γονείς με κολικούς

5 χαμένες αρετές

Posted on: January 31, 2013

5 high five

Κατά το 7 θανάσιμα αμαρτήματα όπως καταλαβαίνεις. Βέβαια εγώ βρήκα 5 χαμένες αρετές. Βλέπεις όλες τις υπόλοιπες εξακολουθώ να τις διατηρώ (#fail). Πρόκειται για τον καταλληλότερο τρόπο να εγκαινιάσω τα ποστ του 2013. Έψαχνα έψαχνα, καλύτερο δεν βρήκα. Ιδού:

Υπομονή

Έχεις καθαρίσει ποτέ γαρίδα με μαχαιροπήρουνο; Όχι; Κρίμα. Εγώ ναι. Πολλάκις. Και το απόλαυσα όλες τις φορές. Όχι δεν είμαι σπασικλάκι και σε πληροφορώ δεν είχα καμία απολύτως διαταραχή. Για την ακρίβεια το καθάρισμα με μαχαιροπήρουνο μου έπαιρνε λιγότερο χρόνο από το καθάρισμα με το χέρι και επιπλέον δεν λερωνόμουν ποτέ την στιγμή που όλο το τραπέζι γύρω μου είχε ροζ λεκέδες. Η μητρότητα τα άλλαξε όλα αυτά. Όχι απλά δεν καθαρίζω καν τη γαρίδα αλλά την τρώω όπως είναι και εύχομαι να είναι φρέσκια για να μη μου σταθεί το κέλυφος στον οισοφάγο. Τι μεσολάβησε; τι μου συνέβη; Billy the kid οφ κορς….

Διότι πόσες φορές ν’ ακούσει κανείς το ‘’Σεχούντεννα-Πωτούγεννα-πώτη-γιοτή-του-χόνου’’ συνεχόμενα από αρχές Δεκεμβρίου χωρίς να λυγίσει; Ε; Σε ρωτάω πόσες; Εδώ ακόμα πεταγόμαστε τη νύχτα επειδή ξυπνάμε από το ‘’μελισσοβότανο-που-λούζονται-οι-κυλάδες’’ σε dolby surround από το παιδικό….! Που να μαραθεί και να πλαντάξει το μελισσοβότανο. Το αντιλαμβάνεσαι; Περιμένω με αγωνία την επόμενη γιορτή να μας ξεκολλήσει το κάλαντο γιατί δεν την βγάζω. Τρομάξαμε να μας φύγει το ‘’βάζει-ο-Ντούτσε-τη-στολή-του-βε-το-φουκαλά’’, τώρα που το σκέφτομαι μάλιστα μας πέρασε γρήγορα εν αντιθέσει με το μωραΐτικο που συνεχίζει να φιγουράρει στην πρώτη θέση των charts για 8η συνεχή εβδομάδα. Μετά μου λες εσύ υπομονή..

Καλή μνήμη

Και καλά κρασιά μπορώ να σου πω. Θυμάμαι κάτι εποχές όχι πολύ παλιά που θυμόμουν όλα τα ονόματα των ηθοποιών που ενσάρκωναν τα Bond girls, την ηλικία τους, που αλλού έπαιξαν μετά και αν στα Όσκαρ φορούσαν Marchesa ή Dior. Με το μαγικό ραβδάκι της μητρότητας καμιά φορά δυσκολεύομαι να θυμηθώ τον ίδιο τον James Bond – Daniel Craig. Είναι που είναι ξανθός και δε μ’αρέσει, ήρθε και το παιδί, αποτελειώθηκα. Και καλά θα μου πεις, μπορείς να επιβιώσεις και χωρίς τις παραπάνω πληροφορίες. Να το δεχτώ. Αν και είναι εντελώς έξω από την ιδιοσυγκρασία μου να θυμίζω εκείνη την διαφήμιση: ‘’είδα μια ωραία ταινία προχθές, που έπαιζε μωρέ εκείνη η ξανθιά η ψηλή μ’ εκείνον τον Γάλλο…’’ το έχω αποδεχτεί. Το μυαλό μετά την μητρότητα μοιάζει με σκληρό που θέλει format. Σιγά σιγά επανέρχεσαι αλλά ποτέ στα ίδια επίπεδα. Το καλό είναι ότι κάποια μέρα θα ξαναθυμηθείς πως το όνομα του χαρακτήρα που ενσάρκωνε ο Κέβιν Σπέισι στους Συνήθεις Υπόπτους ήταν Κάιζερ Σόζε. Το κακό είναι ότι την ίδια μέρα θα ξεχάσεις να πάρεις γάλα.

Πειθώ

Μη με βλέπεις έτσι. Εγώ κάποτε σε πουλούσα και σε αγόραζα χωρίς να το καταλάβεις. Μόνο αυτό; Το σκεφτόμουν και το έκανες! Δεν προλάβαινα καν να το πω. Professor X των X-Men ένα πράμα. Θα έβγαινε έξω όλη η παρέα επειδή εγώ το σκέφτηκα και επειδή εγώ το κανόνισα. Απεργούσαν οι λιμενεργάτες και είχα να παραλάβω εισιτήριο από τον Πειραιά; Για ‘μένα έκαναν εξαίρεση. Είχες ν’ αγοράσεις ρούχο για γάμο-βάφτιση-πάρτυ-αρραβώνα-prom;;; Εγώ το διάλεγα! Τώρα που το ξανασκέφτομαι μόνο τον άνδρα μου μου πήρε λίγο περισσότερο καιρό να τον πείσω…

Είχα την λανθασμένη εντύπωση πως αυτό είναι ένα έμφυτο ταλέντο και πως να πάει κανείς ενάντια στη φύση του; Λάθος. Μεγάλο λάθος. Χρόνια σπαταλήθηκαν άδικα σε σεμινάρια και τεχνικές πωλήσεων. Δεν έχουν την παραμικρή επίδραση στον καρπό του έρωτά μου:

–          Μπιλάκο πιο μακριά από την τηλεόραση, θα χαλάσουν τα ματάκια σου

–          Όχι

–          Αγάπη μου πήγαινε λίγο πιο μακριά, θα σε πονέσουν τα ματάκια, κρίμα

–          Όοοοοχιιιιιιιιι ..!!!!!

–          (αγριάδα) Βασίλη πας πίσω ΤΩΡΑ γιατί αλλιώς η τηλεόραση κλείνει

–          ….Τσαφ! (πατάει το κουμπί και την κλείνει)  ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ ΠΙΟ ΠΙΣΩ !!!!!

–        (βαθιά ανάσα θυμάμαι ξαφνικά ότι σ’ αυτή την συζήτηση είμαι εγώ ο ενήλικας) Αγάπη μου εσύ βλέπεις τηλεόραση εγώ γιατί να πάω πιο πίσω;

–          NA ΠΑΣ ΕΣΥ ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ (τσιριχτά)

–    (καλόπιασμα) Βρε γλυκούλη τι μου λες τώρα χαζομάρες; Αν θέλεις να δεις τηλεόραση πρέπει να πας πιο πίσω

–          …Τσαφ! (ανοίγει την τηλεόραση και κολλάει μούρη)

–      (φιλότιμο) Ε, τώρα έτσι κάνουν τα καλά παιδάκια; Αφού εσύ είσαι καλό παιδάκι γιατί κάνεις χαζά;

–          ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΧΑΖΑ ΕΣΥ ΚΑΝΕΙΣ ΧΑΖΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

–          (απελπισία) Βασίλη αν πας πιο πίσω θα σου δώσω καραμέλα χρωματιστή

–          (λάμψη στο βλέμμα) ΠΟΛΛΕΕΕΕΕΣ ΘΕΛΩΩΩΩΩΩΩΩ!

–          (παθέτικ) θα σου δώσω 2

–          Εντάξει! (πάει πιο πίσω επιτέλους)

Quiz: Ποιος κέρδισε;

Κριτική ικανότητα

Βρε παιδί μου εντάξει, δεν θέλω να σου τα λέω και όλα μαύρα. Θα μου πεις, τι δηλαδή κάνουμε ένα παιδί και χάνεται ο κόσμος; όχι βρε κουτό αλίμονο. Απλώς αναφέρω κάποια γεγονότα που μπορεί να σου συμβούν βάση του νόμου των πιθανοτήτων. Για παράδειγμα υπάρχει πιθανότητα να θελήσεις κάποια στιγμή να βάλεις τα αυγά στο ψυγείο κι επειδή με το ένα χέρι προσπαθείς να κρατήσεις το παιδί μακριά από την ανοιχτή πόρτα, δεν υπολογίζεις σωστά και τα αυγά πέφτουν κάτω. Και τα 6. Αυτό. Ή μπορεί να βάλεις το γάλα να ζεσταθεί και να σκεφτείς ότι ο χρόνος σου φτάνει για κλείσεις το θερμοσίφωνο αλλά στο δρόμο πατάς τον James το τρενάκι οπότε καθυστερείς και το γάλα χύνεται. Απλό. Δε μπορείς πια να υπολογίζεις σωστά. Καλό είναι να μη σε πάρει η μπάλα και να ξοδεύεις περίπου ένα τέταρτο για ν’ αποφασίσεις αν με την σάλτσα σου θέλεις πένες ή σπαγγέτι.

Ψυχραιμία

Απλό και σύντομο: Πριν κάνω παιδί όταν έπαιρνα τηλέφωνο στο σπίτι και δεν απαντούσε κανείς υπέθετα ότι μάλλον ο καλός μου δεν γύρισε ακόμα ή είναι στο μπάνιο και δεν το ακούει. Ξαναέπαιρνα σε μία ώρα αν το θυμόμουν ή περίμενα να δει την κλήση και να με πάρει. Από τότε που έμεινα έγκυος όταν παίρνω τηλέφωνο σε κινητό ή σταθερό και δεν απαντάει κανείς κάνω τα εξής:

               α. Ξαναπαίρνω σε 1 λεπτό

               β. Ξαναπαίρνω σε 2 λεπτά και το αφήνω να χτυπήσει μέχρι να σκάσει

               γ. Στέλνω μήνυμα: ΠΟΥ ΕΙΣTE; TI ΕΓΙΝΕ;;;

             δ. Στέλνω 2ο μήνυμα 2 λεπτά μετά το πρώτο: ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΣ ΣΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΛΥ ΜΕ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙ…

               ε. Υποθέτω ότι έχουν μπει ληστές στο σπίτι και τους έχουν απαγάγει

              στ. Υποθέτω ότι χτύπησε το παιδί και το τρέχει στο Παίδων

       ζ.  Δείχνω τουλάχιστον την ΥΠΕΡΤΑΤΗ ψυχραιμία να μην καλέσω την αστυνομία

Πως το βλέπεις γιατρέ μου..;;

Πι.Ες. Είδες όμως πως σου το ‘φερα; Αριστοτεχνικά. Σα να μη συμβαίνει τίποτα. Σα να μην έλειψα 2 μήνες περίπου! Τι να κάνω έπεσα σε δημιουργικό λήθαργο. Σου φαίνεται απίστευτο το ξέρω αλλά τι να κάνεις; δύσκολη η ζωή

Πι.Ες. 2 Ως γνωστό όταν είσαι έξω απ’ τον χορό πολλά τραγούδια λες. Αν και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τραγουδάει κάποιος μόνο έξω απ’ τον χορό ενώ μέσα δεν του ‘ρχεται ούτε κουπλέ, να σου πω σχετικά ότι συμβουλές τύπου ‘’smile, breath & go slowly’’ στην ανατροφή του παιδιού είναι το ίδιο χρηστικές  όσο ένα βάζο μαρμελάδα όταν πηγαίνεις για αναρρίχηση.

Πι.Ες. 3 Εσύ τι νέα; Μου ‘λειψες

Πι.Ες. 4 (Άσχετο) Γιατί γεννιόμαστε με κρεατάκια αφού μας λένε στα 2,5 να τα βγάλουμε;;

Advertisements

42 Responses to "5 χαμένες αρετές"

xaxaxaxaxa! pros to paron!!!!

αχαχαχαχα με πέθανες! και που να δεις τι γίνεται με το 2ο.. κατ’αρχάς είμαι πεπεισμένη ότι πάσχω από κάποια νευροεκφυλιστική ασθένεια τύπου αλτσχέιμερ αφού πλέον δεν θυμάμαι τίποτα – ποιά είσαι είπαμε? Κατα δεύτερον το τι κάνω με το μωρό στα χέρια δεν περιγράφεται.. μαγειρεύω, δουλεύω στον πισι, σκουπίζω τον κώλο της μεγάλης, βάζω/βγάζω πλυντήρια κλπ κλπ Αλλά σου έχω το καλύτερο: εγώ ακόμα ακούω το βάζει-ο-ντούτσε-τη-στολή-του 2 χρόνια μετά που το μάθαμε, το οποίο η κόρη μου πιστεύει πως για να αποδωθεί σωστά πρέπει να το λες ουρλιάζοντας και πολλές φορές συνεχόμενα. Τρέμω την ώρα και τη στιγμή που θα μιλήσει και η μπέμπα και θα το ακούσω χορωδιακό.. Επίσης ακριβώς μετά το ντούτσε ακολουθεί το καλην-ημέρα-άρχοντες, το χάπι-μπέρθντει-το-γιου και τώρα τελευταία το γιατί-είσαι-η-αλήθεια-μες-στην-ψευτιά. Ναι άσχετο το ξέρω αλλά περί ορέξεως..

ξεχάσατε τον Ρούντολφ κορίτσια!!!

Aχ μ’αρέσει αυτό ρε Δάφνη!!! Γιατί είσαι η αλήθεια μες την ψευτιάααααααα στα γκρίζα ονειρά μου η ξαστεριααααααααααααααα και μάνα ΚΙ ΑΔΕΡΦΗ ΚΙ ΑΓΑΠΗ ΕΣΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠ ΤΗ ΖΩΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!! ΛΑΛΑΛΑΛΛΛΑ ΤΡΑ ΛΑΑΑΑΑ !!!!

Στον παιδικό εντωμεταξύ μαθαίνει και τον ελληνικό κινηματογράφο τύπου ”κοντεύει 6”, ”ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα..” κλπ κλπ Αλλά αυτά δεν τα κολλάει! Το σκατομελισσοβότανο τσιμπούρι!

φιλιά πολλά καλή χρονιά κουράγιο μάνα!!!

full time mom έχεις δίκιο ! πως ξέχασα τον ρούντολφ?? ε ναι.. το θέμα με τη μνήμη που λέγαμε.. ο ρούντολφ είναι μεγάλο χιτ ανεξαρτήτως σεζόν – δηλαδή το τραγουδάμε χειμώνα – καλοκαίρι.!

Όντως. Και ξέχασα ότι προσφάτως αποκτήσαμε και νέο κόλλημα το ”Πακαμαστάλ”. Δεν ξέραμε τι είναι μέχρι που μια φίλη μας είπε πως είναι το gangnam style το οποίο συνοδεύουμε και με τα απαραίτητα χορευτικά…

Μπράβο βρε κοριτσάκι μου!!! Με κανείς πάντα να γελαω !! Να ξέρεις ότι η απουσία σου είναι αισθητή…Ασε που πια καταλαβαίνω ακριβώς τι λες…πριν ήμουν στο περίπου!!! Εγώ πάντως χρειάζομαι επειγόντως format γιατί επιστρέφω σύντομα στη δουλειά και μάλλον δεν θα μ αναγνωρίσουν…

χαχαχαχαχα Θα σου έρθουν σιγά σιγά μη μασάς. Το καλό της υπόθεσης είναι ότι πια δεν τρελλαίνεσαι τόσο με τα διάφορα crisis της δουλειάς. Διότι Μαργαρίτα μου μπροστά στον εμετό μέσα στη νύχτα τι να μας πει το deadline;;; Σε παρακαλώ!!! Λίγο ρισπέκτ!

φιλάκια πολλά στον ζουζούνο σου να δω πότε θα τον δω!!

Χαχαχαχαχα όντως μας ελειψες!
Αυτο με την μνήμη που μπάζει με το που γέννησα έγινε γεγονός!
Για τα αλλα θα το διαπιστώσω εν καιρο! Ούτε 3μηνων δε ήμαστε καλα καλα!

εεεεεεε βρε Αγγελική μου έχεις καιρό!!! Αλλά έχει πολύ πλάκα η μητρότητα, πάρα πολύ πλάκα!!!

Για την ώρα απολάμβανω, λίγο ύπνο…
Κάνω το βυζι λάστιχο (θηλαζοντας σχεδόν συνέχεια! Τώρα άρχισε να στρώνει κ προλαβαίνω να κάνω κ τίποτα άλλο… Με το σλινγκ τουλάχιστον ξεπιανομαι)
Για τρυφερές στιγμές με τον μπαμπα του, σαν τους “κλέφτες” γιατι ο γιος θέλει η μανούλα να ασχολείται μόνο μαζι του!
Κ μη με δει όπως τώρα καλη ώρα να γράφω στο κινητό προσπαθεί να επαναφέρει την απόλυτη προσοχη μου σε κείνον κουνώντας το χερι προς την μούρη μου!
Αυτο με τη μουσική που λες το έχουμε σε χορευτικό επίπεδο, έχει κομμάτια που άμα τα βάλουμε κουνάει χέρια πόδια κ χαίρεται. Μόλις τελειώσουν γκρινιαζει κ άμα τα ξαναβάλουμε του φεύγουν όλα! Άμα μιλάγε κιόλας φαντάσου τι θα γινόταν. Αυτο το gangnam style κ το call me maybe έχω βαρεθεί να τα ακούω!!!!! Τουλάχιστον αρχίσει να δέχεται κ αλλα κομμάτια οπότε κάτι παει να γίνει!
Τι με περιμένει άραγε.…

Χαχαχαχα!!! Ε ρε τι με περιμένει και γελάω η τρελή!!!

Τρελοτουρίστρια

Έτσι πρέπει, να γελάς. Να δεις μετά που θα τα ζήσεις τι γέλιο θα ρίξεις. Κι εγώ μη νομίζεις, τάχα ξυνίζω αλλά στην πραγματικότητα γουστάρω!

φιλιά

Πρώτη φορά σε διαβάζω και ξετρελλάθηκα! Πόσο ωραία τα γράφεις!
Καταρχήν δεν ήξερα ότι τα Πωτούγενα και ο Ντούτσε είναι τόσο χιτάκια… νόμιζα ότι απλά αρέσουν στον δικό μου… Κι αυτό που στον παιδικό τους βάζουν να τα λένε δυνατά… τί φάση;;; Ευτυχώς όμως που έχουμε κι αυτά και γελάμε ή μας δίνουν (σου δίνουν) έμπνευση για να γελάμε…
Περιμένουμε κι άλλα!!!
Φιλιά

Ναι ρε συ Ανδρονίκη, τους βάζουν και τα λένε δυνατά και μετά τα φωνάζουν δυνατά και στον ύπνο τους. Ήμαρτον!
Χαίρομαι που σ’ αρέσει, καλωσήρθες!

Ευχαριστώ για το σχόλιο
φιλιά

Αλήθεια μας έλειψες πολύ! Πως καταφέρνεις κάθε φορά να με κάνεις να γελάω μόνη μου – μάλλον από απελπισία που συνειδητοποιώ πως ζούμε ακριβώς τα ίδια…Άσχετο, αλλά νομίζω ότι τα terrible twos έπρεπε να κάνω δεύτερο παιδί για να καταλάβω ότι όντως υπάρχουν!
Εσύ έχεις τον Billy the kid, εγώ έχω την Alexandra the Disaster!
Σε φιλώ…
α, και για να μην ξεχνιόμαστε (…) αναφορικά με την απώλεια μνήμης νιώθω τόσο μα τόσο συχνά σαν την Dory από το Ψάχνοντας τον Νέμο “Πάσχω από προσωρινή απώλεια μνήμης…”
Περαστικά μας…

Ντόρις ε; τι είπες τώρα…το ‘χα ξεχάσει ότι τη λέγανε Ντόρις!!! 😉

Alexandra the Disaster βλέπω! Ωραίοι χαρακτήρες για playstation είναι και οι δύο.
Σκέψου όμως πως εσύ τουλάχιστον έκανες και το δεύτερο!!

φιλιά πολλά

Έριξα πολύ γέλιο με όλα αλλά κυρίως με το κεφάλαιο “ψυχραιμία”, κάτι που με χαρακτήριζε τα παλιά παλιά χρόνια. Και ναι, τα λες αυτά τώρα με το ένα. Κάντα δύο και ξαναγράψτο σε παρακαλώ. Welcome back. Μας έλειψες!

Καλέ που είσαι εσύ τόσο καιρό, που χάθηκες, μα ούτε ένα τηλέφωνο, μα τι κάνεις όλη μέρα, α! θε σε μαλώσω μας ξέχασες;;;; Μερικές από τις συνήθεις ερωτήσεις που κάνουν οι έξω απ΄τον χορό!!!!! Τώρα εμείς που είμαστε από μέσα έχουμε γίνει και λίγο τρεις λαλούν και δυο χορεύουν!!!!
Πάντως όντως έχεις τον τρόπο να μας τα φέρνεις όλα τόσο αριστοτεχνικά, μπράβο μαμά-Bill The Kid, δεν το ΄χεις χάσει ακόμα είσαι σε πολύ καλό δρόμο!!! Κρίμα που αργεί και το Πάσχα να ακούσεις καμιά υμνωδία από το βλάστάρι σου να ΄ρθεις να ισιώσεις!!! Κουράγιο αν δεν μπορεί ο μικρός ν΄αλλάξει εποχή, ξεκίνα μια δικιά σου, βάλε κανά αποκριάτικο να μπεις και στο κλίμα οσωνούπω ανοίγει το τριώδιο!
Καλέ πια 2 1/2 να βγάλουμε κρεατάκια;;;;; Μήπως έχω λάθος πληροφόρηση γιατί στον μικρό μου ο γιατρός μου είχε πει το εξής, το παιδί έχει εμφανή οιδήματα (κρεατάκια), περιμένουμε, μέχρι να κλείσει τα πέντε, μήπως υποχωρήσουν. Αν υποχωρήσουν καλώς ειδάλως χειρουργείο. Σε 7 μέρες κλείνει τα 5, πριν από 2 μήνες που τον εξέτασε ο γιατρός είχαν υποχωρήσει τα οιδήματα, γλυτώσαμε γιούπι!!!! Πάντως τα κρεατάκια πιθανότατα υπάρχουν από τη γέννηση για να παρέχουν μεγαλύτερη προστασία σε μια ηλικία που το παιδί είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στις λοιμώξεις, έτσι λένε έτσι λέω!
Και τελευταίο και ουσιαστικότερο, ΝΑΙ το ομολογώ έπαθα σύνδρομο στέρησης τόσο καιρό που δεν έγραψες κάτι, οι αναρτήσεις σου είναι όαση μπροστά στη μπουρδομπλογκόσφαιρα!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Καλώς σε βρήκαμε ξανά λοιπόν, φιλιά πολλά!!!!!!

Αναστασία μου δίκαιο έχεις. Το λέω! Φταίω! Μη νομίζεις με βρίζω κάθε μέρα ”γράψε βρε κάτι βρε αχαίρευτη τι σου φταίνε τα κορίτσια” αλλά τίποτα. Μυαλό δε βάζω. Με πήρε η μπάλα!
Καλά είσαι;
Αυτό με τα κρεατάκια που λες με προβληματίζει. Αλλά η αλήθεια είναι πως ο γιατρός μας είπε ότι δεν το βλέπει να το γλιτώνουμε. Έχει μαζέψει υγρό στο αυτάκι και θα χρειαστεί μια θεραπεία να δούμε αν θα υποχωρήσει από μόνο του. Αυτό λέει γίνεται από τη μύξα που συσσωρεύεται πίσω από τα κρεατάκια η οποία ούτε με ορό ούτε με τίποτα δε μπορεί να καθαρίσει. Θα κάνουμε αυτή την θεραπεία για το υγρό και θα τον ξαναδεί για να αποφασίσουμε..Τι να πω μωρέ μας έχουν τρελλάνει κι οι γιατροί γ^&%$ώ τα πτυχία τους…!!!

φιλιά πολλά
ευχαριστώ για την παρέα

Πολύ καλά είμαι γλυκιά μου, κι εσύ να ΄σαι πάντα καλά και η υπέροχη οικογένειά σου το ίδιο!!!! Ρε συ γαμώτη δύσκολο λίγο αυτό με τον Μπιλάκο σου, σου εύχομαι τα καλύτερα!! Πάρε όσες πιο πολλές γνώμες μπορείς κι ελπίζω να μην χρειαστεί να γίνει κάτι πιο σοβαρό από μια απλή επέμβαση. Θα σου έγραφα κι εγώ για το Παίδων Πεντέλης κι εγώ εκεί είχα απευθυνθεί για δεύτερη γνώμη, το τμήμα Ω.Ρ.Λ. έχεις θεσπέσιους γιατρούς, εύχομαι όλα να πάνε καλά!!!!!!!

Για να δούμε Αναστασία μου για να δούμε. Μήπως τη γλιτώσουμε δεν ξέρω. Δεν πειράζει μωρέ τι να πω, συμβαίνουν αυτά. Απλώς λίγο μια ηρεμία πείραζε..;; Θα το δω και θα σου πω.

φιλιά πολλά

Έλα βρε γλυκιά μου μανούλα που ήσουν;;;;;;;;; και ξέρεις όταν κάποιος κάνει καιρό να εμφανιστεί, το μυαλό φτιάχνει σενάρια! (Είχα ξεχάσει πως δεν έχεις και ορθογραφικό λεξικό και πρέπει να προσέχω!) 😉
“Εμείς” ως Γάλλοι (χμ!) πάμε σε Γαλλικό νηπιαγωγείο και τα Γαλλικά τραγουδάκια είναι πολύ χαριτωμένα, φαντάσου πως ακόμα τα θυμάμαι από τότε που ήμουν κοριτσάκι!
Στο σπίτι του γιού μου, έχει πέσει Γαλλική πειθαρχία και στα δυο που έχουν 19 μήνες διαφορά:
Π.Χ: Τα παπούτσια, στην είσοδο και όλοι φορούν παντόφλες..Τηλεόραση μόνο την τάδε ώρα και καθόμαστε όλοι στον καναπέ… ύπνος από τις 7.30 και πρώτα μαζεύουμε το δωμάτιο, πλένουμε τα δόντια κλπ… δεν ξέρω αν είναι λύση, πάντως την νύφη μου την βρίσκω πολύ cool, άσε που μαζί με τα δικά της κρατάει και τρις φορές την εβδομάδα και άλλα δυο… βλέπεις η νύφη μου μεγάλωσε σε σπίτι που υπήρχαν 6 παιδιά!
Τώρα τα κρεατάκια μην τα βγάλεις αν μπορείς γιατί ξαναβγαίνουν…
Εύχομαι για το 2013, υπομονή και υπομονή και πάλι υπομινή, αλλά πάνω απ’ όλα ΥΓΕΙΑ!
ΑΦιλάκια και στους τρις σας! :)))))))))))))))

Μαγισσούλα μου γλυκιά!! Κι εσείς μου λείψατε αν και σας διάβαζα! Καλά είμαστε, πάλι στις επάλξεις.
Πολύ μ’ αρέσει αυτό με την γαλλική πειθαρχία. Εμείς στο σπίτι μας έχουμε τη Γκεστάπο (εμένα) και τον Μπιγκ Λεμπόφσκι (το μπαμπά μας) οπότε το παιδί έχει παρουσιάσει εμφανή σημάδια ”μπαμπακίασης” πλέον διότι του κάνει όλα τα χατήρια. Καταλαβαίνει φυσικά το λάθος του αλλά στην πράξη το ”κακό” έχει γίνει. Πάντως τα γαλλικά τραγουδάκια θα μου φαινόταν πολύ συμπαθητικά να τα ακούω όλη μέρα…
Σχετικά με τα κρεατάκια θα το δω, θα πάρω κι άλλη γνώμη αν και ο γιατρός που είδα είναι ο Σαραβάκος στο Παίδων Πεντέλης που μου τον σύστησαν και έχω ακούσει γενικά τα καλύτερα. Θα το παρακολουθήσουμε και θα δούμε.

Σε φιλώ πολύ πολύ ΦΑΣΜΑ ΦΑΣΜΑ! από όλους μας, να ‘χουμε μια καλή χρονιά και να αντέχουμε!

Και εμείς έχουμε το ίδιο πρόβλημα με τα κρεατάκια και το αυτί …
Ο Αλέξανδρος ροχαλίζει σαν τον παππού του! 😦
Υπομονή να δούμε πώς θα πάμε!
ΑΦ! 🙂

Μακάρι να πάνε όλα καλά και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να ηρεμήσουν τα μαναράκια μας μαγισσούλα μου.

ΑΦ ΑΦ !!

Κ εσείς Γάλλοι κ εμείς το ίδιο! Με σχέδιο στα 3 του να παει στο Ελληνογαλλικό για νήπιο κοκ
Όταν ήμαστε τα δυο μας τον
Πλακώνω στα γαλλικά αλλιώς δε θα τα μάθει ποτε (ο άντρας μου δε μιλάει γρι!)

Α μια χαρά σε βρίσκω με τα γαλλικά σου τα πιάνα σου! Έτσι ναι! Έτσι μπορώ κι εγώ!!!

😉

Θα μείνω μόμο στα κρεατἀκια (τα οποἰα αφαιρέσαμε προ δύο εβδομάδων στο Παίδων μετά των αμυγδαλών βεβαίως-βεβαίως, αφού κλείσαμε την ηλικία των 4), γιατί στα υπόλοιπα με έχεις καλύψει πλήρως και εγώ έχω και την τιμή να τα ακούω τα τραγουδάκια χορωδιακά από τον μεγάλο (είπαμε 4) και την μικρή (2 χρονών).
Τα βγάλαμε και ησυχάσαμε. Τέλος πια τα ροχαλητά (τύπου τρίζει το κρεβάτι, οι τοίχοι και το πάτωμα μαζί), τέρμα πια οι πράσινες μύξες χειμώνα-καλοκαίρι, τέρμα πια τα χαρτομάντηλα με το κιλό (χρυσό το κάναμε το γερμανικό σούπερ μάρκετ, γιατί έχει και τα καλύτερα, τα πιο απαλά κλπ. κλπ.).
Περιμένουν οι γιατροί συνήθως μετά τα 4, για να τα βγάλουν, γιατί νωρίτερα υπάρχει ο κίνδυνος να ξαναδημιουργηθούν, αλλά σε έκτακτες περιπτώσεις τα βγάζουν και πιο πριν. Για το Σαραβάκο μας είχαν πει κι εμάς, αλλά καταλήξαμε στο Αγλαϊα Κυριακού, γιατί ήταν πιο κοντά μας κι όσο να πεις οι γιατροί του είναι πολύ καλοί.
Αυτά τα ολίγα και να μας ξαναγράψεις σύντομα, γιατί χανόμαστε…..

Μαίρη μου δίνεις πολλή ηρεμία με το σχόλιό σου γιατί την έχω πάρει από φόβο όλη την διαδικασία (έχουμε πει φοβάμαι και τα μυρμήγκια σιγά μη δε φοβόμουν εγχείρηση..!!) και δεν είχα ακούσει τίποτα σχεδόν για τα ωφέλη της η αλήθεια είναι. Είναι καλό να τα λέμε κι αυτά. Τώρα για την ηλικία δεν ξέρω, εύχομαι να μπορέσω να την γλιτώσω για να περάσει λίγο ο καιρός, τουλάχιστον να είναι μετά τα 3 που θα τα κλείσει σ’ ένα μήνα.
Χαίρομαι που κι εσείς ακούσατε για τον Σαραβάκο γιατί να σου πω την αλήθεια δεν θα ‘θελα να τρέχω πάλι για δεύτερη και τρίτη γνώμη που τις περισσότερες φορές είναι εκ διαμέτρου αντίθετη και καταλήγεις να παίρνεις την απόφαση-ρίσκο εσύ.

Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο
φιλιά

Έλιωσα στο γέλιο!!! Με δυο αγόρια (4 ετών ο Δημήτρης και 1 έτους το Ραφαηλάκι) σε καταλαβαίνω Α ΠΟ ΛΥ ΤΑ !!! Ξεκινάω να βάλω σκούπα και ώσπου να την πάρω στα χέρια μου έχω ξεχάσει σε ποιό ρημάδι δωμάτιο ήθελα να πάω…. Άσε δε το πριν και το μετά…. Το χάος……

2 κι εσύ ε;; Αρχίζω να αισθάνομαι μειονεκτικά σας το λέω…!! (Τι ωραίο όνομα το Ραφαήλ! και το Δημήτρης εντάξει αλλά το Ραφαήλ…!!) Αφού βάζεις σκούπα και δεν σε κυνηγάνε να σου την πάρουν πάλι καλά…

ευχαριστώ για το σχόλιο
φιλάκια σε όλους σας!

Πεθαίνω με τις καραμέλες. Πεθαίνω.

Το post σου είναι καταπληκτικό, γελάω ακόμη :))) Όπως λέει ένας φίλος, “στα ελληνικά σπίτια μόνο τα κουδούνια αλλάζουν”.

Διάβαζα δυνατά στον άντρα μου “…Περιμένω με αγωνία την επόμενη γιορτή να μας ξεκολλήσει το κάλαντο γιατί δεν την βγάζω…” – γιατί κ εμείς το ίδιο δράμα περνάμε – και μόλις το άκουσε η μικρή γυρνάει κ μου λέει “τίγωνα κάλαντα”, το οποίο θα τραγουδάει στο repeat και σήμερα μεταξύ των υπολοίπων. Παρεπιπτόντως, πιάνω τον εαυτό μου να τα σιγοψιθυρίζει κατά τη διάρκεια της ημέρας και μακριά από το παιδί (να το κοιτάξω?).

Επίσης, το σκηνικό με την τηλεόραση είναι μόνιμο φαινόμενο τις λίγες φορές που αυτή ανοιγει, αλλά δυστυχώς το εγχείρημα της καραμέλας σ’ εμάς είναι ακόμη μη εφαρμόσιμο, λόγω ηλικίας. Αλήθεια, τί κάνατε προ καραμέλας, ώστε ν’ αποφύγετε το κλείσιμο όταν μάλιστα ο – συνήθως επιτυχής – αντιπερισπασμός “έλα να παίξουμε με τα κουμπωτά” εν μέσω υστερικής αντίδρασης δεν έχει κανένα αποτέλεσμα?

Καλά πλάκα κάνεις; Εννοείται ότι ΟΛΗ μέρα τραγουδάς τα ίδια κι εσύ! Εγώ δεν το κρύβω πια, βαρέθηκα. Τραγουδάω δυνατά πια το ”έλα κι εσύ μπορείς, να γίνεις χορευτήηηηηηηηηηηηηης αρκεί με το δικό σου το ρυθμό να κουνηθείιιιιιιιιιιιις”!!! χωρίς ντροπή στο γραφείο. Ας απελευθερωθούμε τέλος πάντων! Αυτός ο φασισμός του να τραγουδάμε τα Χριστουγεννιάτικα μόνο τα Χριστούγεννα πρέπει να σταματήσει.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ !!!

Αχ δεν είμαι καλά….

Δεν θυμάμαι τι κάναμε προ καραμέλας. Θα ρωτήσω τον άνδρα μου και θα σου πω. Αυτός είναι ο ειδικός διαπαιδαγώγησης του μοντέλου ”ΔΙΝΩ-ΣΤΟ-ΠΑΙΔΙ-ΟΤΙ-ΘΕΛΕΙ-ΟΠΟΤΕ-ΤΟ-ΘΕΛΕΙ”, αυτής της σκληρής πολιτικής που μας έχει φέρει στα χάλια που είμαστε σήμερα στο κατώφλι των 3 ετών. Εύχομαι για το καλό του όταν το σπλάχνο μας του ζητήσει Πόρσε, να φροντίσει να έχει λεφτά να του την πάρει.

Α του τα λερ!!!

Να ‘σαι καλά σ’ ευχαριστώ για το σχόλιο!

Βρε βρε βρε, σαν τα χιοοοοονιααααα…….. Πως και από την γειτονιά; Καλά, καλά, δεν σε πειράζω, θα σταματήσω…..

Αχ τι να πρωτοσχολιάσω; Τελικά όλες οι μαμάδες στο ίδιο καζάνι βράζουμε! Ειδικά αυτό με την μνήμη, κάθε μα ΚΑΘΕ πρωί, αφού αφήσω τα παιδιά στο σχολείο, κάθομαι στην γωνία κάτω από το σπίτι και προσπαθώ να θυμηθώ ΠΟΥ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ παρκάρησα χθες το απόγευμα! Κάθε πρωί όμως!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ποια, εγώ που πριν γίνω μάνα (!) θυμόμουν απ’ έξω όλους τους αριθμούς τηλεφώνου, ακόμα και αυτούς που είχα πληκτρολογήσει μόνο μια φορά. Που θυμόμουν όλες τις ημερομηνίες γεννεθλίων των φίλων μου ΚΑΙ των παιδιών τους!

Αν εσύ έχεις βαρεθεί να ακούς την κανονική εκδοχή του Ντούτσε, που να πάει Δημοτικό και να μάθει το
“Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του και
μαγκώνει το πουλί του με το φερμουάρ !!!!!”
και έλα πες μου αν έμεινες όρθια, ή αν έπεσες στα πλακάκια από τα γέλια!

Κάτι άλλο που θα μάθεις αργότερα, είναι πως πρέπει να ξεχάσεις το 1/2 της ορθογραφίας που έφτυσες αίμα να μάθεις όταν πήγαινες σχολείο, γιατί υπάρχουν νέοι κανόνες και έχουν αλλάξει πααααρα πολλά! Αυτό μπορείς να το κατατάξεις και στην υπομονή και στην κριτική ικανότητα!

Όσο για την ψυχραιμία, εδώ θα κάνω την διαφορά! Είμαι ψύχραιμη σε βαθμό αναισθησίας και αυτό λίγο φέρνει μια ισορροπία στην υπόλοιπη τρέλλα!

Μας έλειψες
Φιλιά στο πατουσίνι!

Σταματάω να γράφω, γιατί στο τέλος θα γράψω ολόκληρη ανάρτηση για το δικό μου blog!

Καλώς το Μαράκι!
Ακόμα προσπαθώ να επεξεργαστώ το Ντούτσε που μαγκώνει το πουλί του με το φερμουάρ….!!!

Δε νομίζω ότι θα μπορέσω να του μάθω άλλη ορθογραφία από αυτήν που ξέρω. Αρνούμαι πεισματικά να διανοηθώ ότι υπάρχει κόσμος που γράφει το αυγό – αβγό. Με εκνευρίζει αυτός ο ασταμάτητος εκμοντερνισμός μιας γλώσσας που ήδη έχει υποστεί πολλά. Υπάρχει η αντίθετη άποψη ότι και η γλώσσα είναι ένας ζωντανός οργανισμός που πρέπει να εξελιχθεί. Εξελιχθεί όμως είπαμε. Όχι βλακωδώς απλοποιηθεί. Σεβαστό. Ωστόσο πλήρως αποκρουστικό για ‘μένα. Αν αρχίσουμε κι εδώ τις αμερικανιές τύπου omg! where ru?? ετσέτερα ετσέτερα πολύ θα απογοητευθώ. Σκέψου ότι μου την σπάει απίστευτα το greeklish. Άρα έχω εξασφαλίσει από χεράκι τους πρώτους καβγάδες με τον διάδοχο! μπουα χαχαχαχα!

Πως κι είσαι ψύχραιμη εσύ;

φιλιά πολλά Μαρία μου! Μου λείψατε κι εσείς!

Πι.Ες. Μου λένε ότι στην πρώτη δημοτικού αντί για Άλφα Βήτα Γάμα Δέλτα τους τα λένε Α Βου Γου Δου….Πες μου ότι δεν αληθεύει πες μου πες μου….!!!

Τα Greeklish όχι απλά τα σιχαίνομαι, αγνοώ οτιδήποτε είναι γραμμένο έτσι, δεν έχω διαβάσει ποτέ και τίποτα γραμμένο με αυτόν τον τρόπο!
Όσο για την πρώτη Δημοτικού, τι να σου πω….. Είναι η δεύτερη φορά που περνάω (μια με τον γιο μου και μια με την κόρη μου τώρα και όταν διαβάζουν ορθογραφία, παίρνω λεξικό από δίπλα.
Τα γράμματα είναι α β γ δ κ.τ.λ., το τραίνο – τρένο, το αυγό – αβγό και πολλά, πολλά άλλα που με κάνουν να απελπίζομαι!
Σμουτς!

αχαχαχα!!! γελάω σαν τρελή..και είμαι στην δουλειά και όλοι με κοιτάνε…Βρε πως καταντάμε….!!!! Ο δικός μου γιος είναι 15 μηνών, δεν μιλάει ΑΛΛΑ! έχει δική του πειθώ (μούγκρισμα και χέρια στον αέρα και ενίοτε κουνάει το χεράκι του απειλητικά σαν να σε μαλώνει άμα τον στριμώξεις). Ο άντρας μου μου είπε όταν γεννήθηκε το βλαστάρι μας.. “εσείς οι δυο μια μέρα θα πατέ στα δικαστήρια”…Στην αρχή πρωτογελασα… τώρα σαν να το βλέπω!! χαχαχαχα!!!

Κλαίω από τα γέλια! Μπορεί εσύ να ακούς τα τραγουδάκια εκατομμύρια φορές, εγώ πάλι που η μπέμπα δεν μιλάει ακόμα πρέπει να τραγουδήσω εκατομμύρια φορές το “Μια ωραία πεταλούδα” όταν την έχω στο ριλάξ απέναντί μου, μπας και σιδερώσω κανένα σωβρακο…και όσον αφορά τη μνήμη το έμμενταλ καλά κρατεί: δεν έχω καταφέρει να θυμηθώ τι μου έχει πει ο άντρας μου εάν δεν τον ρωτήσω είκοσι φορές το ίδιο πράγμα…
Σε ευχαριστώ που μου φτιάχνεις τη μέρα, έχεις δώρο στο νεοσύστατο blog μου!

Μαριαντίνα σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ! Αυτό με τα τραγούδια που πρέπει να επαναλαμβάνεις συνεχώς πριν μιλήσουν τα μωρά είναι τεράστιο θέμα! Καταρχάς πρέπει να θυμηθείς απότομα και ξαφνικά όοοολα τα τραγουδάκια που έλεγες περίπου 35 χρόνια πριν! Ήμαρτον! Εγώ έβγαζα δικούς μου ηλίθιους στίχους, ευτυχώς το παιδί δεν τους απομνημόνευσε. Σιγά σιγά όταν θα πάει παιδικό σταθμό αρχίζεις ξανά να μαθαίνεις πάρα πολλά και ενδιαφέροντα άσματα όπως ”μια γίδα μια φορά”, ”στη βελανιδιά καθεται μια κουκουβάγια” ετσέτερα ετσέτερα. Εσείς βέβαια είσαστε και στην αλλοδαπήν. Θα’χεις περισσότερο ενδιαφέρον οπωσδήποτε! Να μας μάθεις κι εμάς κάτι αργότερα, τους μονοlingual !!!

φιλιά πολλά και καλό κουράγιο στα κρύα
(τυχερή, εγώ είμαι του κρύου)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: