γονείς με κολικούς

mama’s log 19.10.12 Kill Bill

Posted on: October 19, 2012

Δεν έχω τρόπο να σου το πω πιο απλά αλλά τελευταία στα όνειρά μου με καταδιώκουν οι ταινίες δράσης. Οι αγαπημένες μου σκηνές είναι αυτές όπου ο πρωταγωνιστής αφού έχει φάει τουλούμια ξύλο και τον έχουν πατήσει φορτηγά ξαφνικά πετάγεται, πιάνει ένα χαλικάκι, το πετάει στον αντίπαλο και τον πετυχαίνει σ’ εκείνο το μικροσκοπικό νευράκι που τον κάνει να πέφτει κάτω και να παρακαλάει για οίκτο.

Γενικά το παιδί μου είναι καλό παιδί. Δεν το λες και άγιο αλλά δεν το λες και τύρρανο. Αυτές λοιπόν οι συμπεριφορές τύπου Τζέφρυ Λάνιστερ (δες λίγο game of thrones!!) μου φαινόταν πάντα λίγο τραβηγμένες και κινηματογραφικές.

Πρώτη φορά που έδειξε τέτοια συμπεριφορά ήταν το καλοκαίρι στο πλοίο προς την Ηρακλειά όπου μη φανταστείς, περνούσε φανταστικά αφού έτρεχε πάνω κάτω, πήγαινε σε όποιον επιβάτη ήθελε και του μιλούσε και κανείς δε μπορούσε να αντισταθεί στην γλυκουλιά του. Δεν θυμάμαι για ποιο λόγο, κάποια στιγμή προφανώς του αρνήθηκα κάτι πχ να πηδήξει από το πλοίο ή να αδειάσει το νερό κάτω στη μοκέτα και το παιδί ξάπλωσε κάτω κι άρχισε να τσιρίζει σα δαιμονισμένο χωρίς να είχε προηγηθεί κανένας καβγάς. Φαινόταν τόσο πολύ ότι έπαιζε θέατρο για τραβήξει την προσοχή που δε μπορούσες να μη γελάσεις. Ήταν δε, τόσο αστείο για μένα το θέαμα, επειδή μέχρι στιγμής μόνο σε ταινίες τα είχα δει, που πέρασαν κάποια δευτερόλεπτα όπου πάλευα στο μυαλό μου με τα παρακάτω:

α. Να μη γελάσω δυνατά

β. Να κάνω πως δεν είναι δικό μου και να κρυφτώ στην θέση μου

Τελικώς, ασυναίσθητα σηκώθηκα όρθια, κοιταχτήκαμε με το μπαμπά του απορώντας και αφού ο Βασίλης τελείωσε το μονόπρακτο μου βγήκε ένα μισοαστείο-μισοάγριο: ‘’παιδί μου, βλαμμένο είσαι;;;’’ μετά το οποίο οι μισές μαμάδες γύρω γύρω με κοίταζαν δολοφονικά λες και είμαι η Μήδεια και οι άλλες μισές σήκωναν δαχτυλάκια στο σήμα της νίκης και θα ‘θελαν πολύ να φωνάξουν ‘’πέστα πέστα’’ !!!

Από τότε το έργο αυτό δεν το ξαναείδαμε και κατάλαβα πολύ καλά το σχέδιό του να τραβήξει την προσοχή ΟΛΩΝ στο πλοίο.

Τις προάλλες όμως το παραδέχομαι. Έφαγα ήττα. Όχι μόνο μία φορά. Όλη την ημέρα. Τουλάχιστον, το κομμάτι εκείνο της ημέρας που βλέπω το παιδί. Δεν ξέρω πως θα μπορούσα να αντιδράσω διαφορετικά αλλά αν με τραβούσε κάμερα όλη τη μέρα και το έπαιζα μετά fast forward θα έβλεπα ένα πιτσιρίκι να κλαίει γοερά και να γελάει ανά ένα δευτερόλεπτο κι εμένα να τρέχω πάνω κάτω στο σπίτι τραβώντας τα μαλλιά μου. Οι διάλογοι ήταν πάνω κάτω οι εξής:

–          Θέλω καλαμέλα

–          Δεν έχει καραμέλες αγάπη μου τελείωσαν

–          (τσιρίδα-κλάμα) Αααααααααα θέλω καλαμέλα αφού έχει!!!

–          Δεν έχει αγάπη μου σου είπα τελείωσαν

–          Θέλω γιαουτάκι

–          Μα έφαγες πριν λίγο

–          ΘΕΛΩΩΩ ΓΙΑΟΥΤΑΑΑΑΑΑΑΑΚΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ

–          Εντάξει ΕΝΤΑΞΕΙ! ΟΡΙΣΤΕ ΤΟ ΓΙΑΟΥΡΤΑΚΙ ΣΟΥ!

–          Πλαααααατς……….. !!!!!……(γέλια)

–          ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΣΟΥ, ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ!

Αυτό συνεχίστηκε όλη την ώρα. Βέβαια πρέπει να σου πω ότι μόλις τον έβαλα τιμωρία, πέρασα μισό λεπτό μετά έξω από το δωμάτιό του και τον άκουσα που τραγουδούσε με χαρά το φανταστικό: η α-ρα-χνού-λα πή-γε ψη-λά να πει νελόοοοοο!! Μα ήτε η βο-χού-λα χαλάει τον καιλόοοοοο…  Σημάδι φανερό ότι το παιδί παραδειγματίστηκε με την τιμωρία μου και τώρα ήταν έτοιμος για περαιτέρω εκπαίδευση συμπεριφοράς.

Έζησα μία φρίκη, τα όπλα μου ένα ένα έπεφταν άχρηστα το πάτωμα. Μέχρι και την ώρα που κοιμήθηκε η γκρίνια ήταν απίστευτη. ‘’το μπαμπάκα μου θέλω, το μπαμπάαακααααα, φύγε εσύ θα σε πετάξω στα σκουπίδια΄΄.  Αυτό το τελευταίο το άκουσα περίπου 50 φορές. Δεν ξέρω πως το σκέφτηκε αλλά τώρα το ακούω και με τσιτώνει σε δευτερόλεπτα. Η υποτιθέμενη ‘’τιμωρία’’ δούλεψε τις 2 πρώτες φορές. Από κει και πέρα την έχει ευκολάκι και πολλές φορές πετάει κάτι κάτω, κοιτιόμαστε και μου λέει μόνος του τσατισμένος με σοβαρό ύφος ‘’πάω τιμωλία’’. Πάει στο δωμάτιό του, κλείνει την πόρτα με δύναμη και μου φωνάζει ‘’ΜΗΝ ΕΘΕΙΣ ΕΣΥ!’’. Τύπου ‘’σε έχω γραμμένη κι εσένα και την τιμωρία σου’’. Λες και όρεξη σε είχαμε να έρθουμε μαζί σου στην τιμωρία! Επομένως στην φάση που τραγουδούσε κι όλας, ε όχι, αυτό πάει πολύ! Φωνάζω το μπαμπά του:

–          τον ακούς;;; τραγουδάει!

–          Γέλια

–          Τι γελάς παιδί μου, τραγουδάει!

–          Ε, ναι είναι αστείο

–          Αστείο είναι που έχει συγκεκριμένο σχέδιο εξόντωσης;

–          Ποιανού;

–          Του αντιπάλου! Δικό μου!

–          Δεν πας καλά

–          Εγώ; ξέρεις ποιος άλλος είχε συγκεκριμένο σχέδιο εξόντωσης;

–          Ποιος;

–          Μεταξύ άλλων και ο Στάλιν!!!

Όλη την περασμένη εβδομάδα η απογευματινή του συμπεριφορά πήγε σετάκι με τα πρωινά κλάματα ‘’μαμάκα δε θα πάω σχολείο’’. Και δώσ’ του κλάμα μόλις φτάναμε λες κι είναι η πρώτη εβδομάδα. Μας ενημέρωσαν από τον παιδικό σταθμό πως αυτό το πισωγύρισμα υπάρχει και είναι φυσιολογικό.

Εντωμεταξύ προχθές είχαμε τετ-α-τετ συνάντηση με την δασκάλα του –μοντέλο η οποία ξεκίνησε την συζήτηση λέγοντάς μας ότι έχει μόνο καλά πράγματα να μας πει για τον Βασίλη και συμπλήρωσε λέγοντας ‘’ε, δε φαντάζομαι να έχετε προβλήματα κι εσείς μ’ αυτό το παιδί’’…!! Κοίταξα για ένα λεπτό το μπαμπά του τον Σπάιντερμαν και συμφωνήσαμε κατευθείαν.

Tips για την τιμωρία που βάζεις τα δίχρονα:

Μην χρησιμοποιείς τη λέξη τιμωρία όσο μπορείς. Καλύτερα να του λες ότι αυτό που έκανε θα έχει ‘’συνέπειες’’.

Μη του μιλάς αφ’υψηλού. Καλό είναι να γονατίζεις για να κατέβεις στο επίπεδό του, έτσι καταλαβαίνει καλύτερα.

Όσο πιο πολύ γκρινιάζει και λέει ότι δεν σε αγαπάει, εσύ πρέπει να του λες ότι εσύ το αγαπάς.

Σημαντική πληροφορία: Εάν περιμένεις περίοδο ή είσαι στους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης σου, τα παραπάνω δεν ωφελούν καθόλου….Θα χάσεις από το δίχρονο γι’ αυτό καλύτερα να μην το παλέψεις καν.

Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη.

Σουν Τζου Η τέχνη του πολέμου

Η αλήθεια είναι ότι το επόμενο Σαββατοκύριακο ο Billy the kid έγινε ξανά αγγελούδι στα καλά καθούμενα. Δε με πέταξε στα σκουπίδια ούτε πέταξε πράγματα κάτω.

Δεν ξέρω αν τα παραπάνω αποτελούν συστατικά των terrible two’s ή είναι απλά ο πρόδρομος των dreadful three’s. Εγώ όμως τυχαίνει να κοντεύω τα wonderful 40’s και μέχρι να περάσω τη δική μου κρίση μέσης ηλικίας θα φτάσουμε στην εφηβεία του Billy και πάει λέγοντας…

Πι.Ες. Και στο soundtrack συνεχίζει να παίζει η οικονομική κρίση…

Πι.Ες.2 Να πεις στις φίλες σου που δεν έχουν παντρευτεί και δεν έχουν κάνει παιδιά ακόμη ότι είναι δύσκολη η καλογερική. Αλλά πιο δύσκολη είναι η παντρευτική με παιδιά. Αν δεν έχουν διάθεση για δύσκολα καλύτερα να το ξανασκεφτούν. Αλλά τι σου λέω εσένα;…λες και δεν τα ξέρεις…

Πι.Ες.3 Το παιδί είναι εντελώς καλά. Βλέπει 10 στα 10. Η θεραπεία συνεχίζεται και του την σπάει ιδιαίτερα αυτό διότι δεν είναι ευχάριστο, αλλά το θέμα είναι ότι τη γλιτώσαμε!

Advertisements

24 Responses to "mama’s log 19.10.12 Kill Bill"

Έχω χεστεί στα γέλια (και λίγο από το φόβο μου για το τι με περιμένει). Και πρέπει και να γελάω προσεκτικά, γιατί έχω το πίτσι-πίτσι στο μάρσιπο και ενοχλείται…

πι.ες.: Αααααααααααχ τι μου θύμησες το game of thrones και θυμήθηκα μαζί και το Ντρόγκο. Και δεν ξέρω αν τα ράμματά μου μου επιτρέπουν ακόμη να κάνω κάτι για να το αντιμετωπίσω αυτό…
πι.ες.2: Πολύ χάρηκα για το ματάκι! Πολύ-πολύ.

To πίτσι-πίτσι !!! χαχαχαχα το έχεις ερωτευτεί ήδη έτσι;

Ααααχχχ αυτό το Ντοθράκι! Και δε μιλούσε και πολύ ότι πρέπει ήτανε…τι να κάνεις; αυτά έχουν τα προϊστορικά βασίλεια..

“Ερωτευτεί”; Έλα καλέ, υπερβολές…

Πάω τώρα, έχω να χώσω μια κάλτσα στο στόμα μου (για να μαζεύει τα σάλια και να πνίγει τις άναρθρες κραυγές) και να μπαστακωθώ πάνω από την κούνια να το χαζεύω που κοιμάται.

χαχαχαχαχαχα ρε πήγαινε κοιμήσου κι εσύ όσο κοιμάται μπας και σωθείς γιατί μετά όλες οι κρέμες νυχτός δεν θα σε σώζουν!! ερωτευμένη!!!

καταρχήν τέλεια νέα για το μάτι του! στη συνέχεια… καλό υπόλοιπο!
μη μασάς! το εργάκι το βλέπουμε κι εμείς εσχάτως. που να δεις τι ωραία είμαστε στις 3 το πρωι όταν ο μικρός ξυπνάει επειδή κάνει ζέστη, επειδή κάνει κρύο, επειδή τσακώνονται κάτι γάτες απέξω, επειδή είναι ανάδρομος ο Ερμής και ουρλιάζει “θέλω γαλατάκι ΤΩΡΑ!”
Γενικά, σωστή η αδιαφορία αλλά πόσο να αντέξεις η γυναικούλα? Ασε που φοβάμαι μήπως χτυπήσει έτσι που κοπανιέται δεξιά και αριστερά. και το χειρότερο είναι όταν τον βλέπουν οι γύρω και λένε “μα τι ήσυχο! μπράβο, είστε πολύ τυχεροί!”
γι’ αυτό σου λέω, κάνε υπομονή και λίγο το μ…… (sorry!) και που θα πάει, θα γίνει 30!

To έχουν καταλάβει παιδί μου τι νόμιζες; Είναι σχέδιο, δεν είναι χαζά τα παιδιά μας. Δεν κοπανιέται αλλά πετάει κάτω τα πάντα προκειμένου να μ’ εκνευρίσει.
Ο Γιάννος τι κάνει;;

φιλιά πολλά

Αχ πολύ γέλασα με την περιγραφή σου, αλλά επιβεβαιώνω πως ναι, έχουν όντως σχέδιο εξόντωσης του αντιπάλου, με υποψίες πως στα μαιευτήρια γίνονται ειδικά σεμινάρια, αφού όλα μα όλα έχουν την ίδια συμπεριφορά. Εκεί που όλα είναι καλά, ξαφνικά “διαολίζονται”, πέφτουν κάτω και χτυπιούνται, τσιρίζουν, φωνάζουν πως δε σε αγαπούν, σε διώχνουν, ξαφνικά αρχίζουν το τραγούδι ή το παιχνίδι, ή τις αγκαλιές και τα φιλάκια! Δεν ξέρω τι να πω…υπομονή ως το Πανεπιστήμιο ίσως;;;;

Είδες, τα θυμήθηκα και αποσυντονίστηκα! Υπέροχα τα νέα με το μάτι του παιδιού, μπράβο!!!

ευχαριστώ πολύ πολύ!

φιλάκια πολλά!

Τί να πω, τα είπες όλα και τα ‘φχαριστήθηκα… τί να πω μονολογώ που είμαστε και εμείς 2,5 χρονών…..
πι ες 1 Και εμένα στο σχολείο μου την περιγράφουν σαν το καλύτερο παιδί της τάξης, ήσυχη, τρυφερή αλλά εγώ τους κοιτάω λοξά… δεν με πείθουν… Στο σπίτι έχουμε τα δικά σας τα καλά…
πι ες 2 Χάρηκα πολύ για τα ματάκια σας! Είναι χίροου ο Μπιλ!

Τα άτιμα στο σχολείο δείχνουν τον καλύτερό τους εαυτό και στο σπίτι μας τιμωρούν επειδή τα στείλαμε σχολείο…τι να πεις; προφανώς κι εμείς αυτό κάναμε.

Φιλάκια πολλά κι ευχαριστώ!

Θα αρχίσω με τα ευχάριστα! Χαίρομαι πολύ για τα νέα για τα ματάκια σας! Να συνεχίσετε έτσι και άλλο κακό να μην σας βρει!

Για τα υπόλοιπα θα πω …… ………….. ………. ………………… …………… …. ΑΧΑΧΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΧΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΑΧΑΧΑΧΧΧ.
Ακου θα σε πετάξει στα σκουπίδια! Αυτό ομολογώ τα δικά μου δεν το είχαν ξεφουρνίσει (είναι πιο παλιά μοντέλα ίσως γι’ αυτό). Ο γιος μου μόνο άνοιγε την πόρτα “θα φύγω, θα φύγω να μην έχεις παιδάκι και να κλαις” και φυσικά η κόρη μου μου έλεγε “είσαι σκατή μαμά, δεν σ’ αγαπώ” !!!!! Όμως πίστεψέ με, όλα αυτά σταματάνε ….. γύρω στα 4 (υπομονή!). Μετά γίνεσαι πάλι η αγαπημένη μανούλα και αρχίζουν άλλα κόλπα μιας και καταλαβαίνουν ότι μπορεί οι μαγκιές και οι επαναστάσεις δεν περνάνε, αλλά οι μαλαγανιές και οι γλυκουλινιές και το κουταβίσιο βλέμα περνάααααει μια χαράαααα !
Εμείς είμαστε στην φάση “και τι θα δίνει δηλαδή αν πάρω ερωτηματικό στην ορθογραφία;;;;”, “όλοι οι φίλοι μου πάνε στο πάρκο (ψεμμαααααααααααααα) και εγώ μόνο διαβάζω”, “τώρα που πήρα 5 άριστα στην ορθογραφία, μπορώ να αγοράσω το διαστημόπλοιο (αληθινό όχι lego) που λέγαμε;;;;;”

Σμουτςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς

χαχαχαχαχα είσαι σκατή;;; και αληθινό διαστημόπλοιο;;; ε, πάρτου κι εσύ ένα αν δε μπορείς πες στη red bull ότι έχεις έτοιμο τον μικρότερο σε ηλικία αστροναύτη!
Ωραία, μας περιμένουν μεγαλεία βλέπω!

μουτς ματς!

Διάγνωση… θέλεις διάγνωση;
Το παιδί είναι φυσιολογικότατο και το πιο σημαντικό και εξαιρετικό χάρισμα, έχει χιούμορ… η διάγνωση αφορά το παιδί… όσο για τη μαμά, να θυμάται τι τράβηξε με το ματάκι του παιδιού της και απλά να πέρνει τέσσερεις βαθιές ανάσες…τέσσερεις, όχι τρεις!!!

ΑΦιλάκια στα τρία σας και να έχετε ένα όμορφο Σ/Κ! 🙂

Ναι μαγισσούλα μου, πόσα ξέρεις! Το ίδιο μας είπε κι η δασκάλα του, ότι το παιδί έχει το χιούμορ μας. Πολύ με χαροποίησε αυτό.

4 ε; θα το θυμάμαι

ΦΑΣΜΑ ΦΑΣΜΑ!

H κουμπαρα μου που εχει 3 μου ειπε οτι σε αυτην την ηλικια ειναι η πρωτη τους εφηβεια.Τωρα με το δευτερο εχω πειστει οτι εχει δικιο. Στην δευτερη εφηβεια ομως με βλεπω να ειμαι game over!!!!

Ειιι μικρή! Κι εμείς αρχίσαμε τις τιμωρίες! Είχα δει παλιά εκείνη τη σειρά στο σκάι με κάτι νταντάδες και είπα να τον αφήσω πέντε λεπτά στο δωμάτιο του με κλειστή την πόρτα! Αχ χριστέ μου γιατί δεν έρχονται με manual τα μωρά;

Ναι αυτή τη νταντά Ελένη μου θα την ήθελα κι εγώ πολλές φορές για ένα τετ-α-τετ. Κυρίως για να τη σπάσω στο ξύλο αφού ΟΟΟΟΛΑΑΑ αυτά που κάνει αυτή πετυχαίνουν ενώ τα δικά μου ΠΟΤΕ!!!

φιλιά

Φιλενάδα μέσα στο μυαλό μου και στο σπίτι μου είσαι, δε μπορεί! Αυτή την πόρτα στα μούτρα που μου την κλείνει και διαολίζομαι κι αυτό το θα σε πετάξουμε στα σκουπίδια…… Γκρρρρρ!!!! Σκέψου εμένα που είναι και πιο μεγάλη κι έχει και το μικρό που μένει πίσω όταν εκείνη πάει σχολείο, ως κερασάκι στην τούρτα έχουμε και μπούφλες στον Προκόπη. Πριν δέκα μέρες τη ρώταγα “Γιατί τον χτυπάς, τι σκέφτεσαι εκείνη την ώρα?” Και απαντούσε “Δε μπορώ μου κολλάει το μυαλό σου λέω!!!!”. Προχθές στην ίδια ερώτηση μου είπε: “Τον χτυπάω για να σε νευριάσω!!!!!” Είπες κάτι για dreadfull threes???? Κουράγιο μάνα!!!!

xaxaxaxaxa Μου κολλάει το μυαλό σου λέω;;; Πέθανα στο γέλιο! Ρε συ δεν παίζονται αυτά, τι θα γίνει; Εμένα μ’ έχει κάνει κόμπο-φιόγκο, ότι θέλει με κάνει σου λέω. Δε μου έχει ξανασυμβεί αυτό. Κι όσο με διώχνει τόσο κολλάω!!! χαχαχαχαχαχαχα Έρωτας!!!!

φιλιά πολλά πολλά

Γέλασα τόσο πολύ και μετά μου κόπηκε το γέλιο με το “dreadful three”. Κακούργα.

χαχαχαχαχα Το τέλειο σύντομο σχόλιο. ”κακούργα”. Είσαι θεά

χαχαχα, έλιωσα! Ρε θα τα κερδισουμε τα πιτσιρίκια δεν θα μας καταφέρουν!!!

Για να δούμε κοριτσάρα μου για να δούμε! Έχει ενδιαφέρον οο αγώνα σπάντως!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: