται εκείνη η στιγμή,για άλλους πιο νωρίς για άλλους πιο αργά,που αποφασίζεις να στείλεις το παιδάκι (το σπλάχνο,το παληκάρι,τον κανακάρη,την πριγκίπισσα,την κοπελάρα) σου στον παιδικό σταθμό,ή βρεφονηπιακό,εκεί τέλος πάντων που πάνε τα παιδάκια και περνάνε 4-5-6 ώρες δημιουργικής απασχόλησης και συναναστροφής / παιχνιδιού (τράβηγμα μαλλιών,κλωτσιές,μπουνιές,δαγκωματιές κλπ κλπ, είναι στο πρόγραμμα επίσης και βοηθούν στην ανάπτυξη ενστίκτων!) με άλλα παιδάκια, που όπως έχω προ-ποστάρει είναι πολύ βασικό για την φυσιολογική τους ανάπτυξη αλλά και εκτόνωση ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ.

Το στέλνεις από μικρό αν και εφόσον μπορείς να είσαι μαζί του, ή έχεις άνθρωπο να στο κρατάει, ή περιμένεις τα νήπια?

Εγώ πάντα πίστευα ότι είναι καλή ιδέα να πάει από μικρό γιατί αφενός κοινωνικοποιείται, μαθαίνει πραγματάκια (που εμείς δεν τα ξέρουμε ή απλά έχουμε στερέψει,έχουν περάσει και πολλά χρόνια από τότε που είμασταν μικρά!) μαθαίνει να μοιράζεται (δεν είναι όλα,  ‘ΔΙΚΟ ΜΟΥ’) και αφετέρου σου αφήνει χρόνο εσένα,στην γιαγιά ή σε όποιον το προσέχει να κάνεις κάποια πράγματα που δεν προλαβαίνεις ή δεν μπορείς μαζί με το παιδί.Κι εγώ σε παιδικό σταθμό πήγα γιατί η μητέρα μου δουλευε και έτρεχε σαν τον Βέγγο (όντας μόνη της με τρία παιδιά παρακαλώ) και δεν έπαθα τίποτα, ίσα ίσα που περνούσα φίνα κι εχω μέχρι και τώρα πολύ καλές αναμνήσεις.Άσε που με δύο μεγαλύτερα αγόρια που να προλάβεις να αγιάσεις,το τι κλωτσιά και σπρωξιά έπεφτε δεν λέγεται, εκτός του ότι ήμουν πολύ μικρή και δεν με παίζανε!

Βέβαια,παιδικός σταθμός = και αρρώστιες,αλλά εφόσον είναι εμβολιασμένο κανονικά, μια θεωρία λέει πως είναι καλό να εκτεθεί και σε κάποιες αρρώστιες.Τώρα το πόσο θα ταλαιπωρηθεί το ίδιο αλλά και εμείς είναι σχετικό,όμως δεν παύει να είναι κάτι με το οποίο θα έρθουμε αντιμέτωποι αργά ή γρήγορα.

Πώς όμως επιλέγεις αυτό το μέρος? εδώ σε θέλω!

Νομίζω πως κατάφερα να το συνοψίσω στα παρακάτω:

  • – Κοντά στο σπίτι μας ή στης γιαγιάς ή απλά να μπορούν να στο πηγαινοφέρνουν με λεωφορειάκι κλπ
  • – Λίγα παιδάκια ή πολλές νηπιαγωγούς/συγκεκριμένο αριθμό παιδιών = καλύτερη φροντίδα,περισσότερη ενασχόληση
  • – Εγκαταστάσεις,κτίριο,εξοπλισμός μέσα κλπ,  στα + σίγουρα ο εξωτερικός χώρος – αυλή με παιδική χαρά ή γήπεδο κλπ για την πλήρη εκτόνωσή τους!
  • – Καθαριότητα
  • – Φαγητό (υπάρχουν παιδικοί σταθμοί που τρώνε τα παιδάκια εκεί οπότε δεν ασχολείσαι ούτε με το φαγητό τους)
  • – Πρόγραμμα,ωράριο
  • – Εξω-σχολικές δραστηριότητες π.χ τα πάνε εκδρομές,θέατρο κλπ 

Αυτά κατάφερα να σκεφτώ (η δόλια άπειρη μάνα), όποιος μπορεί να προσθέσει και κάτι άλλο λόγω εμπειρίας,΄φιλ φρι!


γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: