γονείς με κολικούς

Posts Tagged ‘εφηβεία

by: the yoga mama

Επειδή μου αρέσει να λεω την αλήθεια, θέλω να δηλώσω πως ό,τι έχω καταφέρει μέχρι στιγμής που αφορά στο μεγάλωμα του παιδιού μου… δεν φέρει μόνο την δική μου υπογραφή.
Δεν θα ήταν δυνατό άλλωστε με τις ώρες που λείπω από το σπίτι να είμαι μόνο εγώ υπεύθυνη για τον χαρακτήρα που έχει διαμορφώσει αυτό το παιδί..

Από την πιο τρυφερή της ηλικία είχε καθημερινή επαφή με την γιαγιά και τον παππού.
Πραγματικά αυτό που συμβαίνει με τους συγκεκριμένους ανθρώπους είναι συγκλονιστικό.
Έχοντας κάνει τα λάθη τους με τα δικά τους παιδιά, ξέρουν τι δεν θα επαναλάβουν.
Έχοντας δώσει τον καλύτερο τους εαυτό έχουν δει το αντίκτυπο στην ψυχολογία των παιδιών τους. Γνωρίζουν καλά το παιχνίδι και τους δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία να διορθώσουν ότι πιστεύουν ότι χρειάζεται. Πολλές φορές διαμαρτυρήθηκα ότι την κακομαθαίνουν αλλά τι είναι τόσο κακό τελοσπάντων?
Η αγάπη που πήρε το παιδί είναι απεριόριστη, ανιδιοτελής, ανεκτίμητη. Τα οφέλη είναι σπουδαία.
Επιπλέον οι συμβουλές «να ακούς τη μαμά» και «να μην στενοχωρείς τη μαμά» με έχουν σώσει κάποιες στιγμές!

Στη συνέχεια οι συναναστροφές με άλλα παιδιά και διαφορετικές οικογένειες.
Αρκετές φορές αναγκάστηκα να αφήσω το παιδί μου στο σπίτι φίλη της γιατί καθυστερούσα να γυρίσω από το γραφείο. Άλλη φορά, στο σπίτι δικής μου φίλης γιατί ήθελα να βγω το βράδυ. Σίγουρα κάθε άνθρωπος έχει κάτι να προσφέρει και στα μάτια ενός παιδιού όλα είναι προς μίμηση.
Βέβαια όπως όλα τα πράγματα έχει και αυτό το τίμημά του. Οι επιρροές που είχε το παιδί δεν ήταν πάντα σύμφωνες με την δική μου άποψη. Τελικά πιστεύω ότι κράτησε το καλύτερο από τον καθένα.

Αυτό όμως που με έχει βοηθήσει πιο πολύ από όλα είναι ότι έχω δίπλα μου έναν ειδικό!!!
Φίλη, ψυχοθεραπεύτρια, με εξειδίκευση στα παιδιά!!!
Από την πρώτη στιγμή που γεννήθηκε μέχρι και σήμερα 10+ χρόνια εργάζεται μαζί μου, για μένα και το παιδί μου, όποτε χρειάζεται, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας…..
Για το παιδί μου είναι η «θεία»…. που να ήξερε!!
Συνειδητοποίησα μετά πολύ καιρό, ότι δεν θα είχα καταφέρει πολλά πράγματα αν δεν την είχα δίπλα μου! Είναι στιγμές που το αγγελούδι μου με έκανε έξω φρενών! Κι εγώ θύμωνα και φώναζα και ήθελα να την τιμωρήσω που γινόταν αυτό! Μιλούσα λοιπόν με τη «θεία» και μου εξηγούσε γιατί το παιδί συμπεριφέρθηκε έτσι και τι συνέβαινε στην ψυχολογία του εκείνη την στιγμή. Άπειρα τα παραδείγματα που μπορώ να αναφέρω. Αυτό όμως που θέλω να καταλήξω είναι ότι ο ειδικός μπορεί να μας  βγάλει από την δύσκολη στιγμή, από το αδιέξοδο που ερχόμαστε πολλές φορές.
Μόνο και μόνο που το συζητάς με έναν άνθρωπο, που δεν είναι μόνο φίλος, αλλά έχει εργαστεί με παιδιά, άρα έχει εμπειρία, είναι σπουδαίο. Δεν φτάνει να είναι φίλος!!!! Πρέπει να είναι ειδικός!
Το να ζητάμε βοήθεια δεν δείχνει αδυναμία! Το αντίθετο! Θέλει δύναμη ψυχής να αποφασίσεις ότι δεν μπορείς να τα καταφέρεις μόνη σου. Το κόστος δεν είναι απαραίτητα μεγάλο! Το κέρδος είναι απλώς τεράστιο!!!

Μ’αυτά και μ’αυτά….. το κοριτσάκι μου έχει δημιουργεί ένα πολυσχιδή χαρακτήρα και για αυτό είμαι περήφανη. Αλλά δεν μπορώ να πάρω όλη την επιβράβευση!!!!!

by:  the yoga mama

Πραγματικά δεν ξέρω ποια είναι η σωστή συνταγή για να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

Λειτουργώ ενστικτωδώς στις περισσότερες περιπτώσεις και μετά αναρωτιέμαι αν έκανα το σωστό. Το σωστό για το παιδί! Το σωστό για μένα!

Έχει ανοίξει ένα «μεγάλο» κεφάλαιο στη ζωή μου……. η εφηβεία της κόρης μου.

Προσπαθώ να θυμηθώ πως ήμουν εγώ στην ηλικία της, αλλά είναι ουτοπία.

Είναι άλλη εποχή, τα παιδιά ωριμάζουν πιο γρήγορα συνεπώς  έρχονται οι καταστάσεις νωρίτερα από αυτό που περιμένουμε.

Βέβαια έτσι συνέβη και στην δική μας περίπτωση με τους γονείς μας.

Αυτή η ατάκα της μικρής μου «άσε μαμά… δεν καταλαβαίνεις» μου θυμίζει τόσο την εποχή που ένιωθα ότι κανένας δεν με καταλαβαίνει.

Προσπαθώ να πάρω απόσταση και να αντιμετωπίσω το καθετί σαν να είναι άλλος στη θέση μου. Μήπως με αυτό το τρόπο είμαι αντικειμενική. Μερικές φορές το πετυχαίνω. Άλλες φορές η αποτυχία έρχεται με θόρυβο!!!

Γιατί όσο και αν πιστεύω στην ελευθερία του ανθρώπου, σε κάθε ηλικία, την ελευθερία λόγου και έκφρασης, είναι αυτό το ένστικτο να προστατεύσω το μικρό μου από τους κινδύνους, έτσι όπως τους έχω εγώ στο μυαλό μου.

Στην ηλικία των 10 ετών, αρχίζει μια ανάγκη για ανεξαρτησία, ένα «ξέρω!.. είμαι μεγάλη πια», μια διάθεση να κάνει πράγματα που δεν χρειάζεται απαραίτητα την έγκριση της μαμάς, γιατί κρίνει από μόνη της ότι είναι σωστό… και μπερδεύεται η ιστορία. Βρίσκομαι να λεω πράγματα που έχω ξαναπεί όταν ήταν μικρότερη. Λες και τα έχει ξεχάσει!

Ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίου του γνωστού Παραμυθά, (Ν. Πιλάβιος) ο οποίος με τόσο θάρρος παραδέχεται ότι έμαθε να είναι  μπαμπάς στις πλάτες των παιδιών του.

Σε μια συζήτηση με την κόρη του, την οποία συνάντησα κάποια στιγμή στη ζωή μου –  άρα έχω δει το αποτέλεσμα της θεωρίας του –  παραδέχτηκε ότι δεν ξέρει τίποτα για το πως μεγαλώνουν τα παιδιά και της ζήτησε να τον βοηθήσει…. να μεγαλώσουν παρέα! Είναι αυτό που έχει και σαν τίτλο στο βιβλίο του « τα ευτυχισμένα παιδιά θέλουν γονείς χωρίς εγώ». Ένιωσε ίσος με τα παιδιά του και αποδεσμεύτηκε από το βάρος του γονιού που πρέπει να τα ξέρει όλα και να τα επιβάλλει.

Μπορώ να πω ότι η γυναίκα που συνάντησα στα 35+, η κόρη του, είναι από τα πιο γλυκά πλάσματα που έχω γνωρίσει.

Τι έχει βαρύτητα για τον κάθε άνθρωπο, αυτό έχει σημασία τελικά. Στην δική μου περίπτωση θέλω  το παιδί μου να πιστεύει στον εαυτό του, στις δυνάμεις του, άρα δεν γίνεται να του επιβάλλω την άποψη μου. Βέβαια όλα έχουν ένα τίμημα. Όπως από την άλλη κάποιος που γίνεται υπερπροστατευτικός με τα παιδιά του, γλιτώνει αυτή την έκρηξη και τη σύγκρουση στις μικρές ηλικίες, όμως δεν θα την αποφύγει τελικά. Κάποια στιγμή θα έρθει η φάση της αμφισβήτησης των πάντων.

Αυτό τελικά που έχω παρατηρήσει είναι ότι όλα σχεδόν τα παιδιά περνάνε τις ίδιες φάσεις.

Αυτό που αλλάζει είναι η αντιμετώπιση των γονιών.

Από την άλλη σε αυτή την ηλικία μπορώ άνετα να πάω μαζί της για ψώνια,  κάνει καλύτερους συνδυασμούς από εμένα στα ρούχα και τα αξεσουάρ, μπορώ να κάτσω σε ένα καφέ, εκείνη να πιει δύο σοκολάτες όσο εγώ πίνω ένα ποτήρι κρασί!!!

….και υποψιάζομαι ότι ο κατάλογος θα μεγαλώνει όσο περνάνε τα χρόνια!!

Μετά από αυτή την εκ βαθέων  εξομολόγηση….. αισθάνομαι ότι όλα είναι ένα παιχνίδι.

Με γνωστούς όρους αλλά άγνωστη εξέλιξη!

Ας το απολαύσουμε! Άλλωστε το σημαντικό δεν είναι ο προορισμός…. αλλά το ταξίδι!


by: the yoga mama

Θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω και σαν δεύτερο όνομα το «έλα λίγο»… από

τις 7 το απόγευμα και μέχρι που το αγγελούδι μου πάει για ύπνο… ίσως και λίγο αργότερα!!

Έχω μόλις μπει από το γραφείο… ίσα-ίσα έχω προλάβει να βγάλω τα παπούτσια μου…. πριν ακούσω

.. μαμά «έλα λίγο»….

 Και πάω…..

 Βέβαια μέχρι να φτάσω στο παιδικό, έχω διασχίσει τα υπόλοιπα δωμάτια….και βλέπω τι με περιμένει….

Μεταξύ του να συμμαζέψω λίγο το σπίτι,  να μαγειρέψω για την επόμενη μέρα – αν προλάβω- να βάλω πλυντήριο, να απλώσω τα ρούχα…. να ετοιμάσω κάτι γρήγορο να φαει το παιδί πριν κοιμηθεί, να βεβαιωθώ ότι έχει διαβάσει και μαζέψει τα βιβλία για την επόμενη μέρα….. προσπαθώ να στριμώξω και την επιθυμία να αφιερώσω μόνο στο παιδί μου τις ώρες που απομένουν … το οποίο όσο διαρκεί αυτή η τρεχάλα γύρω-γύρω φωνάζει «έλα λίγο..αστα και έλα λίγο.»

και πάω….

Το 24ωρο για μία εργαζόμενη μητέρα δεν είναι αρκετό…

Επίσης για το παιδί μιας εργαζόμενης μητέρας οι τρεις περίπου ώρες επαφής τις καθημερινές είναι πολύ λίγες!!

Όσο και να λέμε ότι δεν έχει σημασία η ποσότητα αλλά η ποιότητα – το οποίο ασπάζομαι μέχρι ένα σημείο… μάλλον γιατί έτσι με βολεύει- ξέρω ότι οι στιγμές που περνάω με το παιδί μου δεν είναι αυτό ακριβώς που θα ήθελα! Και τι θέλω? Εξηγούμαι…. να είμαι σπίτι την ώρα που γυρνάει από το σχολείο, να την υποδέχομαι με μια αγκαλιά και εκείνη να μου δίνει ένα γλυκό φιλί, να μου λεει τα νέα της, να βλέπω την συναισθηματική της κατάσταση για να μπορώ να έχω άποψη για οτιδήποτε της συμβαίνει, απλά πράγματα… να τρωμε μαζί το μεσημέρι… 

Στον απόηχο της ημέρας όλα είναι διαφορετικά, οι εντυπώσεις έχουν καταλαγιάσει. Ή  μπορεί το αντίθετο. Μπορεί δηλαδή από την αναμονή, εφόσον το παιδί  δεν έχει καταφέρει τη στιγμή που πρέπει να τα ξεφορτωθεί από μέσα του, να τα έχει μεγαλοποιήσει τόσο μέσα στο κεφαλάκι του, που όταν  έρθει η ώρα και σου τα πει να νομίζεις ότι έχει γίνει καταστροφή!  Έπειτα οι αντιδράσεις είναι υπερβολικές…

Ίσως  να τα έχει λύσει μόνο του και να τα έχει ξεχάσει πια… έτσι ποτέ δεν θα μάθεις τι συνέβη!

Σε αυτή την περίπτωση  οι τύψεις και οι ενοχές..  παίρνουν θέση!

Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη… η σύγκρουση με τον ίδιο μας τον εαυτό…

Η πραγματικότητα όμως είναι αυτή και η ισορροπία που χρειάζεται να βρούμε μέσα μας για να την αντέξουμε είναι απαραίτητη. Η άρνηση δεν βοηθάει. Με τα εφόδια που έχουμε θα παλέψουμε, οτιδήποτε άλλο είναι ουτοπία.

Τι άλλο μπορείς να κάνεις…? μόνο να ξεκλέβεις στιγμές και να τις ονομάζεις σχέση!!

Παράδειγμα… μία από τις πιο όμορφες στιγμές που μοιράζομαι με το παιδί μου είναι το πρωί που την πηγαίνω στο σχολείο.. αυτά τα 5 λεπτά είναι ανεκτίμητα!

Το βράδυ πριν κοιμηθεί… παίζουμε, κάνουμε αστεία λέμε και τις πιο σοβαρές κουβέντες καμιά φορά.

Μαμά «έλα λίγο» φωνάζει μόλις την καληνυχτίσω και κλείσω την πόρτα πίσω μου..

«Τι θέλεις πάλι?»  τη ρωτάω αυστηρά……

«Τι να θέλω?…. αγκαλίτσα…»



…λα λα λα ….imagine aaaaall the peopleeeee sharing the same dream…!

Τέτοιες στιγμές ευτυχίας ζούμε σ’ αυτό το blog γιατί ήρθε στην παρέα πλέον αυτό που έλειπε. Όχι, δεν είναι παιδίατρος, δεν είναι μαία, δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας! Είναι η yoga mama!! Τη λέω έτσι γιατί είναι βουτηγμένη στη γιόγκα όσο εσύ στα κρουασάν. Θέλω να πω δηλαδή ότι όταν το μωρό σου κοντεύει τα 10 (ναι, χρόνια) ε, δεν προσπαθείς ακόμα να χάσεις τα κιλά της εγκυμοσύνης. Κάνεις γιόγκα. Και ρέϊκι. Και είσαι κουλ. Όπως η yoga mama που θα μας γράφει τη δική της άποψη σ’ εμάς τους ψάρακες τις νέες μαμάδες. Και θα την ακούμε γιατί ΑΥΤΗ ΞΕΡΕΙ. Και θα μας κάνει και βιντεάκια με γιόγκα στο μέλλον αλλά δεν το ξέρει ακόμα… 

Welcome yoga mama:

Πόσες αναμνήσεις μου ξύπνησαν διαβάζοντας το γονείς με κολικούς δεν περιγράφεται!

Εμείς κολικούς δεν έχουμε αλλά μια εφηβεία μας χτυπάει την πόρτα…έτσι για να μην βαριόμαστε!

Το δικό μου το μωρό…είναι μεγαλύτερο σε σχέση με τα υπόλοιπα που παρελαύνουν στο blog…

Όμως κάποιος μου είχε πει ότι όσο μεγαλώνει το παιδί σου τόσο πιο πολύ το αγαπάς…και είναι αλήθεια.

Έχουν μαλακώσει στο μυαλό μου οι δυσκολίες των πρώτων χρόνων…έχει μείνει μια γλυκιά νοσταλγία μιας εποχής με αυτοσχέδια νανουρίσματα, με τη χαρά της ανακάλυψης –περπάτησε, μίλησε, έφαγε, κολυμπάει μόνο του….μεγάλες συγκινήσεις!! Ανεκτίμητες!!!

Τώρα δεν ξέρω τι με περιμένει….μάλλον έχω μια υποψία αλλά φοβάμαι να χάσω αυτό που είχα τα προηγούμενα χρόνια ….την δεδομένη εξάρτηση που έχει ένα μωρό από τη μητέρα!

Η ανεξαρτησία του παιδιού συγχρόνως με το μεγάλωμα,  όσο και αν με κάνει περήφανη που αναθρέφω ένα φυσιολογικό παιδί δεν είναι ευκολοχώνευτη…

Πρωτόγνωρες καταστάσεις, εξελιγμένο μοντέλο παιδιών με ισχυρή άποψη, επιχειρήματα και διπλωματία.

Αυτά εγώ στα 10 δεν τα είχα σίγουρα…μη σας πω ότι δυσκολεύομαι ακόμα και στα 37 μου!

Πόσα μαθαίνουμε από τα παιδιά μας! Ακόμα και από ένα ζουζούνι που μόλις μπόρεσε να αρθρώσει φωνήεν μπορείς να πάρεις ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα ζωής…να αγαπάς ολοκληρωτικά και χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα…. δεν είναι λίγο αυτό.

Τελικά τα πιο μικρά πράγματα είναι και τα πιο σπουδαία αλλά δεν το θυμόμαστε συχνά!

Για αυτό τα παιδιά είναι ευτυχία….

Μας φέρνουν ξανά σε επαφή με ….το παιδί που κρύβουμε βαθιά μέσα μας…

Τα παιδιά… ανεξαρτήτου ηλικίας δεν ζητάνε πολλά…

Η συνταγή είναι μία και την προτείνω ανεπιφύλακτα….αγάπη αγάπη αγάπη!

the yoga mama


γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: