γονείς με κολικούς

Archive for the ‘φουλ τάιμ μαμ’ Category

By: φουλ τάϊμ μαμ

Είναι από τα θέματα που θεωρώ ότι δεν ‘σηκώνουν’ και πολλή ανάλυση, ίσα ίσα μια κατάθεση απόψεων.

Κανένας λόγος για να συμφωνήσεις ή να διαφωνήσεις. Είναι πολύ προσωπική υπόθεση, απόφαση/επιλογή, ζωής.

Παρ όλα αυτά επειδή σε μπλογκ απευθυνόμαστε και καλούμαστε να παραθέσουμε κάποιες απόψεις, να περιγράψουμε μια κατάσταση, να ενημερώσουμε, να δώσουμε ιδέες, να  συμβουλέψουμε (ενίοτε), κουβέντα να γίνεται βρε παιδάκι μου, είπα να γράψω τι πιστεύω σχετικά με το θέμα ‘’δεύτερο παιδί’’.

Γνωρίζεσαι με τον άνθρωπό σου, όλα μέλι γάλα, βρίσκεις αυτό που σε κάνει να θέλεις να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί μαζί του και προχωράς. Γάμοι, εγκυμοσύνες, γέννες και νάσου, ήρθε τελικά αυτό ‘’που όλοι περιμένατε’’ , το παιδάκι σας! Ο καρπός του έρωτά σας. Όλα καλά μέχρι εδώ και ‘’το έργο’’ ξεκινάει…. Πόσες φορές δεν έχουμε σκεφτεί τι κάναμε όταν δεν υπήρχε το παιδί και πόσο ελεύθερο χρόνο είχαμε (άσχετα αν τον εκμεταλλευόμασταν) και όλα όσα ο ερχομός ενός παιδιού έχει φέρει.

Στην αρχή πίστευα ότι κάποιος μου πήρε το οξυγόνο (αρκετά συχνά), ότι χωρίς ελεύθερο χρόνο τι θα κάνω? Πότε θα αράξω, πότε θα κάνω καμιά βόλτα χωρίς να σκέφτομαι, πότε θα ασχοληθώ με το ένα ή το άλλο που με ενδιαφέρουν …. Ξυπνούσα και κοιμόμουν με την έννοια του τι θα γίνει από δω και μπρος ο εαυτός μου. Το κοιμόμουν βέβαια σχετικό είναι αλλά τέλος πάντων (σημειώνω για τους καινούργιους, ότι ναι, είμαι φουλ ταιμ μαμ, αλλά σόλο καριέρα, χωρίς βοήθεια εκτός από τον άντρα μου, που δεν έχει μόνο αυτό στο μυαλό του και που πόσο να αντέξει και το σώμα του δουλεύοντας και όλη μέρα!). Έτσι κάπως κύλησαν οι πρώτοι μήνες της κοινής μας πλέον ζωής με το παιδί.

Η χαρά ανείπωτη βέβαια έτσι? υπομονή ξαφνικά γαϊδουρινή (και να φανταστεί κανείς ότι υπομονετική θα με χαρακτήριζε κάποιος), το γλυκό μας το παιδάκι, το αγγελούδι μας…και αντοχές απ το πουθενά. Εκεί που κατέρρεες ξαφνικά ωπ! Ξανά πάνω ντούρασελ γιατί αυτό θέλει το παιδί, γιατί αυτό έπαθε, γιατί, γιατί, γιατί.

Να μην τα πολυλογώ και αναφέρομαι στα εννοούμενα, γνωστά τη πάση, όλα όσα όλοι οι γονείς περνάμε, η ζωή με το παιδί είναι μια γλύκα. Με τις δυσκολίες της, αλλά με άπειρη χαρά και πολλή αγάπη.

Στο προκείμενο τώρα. Κάθισα και σκέφτηκα λοιπόν πολλές φορές το εξής: εμείς από την αρχή ακόμη της σχέσης (σχεδόν) ήταν σαν να το ξέραμε ότι θα είμαστε μαζί για πολύ καιρό (σίγουρα κάποιοι το έχετε νιώσει) και λέγαμε χαριτολογώντας ότι με τρία παιδάκια θα ήμασταν κομπλέ. Με το που ήρθε το ένα (κακά!) με το που ζήσαμε πως είναι, εξακολουθούμε να κάνουμε ‘’κακά’’ (από τη χαρά μας) αλλά όπως είπαμε και πριν, δεν παύει να είναι κομματάκι δυσκολάκι (όχι ότι σε όλους φαίνεται έτσι, μιλάω για μένα) . Έτσι λοιπόν στην αρχή το να κάνουμε δεύτερο μου φαινότανε βουνό (στον άντρα μου ομολογουμένως …λοφάκι) αλλά νομίζω ότι είμαι στην πλειοψηφία μιλώντας με διάφορους ‘ομοιοπαθούντες’.

Αυτοί που έχουν κάνει το δεύτερο (και τρίτο) έλεγαν, ‘έλα μωρέ θα περάσει ο καιρός θα τα ξεχάσετε όλα αυτά που περνάτε και θα δεις τι ωραία θα είναι’’, θα έχει και αδερφάκι’’…ΑΥΤΟ!

Άσε που πραγματικά μεγαλώνουν ‘’στον αυτόματο’’ τα δεύτερα….τουλάχιστον έτσι λένε όλοι όσοι ξέρουν….

Όσοι τουλάχιστον μεγάλωσαν με αδέρφια ξέρουν (αυτοί τουλάχιστον που μιλιούνται και τα πάνε καλά…), υπάρχει καλύτερο πράγμα απ το να μην νιώθεις μόνος σου σ αυτή τη ζωή?

Και άντε μεγαλώνοντας μπορεί να μην κάνεις παρέα ή να μην είστε συνέχεια μαζί, αλλά ξέρεις ότι αν συμβεί κάτι θα τρέξεις και θα τρέξει. Εκτός αυτού και πολύ σημαντικό, όντας μικρά ακόμη μαθαίνουν να μοιράζονται, έχουν παρεάκι συνέχεια (που σημαίνει ότι από κάποια στιγμή και μετά, εμείς σταματάμε να ‘στίβουμε’  το μυαλό μας για το ‘τι να παίξω μαζί του’ και αράζουμε – τρόπος του λέγειν), μαθαίνουν πραγματάκια ο ένας στον άλλον, βοηθιούνται, μαθαίνουν πώς να κλωτσάνε να χτυπιούνται …όλα στο πρόγραμμα είναι. Σίγουρα πάντως περνάνε πολύ ωραία.

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ! Έτσι λέει ένας σοφός φίλος πατέρας μιας κόρης, εντός ολίγου και δεύτερης.

Είναι σωστό νομίζω.

Μην θέλοντας να σας κουράσω παραπάνω, πιστεύω ότι τόσο καιρό που το έβλεπα βουνό κοιτούσα την πάρτη μου, τα βρήκα μπαστούνια και γι αυτό άρχισα να αναθεωρώ και να το αναβάλλω. Ωστόσο ποτέ δεν είπα ‘δεν θέλω άλλο παιδί’’.

Κατέληξα λοιπόν στο ότι δεν πρέπει να σκεφτόμαστε εγωιστικά σ αυτό το θέμα και  ότι εφόσον οι συνθήκες – σχέση με σύντροφο, σωματική και ψυχική υγεία και οικονομική δυνατότητα (όχι απόλυτα) – το επιτρέπουν, όχι απλώς πρέπει να κάνουμε 2ο παιδί, αλλά επιβάλλεται.

Τα παιδιά θέλουν ΜΟΝΟ ΑΓΑΠΗ. Δεν χρειάζονται ούτε επώνυμα ρούχα (δεν τα καταλαβαίνουν μέχρι κάποια ηλικία) ούτε πανάκριβα είδη γενικότερα για φροντίδα κλπ. ….Εντάξει, θέλουν και τροφή! Και σπουδές και προίκα και και και …

Δεν θα είναι πολύ ωραία όμως, μεγαλώνοντας να λένε ‘’ο αδερφός μου!’’ ?

by: φουλ τάϊμ μαμ

Αφορμή για αυτό το ποστάκι ήταν ένα περιστατικό που μου διηγήθηκε μια φίλη μου κτηνίατρος (μάνα δύο παιδιών).Μπήκε μέσα στο ιατρείο της επίσης μάνα ενός κοριτσιού και της ζήτησε με ύφος απαιτητικό(τουλάχιστον), το σπρέυ που χρησιμοποιούμε για τους ψύλλους στα κατοικίδιά μας, μιας και κατά τα λεγόμενά της ”τα συνηθισμένα φάρμακα δεν της κάνουν τίποτα,δεν ψοφάνε οι ψείρες με τίποτα άλλο”…!!! …”φυσικά μου ήρθε να την αρπάξω απ τα μαλλιά…”  ούρλιαζε η φίλη μου στο τηλέφωνο…

Τελικά αυτές οι ψείρες προτιμούν μόνο παιδιά ή και ενήλικες?

τί πρέπει να προσέχουμε? πως το αντιμετωπίζουμε όταν συμβεί?

Ίσως σας – μας βοηθήσουν τα παρακάτω:

πηγή: www.paidiatros.gr

Τι είναι η ψείρα της κεφαλής; Μορφολογία.

Το ενήλικο θηλυκό είναι ένα γκρι-άσπρο έντομο μήκους 3-4 χιλιοστών. Το αρσενικό είναι ελαφρά μικρότερο. Οι δαγκάνες στα πόδια τους είναι προσαρμοσμένες έτσι ώστε να προσκολλώνται στις τρίχες.

Τον άνθρωπο προσβάλλουν 2 είδη ψείρας: Η φθείρα του ανθρώπου (που διακρίνεται σε φθείρα του τριχωτού και τη φθείρα του σώματος) και η φθείρα του εφηβαίου  Μεγαλύτερη λίγο σε μέγεθος είναι η φθείρα του σώματος. Οι φθείρες έχουν 3 ζευγάρια πόδια και το άνοιγμα των δαγκανών τους ταιριάζει σε συγκεκριμένο είδος τρίχας. Έτσι, η φθείρα του εφηβαίου βρίσκεται και στις μασχάλες και βλέφαρα (ΦΩΤΟ 2) γιατί το άνοιγμα της δαγκάνας της ταιριάζει με τη διάμετρο των τριχών αυτών. Η φθείρα του τριχωτού έχει διάμετρο δαγκάνας που ταιριάζει μόνο με τη διάμετρο της τρίχας του κεφαλιού και έτσι δεν μεταφέρεται σε άλλη περιοχή του σώματος.

Πως ζουν οι ψείρες; Πως πολλαπλασιάζονται;

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, που είναι περίπου 40 ημέρες, το θηλυκό γεννά 300 περίπου αυγά με συχνότητα 7-10 ημερησίως. Τα αυγά προσκολλώνται στις τρίχες με ένα συγκολλητικό υλικό από χιτίνη που εκκρίνεται από επιπρόσθετους βοηθητικούς αδένες του θηλυκού. Η κατάλληλη θερμοκρασία για την εκκόλαψη δεν είναι μικρότερη από 31°C, γι αυτό και τα αυγά προσκολλώνται στις τρίχες κοντά στο δέρμα (γι αυτό και το κούρεμα με την «ψιλή», απομακρύνει τις ψείρες και τις κόνιδες, όχι όμως και τα αυγά). Τα αυγά είναι ωοειδή και καλύπτονται από ένα τοίχωμα. Όταν εκκολαφτεί ή νύμφη και βγει από το αυγό, το άδειο κέλυφος που λέγεται κόνιδα είναι άσπρη στο χρώμα, και φαίνεται πιο εύκολα από τα αυγά που έχουν το χρώμα του δέρματος και βρίσκονται σε επαφή με το δέρμα. Οι κόνιδες αναγνωρίζονται εύκολα και εμφανίζονται με μεγαλύτερη πυκνότητα στην βρεγματική και στην ινιακή χώρα του τριχωτού. Πολλές φορές όμως μπορούμε να τις μπερδέψουμε με πιτυρίδα ή κατάλοιπα διαφόρων λακ κλπ.

Στη διάρκεια της ζωής της η ψείρα τρέφεται με ανθρώπινο αίμα. Αν η θερμοκρασία στο περιβάλλον ανέβει (πχ. όταν το άτομο έχει πυρετό) ή κατέβει (πχ θάνατος), τότε η ψείρα θα φύγει προς αναζήτηση νέου ξενιστή. Γι αυτό και συχνά συνιστούμε τη συχνή χρήση θερμού αέρα με το πιστολάκι κατά το στέγνωμα των μαλλιών μετά το λούσιμο.

Τα αυγά επωάζονται επί 8 περίπου ημέρες και η φθείρα είναι ώριμη σε 15-20 μέρες περίπου. Γενικά, ένα μολυσμένο άτομο, έχει λιγότερες από 12 ζωντανές ψείρες στο τριχωτό ανά πάσα στιγμή, αλλά μπορεί να έχει εκατοντάδες βιώσιμα, εκκολαπτόμενα και νεκρά αυγά. Με μεγάλη μεγέθυνση, μπορούμε να δούμε τις νύμφες που μεγαλώνουν μέσα σε ημιδιαφανή αυγά.

Η φθείρα του σώματος είναι παρόμοια σχεδόν σε εμφάνιση και ανάπτυξη με την φθείρα του τριχωτού της κεφαλής. Το φυσικό της περιβάλλον είναι τα ρούχα του ανθρώπου – ξενιστή (κυρίως στις ραφές όπου και εναποθέτουν τα αυγά τους), και επισκέπτεται το δέρμα μόνο για να τραφεί. Οι ψείρες της κεφαλής τρέφονται από το ανθρώπινο αίμα μία ή παραπάνω φορές την ημέρα. Μακριά από το δέρμα και το αίμα του ανθρώπου, δεν μπορούν να επιζήσουν για διάστημα μεγαλύτερο το 24ώρου. Τα αυγά της προσκολλώνται στις ίνες των ρούχων, με προτίμηση στα ρούχα που έρχονται σε επαφή με το δέρμα. Εμφανίζεται σε καταστάσεις όπου η υγιεινή είναι πλημμελής. Με το βράσιμο των ρούχων και το σιδέρωμα καταστρέφεται μαζί με τα αυγά.

Η φθείρα του εφηβαίου(Pthirus pubis), έχει ένα μικρό σαν καβούρι σώμα, που εύκολα ξεχωρίζει από τη φθείρα του σώματος και του τριχωτού. Μπορεί να βρεθεί και αλλού στο σώμα εκτός από το εφήβαιο (πχ. βλέφαρα). Δεν μεταδίδονται μόνο με σεξουαλική επαφή, αλλά και με τα σεντόνια.

Οι φθείρες του φλοιού των δένδρων και των βιβλίων είναι έντομα που δεν έχουν σχέση με τη φθείρα του ανθρώπου. Βρίσκονται συνήθως σε οργανικά υλικά όπως σε πεσμένα φύλλα, κάτω από τον φλοιό των δένδρων ή ακόμα και μέσα στις σελίδες ενός βιβλίου. Η παρουσία τους στο ανθρώπινο σώμα είναι εν μέρει τυχαία : δεν παρασιτούν στο ανθρώπινο σώμα.

Πως μεταδίδονται οι ψείρες;

Οι ψείρες είναι πιο συχνές στα παιδιά απ’ ότι στους ενήλικες, και οι θήλεις όλων των ηλικιών προσβάλλονται συχνότερα από τους άρρενες. Δεν φαίνεται να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του μήκους της τρίχας και της συχνότητας της μόλυνσης, αντίθετα μάλιστα υποστηρίζουν ορισμένοι ότι το μακρύ μαλλί, εμποδίζει τη μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Η μεγάλη πλειοψηφία των μολύνσεων γίνεται με άμεση επαφή των κεφαλιών. Η μεταδοτικότητα είχε επίσης, παλιότερα ιδίως, σχέση με τη φτώχεια, την αμάθεια, τη φτωχή υγιεινή και τον υπερπληθυσμό. Σήμερα οι ψείρες προσβάλλουν όλες τις τάξεις, και ο υπερπληθυσμός είναι ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας. Αντίθετα με τον ξεκάθαρο ρόλο της άμεσης επαφής, υπάρχουν συγκρουόμενες απόψεις για το πόσο μπορούν να μεταδοθούν οι ψείρες από εστίες μόλυνσης, όπως καπέλα, χτένες, βούρτσες Άλλα πιθανά μέσα μετάδοσης της λοίμωξης είναι πετσέτες, κλινοσκεπάσματα, ρούχα, κορδέλες κεφαλής, φουλάρια, πουλόβερ. Οι φθείρες γενικώς, δεν κάνουν διάκριση στις κοινωνικές τάξεις, μπορούν να προσβάλλουν οποιονδήποτε. Ένα κορίτσι που δανείζεται μια χτένα από μια συμμαθήτριά της, κάποιος που δοκιμάζει ένα καπέλο σε ένα κατάστημα, παιδιά που μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι, ένας ταξιδιώτης που ακουμπά το κεφάλι του στο μαξιλάρι του καθίσματος ενός μεταφορικού μέσου, μπορούν να μολυνθούν.

Υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία;

Υπάρχει, παρ΄ όλο που προσωπική αίσθηση του γράφοντος είναι ότι οι φθείρες έχουν αρχίσει να αναπτύσσουν αντοχή στα διάφορα φάρμακα, λόγω της αλόγιστης χρήσης διαφόρων παρασκευασμάτων που με ευκολία χορηγούν (ακόμα και …προληπτικά!) διάφοροι μη έχοντες σχέση με το αντικείμενο (γείτονες, δάσκαλοι ακόμα και μη εχοντες ιδιαίτερη εκπαίδευση πάνω στο αντικείμενο επιστήμονες όπως φαρμακοποιοί, παθολόγοι, παιδίατροι). Γι αυτό το λόγο καλό θα ήταν να επισκέπτεται κάποιος αμέσως τον δερματολόγο, ο οποίος είναι και ο μόνος ειδικός να του χορηγήσει το κατάλληλο φάρμακο και να του δώσει ειδικές οδηγίες.

ΠΡΟΣΟΧΗ : Θεραπεία θα πρέπει να γίνεται μόνο αν βρεθεί ενεργός πάθηση (δηλ. ζωντανές ψείρες ή εκκολαπτόμενα αυγά). Ιδιαίτερα για τις τρίχες του κεφαλιού, ακολουθείται ο κανόνας: Αυγά που βρίσκονται κολλημένα στη τρίχα και σε απόσταση πάνω από 1,5 εκατοστό, έχουν ήδη εκκολαφθεί και δεν σημαίνουν ενεργή μόλυνση.

Τα πιο πολλά φαρμακευτικά υγρά (malathion, carbaryl) πρέπει να παραμένουν 12 ώρες στο τριχωτό πριν γίνει το λούσιμο και επειδή τα φάρμακα αυτά καταστρέφονται από τη ζέστη, ο ζεστός αέρας με πιστολάκι απαγορεύεται. Η θεραπεία θα πρέπει να επαναλαμβάνεται μετά από 7-12 ημέρες. Αποτελεσματικά είναι επίσης τα αντιφθειρικά τύπου πυρεθρινών που είναι φυσικά εντομοκτόνα που βγαίνουν από τα χρυσάνθεμα. Το συνθετικό επίσης permethrin έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στη θεραπεία. Αντιφθειρική δράση έχει και το αντιβιοτικό cotrimoxazole που όταν βρεθεί στο στομάχι της φθείρας, σκοτώνει απαραίτητα για τη ζωή της φθείρας «συμβιωτικά» βακτήρια. Τα βακτήρια αυτά είναι ουσιώδη για τη σύνθεση των βιταμινών Β που είναι απαραίτητες για την επιβίωση της φθείρας.

Οι κόνιδες απομακρύνονται με συχνό λούσιμο, με ειδικές χτένες ή απλές χτένες με βαμβάκι βουτηγμένο στο ξύδι. Θεωρείται ότι είναι πιο σημαντική εργασία από τη θεραπεία, και απαιτεί πολλή …υπομονή : Μπορεί να χρειαστούν πολλές ώρες κάθε βράδυ για να καθαρίσουν καλά οι τρίχες.

Νεώτερα δεδομένα – Tips

  • Στα φάρμακα που περιέχουν Permethrin, οι ψείρες αναπτύσσουν μεγάλη αντοχή και ήδη, είναι σχεδόν άχρηστα στη Μ. Βρεττανία.
  • Στη μετάδοση της μόλυνσης “συνεισφέρουν” και ασυμπτωματικοί φορείς (συχνά παιδιά μικρότερα των 4 ετών και ενήλικες με ανοσία).
  • Σκευάσματα που περιέχουν Carbaryl είναι σχεδόν 100% αποτελεσματικά, αλλά πρέπει να είναι τελευταία επιλογή, αφού αποτύχουν πρώτα τα άλλα. Πάντως το carbaryl έχει ενοχοποιηθεί για καρκινογένεση.
  • Δεν υπάρχει κίνδυνος νευροτοξικότητας , καθώς τα φάρμακα δεν συνδέονται με τους νευροϋποδοχείς. Δεν έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα νευρολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΙΔΙΟY & ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

1. Βγάλτε όλα τα ρούχα

2. Απλώστε το φάρμακο σύμφωνα με τις οδηγίες του δερματολόγου σας. Εαν τα μαλλιά είναι πολύ μακριά, μπορεί να χρειαστεί και δεύτερο μπουκάλι.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Μη χρησιμοποιείτε μαλακτικές κρέμες ή σαμπουάν με conditioner πριν τη χρήση του φαρμάκου. Μη λούζετε ξανά τα μαλλιά μέχρι και 2 μέρες μετά τη θεραπεία.

3. Βάλτε καθαρά ρούχα μετά την εφαρμογή.

4. Εαν 8-12 ώρες μετά τη θεραπεία βρείτε ακόμα ζωντανές ψείρες, αλλά κινούνται λιγότερο γρήγορα από πριν, μη ξανακάνετε θεραπεία. Καθαρίστε καλά με το χτενάκι τις νεκρές ψείρες.

5. Εαν 8-12 μετά τη θεραπεία δεν βρίσκονται νεκρές ψείρες και οι ψείρες φαίνονται το ίδιο “ζωηρές” όπως και πριν, τότε το φάρμακο μάλλον δεν δούλεψε. Ζητείστε από το δερματολόγο σας ένα άλλο και κεπαναλάβατε τις οδηγίες.

6. Οι χτένες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την απομάκρυνση των αυγών που είναι κολλημένα στις τρίχες. Η διαδιακασία θα πρέπει να επαναλαμβάνεται καθημερινά ή έστω κάθε 2 ημέρες.

7. Επαναλάβατε τη θεραπεία άλλη μια φορά μετά από 7-10 ημέρες.

8. Βάλτε στο πλυντήριο όλα τα ρούχα που πλένονται καθώς και τα σεντόνια που το προσβεβλημένο άτομο χρησιμοποίησε τις 2 προηγούμενες μέρες πριν τη θεραπεία. Χρησιμοποιείστε το “καυτό” πρόγραμμα (>60 C). Στεγνώστε τα στο ζεστό πρόγραμμα για τουλάχιστον 20 λεπτά..

9. Για ρούχα που δεν μπορούν να πλυθούν: Στεγνό καθάρισμα για παλτά, καπέλα κλπ) ή κλείστε όλα τα ρούχα, μαξιλάρια κλπ σε μια πλαστική σακούλα για 2 εβδομάδες.

10. Απολυμάνετε τις χτένες, βούρτσες κλπ για μια ώρα σε οινόπνευμα ή πλύντε τις με ζεστό νερό (60 C) και σαπούνι.

11. Καθαρίστε με την ηλεκτρική σκούπα το πάτωμα και τα έπιπλα. ΜΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΚΟΙΝΑ ΕΝΤΟΜΟΚΤΟΝΑ. Δεν σκοτώνουν τις ψείρες και είναι επικίνδυνα εαν εισπνευσθούν.

12. Μη κάνετε όλοι θεραπεία “προληπτική” στην οικογένεια. Δεν είναι απαραίτητο. Αν εμφανίσει και κάποιος άλλος , επαναλάβατε την ίδια θεραπεία και γι αυτόν.

13. Τυχόν ζώα στο σπίτι δεν χρειάζεται να κάνουν θεραπεία.

14. Προσοχή: Μη κάνετε θεραπεία σε παιδιά < 2 ετών. Απομακρύνετε ψείρες και αυγά με το χέρι.

15. Μη κάνετε θεραπεία στο προσβεβλημένο άτομο περισσότερες από 3 φορές με το ίδιο φάρμακο. Εαν δεν φαίνεται να έχει αποτέλεσμα, πείτε το στον δερματολόγο σας.

16. Μην αναμιγνύετε διάφορα φάρμακα.

17. Προσοχή κατά τη διάγνωση: Εαν δεν βρεθούν ζωντανές ψείρες και βρείτε αυγά κολλημένα στις τρίχες σε απόσταση μεγαλύτερη από 0,6 – 1 εκατοστό από το δέρμα του τριχωτού, τότε πρόκειται πιθανώς για μια παλιά μόλυνση. Περιοριστείτε σε απομάκρυνση με τις εδικές χτένες.

by: φουλ τάϊμ μαμ

Και έρχεται εκείνη η στιγμή,για άλλους πιο νωρίς για άλλους πιο αργά,που αποφασίζεις να στείλεις το παιδάκι (το σπλάχνο,το παληκάρι,τον κανακάρη,την πριγκίπισσα,την κοπελάρα) σου στον παιδικό σταθμό,ή βρεφονηπιακό,εκεί τέλος πάντων που πάνε τα παιδάκια και περνάνε 4-5-6 ώρες δημιουργικής απασχόλησης και συναναστροφής / παιχνιδιού (τράβηγμα μαλλιών,κλωτσιές,μπουνιές,δαγκωματιές κλπ κλπ, είναι στο πρόγραμμα επίσης και βοηθούν στην ανάπτυξη ενστίκτων!) με άλλα παιδάκια, που όπως έχω προ-ποστάρει είναι πολύ βασικό για την φυσιολογική τους ανάπτυξη αλλά και εκτόνωση ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ.

Το στέλνεις από μικρό αν και εφόσον μπορείς να είσαι μαζί του, ή έχεις άνθρωπο να στο κρατάει, ή περιμένεις τα νήπια?

Εγώ πάντα πίστευα ότι είναι καλή ιδέα να πάει από μικρό γιατί αφενός κοινωνικοποιείται, μαθαίνει πραγματάκια (που εμείς δεν τα ξέρουμε ή απλά έχουμε στερέψει,έχουν περάσει και πολλά χρόνια από τότε που είμασταν μικρά!) μαθαίνει να μοιράζεται (δεν είναι όλα,  ‘ΔΙΚΟ ΜΟΥ’) και αφετέρου σου αφήνει χρόνο εσένα,στην γιαγιά ή σε όποιον το προσέχει να κάνεις κάποια πράγματα που δεν προλαβαίνεις ή δεν μπορείς μαζί με το παιδί.Κι εγώ σε παιδικό σταθμό πήγα γιατί η μητέρα μου δουλευε και έτρεχε σαν τον Βέγγο (όντας μόνη της με τρία παιδιά παρακαλώ) και δεν έπαθα τίποτα, ίσα ίσα που περνούσα φίνα κι εχω μέχρι και τώρα πολύ καλές αναμνήσεις.Άσε που με δύο μεγαλύτερα αγόρια που να προλάβεις να αγιάσεις,το τι κλωτσιά και σπρωξιά έπεφτε δεν λέγεται, εκτός του ότι ήμουν πολύ μικρή και δεν με παίζανε!

Βέβαια,παιδικός σταθμός = και αρρώστιες,αλλά εφόσον είναι εμβολιασμένο κανονικά, μια θεωρία λέει πως είναι καλό να εκτεθεί και σε κάποιες αρρώστιες.Τώρα το πόσο θα ταλαιπωρηθεί το ίδιο αλλά και εμείς είναι σχετικό,όμως δεν παύει να είναι κάτι με το οποίο θα έρθουμε αντιμέτωποι αργά ή γρήγορα.

Πώς όμως επιλέγεις αυτό το μέρος? εδώ σε θέλω!

Νομίζω πως κατάφερα να το συνοψίσω στα παρακάτω:

  • – Κοντά στο σπίτι μας ή στης γιαγιάς ή απλά να μπορούν να στο πηγαινοφέρνουν με λεωφορειάκι κλπ
  • – Λίγα παιδάκια ή πολλές νηπιαγωγούς/συγκεκριμένο αριθμό παιδιών = καλύτερη φροντίδα,περισσότερη ενασχόληση
  • – Εγκαταστάσεις,κτίριο,εξοπλισμός μέσα κλπ,  στα + σίγουρα ο εξωτερικός χώρος – αυλή με παιδική χαρά ή γήπεδο κλπ για την πλήρη εκτόνωσή τους!
  • – Καθαριότητα
  • – Φαγητό (υπάρχουν παιδικοί σταθμοί που τρώνε τα παιδάκια εκεί οπότε δεν ασχολείσαι ούτε με το φαγητό τους)
  • – Πρόγραμμα,ωράριο
  • – Εξω-σχολικές δραστηριότητες π.χ τα πάνε εκδρομές,θέατρο κλπ 

Αυτά κατάφερα να σκεφτώ (η δόλια άπειρη μάνα), όποιος μπορεί να προσθέσει και κάτι άλλο λόγω εμπειρίας,΄φιλ φρι!

Και ήρθε ο Σεπτέμβρης. Και θυμήθηκα και το ραντεβού μας βρε! Εάν κάτσω να σου αναλύσω τώρα πόσο ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ πέρασα φέτος με τον Billy the kid στις διακοπές δεν θα τελείωνα ποτέ. Ανέβασα μόνο αυτή την φωτογραφία που είναι 10.000 λέξεις για μένα.

Ο Billy the kid και ο Δαμιανός ή αλλιώς Cupid όπως τον ονόμασα για ευνόητους λόγους, προσπαθούν να ανοίξουν την πόρτα και να μπουν στο σπίτι. Είναι ανεκτίμητες οι διακοπές με το παιδί σου. Μέχρι τώρα νόμιζα πως αυτή είναι μια υπερεκτιμημένη δήλωση όμως το παιδί στις διακοπές μεταμορφώνεται. Μεγαλώνει μαζί σου. Γελάει από την ώρα που θα ξυπνήσει. Εσύ εκείνη την ώρα δε γελάς και πολύ γιατί αν γελάς στις 07.15 το πρωί μέσα Αυγούστου κάθε μέρα έχεις κάποιο θέμα. Χαμογελάς όμως και δεν θες να κοιμηθείς άλλο για να μην χάσεις τα κατορθώματά του. Κατά τις 12 το μεσημέρι σου φαίνεται πως είναι 15.00 αλλά η μικρή θεότητα ΔΕΝ ΚΟΥΡΑΖΕΤΑΙ. Κι αυτό το κάνει όλες τις μέρες των διακοπών.

Η φουλ τάιμ μαμ τρέχει πίσω απ’ τον Δαμιανό οπότε που χρόνος για posts. Φαντάζομαι όταν τελειώσει η γεμάτη σεζόν θα επανέλθει δριμύτερη.

Πάρε τώρα και μερικές άλλες φωτο από Σίφνο και την εκπληκτική Τήνο να χεις υλικό μέχρι το επόμενο post, γιατί σε βλέπω θες να πας για μπάνιο αύριο….δε θες??

Πλατύς Γυαλός Σίφνος

Πλατύς Γυαλός Σίφνος

Γλυφό Σίφνος

Γλυφό Σίφνος

Καλύβια Τήνος

Καλύβια Τήνος

Santa Margarita Τήνος

by: φουλ τάϊμ μαμ!

Κι εκεί που νομίζεις ότι θα προλάβεις να κλείσεις την πόρτα,τσουπ! χώνεται και μπαίνει μέσα στο μπάνιο.Εκεί που τρέχεις να μαζέψεις τον αναπτήρα,τα τσιγάρα,τα χαρτάκια τον καπνό (έχουμε και πολλά περιφερειακά!) το τασάκι,τα σπίρτα, το φιδάκι, τα αγαπημένα κοχυλάκια μου …απ’το τραπέζι στον κήπο νάτος πετιέται,έρχεται από δέκα μέτρα μακρυά σαν αίλουρος και προλαβαίνει απλώνει το χερ(ουκλ)άκι του και αρπάζει ό,τι προλάβει…όλα όσα δεν του επιτρέπουμε να πιάσει είναι σε πρώτη ζήτηση-επιθυμία.Το ίδιο και με τον πάγκο και το τραπέζι της κουζίνας,μαχαίρια,πιάτα,λες δεν θα το φτάσει και τσουπ! τεντώνεται μια! και ωσάν δεύτερος αστυνόμος Σαϊνης (εμπρός καλό μου χεράκι!!) το γραπώνει! πιο πολύ γιατί με βλέπει να το χρησιμοποιώ και του το απαγορεύω να το πιάσει παρά γιατί το θέλει.

Σε γενικές ΄γραμμές δεν του έχουμε πει όχι και σε πολλά πράγματα, γιατί είμαστε υπέρ του ότι, καλό είναι κάποια μη επικίνδυνα πράγματα να τα πιάσει,να τα επεξεργαστεί,πάντα υπό στενή παρακολούθηση! κι όντως το πιάνει από δω, το πιάνει από κει και μετά το αφήνει και μη σου πω ότι δεν ξανασχολείται κιόλας.Απ’τη στιγμή που είμαστε παρόντες και τον βλέπω μπορώ και να αντιδράσω και δεν μπόρώ την υπερβολή (σε τίποτα).

Θυμάμαι να έχουμε βγει για φαγητό παρέα καλή ώρα με τρία άλλα ζευγάρια , τα δύο είχαν παιδί.Τεσσάρων μηνών περίπου ο Δαμιανός στο καροτσάκι του πολιτισμένος,σε φάση λίγο πριν το γάλα και ύπνο (ναι ήταν μια από τις φορές που τον κοιμήσαμε στο καρότσι για να βγούμε κι εμείς λίγο έξω).Του δίνω λοιπόν σε μια φάση γκρινιας τον μπλε bic του μπαμπά του, τον οποίο βάζει κατευθείαν στο στόμα του…Σε, ντε τε, πετάγεται ωρυόμενη από απέναντί μου διαγώνια η μια κοπέλα (μητέρα ενός αγοριού τότε 2 ετών και κάτι) ”’του δίνεις αναπτήρα στα χέρια του?”…. ”ναι”, της απαντάω…”είμαι εδώ δίπλα του και τον βλέπω όμως” και γυρνάει από την άλλη με ύφος αποδοκιμασίας.Καλά βρε χρυσή μου δεν του έδωσα και πιστόλι! στο κάτω κάτω τι ξέρει να κάνει ένα μωρό που δεν κάθεται καλά καλά στον ποπό του με έναν αναπτήρα ? (για τα μικρόβια? μην σχολιάσω,τόσα και τόσα επιανε και πιάνει,αυτό μας φοβισε? ή μήπως για το αέριο…οκ για το αέριο τότε δεν πήγαινε το μυαλό του να τον πατήσει απλά, όντας στο στόμα του,τώρα που υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να το κάνει ΟΤΑΝ πιάσει αναπτήρα το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να τον γυρίσουμε το πάνω κάτω.Θέλω να πω ότι εντάξει, μπάστα καλέ μου άνθρωπε, μην γινόμαστε και υπερβολικοί.Λίγο προσοχή θέλει.

Νομίζω πως  μπορεί να μην έχεις μάτια παντού αλλά με λίγη προσοχή,προνοητικότητα και υπευθυνότητα ούτε χρειάζεται να μαζέιψεις όλα τα πράγματα από το σαλόνι,την τραπεζαρία,ούτε όμως και να είσαι με ένα ”μη” στο στόμα μαζί με τσιρίδα γιατί έτσι μόνο κακό τους κάνουμε.

Εννοείται πως θα μαζέψεις όλα τα bacccarat κλπ! και θα καλύψεις τους καναπέδες από τον Βαράγκη/Δελούδη/Αβαξ!

…εμείς που πορευτήκαμε με ΙΚΕΑ, τελικά δεν μας νοιάζει που ανεβαίνει μερικές φορές και με παππούτσια και καβαλάει το μπράτσο του καναπέ, ως άλλος Τζον Γουέϊν!!! (το billy the kid είναι πιασμένο! χα χα χα!).

by: φουλ τάϊμ μαμ!

Μπήκε και το καλοκαιράκι!!

Εμείς πάντως πιάσαμε δουλίτσα μιας και η θάλασσα δίπλα είναι,να μην πας? να πας! και πρωι και απογευμα και ομολογώ πως καλύτερη εκτόνωση για παιδί δεν υπάρχει! ειδικά στις ηλικίες αυτές,  ενάμισυ με δυομισυ, που κουράζονται σχετικά εύκολα,ακομη! αργότερα απ ότι ξέρω θα φεύγω εγώ στα τέσσερα από την παραλία αφού θα έχει δύσει ο ήλιος κι αυτός ακόμη θα χοροπηδάει για πολλές πολλές ώρες!

Είναι πολύ καλό και για την υγεία τους λέει η επαφή με την θάλασσα,άμμο,ήλιο κλπ. Εκτός του ότι τους ανοίγει και η όρεξη! μπορώ να τον ταϊσω και ό,τι δεν πολυσυμπαθεί με την πείνα που έχει!

Απλά η όλη διαδικασία πολλές φορές είναι΄λίγο κουραστική.Πριν ξεκινήσουμε τον κυνηγάω να βάλουμε αντιηλιακό παντού για να μην καεί 50+ και καπέλο….Επιστρέφεις σπίτι και τις περισσότερες φορές τον έχεις μόλις βγάλει σηκωτό από τη θάλασσα γιατί δεν ξεκολλάει,με τόνους άμμου ΠΑΝΤΟΥ! Μεχρι να πάμε σπίτι λοιπόν δεν προλαβαίνει να στεγνώσει εντελώς,πόδια χέρια κυρίως.Εκεί αρχίζει η μάχη με το ντουζ! βρε καλέ μου,βρε χρυσε μου κι αυτο ‘μαμ’ είναι (το νερό) δες τι ωραία…να ξεπλυθούμε…και τελικά αφού γεμίσει όλο το μπάνιο νερά και άμμο καταφέρνεις να τον ακινητοποιήσεις μέσα στην πετσέτα και να τον πας για στέγνωμα,ντύσιμο κλπ. Είναι ένας γολγοθάς κι αυτός,όσο να’ναι.

Το καινούργιο μας προτζεκτ είναι να συνηθίσει στο σωσίβιο, όπου τελικά μια χαρά περνάει.Θέλει το χρόνο του να συνηθίσει τη θερμοκρασία του νερού,απαραιτήτως αγκαλιά για να μην τρομάζει και να μην του έρθει ξαφνικό.Το πως σφίγγεται πάνω μου δεν λέγεται! δεν χρειάζεται να τον κρατάω,σαν τα πιθηκάκια! πολύ ωραία αίσθηση αυτή παρεπιπτόντως. Μετά μπαίνουμε στο σωσίβιο και κάνουμε το ψαράκι,το ταχύπλοο,το δελφίνι,το αλογάκι και ό,τ ι μπορούμε να φανταστούμε και περνάμε φίνα!

Μαζί μας πάντοτε όλος ο απαραίτητος εεξοπλισμός,(κράνη,εξαρτήσεις),κουβαδάκι,καραβάκια,φτυαράκια,διάφορα επιπλέοντα,μπαλλάκια,η μπετονιέρα μας! κι όλα αυτά τα κουβαλάει ο μούλος η μαμά,γιατί ναι μεν είμαστε 150 μ. από την παραλία αλλά αυτά για να πάνε εκεί κάποιος πρέπει να τα κουβαλήσει.Εννοείται και με καρότσι / ποδήλατο γιατί αλλιώς θα κυνηγάω κι αυτό και αγκαλιά με όλα αυτά μαζί ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ!  Σύντομα θα κλαφτώ σε κανένα παραλιακό μαγαζί να μου τα φυλάνε σε καμιά γωνιά,γιατί καθε μέρα δεν γίνεται,εκτός του ότι κάτι ξεχνάμε πάντα.Πολύ κλαπατσίμπαλο!

Αλλά το σούπερ αγαπημένο μας είναι να πετάμε πέτρες στη θάλασσα.Παντα πιάνει τις πιο μεγάλες που θα βρει! και με όση δύναμη έχει αγκομαχεί και τελικά την πετάει ‘πλουφ!…ακριβώς μπροστά του, ξεκαρδισμένος στα γέλια με το μεγάλο του επίτευγμα! τώρα ξεθαρεύτηκε και μπαίνει στο νερό μέχρι τη μέση της γάμπας του για να πιάσει την ίδια πέτρα κι εκεί είναι που φοβάμαι πιο πολύ. Διάβασα πρόσφατα ότι τα παιδιά σ αυτές τις ηλικίες ‘toddlers’ δεν ‘έχουν’ το αντανακλαστικό να βγάλουν το κεφάλι τους από το νερό όταν πέσουν με τα μούτρα σ αυτό, καλή ώρα παίζοντας στην ακροθαλασσιά…με κίνδυνο πνιγμού ακόμη και σε βάθος μιας παλάμης!

ΑυΤά…

Είναι όμως τόσο ωραία!

by: φουλ τάιμ μαμ!

Όσο είναι μικρά είναι γλυκούλικα,πιο ευαίσθητα,απροστάτευτα,μαμ,κακά και νάνι (για κάποια παίζεται το νάνι ειδικά!).

Όλοι όσοι έχουν γίνει γονείς γνωστοί και φίλοι μας έλεγαν…’χαρείτε το τώρα που είναι μωράκι,γιατί δεν θα ξαναείναι έτσι..” (φυσικά και όχι!)  και τέτοια …εμένα πάλι μου αρέσει πιο πολύ τώρα που μεγάλωσε λίγο.που αντιλαμβάνεται τα πάντα (με τον δικό του τρόπο),ξέρει πότε του χαμογελάω,με ακούει προσεκτικά όταν του λέω διάφορες αληθινές ή όχι ιστορίες,του πετάω και μου πετάει μπάλλες,χορεύουμε,με αγκαλιάζει,κάνει χαζομαρίτσες και γελάμε (ναι και αυτός!),βλέπουμε μαζί ‘μαστοράκο’ (Handy Manny) και με κοιτάζει όταν κάτι του φαίνεται αστείο,τρώμε και με ταϊζει κι εμένα,πηγαίνουμε βόλτες,…μα πάνω απ’όλα όταν κοιμόμαστε αγκαλιά είναι το καλύτερό μου! δεν υπάρχει αυτή η αίσθηση όταν ξαπλώνουμε μαζί και με κοιτάζει με την πιπίλα στο στόμα και γελάει,ή με χαϊδεύει την ώρα που πίνει το γάλα του,ή όταν ψάχνει με το χεράκι του να με ακουμπήσει γυρίζοντας απ την άλλη για να βολευτεί και τουρλώνει ποπό! θέλω να τον φάω απλά!

Μεγαλώνοντας δε,εξελίσσονται σε τρελό παρεάκι. Συμμετέχουν σε πιο πολλά πράγματα,είναι πιο άνετα να βγεις μαζί τους βόλτες,να κάνουν μπάνιο,να φάνε,να σου μιλήσουν – το κυριότερο!- γενικά όσο περνάει ο καιρός νομίζω γίνεται όλο και καλύτερο!

Άκουγα άλλες μανάδες να λένε -κυρίως για τα αγόρια νομίζω- και η κουμπαρα μου μεταξύ αυτών, να λένε πως μεταξύ αγοριών και μάνας είναι έρωτας κι έλεγα,”άντε καλέ,βλακείες..το παιδί σου?” και μου ερχότανε και στο μυαλό το ‘Οιδιπόδειο’.

Τελικά έτσι είναι και μ’ αρέσει πολύ!


γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,648 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: