γονείς με κολικούς

Archive for the ‘Χρήσιμα..’ Category

 

Είπα να σου γίνω και λίγο πιο ‘’χρήσιμη’’. Καλά τα λέμε για τα ψυχολογικά μας αλλά το μεγάλωμα ενός παιδιού έχει πολλούς τομείς με τους οποίους αναγκάζεσαι να καταπιαστείς θες δε θες. Ένας από αυτούς είναι τα παιχνίδια.

Δεν ξέρω να σου πω ποια είναι τα καλύτερα παιχνίδια. Ούτε πόσο συχνά πρέπει να παίρνεις στο παιδί σου παιχνίδια. Είμαι βέβαιη ότι ξέρεις πολύ καλύτερα. Ακόμα κι όταν κάνεις την υπερβολή, μέσα σου το ξέρεις. Ότι το σπλάχνο θα ασχοληθεί γελώντας περίπου ένα τέταρτο με το νέο απόκτημα και μετά εσύ θα κλαις τα ευρώ και θα σε πιάσει η τύψη για τον πατέρα που δεν έχει να πάρει στο παιδί του.

Να μη σου πω όμως για τα παιχνίδια που περνούν απ’ τα χέρια μας; Φυσικά και θα σου πω. Να ξέρεις εξάλλου πως τις καλύτερες πληροφορίες για παιχνίδια δεν θα τις πάρεις από τα παιχνιδάδικα  αλλά από την άλλη μάνα. Αρκεί να έχει εμπεριστατωμένη άποψη. Δηλαδή εμένα! (#asemaskouklitsamou ξέρω τι σκέφτεσαι..).

Αφού λοιπόν δεν υπάρχει Toy critic, την στιγμή που βρωμάει ο τόπος από food critics θα επωμιστώ εγώ ΚΑΙ αυτόν τον ρόλο κι ότι μπορώ θα σου λέω. Ευπρόσδεκτη είναι και η δική σου άποψη, γιατί κι εγώ ψάχνω κατά καιρούς παιχνίδια, είτε για τον Billy είτε για δώρα και ειλικρινά δεν ξέρω από πού ν’ αρχίσω. Οπότε αν έχεις κάτι να πεις για συγκεκριμένα παιχνίδια φιλ φρι.

”Τρελλοί αρειανοί” ονομάζεται το συγκεκριμένο επιτραπέζιο. Δεν θα το είχα προσέξει ποτέ αν δεν τύχαινε να μπω ένα Σάββατο στο elc του Χαλανδρίου και να ανακαλύψω ότι ήταν 2ήμερο παιδιού όπου όλα τα παιχνίδια ήταν ανοιχτά στο πάτωμα και τα παιδάκια έπαιζαν με παιδαγωγούς. Εγώ για ένα γιλέκο-σωσίβιο μπήκα. Αλλά μόλις μπήκα του μικρού του άστραψε το μάτι. Τον χάνω στη στιγμή για να τον βρω λίγο αργότερα να παίζει μ’ αυτό το παιχνιδάκι. Όπως καταλαβαίνεις οτιδήποτε τραβάει την προσοχή του παιδιού μου για περισσότερο από 145 δευτερόλεπτα (τόση ώρα έχει κάτσει ακίνητος σ’ ένα σημείο τον έχω χρονομετρήσει), μου γίνεται έμμονη ιδέα.

Το παιχνίδι γράφει πως είναι για παιδάκια άνω των 3 και λογικό είναι γιατί εκείνα συγκεντρώνονται πιο εύκολα και μπορούν να συνειδητοποιήσουν τι σημαίνει παίζω με συμπαίκτη και το παιχνίδι έχει κανόνες. Ουσιαστικά αποτελείται από μία βάση που μόλις τη βάλεις σε λειτουργία οι εξωγήινοι που βρίσκονται σε τρύπες πάνω της αρχίζουν να ανεβοκατεβαίνουν. Εσύ κρατώντας ένα σφυράκι προσπαθείς να τους ‘’ψαρέψεις’’. Δύο χρώματα εξωγήινοι, δύο χρώματα σφυράκια για τον κάθε παίκτη. Το δίχρονο εννοείται δεν καταλαβαίνει απ’ αυτά και βαράει όποιον εξωγήινο θέλει με όποιο σφυράκι, ενίοτε και με τα δύο ταυτόχρονα.

Κόστος: 19€ ακριβό δεν το λες.

Πρόβλημα: Παίρνει μία μπαταρία τύπου C θα την βρεις πολύ εύκολα παντού. Μέσα σε δύο μέρες όχι συνεχούς χρήσης εννοείται η μπαταρία εξαντλήθηκε. Επειδή λοιπόν δύο τέτοιες κοστίζουν 5€ να ξέρεις ότι τελικά πολύ φθηνό το παιχνιδάκι δεν θα σου βγει. Ήταν δε, τέτοια η έκπληξή μου όταν είδα ότι δεν παίρνει μπρος, που ήμουν έτοιμη να το ανοίξω και να το κάνω φύλλο και φτερό για να βρω το πρόβλημα (έχω κάνει και μαστοράκος). Σε καμία περίπτωση δεν περίμενα ότι θα αλλάζω μπαταρίες τόσο συχνά. Και σκέψου να πάθει εξάρτηση το τέκνο σου και να ξεμείνεις από μπαταρία Κυριακή μεσημέρι… Εννοείται ότι ενημέρωσα  την εταιρία για το θέμα αυτό και θα το κάνω και γραπτώς. Να ξέρεις γενικά, ότι άμα δε γκρινιάξεις σ’ αυτή τη ζωή κι αν δεν ζητήσεις, ποτέ δεν θα πάρεις. Καλό είναι να μη βαριέσαι.

Το ντεσού είναι ότι τελικά σωσίβιο-γιλέκο δεν πήρα. Κοστίζει 42€ και δεν έχω την παραμικρή ιδέα αν θα μας βολέψει στην θάλασσα. Αποδείχτηκε πως είχα δίκαιο διότι δοκιμάσαμε ένα φθηνότερο, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΦΘΗΝΟΤΕΡΟ τύπου 15€ από Jumbo-τα-παιχνίδια-είμαστε-εμείς και κόντεψε να πνιγεί το παιδί. Μόνο στο σπίτι το φοράμε ως στολή και παίζουμε. Για τα 15€ του έχει μια χρήση δε μπορείς να πεις.

 

Πι.Ες. Εσύ που βιάζεσαι να πεις το κλισεδάκι ”έλα μωρέ το παιδί δεν θέλει παιχνίδια και με τα τάπερ μια χαρά παίζει”, θα σου πως πως έχεις πολύ δίκαιο. Αλλά όταν θα ψάχνεις το καπάκι από το τελευταίο τετράγωνο τάπερ για να βάλεις τη φέτα και δεν θα το βρίσκεις, οι τρελλοί αρειανοί θα σου βγάλουν τη γλώσσα κοροϊδευτικά, να το ξέρεις. Εγώ ενημέρωσα…

Φουλ ταϊμ μαμ S.O.S !!

Μείζον θέμα! αυτό έχω να πω.

Και όπως σε όλα τα θέματα που αφορούν τα παιδιά (γιατί κάθε παιδί είναι διαφορετικό,άσχετα αν τα περισσότερα κάνουν τα ίδια πράγματα) οι απόψεις διίστανται (τριίστανται μην σας πω!).Κάποιες με καθησυχαζουν οτι ειναι ευκολο,άλλες τα βρισκουν λιγο ‘παλουκια’ (μετα συγχωρησεως)και το αναβάλλουν,άλλες παλι (απηυδυσμενες μαλλον) τα εχουν μισοκαταφερει και ολο το τρεναρουν (φοραει ακομη μετα απο κανα χρονο, πανα στον υπνο, η μονο στα κακα και τετοια).Εμένα ψιλοβουνο μου φαινεται,αλλά πάλι μαλλον παιζει ρολο και το παιδι.Το μονο που ειναι σιγουρο ειναι οτι ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΕΙΣ γιατι εχω ακουσει και περιστατικα που ”τα κρατανε” και παθαινουν διαφορα μετα…

Λοιπόν.Σε γενικές γραμμές ο Δαμιανός είναι ένα εύκολο παιδί (@#^*@#@) όταν θέλει ακούει,όταν θέλει κάνει αυτό που του λέμε.

Η πρωτη προσπάθεια για κακά στην τουαλέτα έγινε ενώπιος εν-ηπίων στον παιδικό σταθμό που πήγε για λίγο καιρό τον χειμώνα (παρεπιπτόντως στους παιδικούς το μαθαίνουν στο αψε σβησε!) τους βάλανε στη σειρά στα γιο γιουδακια και τους λενε τωρα καντε κακα! και ως δια μαγείας έκανε! μας ενημέρωσε η δασκάλα του για το ευτυχές γεγονός και μας παρότρυνε να τον ΄βαζουμε΄και στο σπίτι.Μία,δύο,τρεις,μια χαρά ο Δαμιανακος.Στην τουαλέτα με το βοηθητικό καθισματάκι απο κάτω στο σκαμπουδακι η μαμα με παιχνιδια κλπ κλπ, εμψύχωση,χαμόγελο,επιβράβευση,”γειαααα…” στα κακά, όλα μια χαρά.Με το που σταμάτησε ο παιδικός σταμάτησε και η διάθεσή του να ‘τα κάνεί’ οπουδήποτε αλλού εκτός της πάνας του…παίζει ρόλο και η αλλαγή περιβάλλοντος βέβαια (πάλι στο σπίτι μας είμαστε – στο άλλο- αλλά όσο να’ναι,ξερω κι εγω?).

Είχα πάρει την απόφαση από πέρυσι ότι φέτος θα ξεκινούσαμε την προσπάθεια μιας και ήδη είμαστε 27 μηνών και πλησιάζει καλοκαίρι (ξεβρακώνονται πιο εύκολα),είναι και σε ηλικία που συνεννοείσαι,άσχετα αν σε γειώνει που και που…οπότε εφοδιάστηκα με σουπερ σωβρακάκια,σλιπάκια (με Τομας,Μακ Κουην κλπ κλπ) φανελάκια ασορτι και ακλόνητη θέληση και αποφασιστικότητα και από χθες είπα ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ!

Τον ξεβρακώνω λοιπόν (έχοντας στο μυαλό μου διαρκώς την ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ και όχι το μάλωμα Ό,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ) και ξεκιναμε για την απογευματινη μας βόλτα (καινουργιο σλιπακι,ποπουδακι κουνιστο κουνιστο, ποδηλατακι)και παμε σαν να μην συμβαινει τιποτα. Καθε 10 μετρα:”Δαμιανέ,άμα θέλεις τσισάκια,πιπί,…να μου πεις” ”μαμά πιπί” (για καλή μου τύχη κακά είχαμε κάνει πριν φυγουμε απο το σπιτι)…αφού φτάσαμε στην περιβόητη και μοναδικη παιδική χαρα διπλα στη θάλασσα,είδε ένα ζευγάρι λουόμενων,άρχισε να τρέχει προς τα εκεί αλλαλάζοντας ”εκεί,εκεί,εκεί!”. Βρε καλέ μου,βρε χρυσέ μου,είναι κρύο το νερό έχει κύμματα (όντως) και κάτι κοτρόνια,απτόητος.Εκεί με βοηθησε η καινουργια του αμφιεση.Το πόσο γρήγορα βγήκαν βρακί και σορτσακι δεν λέγεται (σε σχέση με την πάνα και τα εσωρουχακια με τα κουμπια) και με το που ‘ελευθερώθηκε’ τσιιιιρρρρρ” πετάει το πρώτο.’Φτηνά την γλιτωσαμε σκέφτομαι,αλλά το θέμα έιναι να μου το λεει για να καταλαβει κι αυτος οτι δεν τα κανουμε πανω μας.

Η δευτερη φορα ηταν λιγο πριν φτασουμε σπιτι, φορωντας κανονικα τα ρουχα του και αφου ειχε πιει ενα μισολιτρο νερο και φυσικα ΔΕΝ τον προλαβα. ”Εκανες τσισάκια? μπράβο αγάπη μου…πάμε να αλλάξουμε βρακακι και σορτσακι γιατι εισαι μουσκεμα και θα κρυωσει η κοιλιτσα…” …’την επόμενη φορά να πεις στη μαμα αν θελεις να κανεις πιπι…” Κάπως έτσι το πήγαμε μέχρι λίγο πριν το μπανιο του,οποτε μετα του βαλαμε ξανα πανα για τον υπνο (μην ξανοιγομαστε κιολας πρωτη μερα).

Ετσι καπως εχουν τα πράγματα μετα απο την πρωτη προσπάθειά μας να προσπεράσουμε τον σκόπελο ΠΑΝΑ.

Υπαρχει καποιος τροπος να γινει πιο ευκολη η διαδικασια? Για πειτε βρε κοριτσια!

Α! ωστοσο βρηκα και αυτα τα αρθρα για να βοηθησω καποιες ομοιοπασχούντες ! (υπαρχει αυτη η λεξη?) για δείτε…

http://www.mayoclinic.com/health/potty-training/CC00060

http://www.mammycool.gr/viewcontent.jsp?id=15GTQK2LJ&cid=14AM850JC

Όχι, δεν θα σου πω πόσες μέρες είναι ακόμα μέχρι τα Χριστούγεννα. Έχω βαρεθεί αυτή την αντίστροφη μέτρηση που χωρίς να το θέλω μου θυμίζει jumbo.

Αν όμως έχεις λίιιιγο περισσότερο ελεύθερο χρόνο αυτές τις μέρες, λέω μήπως έχεις καμιά ξεχασμένη άδεια ή μήπως οι γιαγιάδες αποφάσισαν να σου κρατήσουν το παιδί όλη μέρα και να σου μαγειρέψουν, τότε έχω να σου προτείνω να φτιάξεις κάτι. Όχι δε μιλάω για μελομακάρονα, έλεος, ότι ώρα ανοίξεις την τηλεόραση αυτές τις μέρες κάποιος φτιάχνει μελομακάρονα!

Θα σου πω πως να φτιάξεις μόνος σου αυτοκόλλητα τοίχου για το καμάρι σου. Δεν είναι δική μου ιδέα, είναι ιδέα της Σίσσυς που είναι η μαμά του Daniel κι έχει φτιάξει για το δωμάτιό του καταπληκτικά stickers. Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφία από το δωμάτιο του Daniel όμως μπορώ να σου πω βήμα βήμα, απλά πως να μετατρέψεις την ιδέα σου σε αυτοκόλλητο. Πάμε λοιπόν:

Σε  βιβλιοπωλεία που έχουν και χαρτικά είδη θα βρεις αυτοκόλλητα χαρτιά εκτύπωσης σε μέγεθος Α4. Διατίθενται σε κουτιά των  50 νομίζω και είναι αυτά:

Παίρνεις λοιπόν το χαρτάκι σου και σχεδιάζεις με μολύβι ότι σου αρέσει για το δωμάτιο του παιδιού. Δεν έχεις έμπνευση; Κανένα πρόβλημα, θα βρεις ότι θες online. Να προτιμήσεις κάτι απλό, χοντροκομένο χωρίς πολλές λεπτομέρειες, μη βγάλεις όλο σου το ταλέντο εδώ, σκέψου πως στο τέλος θα πρέπει να τοκόψεις. Ας πούμε λοιπόν ότι διαλέγεις αυτή τη φαλαινίτσα:

Απλό ε; Στο ίδιο βιβλιοπωλείο που βρήκες τα χαρτιά ή ακόμα και στο σούπερ μάρκετ, θα βρεις μαρκαδόρους σε διάφορα χρώματα.

Πρώτα κόβεις αυτό που σχεδίασες και μετά το βάφεις στα χρώματα που θέλεις. Προσοχή, τα χαρτιά αυτά είναι λεπτά, μην αρχίσεις λοιπόν να περνάς και να ξαναπερνάς το χρώμα. Ναι το ξέρω το βάψιμο με μαρκαδόρο αφήνει ίχνη, δεν φαίνεται τέλειο το χρώμα. Αυτό όμως είναι το ωραίο με αυτά τα αυτοκόλλητα, ότι δεν είναι τέλεια και φαίνεται ότι τα έκανε η μαμά κι ο μπαμπάς. Αν έχεις μεγαλύτερο παιδί, μπορεί να κάνει κι εκείνο ότι θέλει.

      

   Και ιδού το αποτέλεσμα:

Κι άλλο ένα σχεδιάκι:

που στον τοίχο φαίνεται έτσι:

Αυτά είχα να σου πω παραμονές Χριστουγέννων. Βλέπεις προέκυψε μια άδεια επειδή δεν είχα κανέναν να μου κρατήσει τον Billy the kid κι έτσι είπα να κάνω και κάτι σαν μαμά κι εγώ αφού μελομακάρονα και κουραμπιέδες ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να κάνω!

Τσάο φορ νάο….!!

Άλλο ήθελα να σου πω σήμερα και άλλο σου λέω. Γιατί βρήκα αυτό το καρότσι, γέλασα πάρα πολύ και θέλω να το δεις κι εσύ:   origami stroller

Ω, ναι! είναι το καρότσι που διπλώνει και ανοίγει μόνο του! Μπες στο 4mumsonline για να θαυμάσεις τα χαρακτηριστικά του.

Μπράβο, μπράβο έχω να πω και περιμένω με αγωνία τις πάνες που θα αλλάζονται μόνες τους!! …και τα μπιμπερό που θα ζεσταίνουν το γάλα μόνα τους….και τα παιχνίδια που θα μαζεύονται μόνα τους κάθε βράδυ….

η λίστα είναι ατελείωτη..have fun

 

 

happy baby daily

O φίλος μου ο Νικήτας, μπαμπάς του Πέτρου, μου έστειλε στο facebook  το παρακάτω link: http://www.independent.co.uk/life-style/health-and-families/features/the-great-gina-ford-debate-1864825.html   μόλις ανέβασα  το προηγούμενο post.

Το θέμα βρέφος και πρόγραμμα χωρίζει τους γονείς σε 2 στρατόπεδα με φανατικούς υποστηρικτές έκαστο. Σ’ όποιο στρατόπεδο κι αν ανήκεις, το επέλεξες γιατί αυτό ήταν το καλύτερο για το δικό σου παιδί. Η Gina Ford, συγγραφέας του αμφιλεγόμενου οδηγού ‘’ Τhe Contented Little Baby Book’’  τα λέει λίγο σκληροπυρηνικά κατά τη γνώμη μου αλλά πάνω κάτω είναι υπέρ του προγράμματος. Εγώ θα σου πω το πρόγραμμα της μαίας που με βοήθησε πολύ. Κυρίως γιατί όπως είπα δεν είχα ιδέα από μωρά , επομένως όταν είσαι σε αυτή την απόγνωση περιμένεις από κάποιον που είναι ειδικός στο θέμα να σου δώσει τα φώτα του. Το περίεργο είναι ότι όλη αυτή η ιστορία της εγγυμοσυνομητρότητας έχει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ειδικούς. Και ο καθένας ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΟΨΗ. Που είναι συνήθως ΕΚ ΔΙΑΜΕΤΡΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΗ από τον άλλον. Γυναικολόγοι, παιδίατροι, μαίες, παιδοψυχολόγοι, παιδαγωγοί μπορούν να σε τρελλάνουν. Τι σου προτείνω? Διάλεξε έναν κι αν σου κάνουν αυτά που λέει πορεύσου μ’ αυτόν! Κι εγώ λοιπόν αυτό έκανα και ιδού η πρόταση της μαίας μου:

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

  • Α. 06.00-07.00  Ξύπνημα. Αλλαγή πάνας αν κριθεί αναγκαίο. Αυτή την ώρα δεν προκαλούμε καμιά ανησυχία στο μωρό. Δεν ανοίγουμε παράθυρο αποφεύγουμε το φως, δε μιλάμε (δηλαδή δεν αρχίζουμε τα γούτσου γούτσου γλυκούλι μου γιατί θα το ξυπνήσουμε για τα καλά). Ακόμη και στην αλλαγή πάνας εάν μπορούμε το καθαρίζουμε μόνο με βαμβάκι και νερό. Τάισμα και αμέσως στο κρεββάτι του.
  • Β. 10.00-11.00 Ξύπνημα. Ανοίγουμε τα παράθυρα, μιλάμε, τραγουδάμε. Αλλαγή πάνας με πλύσιμο. Αλλάζουμε περιβάλλον, τοποθετούμε το μωρό σε χώρο διασκέδασης (ριλάξ, παρκοκρέββατο, γυμναστήριο) με πολύχρωμα μαλακά παιχνίδια. Αφήνουμε το μωράκι να ασχοληθεί όσο θέλει χωρίς να είμαστε από πάνω του.

1η γκρίνια: αλλαγή ενδιαφέροντος (άλλο παιχνίδι-ασχολία)

2η γκρίνια: το κοιμίζουμε πάντα στο κρεββάτι του, δεν το αφήνουμε να αποκοιμηθεί στον χώρο παιχνιδιού

  • Γ.  14.30-15.30  Ξύπνημα και επαναλαμβάνουμε την διαδικασία Β.
  • Δ.  17.30-18.30  Ξύπνημα . Αλλαγή πάνας με πλύσιμο. Τάισμα. Παιχνίδι και πάλι στον χώρο διασκέδασης. Αυτή την ώρα είναι δύσκολο να κοιμηθεί. Εάν δείξει εκνευρισμό μετά από κάποια ώρα ασχολούμαστε πιο στενά μαζί του μέχρι την ώρα του μπάνιου.

20.00-20.30 Μπάνιο στη μπανιέρα του και απαλό μασάζ με κρεμούλα ή λαδάκι (αν σου κάτσει να το τρίβεις…αν δηλαδή έχεις την κατηγορία παιδιού Α όπως είπα και στο προηγούμενο post!)

  • E.  21.00  Πορεία για ύπνο. Κλείνουμε μαζί τηλεόραση και φώτα. Πηγαίνουμε στο δωμάτιό του λέγοντας συνέχεια λέξεις-κλειδιά όπως καληνύχτα, πάμε για ύπνο, είναι βράδυ τώρα κλπ. (στον Billy the kid αυτό δεν έπιασε ποτέ δεν κοιμήθηκε πριν τις 22.30). Το τελευταίο τάισμα γίνεται πάντα στο δωμάτιό του, σε κατανυκτικό περιβάλλον με χαμηλά φώτα και ίσως απαλή μουσική.

Αυτό ήταν. Είδες τι απλό? Λοιπόν να το ξαναπώ για να είμαι ξεκάθαρη. Το παραπάνω είναι απλά ένα πρόγραμμα. Δεν είναι το μνημόνιο. Δεν παθαίνουμε πανικό αν το παιδί δεν ξυπνάει στις 14.30 ακριβώς! Απλώς ξέρουμε κάποιους βασικούς κανόνες και από τον παιδίατρό μας, όπως πχ ότι το βρέφος κάθε 4 ώρες περίπου πρέπει να φάει. Ε, δεν το αφήνεις να σκάσει στον ύπνο την ημέρα γιατί μετά θα σε πάει καροτσάκι όλη νύχτα. Γενικά, εάν αποφασίσουμε το παιδί μας να έχει μια ρουτίνα, προσαρμόζουμε το πρόγραμμα στις δικές μας και δικές του ανάγκες. Πάντα συμβουλευόμαστε τον παιδίατρο ή τη δική μας μαία, ή τον γκουρού μας ή την από πάνω γειτόνισσα ή τέλος πάντων όποιον εμείς εμπιστευόμαστε και θεωρούμε ότι πρέπει να ρωτήσουμε.

Και μην ξεχνάς ποτέ τον έναν βασικό κανόνα που όλοι οι ειδικοί θα σου πουν: Αν κλαίει ή θα πεινάει ή θα θέλει άλλαγμα ή θα νυστάζει!  Δεν προέκυψε τυχαία το ‘’μαμ, κακά και νάνι’’ κοπελιά..

Υπάρχουν 3 κατηγορίες παιδιών:

Α. Το παιδί ‘’βούδας’’

Είναι το παιδάκι που έχει την ηρεμία του γιόγκι στο βλέμμα. Το παιδάκι που θα το αφήσεις στο καροτσάκι του, χωρίς τη ζώνη δεμένη και θα μείνει εκεί ήσυχο μέχρι να πιεις τον καφέ σου. Είναι το παιδάκι που θα κοιμηθεί στο καρότσι για να κάνεις τα ψώνια σου. Το παιδάκι που μόλις γκρινιάξει λίγο και του δώσεις ένα καλαμάκι θα σταματήσει στο δευτερόλεπτο. Και κυρίως το παιδάκι που θα το πάρεις στο κομμωτήριο και θα κάτσει ήσυχο μέχρι να τελειώσεις ρίζα-ανταύγεια-κούρεμα-χτένισμα!

Β. Το ‘’λίγο απ’ όλα’’

Είναι το παιδάκι που θα σε ξυπνήσει τη νύχτα μερικές φορές αλλά ως επί το πλείστον θα σε αφήνει να κοιμάσαι τα βράδυα. Το παιδάκι που θα ρίξει κάτω το ποτήρι με το νερό αλλά μόλις το μαλώσεις θα μαζευτεί και δεν θα το ξανακάνει. Το παιδάκι που θα παίξει για 2 ώρες μόνο με τα παιχνίδια του αλλά θα τσιρίξει μόλις βαρεθεί και πρέπει να το πάρεις αγκαλιά. Με λίγα λόγια είναι το παιδάκι που θα κάνει φασαρία αλλά τόση όση αντέχεις.

Γ. Το παιδί ‘’Αττίλας’’  aka Κόναν ο βάρβαρος, ταλιμπάν, Τσε κλπ κλπ.

Είναι το παιδί που από μακριά μυρίζει φασαρία. Το παιδί που περιβάλλεται από την αύρα των ερυθρών ταξιαρχιών. Είναι το παιδάκι που ξέρει τι ώρα κοιμάσαι και δεν θα σε αφήσει. Το παιδί που μπορεί να σου πάρει τον αέρα και να τον πουλήσει στον άνδρα σου. Το παιδί που θα ρίξει από το μπαλκόνι το μπουκάλι με το νερό και το ποτιστήρι και μετά θα σε κοιτάξει ταπεινά με διάπλατες ανοιχτές ματάρες για να τον λυπηθείς. Πολύ απλά το παιδάκι που έδειρε τον Chuck Norris.

Είναι περιττό να πω πως ο Billy the kid ανήκει στην κατηγορία Γ. Δεν λέω ότι το παιδί δεν είχε να μοιάσει, γιατί κι εμάς τους γονείς του ήρεμους και ήσυχους δε μας λες. Γενικά τα τσάκρα σ’ αυτή την οικογένεια τον θέλουν τον γκουρού τους για να ισιώσουν. Ένιγουέι, στο προκείμενο:

Το πρώτο τρίμηνο που είχα την τύχη να μείνω με το παιδί μου σπίτι (χάρη στην έξοχη νομοθεσία μας) κόντεψα να τρελλαθώ. Όταν λέμε δεν είχα ιδέα από βρέφη το εννοούμε. Η παρουσία μιας μαίας στην ζωή μου ήταν σωτήρια. Έίχα την τύχη να έχω 5 επισκέψεις στο σπίτι  και της οφείλω πολλά. Καταρχάς η έννοια ‘’πρόγραμμα’’ βρέφους, μου ήταν εντελώς άγνωστη. Δε μπορούσα να υποθέσω ότι γίνεται να βάλεις ένα βρέφος σε πρόγραμμα ούτε ότι θα το κάνω εγώ!! Who me?

Η μαία ήρθε στο πρώτο ραντεβού μας. Και μου είπε πράγματα για μένα μαγικά. Όπως για παράδειγμα ότι τα βρέφη λατρεύουν το πρόγραμμα και την ρουτίνα. Νιώθουν περισσότερη ασφάλεια έτσι, όταν τα πράγματα γίνονται στην ώρα τους.

Είπε επίσης πως πρέπει να τα βάζουμε εμείς να κοιμούνται γιατί αν δεν κοιμηθούν όσο πρέπει, τους βγαίνει σε υπερένταση, κουράζονται και κλαίνε ασταμάτητα. Αυτό για μένα ήταν αποκάλυψη! Μα πως μου είχε διαφύγει? Αφού τα ξέρω όλα! (ψέμματα , όχι όλα, δεν ξέρω κορεάτικα πχ).

Όσο απλό ήταν στην διατύπωσή του, τόσο τρομακτικά δύσκολο ήταν αυτό στην πράξη. Εξηγούμαι: αφού τελειώσαμε τα θεωρητικά, πήγαμε στο δωμάτιο να βάλουμε τον Billy the baby να κοιμηθεί. Για να μπορέσει να νανουριστεί τον έβαλε μπρούμυτα και σκύβοντας πάνω από το κρεββατάκι του τον κουνούσε ρυθμικά σπρώχνοντας τον ποπό του. Ταυτόχρονα έκανε και το γνωστό ‘’σσσσσς….σσσσς…..σσσσσ’’ ρυθμικά για να κοιμηθεί. Απλό ε?

Ο Βασίλης εντωμεταξύ τσιρίζει και κλαίει ΟΛΗ αυτή την ώρα σπαρακτικά.

Μετά το πρώτο τέταρτο σ’ αυτή την στάση, με το θολό ξενυχτισμένο βλέμμα του τρελλού ψέλισα:

–          δεν θα πιάσει Ορσαλία μου (ναι το όνομα της μαίας είναι τι πρόβλημα έχεις?)

–          θα πιάσει

–          το έχεις ξανακάνει..??  (ύφος απελπισμένο τύπου την-λυπάμαι-την-κακομοίρα-νομίζει-πως-θα-κοιμηθεί-το-παιδί)

–          εννοείται και ξέρω ότι με κοιτάς και δεν το πιστεύεις αλλά κάνε υπομονή

–          Ορσαλία μου σε λίγο με αυτό το ρυθμικό σσσσσς το σίγουρο είναι πως θα κοιμηθώ εγώ

Μισή ώρα μετά ο Billy κοιμήθηκε! ΕΠΑΘΑ ΤΡΟΜΕΡΟ ΣΟΚ. Νόμιζα πως έχουν κάπου κρυμμένη κάμερα και η μαία έκανε στο παιδί ένεση με κάποιον τρόπο που δεν είδα. Δεν το πιστεύεις αλλά εκεί που τσίριζε, ξαφνικά κάποιος πάτησε το mute! Και κοιμήθηκε για 2 ώρες περίπου! Κι εγώ έκανα μπάνιο! Και ήπια καφέ!

Εκείνο που είπα στη μαία φυσικά αμέσως μετά, ήταν ότι ”αν νομίζεις πως εγώ είμαι διατεθειμένη να το κάνω αυτό το πράγμα 3-4 φορές τη μέρα για να κοιμηθεί το παιδί είσαι γελασμένη. Είναι τρομερά ψυχοφθόρο”. Η συμβουλή της ήταν ανεκτίμητη και τα λόγια της δεν θα τα ξεχάσω:

– Θα το κάνεις. Θα το κάνεις γιατί πρέπει το παιδί να κοιμηθεί και να αποκτήσει ένα πρόγραμμα, μία συνήθεια ύπνου. Την πρώτη μέρα θα σου πάρει μισή ώρα, την δεύτερη 25 λεπτά κοκ μέχρι να ξεκινήσει να κοιμάται κατευθείαν. Ξέρω πόσο ψυχοφθόρο είναι και εκτός του ότι δεν έχεις εσύ υπομονή γιατί δεν θα το πιστεύεις στην αρχή, να το ξέρεις πως αυτός που θα λιποψυχήσει πρώτος και θα σου δημιουργεί αμφιβολίες θα είναι ο μπαμπάς του. Οι μπαμπάδες δεν αντέχουν αυτή την διαδικασία. Επειδή δεν είναι όλη μέρα σπίτι με το μωρό και τους λείπει, έχουν την αίσθηση ότι το βασανίζεις και δεν θέλει να κοιμηθεί ενώ στην πραγματικότητα το μωρό δεν μπορεί. Χρειάζεται την βοήθειά μας ακόμα και για να ξεκουραστεί. Κανείς δεν θέλει να ακούει ένα μωρό να κλαίει γιατί δεν ξέρει πως να το αντιμετωπίσει. Είναι σύνηθες φαινόμενο και πρόσεξε να μην καβγαδίσετε γιατί δεν έχει αποτέλεσμα. Πρέπει ο ένας από τους δύο να έχει το θάρρος να το κάνει αυτό αδιαπραγμάτευτα.

Την πρώτη μέρα χωρίς τη μαία φυσικά, το μαρτύριό μου ξεκίνησε. Όντως το παιδί κοιμήθηκε σε 20 λεπτά. Την δεύτερη σε ένα τέταρτο κοκ. Δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται. Σπαράζει η καρδιά σου να τον κουνάς και να κλαίει. Για να μην πω ότι σπαράζει το χέρι σου, η μέση σου, η πλάτη σου κλπ κλπ. Και αυτό το βιολί συνεχίζεται, γιατί το παιδί δεν είναι ρομπότ. Προγραμματίζεται μεν αλλά έχει τις μέρες του…και τις νύχτες του!

Το crying game μπορεί να συνεχιστεί για πολύ καιρό. Ακούω συνέχεια για περιπτώσεις που το παιδί ξυπνάει ακόμη τις νύχτες κλαίγοντας 3-4 φορές ακόμα και 2 ετών επειδή ξέρει ότι πιάνει. Επειδή θα ξυπνήσει η μαμά κι ο μπαμπάς και θα το πάρουν αγκαλιά. Το ξέρω πως είναι δύσκολο να το αγνοήσεις μέχρι να σταματήσει. Οι στατιστικές λένε πως στο δεκαήμερο έχει πλέον μειωθεί στο ελάχιστο η διακοπή του ύπνου εφόσον δεθείς στην πλώρη του κρεββατιού σου, βάλεις κερί στ’ αυτιά και καταφέρεις να αντέξεις χωρίς να τρέξεις να το πάρεις αγκαλιά.

Καλή τύχη στην Οδύσσειά σου και από βδομάδα σου ‘ρχομαι με το 2ο μέρος!

Τώρα που ξεκινούν τα μπανάκια στη θάλασσα ίσως θα έπρεπε να δώσουμε μεγάλη σημασία στην ασφάλεια των βρεφών – παιδιών κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στις παραλίες.

Αντιηλιακό,αντιηλιακό,αντιηλιακό! ο ήλιος είναι πια πολύ δυνατός και όσο καλό μας κάνει,ειδικά στα κοκκαλάκια των παιδιών μας για την ανάπτυξή τους,άλλο τόσο βλαβερός μπορεί να γίνει.Καπέλο,καπέλο,καπέλο,μέσα κι έξω από την θάλασσα.

Θα πρόσθετα ίσως και ένα ζευγάρι παππουτσάκια παραλίας,πλαστικά πεδιλάκια κλπ, που θα κάνουν πιο εύκολο το περπάτημά τους σε σημεία που θα καίει η άμμος, ή θα έχει πιθανόν χόρτα,αγκάθια,κομμάτια γυαλιού που δεν φαίνονται με γυμνό μάτι,ή τις πέτρες ειδικά μπαίνοντας στη θάλασσα.

Τα μάτια μας δεκατέσσερα, ειδικά με τα πολύ μικρά παιδάκια και καλές βουτιές!

Παρακάτω ακολουθεί ένα άρθρο από το site www.mamakid.gr όπου θα δείτε αρκετές συμβουλές σχετικά με το θέμα αυτό, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού σας.

http://www.mamakid.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=377:2010-06-17-13-45-58&catid=62:2010-06-04-08-42-49&Itemid=100


γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: