γονείς με κολικούς

8.3.13 To θέμα με τον Πακαμαστάλ, τα wonder pets και τις Απόκριες

Posted on: March 8, 2013

Gangnam-style

Εισαγωγή (άσχετη)

Την ύπαρξη της μέρας της γυναίκας δεν την καταλαβαίνω. Την καταλαβαίνεις εσύ; γενικά όλες αυτές τις ημέρες ‘’κάτι’’ δεν τις καταλαβαίνω. Θέλω να πω πως ξύπνησα το πρωί και δεν συνέβη τίποτα το διαφορετικό. Έκανα καφέ, έκανα ντουζ, έντυσα το παιδί, το πήγα στον παιδικό και μετά οδήγησα μια ώρα για να πάω στη δουλειά. Σε όλη αυτή την διαδικασία πουθενά δεν είδα να κυκλοφορούν άνδρες ημίγυμνοι με κορμοστασιά Αναδιώτη και να μου χαμογελούν. Ακόμα και οι τροχονόμοι ήταν ντυμένοι κανονικά. Δεν καταλαβαίνω τι σόι μέρα της γυναίκας είναι αυτή που δεν της προσφέρουμε ούτε μια ατραξιόν; Στο γραφείο τα ίδια. Ως εκ τούτου αυτή η μέρα μου είναι εντελώς αδιάφορη και προτείνω να καταργηθεί. Ακόμη και την παγκόσμια ημέρα κολονοσκόπησης θα γίνονται και 2-3 συνέδρια και διαλέξεις. Σήμερα, ούτε στριπτήζ…τι να πεις;..

Τέλος πάντων, εδώ είναι σοβαρό μπλογκ για γονείς οπότε προχωρώ στο θέμα. Μια και το ανέφερα ήδη στα σχόλια του προηγούμενου ποστ, είπα να σου το πω και λίγο πιο αναλυτικά αφού το ντελίριο του πακαμαστάλ συνεχίζεται αμείωτο. Αναρωτιέσαι τι σημαίνει ε; Δεν σε αδικώ. Εγώ κι ο άνδρας μου αναρωτιόμασταν περίπου ένα μήνα.. Θα θυμάσαι φαντάζομαι την ιστορία με τα μωραΐτικα κάλαντα. Αυτό το μελισσοβότανο με είχε στοιχειώσει. Το ωραίο με τη μητρότητα όμως είναι ότι ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί μετά. Έτσι σταδιακά μετά τις γιορτές (πολύ μετά τις γιορτές) το μελισσοβότανο άρχισε να μαραίνεται. Υπέθεσα βλακωδώς ότι γλιτώσαμε από τη μονοτονία. Ιδιαίτερα αφού στον παιδικό έκανε την εμφάνισή του και το ελαφρολαϊκό βλέπε ‘’ζήλεια μου’’ και ενίοτε το ελαφροεπαναστατικό βλέπε ‘’κείνο που με τρώει κείνο που με σώζει…’’.

Και κάπου ανάμεσα στον Καραγκιόζη και την Χαρούλα πετάχτηκε ‘’ο Πακαμαστάλ’’. ..

Ξεγελιόμαστε για λίγο με τα άλλα, αλλά όταν ερχόταν η ώρα που το παιδί ήθελε τον Πακαμαστάλ γινόταν ο χαμός.

–          Μαμά βάλε τον Πακαμαστάλ!

–          Τι είναι αυτό βρε αγάπη μου δεν ξέρω, έλα να πούμε το ζήλεια μου

–          ΟΧΙ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΠΑΚΑΜΑΣΤΑΛ

–          …όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρααα..

–   ΔΕΝ ΠΑΙΝΩ ΦΟΛΑ, ΦΟΛΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΕΣΥ (λέμε το ‘’ρ’’ επιλεκτικά) ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΠΑΚΑΜΑΣΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛ

–  Όχι φόλα βρε αγάπη μου, φόρα  χαχαχα (γέλιο για να ξεχαστεί) (άκου φόλα η μανούλα…ήμαρτον!…)

–      (σοβαρός) Μαμά να βάλεις τον Πακαμαστάλ γιατί ΑΛΟΙΜΟΝΟ ΣΟΥ!!! (τα κεφαλαία ξέρεις εσύ…φωναχτά..)

–    Βασίλη άμα συνεχίσεις έτσι θα βγεις εκτός παρέας (μας είπαν στον παιδικό ότι δεν χρησιμοποιούν την λέξη τιμωρία αλλά λένε στα παιδάκια όταν κάνουν κάτι που δεν πρέπει ότι θα βγουν εκτός παρέας)

–          (κλάμα-τσιρίδα) ΔΕ ΘΑ ΒΓΩ ΕΚΤΟΣ ΠΑΛΕΑΣ ΕΣΥ ΘΑ ΒΓΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΠΑΛΕΑΣ ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΠΑΚΑΜΑΣΤΑΛ ΚΙ ΕΣΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΒΑΖΕΙΣ ΜΟΝΟ Η ΒΙΚΥ ΤΟΝ ΒΑΖΕΙ (η κοπέλα που τον κρατάει που είναι πλέον σαν οικογένεια)

Το ίδιο βράδυ ανακοινώνω στον άνδρα μου ότι η επιχείρηση Πακαμαστάλ φτάνει στο τέλος της διότι έχω φοβερό στοιχείο που θα μας οδηγήσει στη λύση του μυστηρίου. Ένα βράδυ είναι θα περάσει σκέφτηκα, αύριο η Βίκυ θα μας πει τι είναι ο Πακαμαστάλ κι έτσι θα περάσουμε ξανά στη λίστα με τους γονείς ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ πως να μεγαλώσουν τα παιδιά τους!!!

Λάθος, Μεγάλο λάθος. Γιατί την επομένη:

–          Βίκυ μου μας έχει πρήξει μ’ αυτόν τον Πακαμαστάλ.

–          Χα χα αχ ναι και στο σπίτι όταν τον φέρνεις το χορεύουν όλη την ώρα.

–          Ναι, μήπως μπορείς να μου πεις  τι είναι;

–          (με έκπληξη) Καλά ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ το Πακαμαστάλ;

–          Όχι βρε Βίκυ μου, δεν το ξέρω

–          Είναι ένα τραγούδι που γίνεται ΧΑΜΟΣ παντού!

–          (ακόμη απορία)… όταν λες παντού;

–         Ε, παντού, τι να σου λέω τώρα, παντού, στα μαγαζιά, στο ραδιόφωνο, παντού

–          Μάλιστα, στα μαγαζιά…που συχνάζει ο Βασίλης ας πούμε…;

–          Σου λέω γίνεται χαμός

–          Δε με βοηθάς βρε Βίκυ μου, και με φοβίζεις γιατί χαμός γίνεται και με τον Κιάμο, να υποθέσω ότι αργότερα θα ‘χουμε και λαϊκό ρεπερτόριο;;

–          Αυτό είναι ξένο σου λέω, ο Πακαμαστάλ είναι ένα γρήγορο το ξέρεις σίγουρα

Εσύ κατάλαβες; ούτε κι εγώ. Ένα γρήγορο που το ξέρω σίγουρα…λέει. Μέσα στην απελπισία μου γκουγκλάρω το PAKAMASTAL και το ΠΑΚΑΜΑΣΤΑΛ. Μου βγάζει κάτι αραβικά site με όχι και πολύ καθωσπρέπει περιεχόμενο…Κάνω search στο youtube αλλά τίποτα, κανένα αποτέλεσμα.

Έτσι κύλησαν οι μέρες με καθημερινή γκρίνια και φανερή απογοήτευση από την πλευρά του Βασίλη για τους άσχετους γονείς του μέχρι που μια καλή φίλη μας επισκέφτηκε για να τον δει. Φυσικά ο μικρός μες στη χαρά του αφού έπαιξαν, άρχισε τα ίδια με τον Πακαμαστάλ. Η φίλη μου μου λέει με τον πιο φυσικό τρόπο:

– καλέ βάλτε στο παιδί το τραγούδι του αφού το ζητάει!

– τι να βάλουμε ρε αγάπη μου που μας έχει πρήξει με τον Πακαμαστάλ και δεν ξέρουμε τι σκατά είναι!

– Καλά είσαι σοβαρή; φέρε παιδί μου το λαπτοπ να χορέψει το παιδί!

Της το δίνω και βάζει το γνωστό:     gangnam style  το οποίο ο μικρός χορεύει με μανία.

Από τότε το φανταστικό αυτό άσμα μας συνοδεύει καθημερινά.  Ενίοτε μας βάζει κι εμάς να χορεύουμε στο χαλί-πίστα, ενίοτε χορεύει μόνος του με ύφος εντελώς χαμένο στον ρυθμό πράγμα που με τρομάζει όπως καταλαβαίνεις και τις περισσότερες φορές έχω μία έντρομη φάτσα που θα της ταίριαζε απόλυτα η λεζάντα ‘’μάνα raver’’.

Και μόλις έκλεισε τα 3. Ε ρε γλέντια.

Τώρα έχω κι ένα άλλο θέμα που με βασανίζει εδώ και καιρό και πρέπει να το μοιραστώ μαζί σου. Δεν θα επεκταθώ γιατί θα το αφήσω στη φαντασία σου: Αυτά τα σούπερ ζωάκια που δείχνει κάθε πρωί το nickelodeon τι πρόβλημα έχουν;; Μιλάμε για το αποκορύφωμα της παραφωνίας. Αναρωτιέμαι γιατί το μεταγλώττισαν και δεν το άφησαν χαμένο στα αγγλικά ώστε να μην το γνωρίσουμε ποτέ. Κάθε φορά που ‘’τηλέφωνοοοο χτυπάει τηλέφωνοοοο κάποιο ζωάκι κινδυνεύειειειειε!!!’’ κάπου στον κόσμο ένας μαέστρος αυτοκτονεί. Τρόμαξα να συνηθίσω τον χάρτη της Ντόρα που πεταγόταν πρωινιάτικο ‘’είμαι ο χάρτης είμαι ο χάρτης είμαι ο χάρτης είμαι ο χάρτηηηηηης’’ και τα απίθανα ζώα που σώζει κάθε μέρα. ΑΣ πούμε, ΑΣ υποθέσουμε, ότι είναι φυσιολογικό μια εφτάχρονη να τριγυρνάει στη ζούγκλα με μια παπουτσωμένη μαϊμού για να σώζει κροκόδειλους, βίδρες, κόνδορες και άλλα τέτοια ζώα που είναι πολύ πιθανό ένας 3χρονος να τα συναντάει καθημερινά. Μόνο έτσι μπορώ να το δεχτώ, ως δόγμα. Ok, δε μπορεί, όλα τα παιδάκια τρελλαίνονται, εντάξει. Αλλά τα σούπερ ζωάκια έχουν σοβαρό άλυτο θέμα σολφέζ και αρμονίας και ελπίζω σε αλλαγή ώρας από το κανάλι. Θα εισηγηθώ γιατί έχω κάτι άκρες μπας και το ξεφορτωθώ από την πρωινή ζώνη. Δεν υπόσχομαι αλλά άμα δε ζητήσεις σ’ αυτή τη ζωή σίγουρα δε θα πάρεις. Wonder pets my ass…

Πι.Ες. σήμερα δεν έχει. Είμαι έξαλλη με τα σούπερ ζωάκια και τη μέρα της γυναίκας…έτσι μου ‘ρχεται να πιω δυο ντράι (αθάνατη Ντένη Μαρκορά, μια μέρα όλες σαν εσένα θα γίνουμε!!)

Πι. Ες.2 Αυτό που σ’ αρέσει κατά βάθος σε ‘μένα είναι ότι σου λέω κάτι με μεγάλη σιγουριά και στο ’90 το γυρίζω εντελώς ανάποδα…(βλέπει δεν έχει Πι.Ες. σήμερα) Θυμήθηκα τι ήθελα να σου πω: Δε φαντάζομαι να ασπάζεσαι αυτή την φοβερά άχρηστη και κιτς γιορτή που λέγεται Απόκριες; Θεέ μου γιατί υπάρχει;; Μιλάμε για τη χαρά της φόδρας και του πλαστικού ρόπαλου. Κι εκεί που έλεγα ότι θα τη γλιτώσουμε και το παιδί θα περάσει άλλη μια χρονιά της ζωής του μη γνωρίζοντας γι’ αυτή την γιορτή, μας ήρθε το φιρμάνι ότι πρέπει να τον ντύσουμε για την γιορτή του παιδικού. Και άρχισε το δράμα μου. Διότι το παιδί ή δεν θέλει να ντυθεί, πράγμα πολύ φυσικό και αποδεικνύει την θεωρία του DNA ή βαριέται και λέει ότι βλακεία του έρθει γιατί δεν τον απασχολεί. Αυτό είναι το πιο πιθανό. Αλλιώς δεν εξηγείται ότι μέσα σε 3 μέρες μας δήλωσε ότι θα ντυθεί λύκος λες και έχει τη στολή έτοιμη, μετά ότι θέλει να γίνει σκιουράκι αλλά να ντυθούμε κι εμείς μαζί του μαμά σκιουρίνα και μπαμπάς σκιουρίνος και να ντύσουμε και τη βέσπα σκιουρίνα και κατέληξε πανηγυρικά στην απόφαση να ντυθεί…..τιμόνι…. Κατάλαβες; τιμόνι! Τρέχα τώρα εσύ να βρεις υλικά να ντύσεις το παιδί τιμόνι. Αυτά είναι!

Πι.Ες. 3  Ξέχασα να σου πω ότι μέχρι να πάθουμε ”πακαμαστάλ” είχαμε ”γκάμι μπερ”. Εγώ λοιπόν το gummy bear το μισούσα από τότε που εμφανίστηκε. Πριν καν μείνω έγκυος. Πολύ βρίσιμο έχει φάει το τμήμα μάρκετινγκ του Υφαντή, του οποίου του βγάζω το καπέλο επαγγελματικά μια και ο γιος μου ζητάει γαλοπούλα Υφαντής στο σούπερ μάρκετ από 2,5 χρονών. Τώρα με το gangnam style νοσταλγώ τις μέρες του άκακου gummy bear…που είσαι καλό μου πράσσινο λαστιχένιο αρκουδάκι…;;;; γύρισε πίσω….

Advertisements

31 Responses to "8.3.13 To θέμα με τον Πακαμαστάλ, τα wonder pets και τις Απόκριες"

αυτό το σιχαμερό gangnam style δυστυχώς το κόλλησε και η δικιά μου η μεγάλη αλλά αρνούμαι να το βάλω σπίτι. εμείς βάζουμε στο youtube “ένα λεπτό κρεμμύδι” κλπ ή όταν θέλουμε να νοιώσουμε λίγο κυριλέ πλακωνόμαστε στον Andre Rieu που μακάρι να αξιωθούμε μια φορά στη ζωή μας να παμε σε μια συναυλία του ή αμα σεκλετιαστούμε (εγώ δηλαδή, τα παιδιά τι σεκλέτι να έχουν) κοπανάω ένα “μαύρα μάτια μαύρα φρύδια κατσαρά μαύρα μαλλιά” και θυμάμαι και τα νιάτα μου – δηλαδή τα 5-χρόνια-πριν νιάτα μου που ήξερα τι θα πει ταβέρνα-καφετέρια-μπαρ-κλαμπ κλπ – τώρα ξέρω μόνο τα σπίτια των φίλων και τους παιδότοπους της γειτονιάς – ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΛΕΜΕ!

Κι ύστερα έχεις και τη μέρα της γυναίκας μέσα σ’ όλα αυτά Δάφνη μου! Αι σιχτίρ!!!
καλά κουράγια!

Έσπασα το κεφάλι μου να καταλάβω τι σχέση έχει το Πακαμαστάλ με το Gangham Style. Ώσπου το είπα δυνατά και με ρυθμό: Πακάμα_στάλ! Now, everything makes sense!

χαχαχαχαχαχα πρέπει να βάλεις και το Ο μπροστά: Ο Πα-κάμα-σταλ !!!! χαχαχαχαχα

χαχαχα!!! α-πί-θα-νο!!! Έτσι όπως το λες, ακούγεται σωστά! Έχω πεθάνει στο γέλιο! Ο δικός μου, Β δημοτικού, είχαν σήμερα πάρτυ στο σχολείο και ακούστηκε κάποια στιγμή αυτό το τραγούδι που εγώ όμως δεν το πρόσεξα … από το μεσημέρι και μετά προσπαθεί ο κακόμοιρος απεγνωσμένα να μου δώσει να καταλάβω για ποιο τραγούδι πρόκειται γιατί, λέει, πολύ του αρέσει! Θα τρελαθεί από τη χαρά του το πρωί που θα δει ότι το εντόπισα!! Κάτι σαν καμαστάρ έλεγε … (απίθανο κείμενο, απολαυστικό, με την … κολονοσκόπηση γέλασα πολύ!)

Άτιμο τραγούδι!!!! Μας στοίχειωσε ο Υφαντής τόσο καιρό, κακά δεν μπορούσε να πει ο Δημήτρης, Gummy Bear έλεγε! Ευτυχώς μέχρι τώρα τη γλιτώσαμε από τη λαίλαπα Πακαμαστάλ… κι ακολουθεί και το Ραφαήλι, οπότε μη λέω μεγάλες κουβέντες!!!

Τι είναι το ραφαήλι Χριστέ μου….!!!! σκιάζομαι….!!!!

κι εγώ την ίδια απορία έχω! απ’ την ώρα που διάβασα το σχόλιο έχω σπάσει το κεφάλι μου !!

Είμαι πανευτυχής: Πρώτα γιατί δήλωσα πρωί πρωί στο σύζυγο-Παραμυθά πως η γιορτή “ημέρα γυναίκας” είναι γελοία και ότι γιορτάζω όλο τον χρόνο, (ακλόνητο επιχήρημα) προσπάθησε να μου θυμίσει τι είχε βάλει στο blog του πέρσι και του έκοψα τις “αναμνήσεις” για μια άλλη φορά, λέγοντας του: “είμαι σίγουρη πως ότι είχες βάλει θα ήταν καλό”…πάει και αυτό! 😉
‘Ελεγα πως είμαι πανευτυχής γιατί μόλις τηλ. στη νύφη μου που ούτε ήξερε τι είναι “αυτό” το “άσμα” και τώρα ψάχνω να της το βάλω μέσα από το blog σου και μου βγάζει πιγκουίνους!

ΑΦιλάκια και καλά ξεμπερδέματα! :))))))))))))))))

Γιατί βγάζει πιγκουίνους δεν ξέρω? Φαίνεται αρνείται και το link να λειτουργήσει μαγισσούλα μου!!
Μεγάλη απάτη η μέρα της γυναίκας, χαίρομαι που συμφωνείς. Η νύφη σου είναι τυχερός άνθρωπος που δεν ήξερε αυτό το άσμα, άφησέ την καλύτερα στην άγνοιά της, μήπως κι εμείς που το μάθαμε τι καταλάβαμε;

Αφιλάκια πολλά πολλά!

Αχαχαχαχαχαχαχα μάνα κουράγιο! Θυμάμαι μπινελίκι που είχα ρίξει στη Ντόρα την εξερευνήτρια όταν έκανα μπέιμπι σίτινγκ στη ανιψιά μου τα ΣΚ, τι του ‘χα σούρει αυτού του χάρτη δε φαντάζεσαι!

Αλλά το πακαμασταλπωςστοδιάλατολένε δεν το γλίτωσα ούτε εδώ στο Άμπου Ντάμπι, έχει πάθει ψυχωση το τρίχρονο μιας φίλης μου, οπότε πάω για καφέ και το παίζει λούπα όλη μέρα -με μπακβόκαλ το ηλεκτρικό θήλαστρο που έχει για το μωρό, τρελά γλέντια κι εμείς οι σινγκλς, πού να στα λέω…

Αστέρω μου! πόσο συγκινούμαι που κάποιος με νιώθει με τον σκατοχάρτη! Η φίλη στο Άμπου Ντάμπι με μωρό + τριχρονο φαντάζομαι τρελλά γλέντια περνάει έτσι;; Έχεις δίκαιο βρε κορίτσι μου, τι τραβάς κι εσύ, δεν σου φτάνει η μετανάστευση, κάνεις και συμπαράσταση στις μάνες!

Έλα πες την αλήθεια όμως σε κάποιο ποστ σου: Πες ότι στην πραγματικότητα αλλάζεις 4 τουαλέτες Alexander McQueen τη μέρα και κάνεις εκδρομές με καμήλες στην έρημο όπου γνωρίζεις κούκλους Δανούς αρχιτέκτονες όπως στο sex&the city 2!!! Μη μας αφήνεις στην άγνοια….πες πες…. 😉

Αχ ναι, πες!!!!

έχω ρίξει πολύ γέλιο με τη φόλα…Κάνε κουράγιο μάνα ρέιβερ…Θα έρθουν και δύσκολες μουσικές μέρες!! φιλιά

καλά το μάνα-ρέιβερ είναι κορυφή αν συνδυαστεί με το ύφος μου, εντελώς στραβωμένη! τι να κάνεις; ότι κράζεις το λούζεσαι μετά!!!

φιλιά πολλά

Εεεεεεε γλυκιά μου, κάτι ξέρω εγώ δηλαδή που, ακολουθώντας πιστά τα ίχνη της λατρεμένης Σωσώκας, όχι μόνο το ντύνω με μαύρα -άντε και γκρι/μπλε/μωβ- ζιπουνάκια (ευχαριστώ, H&M, που σώζεις τα μάτια της στυλάτης μάνας από τα εμετικά πολύχρωμα λαγουδάκια), αλλά του βάζω και για μουσικούλα “τα παιδιά κάτω στον κάμπο” να μαθαίνει από τώρα (δε φταίω, μη νομίσετε, με λιλιπούπολη και το χρυσαλιφούρφουρο τον είχα ξεκινήσει, μετά διαπίστωσα ότι το μωρό εκστασιάζεται με τη φωνή της Γιαννάτου και πήρα σβάρνα όλο το ρεπερτόριο). Διότι επιβάλλεται να ακολουθήσει κι αυτό τη φωτεινή πορεία όλης της οικογένειας [κανένα κοριτσάκι δε με έπαιζε στη δευτέρα δημοτικού, (μεταξύ άλλων και) επειδή τραγουδούσανε Καίτη Γαρμπή κι εγώ α)δεν ήξερα ποια είναι και β)ήθελα να τραγουδήσουμε το “φοβάμαι” ή το “προσπέκτους”. Αν και τα πρωτεία τα έχει η αδερφή μου που τραγούδησε αυτοπροαιρέτως στο νηπιαγωγείο το “γέρο νεγρο Τζιμ”, οι συμμαθητές της μόνο που δεν την πετροβόλησαν και η δασκάλα έπαθε σοκ και κάλεσε τους γονείς μας.]
Πι.ες.: παραλίγο να μου βγει από τη μύτη το βουτηγμένο στο εσπρεσάκι μου μουστοκούλουρο με τη φόλα.
Πι.ες. 2: Συγγνώμη, για να καταλάβω. Το “Πακαμασταλ” το λέει ο Billy the kid μόνο, επειδή έτσι το άκουσε (διότι αυτό το καταλαβαίνω, κι εγώ θυμάμαι να λέω το επικό “ραδιοφόρα Σίντυ – όνομα κι εξυπηρέτηση!”), ή είναι γενικότερο συνθηματικό των απανταχού τρίχρονων και ΟΛΑ καταλαβαίνουν το ίδιο με αυτό;;;
Πι.ες. 3: ΧΩΣΕ ΚΙ ΑΑΑΑΑΑΑΑΛΛΑ για τη Ντόρα. Θέλω να απαγορευτεί. Να πεθάνει. Να τη φάει η γ%@ημ%$η μαϊμού που σέρνει μαζί της. Να τη βιάσουν κροκόδειλοι. Να πέσει σε κινούμενη άμμο. Δε με νοιάζει τι, αρκεί να μην την ξαναδώ. (Αν και ομολογώ ότι μας έχει χαρίσει ορισμένες στιγμές ανεπανάληπτου γέλιου, μια φορά που βλέπαμε με τον κολλητό Μήτσο και όταν η Ντόρα ρώτησε το κλασικό “ποιο σημείο της ιστορίας σου άρεσε πιο πολύ”, ο Μήτσος είπε με μίσος “εκεί που σου μπήκε το χωνάκι στον κ#@ο” και μετά από μερικά δευτερόλεπτα η Ντόρα μας απάντησε “κι εμένα αυτό μου άρεσε!”.)

XAXAXAXAXAXAXAXAXAXAXA ΚΛΑΙΩ !!!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ με τη Ντόρα θεϊικό και το χωνάκι στον κ#@ο χαχαχαχα κι εμένα αυτό μου άρεσε!!!!
Πω πω τι έχουμε να δούμε κι από σένα στη συνέχεια στο μπλογκ σου! Πάντως δε μπορώ να πω, τα παιδιά μας έχουν βγάλει αυτή την αστείρευτη δημιουργικότητα.
Δε μπορώ να σου απαντήσω στο σχόλιο γιατί σιγοτραγουδάω ώρα τώρα το ”ραδιοφόρα Σίντυ” στο γραφείο και με κοιτάνε λίγο περίεργα…χαχαχαχαχαχα. πάω να διαβάσω τη γέννα σου…

φιλιά

Α, ξέχασα: μα ΤΙΜΟΝΙ;;;;;
Α, ξέχασα ν.2: Το ότι τη νταντά σας τη λένε Βίκυ είναι ανέκδοτο ή ο μικρός είναι ο Τίμι Τέρνερ;;; Αν βρεις τον Poof στο δωμάτιο του, πες το μου να τρέξω.

Αυτά είναι! Μεγαλώνετε και εσείς! Έχει πλέον άποψη (άσχετα που αυτή μπορεί να αλλάζει κάθε τρεις και λίγο) και σε λίγο καιρό απλά θα πρεπει να βρεις νέους τρόπους να γίνεται το δικό σου ενώ το παιδί νομίζει ότι γίνεται το δικό του! Μέχρι που μια μέρα όλα θα είναι σαν όνειρο θερινής νυχτός!
Διαφωνώ μαζί σου με τις αποκριες! Είναι πιο γαμάτη γιορτή παρόλο το πλαστικό και την τρίχα! Ο κόσμος (τουλάχιστον αυτός που συμμετέχει) όντως διασκεδάζει! Ενώ στις άλλες τι? Τίποτα! Να πάρε παράδειγμα το Πάσχα! Η απόλυτη κατάθλιψη. Ολα καταλήγουν σε ένα παραγεμισμένο στομάχι ανήμερα το Πάσχα και αυτό ήταν και το highlight της όλης φάσης!
Όσο για την μέρα της γυναίκας…για να κλείσω όμορφα το σχόλιο μου και να μην το σοβαρέψω όπως μου έρχετε να κάνω σκεφτόμενη πόσο ύπουλοι είναι τελικά οι άντρες που μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια με τέτοιες βλακείες, εγώ προσωπικά κάθε μέρα που θέλω να γιορτάσω το ότι είμαι γυναίκα, και να επανεκτιμήσω το είδος αυτό που λέγετε άνδρας, πληκτρολογώ στο google images ή στο youtube την λέξη DAVID GANDY και αφήνομαι στο οφθαλμόλουτρο! Σας το συνηστώ ανεπιφύλακτα! 😉

Τιμόνι?….Εμάς δεν ήθελε να ντυθεί τίποτα,όχι οτι θα με χαλούσε,μόνο επειδή θα ντυνόντουσαν όλα τ άλλα όμως ούτε και στο σχολείο ντύθηκε τελικα, ασχετα που εδωσα μια περιουσια (@#$%!!) για την jumboστολή #asopsetai – τί να κάνεις?
Θέλω βίντεο με κολλητό να χορεύει Πακαμαστάλ………!!!!!!!!!!!!!!!
Άντε και Harlem Shake σας εύχομαι σύντομα!

Καλά υπάρχει ο Γιαπωνέζος (ή μήπως Κινέζος?) στο video clip?
Μεταξύ μας από τον τίτλο περίμενα κανέναν Ινδό,το πολύ Άραβα……

ΚΟΠΕΛΙΑ ΜΕ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕΣ. Έκανα το λάθος να διαβάσω το ποστ σου στο μωρό, το οποίο μέχρι τότε ουδέποτε είχε ασχοληθεί με αυτό το σιχαμένο τον Psy. Από εκείνη την καταραμένη μέρα, τον έχω να γυρνοβολάει μες στο σπίτι τραγουδώντας ΣΕ ΕΝΤΛΕΣ ΛΟΥΠ ο-πα-κα-μα-σταλ και χορεύοντας ΟΠΩΣ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟΚΛΙΠ. Το βάζει και στο μωρό να το ακούει και το χορεύει στον ίδιο ρυθμό. Σκέφτομαι τρόπους αυτοκτονίας.

(Εγώ είμαι στο προηγούμενο, για κάποιο λόγο ποσταρίστηκε έτσι.)

ΚΟΠΕΛΙΑ ΜΕ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕΣ. Έκανα το λάθος να διαβάσω το ποστ σου στο μωρό, το οποίο μέχρι τότε ουδέποτε είχε ασχοληθεί με αυτό το σιχαμένο τον Psy. Από εκείνη την καταραμένη μέρα, τον έχω να γυρνοβολάει μες στο σπίτι τραγουδώντας ΣΕ ΕΝΤΛΕΣ ΛΟΥΠ ο-πα-κα-μα-σταλ και χορεύοντας ΟΠΩΣ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟΚΛΙΠ. Το βάζει και στο μωρό να το ακούει και το χορεύει στον ίδιο ρυθμό. Σκέφτομαι τρόπους αυτοκτονίας.
(Το προηγούμενο σχόλιο μπήκε γιατί κάποιο μπέρδεμα έγινε και μου έσβησε-ξαναεμφάνισε το μήνυμα)

Γελάω πάρα πολύ με τα σχόλιά σου να το ξέρεις! Ανυπομονώ να γράψω νέο ποστ για να δω τι θα μου γράψεις!!!

Ο – Ο – Ο ΠΑ – ΚΑ – ΜΑ – ΣΤΑΛ!!!
χοχοχο

Γελάς;;; ΓΕΛΑΣ;;; Χτες το χόρεψε και γυμνός. Θα κινηθώ δικαστικά…

Μα αυτός είναι ο σκοπός μου! Να δημιουργήσω έναν στρατό από γυμνά νήπια που χορεύουν ρυθμικά το ΠΑ – ΚΑ – ΜΑ – ΣΤΑΛ !!! και βλέπω πιάνει!!! τι μόνο εγώ?

Ποια νήπια;;; Ο μπέμπης είναι 6,5 μηνών. Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΤΟ ΧΟΡΕΥΕΙ.

xaxaxaxaxaxa γαμάτο!!! το χορεύει γυμνός??? τέλειο!!! Πόσο ευτυχισμένη με κάνεις που τα ποστ έχουν τέτοιο αποτέλεσμα!!!!

Μαμα, κοιτα 2 σε 1…

Πω πω ρε συ Μιχάλη…!!! Με κατέστρεψες!! Χαχαχαχα τέλειο ευχαριστώ!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: