γονείς με κολικούς

mama’s log 27.9.12 Λάθος δουλειά κάνω

Posted on: September 27, 2012

 

Λοιπόν πολύ ωραίες αυτές οι συναντήσεις γονέων στα σχολεία. Να σου πω την αλήθεια όταν είδα την ειδοποίηση στο βιβλιαράκι που συμπληρώνουν τι κάνει κάθε μέρα, για την επερχόμενη συνάντηση γονέων, το κοίταξα σα να μην απευθύνεται σ’ εμένα και το έβαλα στην άκρη. Εξάλλου είχα χρόνο να ασχοληθώ με το θέμα, δηλαδή να συνειδητοποιήσω για άλλη μια φορά ότι ναι έχω παιδί κι εγώ, το παιδί μεγαλώνει, πάει σε παιδικό σταθμό και φυσικό είναι οι δασκάλες κάποια στιγμή να θέλουν να μας μιλήσουν.

Μετά την συνειδητοποίηση έρχεται το γέλιο: πλάκα μου κάνεις τώρα; τι να πούμε δηλαδή για τα δίχρονα;;;

 

Τι να πούμε; Θα σου πω εγώ.

Καταρχάς οι συναντήσεις αυτές είναι ψυχοθεραπείες για τους γονείς. Πηγαίνουν εκεί και είναι ευκαιρία να πει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του.

Έμαθα κι εγώ κάτι, μη νομίζεις. Θα σου πω μήπως ταυτιστείς:

 

Ο Billy πάει στον παιδικό από την αρχή του μήνα περίπου. Αν εξαιρέσουμε τις 3 μέρες που έλειψε λόγω της ιστορίας με το ματάκι του (πάει καλά, θα σου πω), το ωράριό του είναι 9μιση περίπου με 16.30. Το πρωί ξεκινάμε με τα γνωστά ‘’δε θέλω να πάω – όχι θα πας – δε θα πάω κολείο – έλα βρε αγόρι μου πως δε θα πας – δε θα πάω – και που θα πας – πουθενά’’ κλπ κλπ μέχρι που φτάνουμε στο σχολείο, ευτυχώς είναι κοντά γιατί δεν έχω κι άλλες ηλίθιες αιτίες να του προτείνω για να πάει. Επειδή προφανώς περνάει καλά, δεν έχει το κουράγιο να το παίξει πολύ κλάμα. Έτσι απλά κρεμάει χειλάκι κάτω και μιλάει τρεμάμενα.

Μέχρι εκεί είναι και η μόνη ενημέρωση που έχουμε από το παιδί για τον σταθμό. Μετά μούγγα. Η σφίγγα. Γυρίζουμε απ’ τη δουλειά, κι έχουμε την εξής συζήτηση:

 

–          τι έγινε αγάπη μου πως πέρασες στο σχολείο σήμερα;

–          Μαμάκα, εγώ πήλα μια καλαμέλα και την έδωσα στο Μίκυ

 

Σκέφτομαι, δεν πειράζει δεν θα άκουσε καλά

 

–          Ναι, αλλά στο σχολείο πως πέρασες, τι κάνατε; Παίξατε;

–          Μαμάκα έλα να σου ντίξω το τλενάκι έλα να σου ντίξω τι κάνει

 

Σκέφτομαι, το παιδί δεν καταλαβαίνει τι του λέω, Θε μου τι έχει το παιδί μου και δεν καταλαβαίνει…!!!

 

–          Βρε αγόρι μου, να δούμε το τραινάκι αλλά στο σχολείο τι έγινε σήμερα;;;;

 

Κάπου εδώ πιστεύω πως θα γυρίσει και θα μου πει ‘’ε, αι σιχτίρ με το σχολείο ρε μάνα’’ !!!

 

Και όπως αποδείχτηκε με την ‘’ομάδα ψυχανάλυσης γονέων’’ μάλλον το παιδί αυτό θέλει να πει στην πραγματικότητα αλλά δεν το κάνει γιατί το παιδί μου εμένα μεγαλώνει με αρχές και δεν βρίζει τη μανούλα. Συγκεκριμένα, η παιδοψυχολόγος μας είπε πως αυτό είναι μία φυσιολογική αντίδραση γιατί το παιδί, όταν το ρωτάς πως πέρασε θα πρέπει να ξαναζήσει νοερά όλη την ημέρα που πήγε στο σχολείο χωρίς εσένα και αυτό δεν του είναι ευχάριστο αλλά κυρίως το βαριέται τρομερά.

Αυτό ήταν μία μεγάλη αποκάλυψη για ‘μένα. Βαριέται; τι πάει να πει βαριέται; Άμα βαριέται από τώρα τι κάνουμε, το χάσαμε!

Εσείς, συνεχίζει η παιδοψυχολόγος, δοκιμάσατε ποτέ να του πείτε πως περάσατε στην δουλειά σας σήμερα;

Δοκίμασα, απαντώ. Του είπα κάτι μπούρδες του τύπου: να σήμερα αγοράκι μου εγώ πήγα στη δουλειά και δεν πέρασα πολύ ωραία γιατί κόλλησε το σύστημα και μετά δεν είχαμε ούτε mail, ήρθαν από το IT αλλά μας είπαν ότι δεν φταίει ο δικός μας server, έχει πρόβλημα ο ΟΤΕ οπότε θα πρέπει να περιμένουμε κι έτσι δε μπορέσαμε να τελειώσουμε με τα μερίδια, άσε που χάσαμε οι μισοί και το pivot γιατί δεν το είχαμε σώσει.

………

Παύση από την παιδοψυχολόγο. Όπως καταλαβαίνετε, της λέω για σπάσω τον πάγο, το παιδί με ρώτησε: ‘’στη μάνα σου το’πες;’’ και γελάω…………………..μόνο εγώ…………………….οπότε σκάω……………………..

 

Καταλαβαίνω ότι το θέμα είναι να λέμε στο παιδί πράγματα που να έχουν σχέση με τα ενδιαφέροντά του. Καταλαβαίνω επίσης πόσο απίστευτα βαρετή αλλά κυρίως ακατανόητη δουλειά κάνω για ένα δίχρονο. Το ίδιο απίστευτα βαρετή και ακατανόητη είναι και για έναν 80άχρονο αφού η μαμά μου δεν καταλαβαίνει τι κάνω. Για χρόνια προσπαθούσα να εξηγήσω περιφραστικά τι σημαίνει client service σε ΜΜΕ στους γονείς μου και τους φίλους τους. Τώρα θα πρέπει να προσπαθώ να το εξηγήσω και στο παιδί μου. Φαντάστηκα τον Billy στο δημοτικό να πρέπει να ζωγραφίσει τη μαμά του στη δουλειά της. Πως θα το κάνει; Να ήμουνα δασκάλα, θα με έβαζε σε έναν πίνακα, γιατρός θα μου έβαζε ακουστικά, τώρα τι; Και δε βοηθάει και η δουλειά του μπαμπά που είναι marketing manager. Το δυσκολεύει περισσότερο θα έλεγα.

 

Ενώ αν ήμουν κασκαντέρ! Αυτό ναι! Αυτό μάλιστα! Κάθε μέρα θα είχαμε την εξής συζήτηση:

 

–          Σήμερα αγοράκι μου κουράστηκα πολύ. ΄Επρεπε να κρεμαστώ από κάτι σχοινιά και να κατέβω μια πολυκατοικία με το κεφάλι κάτω. Μέχρι εδώ καλά, αλλά κάποια στιγμή έπρεπε να κοπούν τα σχοινιά και να πέσω σ’ ένα δίχτυ λίγο πιο πάνω απ’ το έδαφος!

–          Μετά μαμάκα μετά;;;;

–          Μετά έπρεπε να φιλήσω τον Ryan Gosling αλλά αυτό δεν ήταν και τόσο επικίνδυνο κι έτσι βάλανε τη Mila Kunis στην θέση μου

–          Άσχημη είναι αυτή μαμάκα

–          Άσχημη αγόρι μου πολύ άσχημη, και ατάλαντη, τι να κάνεις..

 

Το παιδί θα πήγαινε ευτυχισμένο στον παιδικό σταθμό και θα μονοπωλούσε το ενδιαφέρον των συμμαθητών του αφού όλες οι άλλες μαμάδες θα ήταν δικηγόροι, γιατροί, λογιστές και άλλα τέτοια βαρετά.

 

Κι επειδή δεν είμαι κασκαντέρ, πρέπει να σκεφτώ κάτι άλλο να σωθώ. Έτσι όταν σήμερα τον έντυνα καθιστό πάνω στην συρταριέρα του συνοδεία γκρίνιας κάτι έπρεπε να κάνω για να σταματήσει. Σε δευτερόλεπτα περνούν απ’ το μυαλό μου όλες οι παραπάνω σκέψεις περί κασκαντέρ. Λέω κάτι χαζά τραγουδάκια, αλλά δεν πιάνουν, η γκρίνια εκεί. Οπότε μου ‘ρχεται το εξής:

 

–          Μπιλάκο, ξέρεις τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς;;;;;;

 

To παιδί σταματάει ακαριαία τη γκρίνια και με κοιτάει με απορία…

 

–          O ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΙΝΑΙ SPIDERMAN !!!!

 

Με ορθάνοιχτα μάτια και στόμα ο μικρός αναζητά με το βλέμμα του το μπαμπά του προφανώς για να επιβεβαιώσει αυτή την φανταστική πληροφορία που λίγο αντιλαμβάνεται αλλά του φαίνεται τρομερά εντυπωσιακή και ψιθυρίζει:

 

–          Ο μπαμπάκας είναι πάντιαμ !!!!

 

Στην πόρτα της κρεββατοκάμαρας ο μπαμπάς προσπαθεί να φορέσει τη μπλούζα του όταν τον πιάνει το ραντάρ του Billy που περιμένει τουλάχιστον μία μάσκα από κόκκινο-μπλε λύκρα αν όχι ολόσωμη φόρμα.  Με κοιτάει με απορία τύπου: ‘’τι να κάνω τώρα, τι σαχλαμάρα σκέφτηκες να πεις’’ κι εγώ αντίστοιχα τον κοιτάω με ύφος: ‘’εγώ είπα κάτι, έσωσα την κατάσταση ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΓΙΑ 2 ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ Ο SPIDERMAN’’!!!  😉

 

 

Πι.Ες. Σας ευχαριστώ πολύ όλες για την συμπαράσταση. Είναι πολύ συγκινητικό να την λαμβάνεις και από ανθρώπους που δεν γνωρίζεις προσωπικά. Ο μικρός πάει πολύ καλά. Η ενημέρωση αυτή την στιγμή είναι πως θα αποκατασταθεί πλήρως γιατί προλάβαμε ευτυχώς τα χειρότερα. Να ‘μαστε καλά, να χαιρόμαστε τα παιδάκια μας.

Advertisements

30 Responses to "mama’s log 27.9.12 Λάθος δουλειά κάνω"

να σαι καλά ψώφισα στο γέλιο! Πριν κάτι μέρες μέσα σ ένα παιχνιδάδικο είχαμε αντίστοιχο διάλογο με τον άντρα μου γιατί πετύχαμε αυτά τα playmobil http://offtoanationoftwo.wordpress.com/2012/09/03/daddy-and-work/

Τα είδα! Φανταστικά είναι! Να τους ράψουμε μια στολή! Φαντάζομαι απογοήτευση όταν καταλάβουν τις πραγματικές δουλειές μας!

Χάρηκα πολύ που επανήλθε το χιούμορ, και ακόμα περισσότερο που θα εποκατασταθεί η όραση του Bill και δε θα υπάρχει πρόβλημα. Μπράβο!!! Όσο για το Post, τα ίδια περνάω και σκέφτομαι κι εγώ, αφενός γιατί δε μου απαντάει τι κάνει στο σχολείο, ή μου λέει “δε θυμάμαι τι κάναμε σήμερα”(!), και από την άλλη ζητάει διεκρινήσεις για τη δουλειά μας, και η μαμά είναι financial controller (βαρέθηκε ήδη πριν αρχίσω να του εξηγώ), και ο μπαμπάς IT Manager…

Τι να κάνω Χρύσα μου, πως να πορευθώ; μόνο το χιούμορ σώζει! Α, κατάλαβα ωραίες δουλειές έχετε κι εσείς! Το δικό σου εδώ που τα λέμε ούτε εγώ δεν το καταλαβαίνω καλά καλά, financial controller μέσα στην κρίση..! Που να καταλάβει το παιδί!

φιλιά πολλά

Χρήσιμη πληροφορία αυτή της παιδοψυχολόγου! Μου λύθηκε η απορία που είχα ο ένας από τους δυο δικούς μου είχε ακριβώς αυτήν την αντίδραση όταν τον ρωτούσα πως πέρασε στο σχολείο όταν πρωτοπήγε! Ο άλλος προφανώς γούσταρε πολύ περισσότερο που ξεμάκρυνε από την φούστα μου και ήταν λαλίστατος!

΄Οντως κι εγώ τη βρήκα πολύ χρήσιμη. Είδες καμιά φορά πρέπει να ρωτάμε τελικά. Κι εγώ ανακάλυψα ότι τελικά συμβαίνει σε πολλούς γονείς αλλά έχει να κάνει και με το παιδί.

φιλάκια Δέσποινα

Βουνό με βουνό δε σμίγει ούτε στο web!!! Προχθες διάβαζα την ανάρτηση σου για τις περιπέτειες με το γιο σου και είχα μείνει παγωμένη. Σήμερα συνειδητοποιώ ότι είμασταν μαζί χθες στη συνάντηση! Χαίρομαι πολύ που πάτε καλύτερα! Ποιος ξέρει, θα τα ξαναπούμε σε καμιά συνάντηση του παιδικού ή και σε καμιά κούνια κοντά στη γειτονιά (κι εμείς κοντά στο σταθμό μένουμε).

Σοβαρά μιλάς;;;; Χαχαχαχα δεν το πιστεύω! Ποια είσαι; Εννοείται ότι θα τα πούμε! Τι σύμπτωση είναι αυτή! Έχω πάθει πλάκα τώρα..! περιμένω να σε δω λοιπόν!

φιλιά

H μαμά της Κωνσταντίνας που έχει μια μικρή αδερφούλα που τη δαγκώνει 🙂 Νομίζω δεν είναι μαζί τα μικρά μας. Είχε πολύ πλάκα καθώς διάβαζα την ανάρτησή σου και συνειδητοποίησα ότι μιλούσες για τη συνάντηση που είχα πάει…

Θα σε δω στην επόμενη ελπίζω Αλέκα, είναι αν δεν κάνω λάθος μέσα στον Οκτώβριο ε;;

Αχ πολύ χάρηκα για το μικρό σου, μπιλίβ ιτ ορ νοτ το είχα στο μυαλό μου απ΄ όταν το διάβασα. Σιδερένιος και με εξ-ρέι όραση εύχομαι -μιας και είμαστε στο μόουντ των σούπερ-ηρώων… Χ)

(Ακόμα γελάω με το Σπάιντερμαν και τη Μίλα Κούνις.)

Ευχαριστώ μανούλα, θα μεγαλώσουμε τους σούπερ ήρωες αναγκαστικά πρέπει κάποιος να κάνει κι αυτή τη δουλειά!!

Φαντάζεσαι όμως να ήμουν όντως κασκαντέρ….;; A W E S O M E !!!!

Πω,πω, καλέ κι εμένα τα ίδια μου λέει και η μεγάλη που πάει προνήπιο και η μικρή, άσε αυτή, δεν μου λέει τίποτα, απλά αγνοεί την ερώτηση “πως πήγε σήμερα στο σχολείο;”…με διαφώτισε η παιδοψυχολόγος σας. Επιτέλους και μια λογική εξήγηση.
Πάντως η αλήθεια είναι πως το μεγάλο μου παιδί τουλάχιστον δεν έχει καμία περιέργεια να μάθει τι δουλειά κάνουν η μαμά και ο μπαμπάς. Απλά όταν θέλει να χρησιμοποιήσει το pc ή το tablet η ατάκα της είναι “χρειάζομαι να κάνω κάτι για τη δουλειά μου!”…χμ, μάλλον βλέποντας και εμένα και τον μπαμπά της μονίμως αγκαλιά με ένα laptop έχει υποθέσει το παιδί ότι τουλάχιστον οι δουλειές μας σχετίζονται με αυτό.
Τι να πει κανείς;
Πολύ χαίρομαι που πάτε καλύτερα!
Πάντα τέτοια!

Είδες; τελικά όντως είναι χρήσιμες αυτές οι συζητήσεις. Μας καθησυχάζουν αν μη τι άλλο.
Κι εμάς νομίζει ότι οι δουλειές όλες γίνονται με το λαπτοπ μη νομίζεις. Με το λαπτοπ ή το κατσαβίδι. Αν και το λαπτοπ το ‘χει συνδέσει και με τα ζουζούνια τώρα που το σκέφτομαι…Έχει δρόμο ακόμη στον επαγγελματικό προσανατολισμό. Εγώ καλού κακού θα του ράψω μια στολή με μπέρτα πάντως, ποτέ δεν ξέρεις αν θα σου φανεί χρήσιμη…

φιλάκια

Δεν το ειχα σκεφτει οπως η παιδοψυχολογος! Και μενα με το ζορι θυμοταν.Τωρα που πηγε δημοτικο ετσι ελεγε παλι στην αρχη.Μεχρι που του ειπα να σημειωνει σε ενα μπλοκακι και φυσικα επειδη δεν γραφει ακομα ζωγραφιζει ή γραφει τα αρχικα της λεξης.

χαχαχα το καημένο δίνει αναφορά με τα αρχικά της λέξης! Πες του για τη δουλειά σου μπας και σου μιλήσει. Άμα είναι πάντως μέχρι το δημοτικό να μη μιλάει θα αρχίσω να βαριέμαι εγώ μου φαίνεται!!!

φιλάκια

πάντως είναι αρκετά ως πολύ αποτελεσματικό να ξεκινάμε την κουβεντα λέγοντας τι κάναμε εμείς … αυτό βοηθάει το παιδί να ανοιχτεί. Βέβαια, λέγοντάς του πράγματα που μπορεί να κατανοήσει ή έχουν ένα σχετικό ενδιαφέρον. Επίσης, άλλη παιδοψυχολόγος (είμαι φαν των σχολών γονέων βλέπετε) είπε οτι τα πολύ μικρά παιδιά πολλές φορές δε μιλάνε όχι μόνο γιατί με τη διήγηση ξαναζούν τις στιγμές αλλά και γιατί θεωρούν το σχολείο πολύ προσωπική τους υπόθεση όπου τρίτος απλά δε χωρεί!!!

Άκου έχουν και προσωπικές υποθέσεις τα σκατούλια. Τα ζουλάς μετά ή δεν τα ζουλάς;
Ευχαριστώ Όλγα μου για την πληροφορία. Αφού είσαι ειδική να μας τα λες αυτά, χρειάζονται.

φιλάκια

Γειά σας λοιπόν και από εμένα! Νέα μαμά, 8μηνου μπόμπιρα, ονόματι Κωνσταντίνου, φρεσκοβαφτισμένου και γελαστού. (Το ‘νέα’ αφορούσε την ηλικία του μπόμπιρα, όχι τη δική μου… άστα να πάνε)!
Μετά από ατελείωτες ώρες ανάγνωσεις των δικών σας ιστοριών, αποφάσισα να κάνω join, αφού πρώτα κατάλαβα ότι τελικά έχουμε τόσα κοινά!
Με έχετε σώσει πολλές φορές τους πρώτους μήνες από νευρικό κλονισμό, και ψυχοφάρμακα, οπότε οφείλω εκ των υστέρων ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!
Εμείς σε Παιδικό σταθμό δεν έχουμε ακόμα… σε baby sitter έχουμε, και μια χαρά τα πάμε. Αλλά προετοιμάζομαι για μελλοντικά πρωινά απείρου κάλους όταν διαβάζω τα δικά σας!
Θα τα λέμε συχνά, τώρα που το πήρα απόφαση!

Καλωσήρθες βρε Νάντια, είδες τι απλό που ήταν; Γιατί το σκεφτόσουν τόσον καιρό;
Σ’ευχαριστώ πολύ, εκτός από κασκαντέρ είμαι και σούπερ ήρωας οπότε πάντα με ενδιαφέρει να σώζω κόσμο από τα ψυχοφάρμακα. 😉
Να τα λέμε να τα λέμε για να μας λες κι εσύ τις περιπέτειές σου.
Scooter Mum βλέπω, easy rider η μαμά!

φιλιά πολλά

χαχαχαχα! Να’σαι καλά, έλιωσα στο γέλιο! Εγώ πάλι ταυτίστηκα με τον κακομοίρη τον άντρα σου όταν στα καλά καθούμενα έπρεπε να γίνει ο Spiderman! χαχαχαχαχα! Πόσο τον νοιώθω όμως!!!

Ταυτίστηκες βλέπω! Και πατρίδα, και σούπερ ήρωας και χαζομπαμπάς σαν τον άνδρα μου κι εσύ! Μόνο η ομάδα με χαλάει ρε γμτ αλλά πάλι καλά που δεν είσαι σκουλήκι!!! 😉

φιλιά πολλά -σε διαβάζω-

Εμένα κάθε μέρα που γυρίζει από το σταθμό μου λέει πόσο ωραία πέρασε και μου διηγείται τι έκανε, αν και τις περισσότερες φορές δεν συνάδουν με αυτά που γράφει το συνοδευτικό χαρτί, αλλά σχεδόν κάθε πρωί ανεβαίνει στο λεωφορείο με κλάμματα και υστερίες..ιδίως τη Δευτέρα και την Τρίτη, υποθέτω πως είαι επείδή περνάει καλά το σκ μαζί μας. Παρεπιπτόντως, θα σας εκθέσω κι εναν αστείο διάλογο:
Γιαγιά: Πως πέρασες στο σχολείο Θωμά μου;
Θωμας: Πολύ ωραία! έκανα κι εργασίες! κοίτα τις εργασίες μου γιαγιά..
Γιαγιά: Πολύ ωραίες! Μπράβο Θωμά!Δε μου λες, η κυρία σου λέει μπράβο για τις εργασίες σου;
(Ο Θωμάς αγνοεί τον όρο κυρία = δασκάλα)
Θωμάς: Δεν είναι κυρία!…η μαμά μου είναι!

Κάνει και εργασίες;;;; Θα τον φάω πες του! Πες του η θεία Ευούλα θα σε ΦΑΑΑΑΑΑΕΙΙΙΙ !!!!

Ειιι εσείς κιόλας κάνατε μαμαδοσυνάντηση στο σταθμό σας; Εμείς ακόμα! Αρχές Νοέμβρη μας είπε. Κι εγώ τον ρωτάω πώς τα πέρασε και παίρνω για απάντηση μια ηχηρή σιωπή! Πάντως η παιδοψυχολόγος μας έλυσε την απορία. Φιουυυυ!

Ελένη μου κάναμε και μάλιστα μας έχουν ήδη ενημερώσει και για την επόμενη. Εξαρτάται από τον σταθμό υποθέτω, αυτοί ξέρουν μην ανησυχείς. Εάν αποκομίσω και κάτι άλλο ενδιαφέρον εννοείται θα σας το μεταφέρω.

φιλιά

Ε λοιπόν, εσένα σου λύθηκε η απορία στον παιδικό σταθμό, εμένα μου λύθηκε σήμερα μέσα από την ανάρτησή σου, και τα παιδιά μου είναι Γ και Α Δημοτικού! Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι !!! Βλέπεις, εγώ όταν γυρίζω από το γραφείο, βάζω κάτω τη μάνα μου (μην γελάς, σε βλέπω !!!), και της λέω τι έχω τραβήξει όλη μέρα και μετά κλαίγομαι που δεν έχω πληρωθεί και το boss έτσι κι έτσι….. την ζαλίζω κανονικά!!!
(Μετά τα ξαναλέω και στο στεφάνι μου !!!).
Αλλά ο γιος μου, κλασσική περίπτωση!
Μαμά: Τι έγινε αγόρι μου σήμερα στο σχολείο;
Βαγγέλης: Καλά !!!
Μαμά: Μάθατε κάτι καινούργιο σήμερα με την κυρία Χαρά;
Βαγγέλης: Πολλά .-
The end.
Μετά από 6 ώρες μάθημα στο κλασσικό και 2 ώρες ολοήμερο, έχει να μου πει ένα “καλά” και ένα “πολλά”.

H κόρη μου κάτι παραπάνω μου λέει, αλλά περισσότερο για τις φίλες της και το διάλειμμα. Για το μάθημα μου λέει (Α Δημοτικού) “ε, μαμά ξέρεις, πάλι το πι και το πα κάναμε !!!!”

Σμουτς !

Σωστό αυτό δεν το είχα σκεφτεί. Εμείς γυρνάμε και θέλουμε να πρήξουμε τον άλλον στην κυριολεξία με το τι μας συνέβη στο σχολείο, ενώ αυτά είναι το τελευταίο που θέλουν. Από τότε που γέννησα βέβαια αυτό έχει αλλάξει, δεν πρήζω κανέναν πια, απλώς δεν θεωρώ αυτά που συμβαίνουν στη δουλειά ΤΟΟΟΟΣΟ σημαντικά όσο τα θεωρούσα πριν το παιδί. Όχι ότι μετατράπηκα σε ”μανούλα” απλά άλλαξα. Ωραίο πράγμα οι αλλαγές!

φιλιά Μαρία μου

καλά έπεσα από την καρέκλα από τα γέλια…Σε κάτι τέτοια ποστ πρέπει να βάζεις πινακίδες του τύπου “διαβάστε το ξαπλωμένοι” χαχαχαχα…καλημέρα και περαστικά στο Μπιλάκο!! 🙂

Να’ σαι καλά Ελπίδα μου πολύ χαίρομαι! Τι να κάνεις άμα δεν είχαμε και χιούμορ οι μάνες θα είχαμε σαλτάρει!!!

φιλιά πολλά!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: