γονείς με κολικούς

Posts Tagged ‘Διατροφή

Η μαμά του Θωμά ξαναχτυπά με νέο mail που μας έστειλε σχετικό με την διατροφή:

Λοιπόν, αποφάσισα απλά να πω τον πόνο μου και γι’ αυτό δεν περιμένω votes.. άλλωστε έχω πια καταλάβει πως αφού λίγοι με καταλαβαίνουν, μάλλον είμαι περίεργη.

Θεωρώ πως όλες οι μαμάδες προσπαθούν για το καλύτερο όσον αφορά τα παιδιά τους. Πολλές από εμάς δεν είναι ούτε γιατροί ούτε παιδαγωγοί ούτε ψυχολόγοι, γι’ αυτό και πιστεύω πως, όπως κι εγώ, προσφεύγουμε σε βιβλία, διαδίκτυο κλπ, προκειμένου να διαφωτιστούμε σχετικά με τις απόψεις, τις έρευνες και τις καινούριες μεθόδους πάνω σε οποιοδήποτε θέμα αφορά την ανάπτυξη, τη διατροφή, την υγεία ή την διαπαιδαγώγηση και τη συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού μας.

Παρ’ όλα αυτά, πολλές από εμάς, αγνοούμε ή παραπληροφορούμαστε σχετικά με τα νέα δεδομένα που παρέχει η επιστήμη και αρκούμαστε, επηρεαζόμαστε και ακολουθούμε την πατροπαράδοτη συμβουλή, συμβολή και εμπειρία των δικών μας μαμάδων, γιαγιάδων, θείων κοκ.

Εγώ είμαι μια μαμά που εξ αρχής αποφάσισα, ερχόμενη και σε αντιπαράθεση ακόμα, να ακούω μεν, να μην πράττω οπωσδήποτε δε.

Αφού διάβασα και άκουσα, διαμόρφωσα τη δική μου γραμμή πλεύσης όσον αφορά στο θέμα της διατροφής: καθόλου ζάχαρη, καθόλου αλάτι μέχρι τα 2,5 έτη. (δε θα υπεισέλθω σε λεπτομέρειες επί τούτου)

Από εκείνη τη στιγμή που το ανακοίνωσα, και το ανακοινώνω κάθε φορά που θα είναι κάποιος τρίτος μπροστά, αντιμετωπίζω απαξιωτική συμπεριφορά, αποδοκιμασία, αδιέξοδους διαλόγους και γενικώς «απολογούμαι».

Δεν είναι μόνο το «λίγο δεν βλάπτει», «παν μέτρον άριστο», «εσείς τι πάθατε;», «δώσε καλέ κάτι νόστιμο στο μωρό», «εγώ το έφτιαξα!»… είναι και το φοβερό: «δώστου να δοκιμάσει να δούμε αντίδραση (κοινώς να γελάσουμε)».

Καθίστε ρε παιδιά, εγώ δεν αποφασίζω; Γιατί δε σέβεστε στην τελική αυτό που επέλεξα για το δικό μου παιδί, παρά περιμένετε όταν δε βλέπω να του δώσετε κάτι λίγο, λες και του λείπει και θα κάνει τη διαφορά. Θα μου πεις, βέβαια, αφού δεν θα κάνει τη διαφορά, άστο, μην είσαι κι εσύ υπερβολική και το κάνεις θέμα.. με συγχωρείτε, αλλά εκείνη τη στιγμή νιώθω ότι όντως με απαξιώνουν και δίχως να τους ενδιαφέρει αν θα θυμώσω.

Ένας ξένος θα ρωτούσε: «τρώει μπισκότο; Να του δώσω που είδε το δικό μου να τρώει κι θέλει κι αυτό;» Ο συγγενής γιατί ενεργεί ελεύθερα, τη στιγμή μάλιστα που ξέρει ότι η μητέρα του απαγορεύει κάποια πράγματα; Επειδή τη θεωρεί τρελλή;

Δε μπορώ να διανοηθώ ότι κάποια στιγμή θα είναι ο γιος μου στην παραλία με τη γιαγιά του και θα του αγοράζει λουκουμά από τον πλανόδιο!

Δεν θα κουράσω άλλο. Βγάζω από μέσα μου και το τελευταίο και κλείνω. Μου φαίνεται απίστευτο που στο τμήμα του γιού μου, βρεφικό έως 2,5 ετών, οι μαμάδες στέλνουν για δεκατιανό, σχεδόν καθημερινά, κέικ ή τσουρέκι. Λες και δεν έχουν όλη τους τη ζωή μπροστά για να τα φάνε. Έλεος!

By: full time mom

Διάβαζα σε ένα περιοδικό πρόσφατα (αν δεν κάνω λάθος στο Marie Claire) που είχε προς το τέλος κάποια θέματα που αφορούν στα παιδάκια, σχετικά με το Σύνδρομο Ελλειμματικής Διατροφής και πώς οι περισσότεροι το μπερδεύουν με την αντίστοιχη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής

Όλοι λίγο πολύ ξέρουμε πόσο μεγάλη σημασία έχει να τρεφόμαστε σωστά, πόσο μάλλον τα παιδιά μας. Έλεγε λοιπόν στο άρθρο, ότι αυτό το Σύνδρομο (ΣΕΔ), έχει να κάνει με την ποιότητα της τροφής που δίνουμε στα παιδιά μας και πολλές φορές το μπερδεύουν με την ΔΕΠ γιατί έχει παρόμοια συμπτώματα:  υπερκινητικότητα, ανήσυχο ύπνο, νευρικότητα, αδυναμία συγκέντρωσης, μάθησης, επικοινωνίας και γενικότερα προβλήματα συμπεριφοράς.

Δυστυχώς δεν θυμάμαι ούτε τον συγγραφέα του άρθρου ούτε ποιος έκανε την έρευνα – σίγουρα ήταν στην Αμερική – αλλά έλεγε ότι ‘ο εγκέφαλός μας επηρεάζεται πιο πολύ από κάθε άλλο ζωτικό ή μη όργανο του σώματός μας από τις τροφές που καταναλώνουμε, κατά συνέπεια όταν δίνουμε ‘σκουπίδια’ για φαγητό στα παιδιά μας, σκουπίδια θα πάρουμε….’’, εννοώντας όλα τα παραπάνω συμπτώματα-συμπεριφορά, που κάθε άλλο πάρα φυσιολογικά είναι. Επίσης έλεγε ότι,  ‘η λάθος διατροφή (προσοχή δεν έχει να κάνει με ποσότητα), καθυστερεί, αν όχι μειώνει, τον ρυθμό ανάπτυξης των παιδιών, από κάθε όργανο χωριστά στα πρώτα χρόνια της ζωής του, μέχρι την ολική ανάπτυξή του φτάνοντας στα τέλη της εφηβείας. Επηρεάζει δηλαδή και την σωματική αλλά και την νοητική ανάπτυξη του παιδιού, αυτή που ο γονιδιακός του κώδικας ορίζει.

Υπάρχουν καλές και κακές θερμίδες (που τις χρειάζονται πάρα πολύ τα παιδιά μας), καλά και κακά λιπαρά, καλοί και κακοί υδατάνθρακες, τα οποία εκτός του ότι φυσικά κάνουν κακό, ενώ δίνουν το αίσθημα της πληρότητας (χορταίνουν πιο εύκολα) και δίνουν ενέργεια, χωνεύονται και αφομοιώνονται πιο γρήγορα από τον οργανισμό και έτσι σε λίγη ώρα το παιδάκι ξαναπεινάει, έχει υπογλυκαιμίες κ.α. = όλα τα παραπάνω.

Εγώ θυμάμαι την μητέρα μου από παιδί να μας λέει το τάδε έχει αυτή τη βιταμίνη και κάνει καλό εκεί και εκεί κλπ κλπ και την προσπάθειά της να μας δίνει για φαγητό ό,τι πιο θρεπτικό και καλό μπορούσε, ισχυριζόμενη συνέχεια ότι όταν τρώτε αυτό που πρέπει και όταν πρέπει δεν θα έχετε ούτε νεύρα, ούτε αδυναμία συγκέντρωσης. Και κάθομαι και σκέφτομαι, εγώ ότι και ως ενήλικη αν δεν φάω κάτι στην ώρα μου συνήθως αρχίζω να έχω έναν εκνευρισμό και μια αναστάτωση, την οποία συνήθως ελέγχω, όπως οι περισσότεροι ενήλικες, αν το σκεφτείτε λίγο έτσι είναι. Ένα παιδάκι όμως αδυνατεί να το καταφέρει αυτό, συν του ότι το επηρεάζει στις δραστηριότητές του άμεσα.

Είναι εύκολη λύση να το μπουκώνουμε π.χ με μαρμελάδες, γλυκά, αλλαντικά και όλα τα μη κατάλληλα τρόφιμα και ίσως κάποια στιγμή να τα δοκιμάσει, απλά να μην γίνουν τα κύρια είδη διατροφής του, ειδικά κατά τη διάρκεια της γρήγορης ανάπτυξής του.

Εγώ δεν είμαι ειδική, απλά καταθέτω τις προσωπικές μου γνώσεις – εμπειρίες για το θέμα και οπωσδήποτε όποιος έχει κάτι άλλο να συμπληρώσει, διορθώσει ΠΡΕΠΕΙ να το κάνει.

Πολύ θέλω να μπορέσω να βρω το άρθρο αυτό και να το αναρτήσω ολόκληρο σ αυτό το post καθώς και άλλες πληροφορίες σχετικά με αυτό το πάρα πολύ σημαντικό θέμα…

Αναμείνατε…..

mama’s log: 4.1.11

Εμβόλιο 10 μηνών. Είναι το τελευταίο της πρώτης φάσης μας είπε ο γιατρός. Στην αναμονή στο ιατρείο και ενώ ο Βασίλης ψάχνει να δει τι μπορεί να καταστρέψει-φάει-σκίσει εγώ ρίχνω μια ματιά στα περιοδικά. Είναι μια σειρά από γνωστά περιοδικά που κυκλοφορούν ευρέως. Δεν ξέρω πως να το πω αλλά όποτε έπεσε στα χέρια μου κάτι τέτοιο αισθάνθηκα σα να διάβαζα συνέχεια το ίδιο άρθρο. Ειλικρινά δε νομίζω ότι είμαι μόνο εγώ που το αντιλαμβάνεται έτσι αλλά ένας αρκετά μεγάλος αριθμός γονέων που έχει τύχει να πάρει ένα τέτοιο περιοδικό μια φορά και δεν το ξαναπήρε. Οι πληροφορίες τους είναι σεβαστές προς Θεού, καμιά φορά έχουν και προτάσεις για προϊόντα που όταν είσαι νέος γονιός μπορεί να μην προλαβαίνεις να δεις. Όμως τα άρθρα….είναι κάπως…επαναλαμβανόμενα. Τίποτα ουσιώδες, δεν εστιάζουν σε ένα θέμα σωστά. Οι τίτλοι τους είναι πολλά υποσχόμενοι αλλά το περιεχόμενο….(είπα στον εαυτό μου ότι θα συγκρατηθώ και δε θα αθυροστομήσω!!). Θα μπορούσα να τα χαρακτηρίσω ως χρησιμο-άχρηστα έντυπα.

Θα δώσω ένα απλό καθημερινό παράδειγμα:

Εγώ το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ: δεν είμαι η σούπερ μαμά. Όταν έμεινα έγκυος ήμουν η πλέον άσχετη. Όμως μαθαίνω εύκολα και γρήγορα. Εξάλλου και όταν πρωτοασχολήθηκα με την κύρια δουλειά μου η πλέον άσχετη ήμουν. Σκέφτηκα λοιπόν ‘’το νου σου και θα τα μάθουμε σιγά σιγά όλα’’. Ήρθε η ώρα κάπου στο τέλος του 5ου μήνα που έπρεπε ο Βασίλης να φάει κρέμα. Τι κρέμα? ρωτάω μαίες, γιατρούς, επαγγελματίες μάνες κλπ. Ρυζάλευρο!! Μου απαντούν (οι επαγγελματίες μάνες κοιτώντας με απαξιωτικά που δεν ήξερα ποια είναι η πρώτη κρέμα) Εγώ φυσικά το είχα διαβάσει και on line αλλά είπα να βεβαιωθώ. Ωραία, λέω και ξεκινώ για σουπερμάρκετ. Αφού περνώ ένα τέταρτο (και συνήθως είμαι πολύ γρήγορη όταν ξέρω τι θέλω) στο ράφι με τις παιδικές τροφές, αρχίζω ταπεινωμένη τα τηλέφωνα προς όλους τους παραπάνω μαίες, γιατρούς, επαγγελματίες μάνες κλπ. Οι επαγγελματίες μάνες δεν απάντησαν, δεν απαντούν ποτέ. Βλέπουν την κλήση και σε παίρνουν αυτές όταν μπορούν γιατί ποτέ δεν έχουν χρόνο. Η μόνη που βρήκα ήταν η καλή μας μαία που είχε την υπομονή να παραβλέψει την υστερία μου και όλα τα !@#%!#@$^@#%^@%^&!@#$! που ξεστόμησα επειδή πολύ απλά ΚΑΜΙΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΚΡΕΜΑΣ ΔΕΝ ΕΓΡΑΦΕ ΑΠ’ ΕΞΩ ΤΗ ΛΕΞΗ Ρ Υ Ζ Α Λ Ε Υ Ρ Ο !!!!  Πόσο μάλλον το ρυζάλευρο βανίλια! Ένιωσα σαν άνδρας στο ράφι με τις σερβιέτες. Με φτερά, χωρίς φτερά, super dry, hyper dry, normal, sensitive !!!

Εκτός λοιπόν από τις ‘’επιστημονικές’’ πληροφορίες και τα εκτεταμένα άρθρα για τον ξαφνικό θάνατο και άλλες τέτοιες !@#%!#@$^@#%^@% μήπως να γράφαμε και κανένα αρθράκι με πιο απλά, καθημερινά πράγματα που αντιμετωπίζουν οι γονείς? Δεν είναι ανάγκη ρε παιδιά να είναι διαφημιστικό το ρεπορτάζ αν πείτε απλά ότι η ΚΡΕΜΑ ΒΑΝΙΛΙΑ και το ΑΝΘΟΣ ΟΡΥΖΗΣ είναι απλώς Ρ Υ Ζ Α Λ Ε Υ Ρ Α !!!!

Λέω μια εκδοχή….


γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: