γονείς με κολικούς

Posts Tagged ‘καλοκαίρι

summer_onenightstand

Πίκσουρ δις:

Είναι μια Τετάρτη Αυγούστου. Κουφονήσι. 8 παρά τέταρτο το πρωί. Τα 3 μπλε γυαλότουβλα πάνω από το χτιστό κρεβάτι αφήνουν ελάχιστο φως να μπει και οι κουρτίνες κουνιούνται ελαφρά από τη μπαλκονόπορτα φέρνοντας μέσα τη δροσιά της θάλασσας. Είναι αυτό που ξυπνοκοιμάσαι λίγο ίσα ίσα για να καταλάβεις ότι όντως είσαι σ’ ένα παραδεισένιο μέρος, δεν χρειάζεται να πεταχτείς να ντυθείς και έξω όλα είναι τέλεια. Πάνω που το αντιλαμβάνομαι, μισοκοιμισμένη, κάτι αρχίζει να κουνιέται στο κρεβάτι. Όπως είπα και πριν είναι όλα τόσο τέλεια που δεν θα μου φαινόταν περίεργο αυτό που κουνιέται να είναι τελικά ο Johnny Depp. Ας μη χαλάσω την φαντασίωση, σκέφτομαι. Εξάλλου σε λίγο θα μάθω. Γιατί αυτό που κουνιέται πλησιάζει. Αρχίζει να ανεβαίνει αργά πίσω από την πλάτη μου (#wtf? δεν είναι αυτό που φαντάστηκα..) και πριν το καταλάβω 2 μπούκλες (ούτε ο Johnny είναι..) μου γαργαλάνε το μέτωπο και μια φωνή ψιθυριστή μου λέει: ‘’μαμά, ο ήλιος τι τρώει…;;;’’

Ε, μα τι νόμιζες ντίαρ; ότι σε άφησα τόσους μήνες γιατί το γύρισα στο σοφτ πορνό; Δεν θα ‘ταν κι άσχημη ιδέα εδώ που τα λέμε, έχουν γεμίσει τα σόσιαλ από ανέραστους γονείς, αν και θα ‘ταν λίγο περίεργη κληρονομιά για τον Billy the kid…

Μπα, τα ίδια θα λέμε πάλι, δεν αλλάζουμε θέμα προς το παρόν. Εξάλλου το θέμα όλων των μπλογκ που ασχολούνται με την μητροπατρότητα (πόσο θα ‘θελα να υπήρχε μία λέξη για όλο αυτό) είναι ουσιαστικά ότι η ζωή σου αλλάζει 100% όταν κάνεις παιδί. Απλά ο καθένας το βλέπει διαφορετικά και το παρουσιάζει με τον τρόπο του. Τα καλά νέα είναι ότι το ‘’θέμα’’ μας αποκτά μια χιουμοριστική χροιά από μόνο του μόλις περάσει τα 2 περίπου. Θα ‘λεγα και σουρεάλ, ναι, ναι..Καμιά φορά τα επίπεδα σουρεάλ είναι τέτοια που θα μπορούσαν να συγκριθούν μόνο με μια πιθανή συζήτηση μεταξύ Γούντι Άλεν και Ταραντίνο. Διότι το παραπάνω περιστατικό είναι καλοκαιρινό.Το περιβάλλον γύρω του είναι σούπερ. Ναι ok, πρέπει να βρεις γρήγορα τι σκατά τρώει ο ήλιος στις 8 παρά τέταρτο το πρωί στο Κουφονήσι και μάλιστα αποστομωτικά ώστε να μην το συζητάς μέχρι να ξεθωριάσουν όλα τα Κουφονήσια γύρω σου. Αλλά τουλάχιστον εκεί θα τον ξεγελάσεις με μια βουτιά. Σου ‘χω πολύ καλύτερα: Της πόλης. Ακόμα καλύτερα: του μπάνιου. Αυτό με την πόρτα του μπάνιου by the way, είναι εξοργιστικό και κανείς δεν ασχολείται σοβαρά (τι διάολο μόνο σ’ εμένα τη σπάει;). Φαίνεται πως είναι γραμμένο με κάποιον τρόπο στο dna τους ότι η πόρτα του μπάνιου ΑΝΟΙΓΕΙ ΟΠΟΤΕ ΘΕΣ.

Και πάμε ρυθμικά:

One, two, Billy’s comin for you

Three, four, shut the door…

– Μαμά

…. (κάνω ντουζ εγώ τώρα)

– ΜΑΜΑΑΑ

– Ναι αγάπη μου, κάνω μπάνιο τι έγινε; (λάθος ερώτηση, μεγάλο λάθος. Διότι δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να φέρει πίσω..)

– Μαμά, (πολύ σοβαρός) ένα πόνυ, μεγάαααλο, που ήταν μονόκερως… (παύση για να δει αν ακούω)…ΜΑΜΑ

– (ανοίγω κουρτίνα μπάνιου) Ακούω!!

– τι είπα; (τσεκ..)

– Το πόνυ το μεγάλο ο μονόκερως…λέγε..

– (ξανά) Ένα πόνυ μεγάλο που ήταν μονόκερως, πήγε την αδερφή του στο φεγγάρι και την άφησε εκεί για πάντα. (με στόμφο και γουρλωμένα μάτια όπως εξάλλου απαιτεί μια τέτοια είδηση)

– (Να μη σου περιγράψω το ύφος μου.. Ελπίζω σιωπηλά ότι δεν θα είναι συζήτηση αλλά μια απλή, πολύ σημαντική βεβαίως, δήλωση του παιδιού μου σχετικά με το πόνυ το μονόκερω τον αστροναύτη, που το λες και αδελφοκτόνο αν το καλοσκεφτείς..)

– Μαμά, αυτό τώρα είναι καλό;

– (Αυτό εννοούσα! Είδες που σου τα ΄λεγα; Τώρα εγώ πρέπει να σκεφτώ αν είναι καλό που το πόνυ το μεγάλο με το κέρατο πήγε την αδερφή του στο φεγγάρι και την άφησε εκεί για πάντα. Από πού να το πιάσω; Εντωμεταξύ περνάει ο χρόνος μου, πρέπει να δώσω μια απάντηση γρήγορα και κυρίως να τον αιφνιδιάσω γιατί αν το πάω χαλαρά θα με σκίσει, σίγουρα θα ‘χει την επόμενη ερώτηση έτοιμη….τι να πω;…τι να πω…; Θα το πάω θετικά δεν θα τον τρομάξω) E, καλό μου φαίνεται αγάπη μου, γιατί όχι, μια χαρά είναι στο φεγγάρι τα βλέπεις και όλα από ψηλά.

– Τι καλό ρε μαμά; αφού εκεί έχει μόνο νύχτα

– (Είδες άμα πας να κάνεις το καλό; Δε με βλέπω να τη βγάζω καθαρή..) Ναι δεν έχεις άδικο. Γιατί την πήγε εκεί όμως βρε αγόρι μου;

– Δεν ξέρω μαμά. ΕΣΕΝΑ ΡΩΤΑΩ! Κι εσύ είπες πως είναι καλό. Άμα είναι καλό να πάμε κι εμείς στο φεγγάρι! Γιατί δεν πάμε;

– (θα το πάω ορθολογιστικά) Δεν πάμε στο φεγγάρι γιατί δεν είμαστε αστροναύτες και γιατί δεν έχουμε διαστημόπλοιο. Επίσης, πράγμα εξίσου σημαντικό, μερικοί από μας ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ να πάμε στο φεγγάρι!

– (ύφος απορίας με παύση) Και τότε μαμά το πόνυ ΠΩΣ ΠΗΓΕΕΕΕ; Ε; εξίσου; (λέξη που μάλλον του άρεσε αλλά δεν ξέρει τι σημαίνει και αποφάσισε να τη βάλει για έμφαση στο τέλος)

– (Κίνηση απελπισίας, σύνηθες το φαινόμενο σε άπειρους γονείς. Προέρχεται συνήθως από τον εκνευρισμό που δημιουργείται όταν δεν έχουμε τι να απαντήσουμε στα τετράχρονα) Το πόνυ πήγε επειδή είναι πόνυ μονόκερως. Αυτά μπορούν να πάνε χωρίς διαστημόπλοιο. Εμείς όχι.

Καταλαβαίνεις ότι αυτή η εμπεριστατωμένη άποψη ότι το πόνυ-μονόκερως μπορεί να πάει στο φεγγάρι χωρίς διαστημόπλοιο ενώ οι άνθρωποι όχι, είναι τουλάχιστον βλακώδης. Αλλά γιατί να μην το πιστέψει να τελειώνουμε; Εδώ πιστεύει ότι η 7χρονη Ντόρα γυρίζει τις ζούγκλες με μια παπουτσωμένη μαϊμού και σώζει μωρά τζάγκουαρ. Δηλαδή γιατί ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΙΘΑΝΟ;;

Δεν ξέρω δεν ξέρω. Υπάρχει μια λεπτή γραμμή μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας σ’αυτές τις ηλικίες. Μπαίνω στον πειρασμό καμιά φορά κι εγώ να ενισχύσω το φανταστικό περισσότερο. Αλλά μετά αναγκάζομαι να κάνω την ξινή και πάλι και να τον προσγειώσω διότι χάρη στο μπαμπά του το παιδί θα πιστεύει έτσι κι αλλιώς για πολύ καιρό ότι το καραβάκι που σε πάει στο κάτω Κουφονήσι είναι πειρατικό, ότι στα βράχια ζουν τεράστιοι καλοί δράκοι, ότι οι καρχαρίες είναι φίλοι μας και ότι στην αποθήκη μας στο υπόγειο ζει ένα τεράστιο κουνούπι, ο Μάνθος (λυπάμαι πολύ τον πρώτο άνθρωπο Μάνθο που θα γνωρίσει) που τσιμπάει όταν δεν είμαστε καλοί.|

Πι.Ες.1 Τώρα που το ξαναβλέπω ο τίτλος του ποστ είναι εντελώς άσχετος με το περιεχόμενό του. Έχει μια μικρή σχέση με την πρώτη παράγραφο αλλά μέχρι εκεί.

Πι.Ες.2 Το yeah baby ωστόσο μου βγήκε λίγο αυθόρμητα αφού επιτέλους μου ‘ρθε έμπνευση κι έγραψα κάτι!

Πι.Ες.3 Is that a pen in your pocket βρε or r u happy to see me?  😉

Μίνι ανταπόκριση από Ηρακλειά. Όχι Σερρών. Μη με ρωτήσεις κι εσύ που είναι αυτό! Στο κάτω  κάτω γκούγκλαρέ το!

Φαντάζομαι και εύχομαι να είσαι κι εσύ διακοπές ή τουλάχιστον μόλις να έχεις γυρίσει. Επειδή εγώ δεν έχω γυρίσει ακόμα και υποψιάζομαι ότι το πνεύμα μου θα αργήσει πολύ να γυρίσει, σου στέλνω ένα αγαπημένο soundtrack για να σε συντροφέψει στις τελευταίες μέρες του Αυγούστου.  Σου δίνω κι εγώ μία και μοναδική συμβουλή για το καλοκαίρι όπως ακριβώς κάνει και ο Baz Luhrmann: Wear sunscreen! Να φοράς αντηλιακό.

Για να εντρυφήσεις στον στίχο σου τον γράφω εδώ: Άκου και διάβαζε…διάβαζε και άκου…θα σ’αρέσει..

Ladies and Gentlemen of the class of ’99:

WEAR SUNSCREEN

If I could offer you only one tip for the future, sunscreen would be it.

The long term benefits of sunscreen have been proved by
scientists whereas the rest of my advice has no basis more reliable
than my own meandering experience…I will dispense this advice now.

Enjoy the power and beauty of your youth; oh nevermind; you will not
understand the power and beauty of your youth until they have faded.
But trust me, in 20 years you’ll look back at photos of yourself and
recall in a way you can’t grasp now how much possibility lay before
you and how fabulous you really looked….You’re not as fat as you imagine.

Don’t worry about the future; or worry, but know that worrying is as
effective as trying to solve an algebra equation by chewing
bubblegum. The real troubles in your life are apt to be things that
never crossed your worried mind; the kind that blindside you at 4pm
on some idle Tuesday.

Do one thing everyday that scares you Sing Don’t be reckless with other people’s hearts, don’t put up with
people who are reckless with yours.

Floss!

Don’t waste your time on jealousy; sometimes you’re ahead, sometimes
you’re behind…the race is long, and in the end, it’s only with
yourself.

Remember the compliments you receive, forget the insults; if you
succeed in doing this, tell me how.

Keep your old love letters, throw away your old bank statements.

Stretch!

Don’t feel guilty if you don’t know what you want to do with your life…

the most interesting people I know didn’t know at 22 what theywanted to do with their lives, some of the most interesting 40 year
olds I know still don’t. Get plenty of calcium. Be kind to your knees, you’ll miss them when they’re gone. Maybe you’ll marry, maybe you won’t, maybe you’ll have children, maybe you won’t, maybe you’ll divorce at 40, maybe you’ll dance the funky
chicken on your 75th wedding anniversary…what ever you do, don’t
congratulate yourself too much or berate yourself either, your choices are half chance, so are everybody else’s.

Enjoy your body, use it every way you can…don’t be afraid of it, or what other people,
think of it, it’s the greatest instrument you’ll ever own..

Dance…even if you have nowhere to do it but in your own living room.

Read the directions, even if you don’t follow them.

Do NOT read beauty magazines, they will only make you feel ugly.

Get to know your parents, you never know when they’ll be gone for
good.

Be nice to your siblings; they are the best link to your past and the
people most likely to stick with you in the future.

Understand that friends come and go,but for the precious few you
should hold on. Work hard to bridge the gaps in geography and
lifestyle because the older you get, the more you need the people you
knew when you were young.

Live in New York City once, but leave before it makes you hard; live
in Northern California once, but leave before it makes you soft.

Travel. Accept certain inalienable truths, prices will rise, politicians will
philander, you too will get old, and when you do you’ll fantasize
that when you were young prices were reasonable, politicians were
noble and children respected their elders.

Respect your elders.

Don’t expect anyone else to support you. Maybe you have a trust fund,
maybe you have a wealthy spouse; but you never know when either one
might run out.

Don’t mess too much with your hair, or by the time you’re 40, it will
look 85.

Be careful whose advice you buy, but, be patient with those who
supply it. Advice is a form of nostalgia, dispensing it is a way of
fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the
ugly parts and recycling it for more than it’s worth.

But trust me on the sunscreen…

Μετά την σοφία του Baz, να σου συμπληρώσω κι εγώ τα εξής σοφά:

  • όλα αυτά τα βερνίκια νυχιών σε κοραλί, γαλάζιο, φλούο πρασσινάκι, μην τα βάζεις στις διακοπές. Εκτός αν θες σε 4 μέρες να βάφεις νύχι ανάμεσα σε αποστείρωση μπιμπερό και αλλαγή πάνας στην παραλία. Ξεθωριάζουν αμέσως και δεν είναι ωραία έτσι κι αλλιώς. Κοκκινάκι αγάπη μου, κοκκινάκι. Θα σε λένε κλασσικούρα αλλά όταν αυτές θα έχουν γίνει παστέλ εσύ θα λάμπεις από μακριά
  • να πας διακοπές ΟΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ. Μη σκέφτεσαι μίζερα ”τώρα με το μωρό που να τρέχουμε”. Μην το κάνεις αυτό. Θα σου γυρίσει μπούμερανγκ χωρίς να το καταλάβεις.
  • μην παίρνεις όλη την προίκα σου στην παραλία. Το παιδί δεν χρειάζεται 4 τσάντες πράγματα. Εσύ τις χρειάζεσαι γιατί έχεις ανασφάλεια ότι κάτι θα συμβεί. Δεν θα συμβεί τίποτα, πάρε μια τσάντα και φύγε
  • Δεν υπάρχει παραλία μόνο για παιδιά όπως δεν υπάρχει και παραλία μόνο για ζευγαράκια. Μη νιώθεις ότι όλοι εσένα κοιτάνε

Αυτά ”αγαπητή μου φίλη” όπως λέει και ο Billy the kid. Σε αφήνω και θα επανέλθω, αν προλάβω από το νησί, αν όχι από την εξωτική Αθήνα..

μουτς

Αγαπητέ Billy the kid πάλι εγώ είμαι η μαμά σου.

Ναι είμαι σίγουρα εγώ η μαμά σου. Τι εννοείς δε μου μοιάζεις παιδί μου; τι σχέση έχει αυτό;

Τέλος πάντων δεν είναι ώρα τώρα εγώ θέλω να πούμε 5 πράγματα για την θάλασσα. Να βάλουμε μία τάξη σ’ αυτό το χάος. Άλλη φορά θα σου πω τι είναι χάος. Έχουμε και λέμε:

–          στη θάλασσα φοράς πάντα αντηλιακό

–          δεν αδειάζεις επάνω σου ΟΛΟ το αντηλιακό

–          μπορείς να πετάξεις νερό επάνω μου

–          δε μπορείς να πετάς νερό επάνω μου για 3 τέταρτα κάποια στιγμή πρέπει να βαριέσαι κι εσύ

–          το ξέρω ότι είσαι κοινωνικός. Αλλά όταν ένας άγνωστος με 7 σκουλαρίκια στη μύτη και ολόσωμο τατουάζ με πλησιάζει και ρωτάει αν είμαι η μαμά του Βασίλη, πιο πιθανό το βρίσκω να μου ζητήσει λύτρα αγοράκι μου παρά να μου επιστρέψει το φτυαράκι σου, ούτε 2μιση δεν είσαι ήμαρτον πια!

–          αυτό που βλέπεις δεν είναι σωσίβιο, είναι βάρκα, μεγάλη βάρκα με μηχανή, δεν την πλησιάζουμε

–          θα φάμε ψάρι ναι, μπαρμπουνάκι άντε κουτσομούρα. ‘’Μεγάααααλο ψάλι’’ θα φάμε όταν θα κεράσεις εσύ

–          τζετ σκι; φυσικά και θα κάνεις! Στα 45. Όλοι αυτοί που βλέπεις να κάνουν είναι 45 χρονών και πάνω

–          δε γίνεται να βγάλεις τα μπρατσάκια σου γιατί δεν ξέρεις να κολυμπάς

–          δε μπορώ να φορέσω κι εγώ τα μπρατσάκια σου δε μου κάνουν

–          δε μπορεί να φορέσει ο μπαμπάς τα μπρατσάκια σου δεν του κάνουν

–          δε μπορεί να φορέσει η κοπέλα δίπλα τα μπρατσάκια σου δεν θέλει

–          ΕΛΕΟΣ ΜΕ ΤΑ ΜΠΡΑΤΣΑΚΙΑ!!!!

–          δε φωνάζω, μιλάω λίγο πιο έντονα

–          δε μπορούμε να δούμε τώρα Μίκυ ούτε Ντιέγκο ούτε Πέπα, είμαστε στην παραλία, είναι μεσημέρι και όλοι κοιμούνται γύρω. Αυτοί δίπλα που έχουν κουβαλήσει 7 ipad και 4 ipod είναι η οικογένεια Κλικλίκου μη δίνεις σημασία

Αυτές είναι κάποιες λίγες οδηγίες παιδί μου για την θάλασσα. Θα σε ενημερώσω και για νεότερα όταν πάμε διακοπές και θα το δω όλο το έργο live γιατί μέχρι στιγμής μόνο κάτι trailer είδα. Δε μπορώ να πω, ενδιαφέρον μου φαίνεται.

Σε αφήνω προς το παρόν

Η μαμά σου

Πι.Ες. Συγγνώμη που άργησα να σου γράψω. Φταίει αυτή η έρευνα που κάνω και μου τρώει χρόνο. Είμαι όμως πολύ κοντά στο τέλος και στην τελειοποίηση των πειραμάτων. Θα μπορώ σε λίγο καιρό με βεβαιότητα να σου πω πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΠΛΑΚΩΣΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΑΝ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΚΡΕΒΒΑΤΟΚΑΜΑΡΑ. Μην ανησυχείς. Το δουλεύω εγώ για σένα. Υπάρχει σημαντική πιθανότητα όμως να σου πιάσει όλο το χώρο και να ξυπνάς στραβωμένος. Αυτό δουλεύω τώρα…θα σου πω…

Πι.Ες. 2 Για σένα που εξακολουθείς να φοβάσαι τους πόνους της γέννας έχω 2 λέξεις μόνο: Κ Ο Λ Ι Κ Ο Σ   Ν Ε Φ Ρ Ο Υ ….  είπες κάτι…;;;

Πι.Ες.3 H παραλία στη φωτο είναι στην Εύβοια στα Στύρα, fyi..

Και ήρθε ο Σεπτέμβρης. Και θυμήθηκα και το ραντεβού μας βρε! Εάν κάτσω να σου αναλύσω τώρα πόσο ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ πέρασα φέτος με τον Billy the kid στις διακοπές δεν θα τελείωνα ποτέ. Ανέβασα μόνο αυτή την φωτογραφία που είναι 10.000 λέξεις για μένα.

Ο Billy the kid και ο Δαμιανός ή αλλιώς Cupid όπως τον ονόμασα για ευνόητους λόγους, προσπαθούν να ανοίξουν την πόρτα και να μπουν στο σπίτι. Είναι ανεκτίμητες οι διακοπές με το παιδί σου. Μέχρι τώρα νόμιζα πως αυτή είναι μια υπερεκτιμημένη δήλωση όμως το παιδί στις διακοπές μεταμορφώνεται. Μεγαλώνει μαζί σου. Γελάει από την ώρα που θα ξυπνήσει. Εσύ εκείνη την ώρα δε γελάς και πολύ γιατί αν γελάς στις 07.15 το πρωί μέσα Αυγούστου κάθε μέρα έχεις κάποιο θέμα. Χαμογελάς όμως και δεν θες να κοιμηθείς άλλο για να μην χάσεις τα κατορθώματά του. Κατά τις 12 το μεσημέρι σου φαίνεται πως είναι 15.00 αλλά η μικρή θεότητα ΔΕΝ ΚΟΥΡΑΖΕΤΑΙ. Κι αυτό το κάνει όλες τις μέρες των διακοπών.

Η φουλ τάιμ μαμ τρέχει πίσω απ’ τον Δαμιανό οπότε που χρόνος για posts. Φαντάζομαι όταν τελειώσει η γεμάτη σεζόν θα επανέλθει δριμύτερη.

Πάρε τώρα και μερικές άλλες φωτο από Σίφνο και την εκπληκτική Τήνο να χεις υλικό μέχρι το επόμενο post, γιατί σε βλέπω θες να πας για μπάνιο αύριο….δε θες??

Πλατύς Γυαλός Σίφνος

Πλατύς Γυαλός Σίφνος

Γλυφό Σίφνος

Γλυφό Σίφνος

Καλύβια Τήνος

Καλύβια Τήνος

Santa Margarita Τήνος

Δηλαδή όχι ακριβώς τον Σεπτέμβρη, που λέει ο λόγος. Πάω στην Σίφνο να βρω την φουλ τάιμ μαμ και να την ρωτήσω αυτοπροσώπως γιατί σταμάτησε να γράφει!  Υποψιάζομαι βέβαια  πως αν κι εγώ είχα να βουτάω σε τέτοια νερά, μάλλον δεν θα ‘γραφα και πολύ συχνά.

Θα πάω όμως για να το ανακαλύψω! Και για να παίξει ο Billy the kid με τον κολλητό Δαμιανό…και για να φάω ιταλικό στο mamma mia που δεν έχεις ξαναφάει καλύτερο…και για να τρώω πρωινά στο Βεράντα, να πίνω καφέδες στο Βεράντα, να πίνω ποτάκια στο Βεράντα και να γελάμε με τον Παύλο τον μπαμπά του Δαμιανού που έχει το Βεράντα!!!

Τσάο τσάο…προς το παρόν…

Τώρα που ξεκινούν τα μπανάκια στη θάλασσα ίσως θα έπρεπε να δώσουμε μεγάλη σημασία στην ασφάλεια των βρεφών – παιδιών κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στις παραλίες.

Αντιηλιακό,αντιηλιακό,αντιηλιακό! ο ήλιος είναι πια πολύ δυνατός και όσο καλό μας κάνει,ειδικά στα κοκκαλάκια των παιδιών μας για την ανάπτυξή τους,άλλο τόσο βλαβερός μπορεί να γίνει.Καπέλο,καπέλο,καπέλο,μέσα κι έξω από την θάλασσα.

Θα πρόσθετα ίσως και ένα ζευγάρι παππουτσάκια παραλίας,πλαστικά πεδιλάκια κλπ, που θα κάνουν πιο εύκολο το περπάτημά τους σε σημεία που θα καίει η άμμος, ή θα έχει πιθανόν χόρτα,αγκάθια,κομμάτια γυαλιού που δεν φαίνονται με γυμνό μάτι,ή τις πέτρες ειδικά μπαίνοντας στη θάλασσα.

Τα μάτια μας δεκατέσσερα, ειδικά με τα πολύ μικρά παιδάκια και καλές βουτιές!

Παρακάτω ακολουθεί ένα άρθρο από το site www.mamakid.gr όπου θα δείτε αρκετές συμβουλές σχετικά με το θέμα αυτό, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού σας.

http://www.mamakid.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=377:2010-06-17-13-45-58&catid=62:2010-06-04-08-42-49&Itemid=100

Πηγή : parents.gr

http://www.parents.gr/health/a189

Η παροχή σωστών πρώτων βοηθειών μπορεί να σώσει την ζωή ενός παιδιού ή ενήλικα.

Ενημερωθείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε, ανάλογα με κάθε περίπτωση (στα Αγγλικά).


γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: