γονείς με κολικούς

Posts Tagged ‘εγκυμοσύνη

carnival

 

– Μαμά να σου πω ένα αποκριάτικο τραγούδι?

– Για πες αγάπη μου

– Βάζει ο Ντούτσε την στολή του και την σκούφια την ψηλή του μ´ ολα τα φτεραααά (δις)…

– Ο Ντούτσε ρε αγάπη μου δεν είναι αποκριάτικο πως σου ´ρθε?

– Αφού βάζει την στολή του ρε μαμά και την σκούφια την ψηλή του!!

 

Όπως και να το δεις, ένα δίκαιο το ‘χει το παιδί. Διότι στολή, σκούφια και μποά, δικτάτορα δεν το λες… μάλλον σε drag queen πάει το μυαλό αλλά το παιδί τώρα γιατί να το μπερδέψω πριν την ώρα του;

Το αστείο είναι ότι παίρνει και ύφος στην έναρξη, δεν ξέρω που το ‘χει δει, αλλά κάνει έναν παρατεταμένο ήχο με χοντρή φωνή (τύπου) σαν εισαγωγή κάπως έτσι:

Εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε –και μετά μπαίνει ρυθμικά- βάζει ο Ντούτσε τη στολή του κλπ κλπ

Τώρα με συγχωρείς, στολή με ψηλή σκούφια και όοοοολα τα φτερά;…..φταίω εγώ…; Ότι τι;; ‘’Πάμε πόλεμο;’’. Πώς να μην το τρολάρω τώρα αυτό εγώ; Τον αφήνω και το λέει εννοείται. Και πολύ καλά κάνει το παιδί. Έχει χιούμορ.

Είμαι απ’ αυτούς που μισούν τις Αποκριές. Τις θεωρώ εντελώς περιττή γιορτή. Παρ’ όλο που λόγω καταγωγής των γονιών μου έχω ζήσει κάποια πολύ ωραία έθιμα, όχι Πάτρα και Ξάνθη που πάει το μυαλό σου, πλιζ, δεν τις αντέχω. Απ’ όλη αυτή την ιστορία του τριωδίου εγώ το μόνο που αγαπώ είναι ο χαρταετός. Συγκεκριμένα δε μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να πετάμε χαρταετό μόνο την Κ. Δευτέρα.

Στο θέμα μας. Το παιδί εκτός από το σπίτι που τραγουδάει ΟΛΗ ΜΕΡΑ, τραγουδάει και στο δρόμο καμιά φορά. Το αγαπημένο του άσμα τελευταία είναι το Let her go (Passenger) το οποίο έχει μάθει απ’ έξω (!) με δική του προφορά φυσικά και ο Ντούτσε, ένεκα καρναβαλιού. Το Let her go ‘’το τραγουδάει εκείνο το παιδί που το λένε Βασίλη’’ (ευχαριστώ φίλη μου Μαρίνα που είπες στο παιδί μου ότι τον τραγουδιστή τον λένε κι αυτόν Βασίλη και τώρα μας πρήζει…) ενώ ’’το Ντούτσε το λέει εκείνη η κυρία, η γιαγιούλα, η Βέμπο που πέθανε’’ (στην ίδια πρόταση όλο αυτό).

Καμιά φορά, αφού τα πει αυτά τα δύο 76 φορές και βαρεθεί, συνθέτει δικά του τραγούδια με δικά του λόγια, χωρίς νόημα και ομοιοκαταληξία γιατί λέει ότι ‘’μαμά έχω πολλά τραγούδια μέσα στο κεφάλι μου και πρέπει να τα πω’’.  

Σήμερα το πρωί στον παιδικό σταθμό μπήκε τραγουδώντας, εννοείται, κάτι δικό του. Μας ανακοίνωσε λοιπόν η διευθύντρια ότι ο Billy the kid τραγουδάει όλη την ώρα ΔΥΝΑΤΑ και δεν σταματάει ούτε την ώρα του φαγητού. Αυτός όμως ενδιάμεσα προλαβαίνει και τρώει –δεν έχω ιδέα πως το κάνει αλλά το φαγητό ΔΕΝ το χάνουμε- ενώ τα υπόλοιπα παιδάκια τον κοιτάνε να δίνει παράσταση και δεν τρώνε. Εννοείται ότι εμείς οι περήφανοι γονείς γελάσαμε και τον αγκαλιάσαμε όλο χαρά αλλά μετά σκέφτηκα ότι η διευθύντρια δε γέλασε… Για την ακρίβεια ούτε που χαμογέλασε… Θα μείνω για πάντα με την απορία αν μας την είπε ή όχι που τα άλλα παιδάκια δεν τρώνε την ώρα του φαγητού.

Άρα με βάση τα παραπάνω, μάλλον πρέπει να πάω το παιδί να κάνει μουσική.

Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις αποφάσεις που είχαμε πάρει για το παιδί, πριν το παιδί. Θυμάμαι κάτι ομηρικούς καβγάδες ενώ ήμουν δεν ήμουν στον 6ο σχετικά με τις εξωσχολικές δραστηριότητες. Ναι, ναι είναι αυτή η βλακεία που σου βγαίνει στη διαπασών πριν το διάδοχο, πριν καταλάβεις ακόμα πώς να αλλάζεις πάνα και διαλέγεις σχολεία και αθλήματα. Εμείς είχαμε το φοβερό δίλημμα: κολύμβηση vs καράτε ή κουνγκ φου ή ταεκ βο ντο ή κικ μπόξινγκ (ή μάι ας σιχτίρ..)

Τι ‘’είσαι ψωνάρα’’, τι ‘’εμένα ο γιος μου δεν θα έχει τρίγωνη πλάτη και λεπτή μέση σα μπαλαρίνα’’ άκουσα δε λέγεται.  Αφού άκουσα το λογύδριο είχα μόνο ένα ακλόνητο επιχείρημα, το εξής:   ‘’Ωραία κατάλαβα. Δε θες κολυμβητήριο. Θα σου πω λοιπόν 4 λέξεις και θα σ΄αφήσω ν’ αποφασίσεις μόνος σου. 4 απλές λεξούλες:

Μάικλ Φελπς……(παύση για να το κάνεις εικόνα)………..Τσάκι Τσαν…….

Δεν πήρα απάντηση αλλά το κολυμβητήριο δε νίκησε έτσι κι αλλιώς. Διότι το παιδί είναι από αυτά που ενθουσιάζονται με κάτι και ξαφνικά μια μέρα πριν αρχίσουν τσιρίζει και χτυπιέται ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΗΣΩ ΣΟΥ ΛΕΩΩΩΩΩ.

Πι.Ες.1 Απορώ ειλικρινά από πού το ‘χει πάρει αυτό… εγώ δε βαριόμουν τόσο γρήγορα, το πάθαινα στον ένα χρόνο περίπου..

Πι.Ες.2 ένα χρόνο ενόργανη..

Πι.Ες.3 ένα χρόνο μπαλέτο… αλλά έχω δικαιολογία στραμπούληξα το λαιμό μου σε κάτι επιδείξεις και μετά είχα τραύμα, που να συνεχίζεις…

Πι.Ες.4 ένα χρόνο μπάσκετ! Α, καλά, θεϊκό! Γυναικεία ομάδα ΧΑΝΘ. Παραιτήθηκε ο προπονητής μόνο αυτό σου λέω.

Πι.Ες.5 4 χρόνια κολυμβητήριο! Έχω σπάσει ρεκόρ εδώ. Επίσης έχω φάει ψόφο κρύο με ξύπνημα 5 το πρωί για προπόνηση και μετά 5η δημοτικού άστα δράμα. Καλά έκανα και σταμάτησα

Πι.Ες.6 Μία ώρα τένις. Καταρχάς είμαι εντελώς άστοχη (άλλο το μπάσκετ, μην αρχίζεις). Δεν έχω το παραμικρό ταλέντο. Επιπλέον η μαμά μου μόλις ενημερώθηκε για την ασχετοσύνη μου και για το κόστος του νέου σπορ αποφάσισε ότι ‘’ΔΕ ΘΑ ΜΕ ΤΡΕΛΛΑΝΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΚΑΘΕ ΣΕΖΟΝ ΝΕΟ ΣΠΟΡ! ΣΠΙΤΙ ΤΩΡΑ!’’

whos_your_daddy

Άλλος παιδί δεν έκανε μόνο η Μαριώ το Γιάννη λεέι ο λαός. Στην περίπτωσή μας δεν θα σου πω το ίδιο ακριβώς αλλά κάπως έτσι. Ανακαλύπτω από τότε που γέννησα μια καινούρια γενιά μπαμπάδων. Τους μπαμπάδες με τόσο ανεπτυγμένο ‘’μητρικό’’ ένστικτο που κάνουν και παιδίατρο να ανατριχιάζει. Αυτούς που θα θήλαζαν ευχαρίστως αν η βιολογία τους το επέτρεπε.

Έχουν κάποια συγκεκριμένα γνωρίσματα, εύκολο να τα ξεχωρίσει κανείς. Κάποια απ’ αυτά τα ζω καθημερινά διότι τα έχει και ο μπαμπάς του σπλάχνου μου οπότε μιλάω εκ πείρας.

Πάσχουν κυρίως από ΕΠΙΔΕΙΞΙΤΙΔΑ: Πιστεύουν πραγματικά ότι το παιδί τους είναι το ΠΙΟ όμορφο, το ΠΙΟ έξυπνο, το ΠΙΟ χαρισματικό πλάσμα που ήρθε ποτέ στον πλανήτη. Οπότε ακόμα κι αν δε μοιράζεται τα παιχνίδια του ή δεν τρώει λαχανικά ή δεν κοιμάται όλη νύχτα στο κρεββάτι του, απλώς είναι ο τρόπος που εκφράζεται. Ένα λαμπρό μυαλό εξάλλου συνοδεύεται από κάποιες θυσίες. Μην τα θέλουμε κι όλα…

Εμείς στο σπίτι μας δεν έχουμε επιδειξίτιδα. Δηλαδή, έχουμε, αλλά δεν την λέμε έτσι. Τη λέμε ‘’πατρική περηφάνια’’. Η πατρική περηφάνια δεν σταματά ποτέ να εκκρίνεται. Ειδικά στα εργασιακά περιβάλλοντα, που ίσως θα σκεφτόσουν ότι είναι ανασταλτικός παράγοντας,  ευνοείται ακόμη περισσότερο. Το αποτέλεσμα είναι να γνωρίζουν όλοι στην εταιρία που δουλεύει ο μπαμπάς, και όταν λέω όλοι εννοώ από τον CEO μέχρι την κυρία που φέρνει τους καφέδες, αν το παιδί σου είδε εφιάλτη το βράδυ. Κάτι τέτοιες στιγμές σε κάνουν να αναρωτιέσαι πραγματικά αν κερδίζεις κάτι που δε βάζεις φωτογραφίες του παιδιού στο facebook…

Παρατηρούνται οι εξής σουρεάλ διάλογοι γονέων:

Μπαμπάς (πάσχων): Καλά δε μπορείς να φανταστείς τι μου είπε τώρα! ΔΕ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΤΑΙ!!!

Μαμά (σώα, με χιούμορ): ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΙΔΕΙΑ…;;;

Μπαμπάς (πάσχων): Ειρωνεύεσαι; θ’ αλλάξεις γνώμη. Είδε έναν παππού στο δρόμο και με ρώτησε αν είναι ο κύριος Κώστας από τον 5ο επειδή κι αυτός κούτσαινε ΚΑΙ ΤΟ ΘΥΜΗΘΗΚΕ!

Μαμά (σώα, με χιούμορ):  Σ Ο Β Α Ρ Α ΜΙΛΑΣ; Έχω πάθει πλάκα! Δεν ξέρω αρχίζω να σκέφτομαι μ’ αυτά που μου λες μήπως πρέπει να τον πάμε σε ειδικό σχολείο…;

Αυτή η περίεργη πατρομητρότητα ξεκινάει συνήθως από το τεστ εγκυμοσύνης.

Κατά την διάρκεια της πρώτης εγκυμοσύνης, επειδή ακόμη δεν έχει πάρει σάρκα και οστά η εξέλιξη του είδους του μπαμπά, η εγκυμονούσα μαμά έχει μετατραπεί σε μικρή θεότητα. Μπορεί να είσαι 5 εβδομάδων έγκυος και το τζην σου να σου μπαίνει ακόμα, αλλά την ‘’κατάστασή’’ σου γνωρίζει όλη η πολυκατοικία, ο περιπτεράς, ο υπάλληλος στο βενζινάδικο, καμιά φορά και το παιδί στο φανάρι που για 9 μήνες σε χαιρετάει και φωνάζει ‘’με το καλό’’!

Ακριβώς επειδή η εγκυμοσύνη κρατάει 9 μήνες, το συνηθίζεις λίγο αυτό κι έχεις την ψευδαίσθηση ότι έτσι θα είναι από δω και πέρα. Μέχρι να έρθει η στιγμή που θα φύγεις απ’ το μαιευτήριο. Με 10 κιλά ακόμα στην κοιλιά σου, άυπνη, ταλαιπωρημένη, αναρωτιέσαι στα σκαλιά τι άλλαξε και ενώ 3 μέρες πριν ήσουνα στο ‘’ότι-θέλεις-εσύ-αγάπη-μου’’, πέρασες στιγμιαία στο ‘’τι-τη-θέλουμε-τώρα-την-κωλοορχιδέα-να-την-κουβαλάμε-σπίτι-μη-φωνάζεις-θα-ξυπνήσεις-ΤΟ-ΠΑΙΔΙ’’…!

Αυτό όλο συνεχίζεται φυσικά και εμπλουτίζεται διαρκώς.

Μπορεί να περάσεις μία φάση που το παιδί παθαίνει μαμακίαση. Είναι η άχαρη εκείνη φάση που μόνο κλαίει και τσιρίζει και μόνο στη δική σου αγκαλιά ηρεμεί. Μετά όμως απ’ αυτή την φάση, ακριβώς εκεί που αναρωτιέσαι αν θα τη βγάλεις καθαρή τελικά, το παιδί το γυρίζει σε λατρεία του μπαμπά. Εσύ αρχίζεις να κοιμάσαι λίγο περισσότερο τα πρωινά, ενώ το στεφάνι σου και ο ‘’mini-he’’ κάνουν bonding πάνω από χιλιάδες περιτυλίγματα kinder.

Άδικα προσπαθείς να μειώσεις τον αριθμό των καραμελών και των σοκολατοειδών που καταναλώνει το σπλάχνο σου. Είναι πια αποδεδειγμένο πως πρόκειται για παιδί-θαύμα και λίγη παραπάνω σοκολάτα απλώς θα του δώσει περισσότερη ενέργεια την οποία χρειάζεται αφού το σώμα του δουλεύει σε ρυθμούς πρωταθλητή (δεν έχει σημασία σε ποιο άθλημα) και το μυαλό του συνθέτει 2-3 σονέτα τη μέρα. Όλα αυτά τα ΄χει διαπιστώσει ο πατέρας του και δε χωρούν αμφιβολία…

Μιλάτε κι εσείς κυρία Ντράκερμαν κι εσείς κυρία Τσόου και ξοδεύετε τον χρόνο σας γράφοντας για τη μητρότητα αλλά αγνοείτε τη νέα γενιά μπαμπάδων. Αυτή που δεν περιορίζεται στον ενθουσιασμό για την διαιώνιση του είδους αλλά εισβάλλει αποφασιστικά μέσα στο κουτί με τα μωρομάντηλα, ανακατεύει τις σύριγγες των 5ml με αυτές των 10ml, μπερδεύει το ponstan με το algofren και μεγαλώνει τους νέους υπερ-έλληνες που σκέφτονται κατευθείαν σε ios7!

Πι.Ες.1 Για να μην γκρινιάζεις, που έχεις τα δίκαια σου δε λέω, σου ‘χω κι άλλο ποστ έτοιμο γιατί μου ‘κοψε πως αν δεν τα γράψω μαζεμένα, δεν θα τα ποστάρω με νορμάλ συχνότητα ποτέ. Οπότε είμαι ένα επεισόδιο μπροστά ντίαρ..

Πι.Ες.2 Τώρα βέβαια, είπαμε τη μία πλευρά του νομίσματος. Γιατί είστε κι εσείς, οι μπαμπάδες απόντες, όχι εσείς που την κάνατε με ελαφρά, αλλά εσείς που παραμένετε ως σύζυγοι και βιολογικοί πατεράδες όμως ο ρόλος σας περιορίζεται εκεί. Είστε εσείς που δεν έχετε αλλάξει πάνα ποτέ, που δεν ξυπνάτε το βράδυ γιατί πιστεύετε ότι αν ξυπνήσει η μάνα δεν θα κουραστεί, ενώ εσείς θα γίνετε κουρέλι. Είστε εσείς που ποστάρετε στο fb κάτι ευφάνταστα για την πατρότητα αλλά δεν έχετε ιδέα πότε κάνει εμβόλιο το παιδί ή τι νούμερο παπούτσι φοράει! Το χειρότερο μ’ εσάς είναι ότι είστε μεταξύ 30 και 40, δηλαδή ένα τραγικό και παθέτικ είδος ‘’άντρα’’ που ζει ανάμεσά μας, δυστυχώς πολλαπλασιάζεται, πιστεύει ότι ‘’το παιδί χρειάζεται μόνο τη μάνα του έτσι είναι η φύση…!!’’ και η μόνη σχέση που έχετε με την σημερινή εποχή είναι το καινούριο g-star τζηνάκι σας. Κατά τα άλλα θα έπρεπε να σαπίζετε σε κάποιο μουσείο, εσείς και οι αντιλήψεις σας, μέχρι ο γιος σας (που ευτυχώς τον μεγαλώνει μόνο η μάνα του) σας πετάξει στο μέτωπο, ανάμεσα στα φρύδια, τη φράση: ‘’τι έγινε γέρο;’’. Οπότε και θα ζαρώσετε και θα εξαφανιστείτε σαν την κακιά μάγισσα της χιονάτης. Να σας ενημερώσω, αφού δεν σας το ‘χει πει κανείς, πως ένα σπερματοζωάριο δεν αρκεί για να είστε πατέρας.

Πι.Ες3 Πολύ το ευχαριστήθηκα το Πι.Ες.2 να ξέρεις…

(Εισαγωγή: Η miss-kiski έχει γιο. Το λέω επάνω επάνω για να αρχίσεις να της εύχεσαι.. ;-). Εκτός από γιο έχει και πειραγμένα νεύρα. Φταίνε οι ορμόνες. Μπουα χαχαχαχα. Με βρίζει τώρα. Αλλά δεν είναι και τόσο άσχημο αυτό τελικά. Εγώ θυμάμαι μια φορά 8 μηνών ήρθα στη δουλειά με ταξί. Αργούσα όμως με τα λεφτά, αργούσε κι ο ταξιτζής κι από πίσω είχαμε κάνει ουρά 2 τζιπ, ένα λεοφορείο και δεν ξέρω τι άλλο που κόρναραν ασύστολα. Ο ταξιτζής τι να κάνει ο κακομοίρης αγχώθηκε αλλά δε μιλούσε. Τώρα κάτσε να δεις του λέω τι έχει να γίνει. Βγαίνω έξω -μου πήρε 4 λεπτά να βγω με την κοιλάρα- και ρίχνω ένα βρισίδι στους οδηγούς ξεγυρισμένο. Όπου βλέπουν μια εμένα μια την κοιλιά και αρχίζουν τα συγγνώμη-με το καλό ετσέτερα ετσέτερα. Πολύ το διασκέδασα. Επίσης να σου πω ότι στα μεγάλα multiplex ακόμα και τελευταία ώρα το Σάββατο σε μπλοκπμπάστερ να πας, να ξέρεις ότι και δεν περιμένεις ουρά αλλά και σου ‘χουν πάντα θέσεις κρατημένες για έγκυες δίπλα στο διάδρομο. Δε λέω αηδίες, το avatar εγώ έτσι το είδα πριν γεννήσω. Πάντως γενικά οι ορμόνες της εγκυμοσύνης είναι σαν τον ΟΤΕ. Φταίνε. Απολαύστε υπεύθυνα τώρα: )

          Σαν άνθρωπος σιχαίνομαι 2 πράγματα που λες αγαπητέ αναγνώστη. Τους ημιμαθείς και τα κλισέ. Τα απεχθάνομαι, βγάζω σπυριά σου λέω, τα θεωρώ σίγουρα έλλειψη παιδείας, ενίοτε νομίζω αποτελούν και σημάδι παντελούς έλλειψης εγκεφάλου. Αν δε ξέρω κάτι απλά το βουλώνω. Ή παραδέχομαι ότι δεν το ξέρω. Δεν ανοίγω το στόμα μου και πετώ βατράχια. Θα μου πεις τώρα τι δουλειά έχουν αυτά που σου γράφω με μάνες, πάνες εγκυμοσύνες , αυπνίες και τοκετούς. Κάνε υπομονή αναγνώστη, θα σου καταλήξω λίαν συντόμως.

Οι άνθρωποι που με ξέρουν, αν τους ρωτήσεις, θα σου πουν ότι είμαι ένας πολύ δύσκολος άνθρωπος, που δε χαρίζω , που όταν το ανοίγω καλύτερα να βρεις μέρος να κρυφτείς (ειδικά αν έχεις κάνει μαλακία, που πιθανώς για να μεταμορφώθηκα στον Βελζεβούλ, μάλλον έκανες) , είμαι εξαιρετικά κυνική και γενικά καλύτερα να μην μπλέξεις ρε παιδάκι μου μαζί μου αν δεν είσαι τουλάχιστον βουδιστής μοναχός που έχεις περάσει επιτυχώς όλα τα στάδια της εκπαίδευσης σου. Πολύ με φωνάζουν «bitchάρα» και εγώ τους απαντώ «ευχαριστώ για τα τιμητικά σας λόγια» . Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, είμαι από την φύση μου σχιζοφρενής και δεν μου χρειάζονται οι ορμόνες για να γίνω. Και εδώ ερχόμαστε στο θέμα του σημερινού κειμένου.

Όταν μένεις έγκυος υπάρχουν 2 περιπτώσεις : ή οι άλλοι το εκμεταλλεύονται ή εσύ. Και τι εννοώ μ’ αυτό θα σου πω ευθύς αμέσως. Ας πάρουμε πρώτα το εύκολο , δηλαδή να το εκμεταλλεύεσαι εσύ. Αρχίζεις «αχ πονάει ο κώλος μου» , «αχ πεθαίνω, σβήνω, χάνομαι» , «αχ αγάπη μου ,είμαι χάλια ψυχολογικά έχω γίνει σαν προστατευόμενο είδος του Αρκτούρου, πάρε μου αυτά τα παπουτσάκια για να φτιάξουν λίγο τα κεφάκια» , «αχ σήμερα είμαι κουρέλι, κάνε μου μασάζ στη πλάτη» , «αχ αγάπη μου μου μύρισε Frrrozen Haute Chocolate» (τι εννοείς δεν ξέρεις τι είναι το Frrrozen Haute Chocolate, καλά θα με πεθάνεις τελείως αναγνώστη. Είναι μια παγωμένη… ζεστή σοκολάτα (σωστά διάβασες) από 28 διαφορετικά είδη κακάο και αληθινά φύλλα χρυσού η οποία κοστίζει 25.000 δολάρια και μπορείς να την βρεις μόνο στο Serendipity μεταξύ 2ης και 3ης Avenue στη Νέα Υόρκη, πω πω πια , εγώ θα στα λέω όλα??? ). Και κάπου εκεί τρως μια ανάποδη στα μούτρα και σταματάς. Η άλλη περίπτωση, δηλαδή να το εκμεταλλεύονται οι άλλοι , είναι πιο περίπλοκη. Πρώτον το εκμεταλλεύεται το αφεντικό σου για α)να σε υποβιβάσει με την πρώτη ευκαιρία β)να σου κόψει κάθε πιθανό δικαίωμά σου αν είσαι κανένα ζώον και δεν μιλάς γ)γενικά να σου κάνει τη ζωή μαύρη με κάθε ευκαιρία.

Η άλλη κατηγορία που εκμεταλλεύεται την εγκυμοσύνη σου είναι όλοι αυτοί που ποτέ τους δε σε πάλευαν με τίποτα! Όλοι αυτοί που σου περιέγραφα παραπάνω (aka ημιμαθείς και κλισεδιάρηδες) που μια ζωή τους είχες για το πρωινό σου επειδή άνοιγαν το στόμα τους και έλεγαν μπούρδες που δεν άντεχες. Και τότε έβραζαν στο ζουμί τους, έβριζαν την τύχη τους που δε μπορούσαν να αρθρώσουν λέξη μπροστά σου και να σου απαντήσουν έστω αξιοπρεπώς. Συγνώμη παλικάρι μου που έχω υψηλότερο IQ από το δικό σου, get over it.

Και ερχόμαστε σε εκείνες τις ευτυχείς μέρες που μαθαίνουν ότι είσαι έγκυος!! Ξαφνικά η ζωή τους αποκτά νόημα, διότι κάθε φορά που κατά το συνήθειό σου τους βάζεις μια τάπα και τους θάβεις κάτω από το δεξί τακούνι σου, αυτοί –Ω! θαύμα- επιτέλους αποκτούν φωνή και σου απαντάνε «Δε σε παρεξηγώ, φταίνε οι ορμόνες» . Και εκεί που λες αγαπητέ αναγνώστη, αναλαμβάνουν πραγματικά οι ορμόνες . Και τους ρωτάς απλά και όμορφα πόσα χρόνια περίμεναν από τη ζωή τους για να σε δουν έγκυο για να δικαιολογήσουν την ανυπαρξία τους και το IQ ραδικιού τους.

Το χειρότερο απ’όλα είναι όταν ακούς τη συγκεκριμένη ατάκα από γυναίκα. Και ειδικά γυναίκα που έχει περάσει εγκυμοσύνη. Εκεί στάνταρ λες , πάει, αυτηνής της έκαναν λοβοτομή. Και επιλέγεις στο τέλος να μην ασχοληθείς καν, γιατί η περίπτωση είναι ανίατη και θα καταστρέψεις εξαιρετικά χρήσιμη φαιά ουσία. Άσ’ τηνε  την κακομοίρα, τζάμπα κόπος, μέχρι εκεί της κόβει.

Εκτός και αν τελικά, τώρα που το σκέφτομαι , αρχίζω να χρησιμοποιώ αυτό το  «φταίνε οι ορμόνες» για να κάνω τη ζωή μαύρη όσων γουστάρω. Και μετά να έχω το ακαταλόγιστο. Και κάθε φορά που θα σπάω κεφάλια, να λέω με το ύφος του Puss από τον Shrek «δεν φταίω εγώ, φταίνε οι ορμόνες…..» .  Στα δικαστήρια λέτε να πιάνει?

(Πάλι εγώ για επίλογο αυτή τη φορά: Το χειρότερο που μπορείς να της κάνεις πάνω στο πάρτυ των ορμονών είναι να της πεις χαμογελώντας: νευράκια νευράκια;;  μην το κάνεις, σώσε τον εαυτό σου..)

(εισαγωγή  -η γνωστή- : Καταρχάς ΓΕΝΝΗΣΑΜΕ, ναι ναι η Μαργαρίτα γέννησε σήμερα 7.30 το πρωί τον κούκλο της και μάλιστα τζάμπα άγχος, τζάμπα γράφαμε εδώ ευχές ετσέτερα ετσέτερα…κρατιόταν λέει και σφιγγόταν μη βγει το παιδί γιατί περίμενε τον γιατρό όσο ήταν μόνο με τη μαία…αυτά να τα βλέπεις εσύ που φοβάσαι να γεννήσεις!

Στο θέμα μας τώρα: μας έγινε μόνιμη κάτοικος και στους γονείς με κολικούς η miss-kiski! ταιριάζει εδώ που τα λέμε, παραδέξου το. Στέλνει τις εμπειρίες της η γυναίκα τι να κάνει, μη βλέπεις η Αναστασία που προτιμά να τα λέει στα σχόλια…  🙂  Καλό αυτό με το κατούρημα πάντως, νομίζω όλες μας αγγίζει….)

Και εκεί που έλεγα δε μπορεί , θα τελειώσει αυτό το μαρτύριο που πέφτω ξερή και κοιμάμαι όπου βρω και πως επίσης θα πάψω να θέλω να βγάλω τα σωθικά μου ακόμα και στη θέα ενός θεϊκού πιάτου σπαγγέτι μπολονέζ (είμαι τραγική , το ξέρω..), πάνω που όλοι μου έλεγαν «κάνε καλέ υπομονή , σε κάνα δυο βδομάδες θα ηρεμήσεις» (για το στήθος μου σου είπα που δε μπορώ ούτε στον υπολογιστή να γράψω , γιατί ακουμπάνε στο γραφείο και πονάω, τραγικό σου λέω, άσε!) , εκεί λοιπόν που έλεγα ότι σύντομα θα γλυτώσω, άρχισα να ξενυχτάω στην τουαλέτα. Και να διημερεύω στην τουαλέτα. Και να περνάω και τα μεσημέρια μου και τα απογεύματά μου στην τουαλέτα. Απλά και μόνο για να βγάλω μια σταγόνα σαν να έχω ουρολοίμωξη που λέει και η i-mom. Ή να έχω πάει πριν ακριβώς 10 λεπτά και μόλις έχω βολευτεί και πάλι στον καναπέ-κρεβάτι-καρέκλα, να πρέπει να ξανασηκωθώ.

(ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΑΛΕΤΑ – Δείτε λίγες διαφημίσεις γύρω γύρω στο υπέροχο αυτό blog και έρχομαι σε 2’)

………….

……………………..

………………………………..

Λοιπόν….που είχαμε μείνει? Α, στην τουαλέτα. Εκεί δηλαδή που σε λίγο θα μένω. Θα πάρω το πάπλωμα και ένα μαξιλάρι και θα μετακομίσω στην μπανιέρα να τελειώνουμε για να είμαι δίπλα να μην ταλαιπωρούμαι. Βέβαια δε ξέρω που θα βάλω την τηλεόραση και το media player (γιατί που θα βλέπω το Game of Thrones μου λες?), αλλά κάτι θα σκεφτώ στην πορεία.

Αναρωτήθηκα λοιπόν η καψερή για ποιο λόγο πριν ακόμα τελειώσει καλά καλά το πρώτο τρίμηνο, εγώ πρέπει να μετακομίσω στο μπάνιο. Και σαν κλασσική newbie γκαστρίτσα ανέτρεξα στο διαδίκτυο. Για να ανακαλύψω ότι η μήτρα μου λέει είναι στο μέγεθος περίπου ενός γκρεϊπφρουτ και κάτι παραπάνω (ας πούμε καρύδα για να βοηθήσουμε το visual) και πιέζει την κύστη γιατί λέει είναι ακόμα σε χαμηλή θέση. Από την άλλη εβδομάδα –πρώτα ο Θεός- θα αρχίσει λέει (το διαδίκτυο τα λέει, όχι εγώ) , να μετακομίζει προς τα πάνω και να αφήσει την κύστη μου ήσυχη, γιατί έχουμε και νεύρα κοπελιά και έχουν γίνει κορδελάκια από τα πήγαινε-έλα στην τουαλέτα.

Οπότε κάνω μουτζάι αναπνοές (είναι οι βαθιές αναπνοές που κάνουμε στη γιόγκα για να επιβιώσουμε όταν είμαστε δεμένες πισθάγκωνα) , μετράω τις μέρες μέχρι να μαζέψει η μήτρα μου τα μπογαλάκια της και να μετακομίσει παραπάνω, μπας και βρούμε την ησυχία μας.

Όλα αυτά βέβαια μέχρι τον 7ο. Γιατί μετά ενημερώθηκα από βετεράνες γκαστρίτσες ότι την αυτοκτονία όσο να ‘ναι την σκέφτεσαι. Όπως επίσης και το ενδεχόμενο να αρχίσεις να φοράς πάνες-βρακάκια για να ξεμπερδεύεις. Έτσι κι αλλιώς σαν μπόγος είμαστε, οι πάνες θα μας πειράξουν?

Σας φιλώ γλυκά, εις το επανειδείν, πάω στην τουαλέτα!!

miss-kiski

 

Όταν είσαι ελεύθερη όλοι σου λένε ότι το next best thing είναι να έχεις μια σχέση για να καταλήξει φυσικά σε γάμο και να μη μείνεις ‘’μεγαλοκοπέλα’’. Όταν κάνεις σχέση ΟΛΟΙ περιμένουν το γάμο για να ραφτούν. Όταν παντρευτείς, το πρώτο δευτερόλεπτο που θα υπογράψεις στην εκκλησία και πριν προλάβεις να πας στο πάρτυ, είναι στατιστικά αποδεδειγμένο ότι κάποιος θα σου πει να κάνεις παιδί. Συνήθως δε, αυτή η φράση ξεκινά από τη μαμά σου, με το προτρεπτικό μόριο ‘’άντε’’. Τύπου: ‘’άντε τώρα και μ’ ένα παιδάκι’’! Το πρώτο πρωί του γάμου είναι πιθανό να σε κοιτάξει με μάτια όλο προσμονή και ελπίδα για να της πεις τα νέα σχετικά με την σύλληψη.

Το ‘’άντε’’ στην αρχή της πρότασης είναι εντελώς εξοργιστικό. Περιέχει προτροπή, πίεση και άγχος. Όχι? Πως όχι? ‘’άντε να κουνιόμαστε λίγο’’, ‘’άντε να φύγουμε καμιά ώρα!’’, ‘’άντε βρε αγοράκι μου ξύπνα να πας σχολείο’’ κλπ κλπ κλπ. Το πιάνεις?

Το αγαπημένο προτρεπτικό μόριο άρχισε να εμφανίζεται και πάλι στη ζωή μου. Όσο ο Billy the kid μεγαλώνει, πληθαίνουν και οι καλοθελητές με τα γνωστά: ‘’άντε κι ένα αδελφάκι τώρα να του κάνετε’’ ή ‘’άντε με μια αδελφούλα’’ ή το πιο πιεστικό ‘’άντε τι περιμένετε πια?? στα 40 θα το κάνετε το δεύτερο;;’’ από καλούς ανθρώπους που ξέρουν ήδη ότι τα 40 για μας δεν είναι ούτε 1 χρόνο μακριά.

 

Πολύ ωραία ευχή το δεύτερο  παιδί, πραγματικά. Θα σου το αναλύσω λίγο.

 

Θέλω να κάνω δεύτερο παιδί γιατί:

  1. Μου περισσεύουν άλλες 10.000€, γιατί τόσα έδωσα στην πρώτη γέννα και προκειμένου να μου τα φάνε οι τράπεζες, δε ρίχνω μια γέννα;
  2. Έχω ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ελεύθερο χρόνο. Κι εγώ κι ο άνδρας μου. Ωραία θα παίξω με τον Billy the kid, θα πάμε βόλτα, θα πάω στη δουλειά, θα πάω σούπερ μάρκετ, θα ξαναπαίξω με το παιδί, θα κάνω δουλειές, θα τον κάνω μπάνιο, θα τον κοιμίσω….μετά;;; Πως θα περάσει η μέρα;
  3. Επίσης έχω και ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ενέργεια. Κάπου πρέπει να την διοχετεύσω. Κάνω γιόγκα αλλά με πιάνει ύπνος ρε παιδί μου στο διαλογισμό. Εγώ έχω τόση όρεξη που θέλω να τρέχω πάνω κάνω, να κρεμαστώ απ’ τα ταβάνια, να πάω για bungee jumping ΠΩΣ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΕΚΦΡΑΣΩ για να καταλάβεις;
  4. Έχω ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ βοήθεια από συγγενείς και φίλους. Είναι ΟΛΟΙ διαθέσιμοι, ορεξάτοι και κυρίως σε απόσταση αναπνοής από το σπίτι μας, για να ασχοληθούν με τον Billy the kid. Καμιά φορά έρχονται από κει που δεν τους περιμένεις βραδιάτικο και παρακαλάνε να βγούμε για να δουν το παιδί. Έλεος πια! Με τέτοια προσφορά η καινούρια εγκυμοσύνη θα περάσει χαλαρά με μανικιούρ πετικιούρ και κομμωτήρια.
  5. Ηλικιακά είμαι σούπερ. Ο οργανισμός μου ούτε θα την καταλάβει μια δεύτερη εγκυμοσύνη τώρα. Άσε που λάμπεις κι έχεις μαλλί κομμωτηρίου απ’ τις ορμόνες.
  6. Ποιος θα με προσέξει βρε στα γεράματα; ποιος θα μου φέρει ένα ποτήρι νερό;; Ο Βασίλης;; Που θα έρθει αυτή η λάμια και θα μου τον τυλίξει και θα με ξεχάσει;; Ενώ άμα είχα κι ένα κοριτσάκι…να του έδινα και όλα αυτά τα παπούτσια….

 

Και στο αντίπαλο δέος:

 

Δεν θέλω να κάνω δεύτερο παιδί γιατί:

  1. Μου περισσεύουν άλλες 10.000€ αλλά νομίζω είναι ευκαιρία να πάμε εκείνο το ταξίδι στο Μεξικό που λέγαμε…
  2. Όχι ότι δεν έχω πολύ χρόνο αλλά να μην πάω κι εγώ να πιω έναν καφέ σαν άνθρωπος;
  3. Πιστεύω ότι ο Billy the kid θα το σκοτώσει την πρώτη νύχτα που θα το φέρουμε σπίτι
  4. Και να χαλάσω το σώμα μου;;;;; ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΛΗ;;;;;
  5. Γιατί όταν αυτό θα είναι στην εφηβεία, εγώ θα είμαι 55 με τα νεύρα κορδέλες και πιθανότατα χωρίς να έχω καταφέρει να χάσω τα κιλά της δεύτερης εγκυμοσύνης. Ε, αυτό δεν το λες κούγκαρ αγάπη μου, γκοτζίλα το λες.

 

Για να σου είμαι απολύτως ειλικρινής βέβαια, (στον επίλογο με πιάνει συνήθως) θα σου πω πως όντως θα ‘θελα να κάνω δεύτερο παιδί και τρίτο. Παρόλο που με τα αδέλφια μου, διαφέρω στα πάντα –θαυμαστός ο τρόπος που λειτουργούν οι συνδυασμοί χρωμοσωμάτων- χαίρομαι που προέρχομαι από μεγάλη οικογένεια. Θα ‘θελα το παιδί μου να έχει αδέλφια λοιπόν. Και μπράβο σου εσένα που μες στην κρίση βιώνεις μια εγκυμοσύνη και δε μασάς!

Σ’ αφήνω τώρα γιατί έχω να πάω για kite surfing..

 

Φιλιά και Καλό Πάσχα !

 

Εισαγωγή: Να σου πω την αλήθεια, εγώ όταν ήμουν 7 εβδομάδων έγκυος νομίζω δεν το ήξερα. Μου φαίνεται βέβαια αιώνες πριν και δεν πολυθυμάμαι. Ίσως να φταίνε γι’ αυτό οι τόνοι pampers και μωρομάντηλων που καταναλώθηκαν από τότε…Πραγματικά αν μετράς τον χρόνο σε πάνες δεν συμφέρει, βγαίνεις υπεραιωνόβια. Λοιπόν το παρακάτω post μου το ‘στειλε φίλη που βρίσκεται σ’ αυτήν την ευχάριστη θέση των 7 εβδομάδων! miss-kiski είναι το nick της κι έτσι σου το παραθέτω αυτούσιο. Λέει λοιπόν και για την ”παράνοια” που σου ‘ρχεται παρεάκι μαζί με το θετικό τεστ. Μεγάλο θέμα αυτό, η παράνοια της μάνας…θα το αναλύσουμε ασαπ μη νομίζεις ότι θα το αφήσουμε…..

Πρώτη εγκυμοσύνη , φόβος, ύπνος ατελείωτος και…οδοντόκρεμα!

             Δεν ξέρω από πού να αρχίσω .…να μιλήσω για τον φόβο (είμαι τώρα εγώ έγκυος…?) , να μιλήσω για όλη εκείνη την λατρεία που αισθάνομαι βλέποντας τον άντρα μου και soon to be πατερούλη (είμαι απόλυτα βέβαιη ότι έχω γιο και θα του μοιάζει) ή να μιλήσω για όλες εκείνες τις παράνοιες που μου χτυπούν την πόρτα (και τα νεύρα επίσης) για το αν όλα πάνε καλά, αν μεγαλώνει κανονικά, αν θα ακούσω την καρδιά του την επόμενη εβδομάδα ..Ή εάν θα πάνε καλά όλα στη γέννα (ναι αγαπητέ αναγνώστη έχω φτάσει ακόμα και εκεί…) , αν θα πάθω παράκρουση από τις αϋπνίες όταν με το καλό έρθει στον κόσμο και αν θα καταφέρω να θηλάσω ή όχι.

Όλο αυτό που σας περιγράφω  είναι μόνο ένα μικρό δείγμα της παράνοιας που επικρατεί στο κεφάλι μου από την πρώτη μέρα που κράτησα το θετικό τεστ εγκυμοσύνης. Να σας πω σε αυτό το σημείο ότι πέρσι χάσαμε το 5 μηνών προωράκι βαφτιστήρι μου, ύστερα από μεγάλο αγώνα του στην ΜΕΝΝ του Ιπποκρατείου και δυστυχώς, όσο και να προσπαθώ, ο φόβος είναι μέρος της καθημερινότητάς μου…

Είμαι μόνο 7 εβδομάδων και μπορώ να πω ότι – μάλλον- είμαι καλά . Αν εξαιρέσεις ότι κοιμάμαι παντού και πάντα (ειλικρινά απορώ γιατί δεν μας δίνουν άδεια το πρώτο τρίμηνο, αντί του τελευταίου), το στήθος μου κοντεύει να φτάσει στα Πετράλωνα (τυχαία η επιλογή της τοποθεσίας, θα μπορούσε ας πούμε να φτάσει και στην Αλεξανδρούπολη, εξαρτάται προς τα πού κοιτάω) , δεν ακουμπιέται , είμαι σαν την Ντόλυ Πάρτον (ήμουν προικισμένη και πριν) και με πιάνει ναυτία με την οδοντόκρεμα. Ναι καλά διαβάσατε, την οδοντόκρεμα. Πάω η καψερή να βάλω το πρωί την οδοντόβουρτσα στο στόμα και…ε τα υπόλοιπα μπορείτε να τα φανταστείτε.

Ο κόσμος (ο νορμάλ) ανακατεύεται πχ με τα αυγά, τον αρακά , τη φασολάδα…Ε, εγώ ανακατεύομαι με την οδοντόκρεμα. Τώρα το fluoride φταίει, το baking soda φταίει, θα σας γελάσω. Θα αλλάξω σήμερα μάρκα , μπας και σωθώ, αν και –μεταξύ μας τώρα- δεν το βλέπω.

Κατά τ’ άλλα , έχω τρελάνει γύρω μου τον κόσμο, εκεί που είμαι ήρεμη, εκεί μεταμορφώνομαι στη Σκύλλα με τα 3 κεφάλια , Αυτό βέβαια το είχα και πριν, απλά τώρα χειροτέρεψε. Αν ήμουν ο άντρας μου θα με έπνιγα το βράδυ στον ύπνο μου. Ειλικρινά τώρα, πιστεύω πως με το που μαθαίνει το ζευγάρι ότι περιμένει παιδί, αυτομάτως θα πρέπει να κάνουν δώρο στον υποψήφιο πατέρα 20-30-40 (ανάλογα με την περίπτωση) ψυχοθεραπείες. Μη σου πω πρέπει να τις καλύπτουν τα ασφαλιστικά ταμεία.

Αυτά λοιπόν από μένα προς το παρόν…εύχομαι και ελπίζω στην αμέριστη βοήθεια και συμπαράστασή σας για να βγάλω τις υπόλοιπες 33 εβδομάδες.

Φιλιά πολλά και ένα μεγάλο ευχαριστώ στην mama’s log (σωστά το έγραψα μαρή??) που μου έδωσε βήμα να τα πω και να ξεσκάσω!

πι.ες. Τώρα να σου πω βρε kiski μου ότι το mama’s log είναι σωστό ή όχι…θα σε γελάσω. Έχω μια κρίση ταυτότητας τελευταία….  Λέω να υιοθετήσω το i-mom στην υπογραφή αλλά στους τίτλους όταν έχω να πω προσωπική εμπειρία θα συνεχίσει το mama’s log….star trek καμία δεν έβλεπε πια;;;  captains log….star date 98769876…;;;; όλες στη φιλοσοφική;;

i-mom


Μια και πριν λίγες μέρες είχαμε τα γενέθλια του Billy the kid, μου ‘ρθε στο μυαλό μοιραία, η περίοδος της γέννας. Είπα λοιπόν να τη μοιραστώ μαζί σου, εδώ λέμε άλλα κι άλλα πως γέννησα να μη σου πω;

Να κάνω μια εισαγωγή και να σου πω ότι ένα τρομακτικά βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό του μπαμπά μου, μας είχε κάνει οικογενειακώς θαμώνες σε όλα τα νοσοκομεία Θεσσαλονίκης-Λονδίνου. Θα έλεγες λοιπόν ότι είμαι εξοικειωμένη με οτιδήποτε ιατρικό.

Απατάσαι οικτρά. Έχω αναπτύξει τέτοια αποστροφή σε οτιδήποτε φορά άσπρη ποδιά (όχι στον χασάπη, αμέσως άρχισες τις εξυπνάδες..μιλάμε σοβαρά εδώ!) η οποία ήταν ικανή να με κρατήσει μακριά από γιατρούς για χρόνια. Η γυναικολόγος ήταν η μόνη που είχε την τιμή να την επισκέπτομαι συχνά. Ως εκ τούτου καταλαβαίνεις ότι στη θέα της σύριγγας έβγαζα σπυριά. Όταν λοιπόν έμεινα έγκυος, έπρεπε να κάνω εξετάσεις αίματος κάθε μήνα. Στον προγεννητικό έλεγχο πήγα μετά από μια νύχτα αϋπνίας-διαλογισμού για να ξεπεράσω το θέμα ‘’σύριγγα’’. Εις μάτην of course. Περιμένοντας την σειρά μου κι επειδή πρόσεξα ότι η μικροβιολόγος που έπαιρνε αίμα φαινόταν αρκετά πρόσχαρη και φιλική, την ρώτησα με το ύφος (και την ελπίδα) της ξανθιάς:

–          Mήπως μπορούμε να κάνουμε ολική αναισθησία για να μου πάρετε αίμα;

–          Βεβαίως! (με εξέπληξε). Μια στιγμή να ψάξω τον αναισθησιολόγο και έρχομαι.

Ξεκινά να φύγει, κοντοστέκεται και επανέρχεται:

–          Βέβαια, και για την αναισθησία ξέρετε, πάλι ένεση θα σας κάνουμε..

–          Α, ναι ε;

–          Ναι, ναι. Αν βέβαια δεν θέλετε αυτόν τον τρόπο, υπάρχει πάντα και το σφυρί….

Υποκλίνομαι ακόμη και τώρα και στην ευφυέστατη αυτή κοπέλα που αντιμετώπισε την κουλοσύνη μου με χιούμορ αντί να με στείλει σπίτι μου. Απεδείχθη δε, ιδιαιτέρως ελαφροχέρα με αποτέλεσμα μέχρι τον ένατο να έχω πάρει ντοκτορά στις σύριγγες και τώρα το θεωρώ ευκολάκι.

Με βάση τα παραπάνω και επειδή είσαι πολύ έξυπνη έχεις καταλάβει με τι ζαβό έχεις να κάνεις. Ναι, δεν θα ‘θελες να είσαι ο γιατρός μου το ξέρω. Ούτε κι εγώ θα ‘θελα να σου πω την αλήθεια. Στο θέμα μας:

Όπως έχω ξαναπεί γέννησα με καισαρική. Είχαμε φτάσει 2 μέρες πριν την ημερομηνία τοκετού κι ενώ ο Billy the kid ήταν με το κεφάλι προς τα κάτω από τον 8ο, δεν έλεγε να πάρει θέση. Η μήτρα και ο τράχηλος είχαν την όψη γυναίκας που δεν είναι καν έγκυος. Ζήτησα από την (θεότητα) γιατρό μου να μου δώσει πιθανότητες φυσιολογικού τοκετού αν πηγαίναμε για πρόκληση. Δεν ήταν καλές και ευτυχώς μας έκοψε να αποφασίσουμε την καισαρική. Θα δεις γιατί στο δεύτερο μέρος. Μεσολάβησε ένα Σαββατοκύριακο πριν την τελική ημερομηνία μέσα στο οποίο ήλπιζα να βρει την άκρη μου ο μικρός αλλά τίποτα. Δευτέρα απόγευμα στη γυναικολόγο καταλήγουμε σε καισαρική. Μου λέει ‘’να το κανονίσουμε για αύριο το πρωί;’’ Παθαίνω μικρό εγκεφαλικό. Αποκλείεται της λέω με χειλάκι τρεμάμενο. Δεν είμαι έτοιμη.

Παύση. Κοιτά την κοιλιά μου και κρατιέται να μη γελάσει.

–          Εντάξει. Πότε πιστεύεις θα είσαι τελικά έτοιμη;

–          Εεε, να το κάνουμε Τετάρτη που είναι και 3/3/10 εύκολη ημερομηνία (τι σου ‘λεγα προχθές για τα καλά της καισαρικής;)

Ανακουφισμένη η γυναίκα που μπορεί 9 μήνες εγκυμοσύνης να μην ήταν αρκετοί, αλλά μέσα σε μια μέρα θα ήμουν επιτέλους έτοιμη, έκλεισε το Λητώ για Τετάρτη πρωί.

Συμβουλή: να φάω καλά την προηγούμενη μέρα και να μη βάψω νύχι.

Η Τρίτη δεν θυμάμαι πως πέρασε, δεν έχω ιδέα. Τρίτη βράδυ μας βρίσκει με τον καλό μου σε αγαπημένο μπαράκι. Μια σερβιτόρα με ρώτησε πότε με το καλό και της είπα ‘’αύριο το πρωί’’ αλλά έφυγε γελώντας, προφανώς δε με πίστεψε.

Γυρνώντας στο σπίτι θυμήθηκα το ‘’να φας καλά την προηγούμενη’’.

Αυτή ήταν και η καταδίκη μου. Διότι μπορεί  πίτσα να μην έχω λιμπιστεί ποτέ στη ζωή μου αλλά εκείνη την κρίσιμη στιγμή για το πεπτικό μου σύστημα, εγώ επέλεξα να παραγγείλουμε πίτσα και μάλιστα με φέτα και κρεμμύδια. Ω, ναι. Και έφαγα τη μισή. Και με άκουσε όλο το Χαλάνδρι. Η εφιαλτική νύχτα ήταν άνευ προηγουμένου. Δεν ξέρω ποια διαστροφή συντελείται στα εγκεφαλικά κύτταρα της ετοιμόγενης και με ποιον τρόπο συνδέεται με τους γευστικούς κάλυκες αλλά εμένα με διέλυσε. Ένιωθα τα συστατικά της πίτσας να κάνουν ύπτιο στον οισοφάγο μου και να κατευθύνονται ένα ένα προς όλες τις κατευθύνσεις του στομαχιού. Όσο στομάχι βρίσκανε δηλαδή με την κοιλιά αυτή. Έκανα ένα συναρπαστικό ταξίδι στον κόσμο της αυτομαστίγωσης, της αυτολύπησης και της καούρας.

Και ήρθε το πρωί….

To be continued μη στα πω όλα σήμερα, τι post είναι αυτό; Μπεν Χουρ; κι αύριο μέρα είναι….

i-mom


γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: