γονείς με κολικούς

mama’s log 27.6.12 About a toy

Posted on: June 27, 2012

 

Είπα να σου γίνω και λίγο πιο ‘’χρήσιμη’’. Καλά τα λέμε για τα ψυχολογικά μας αλλά το μεγάλωμα ενός παιδιού έχει πολλούς τομείς με τους οποίους αναγκάζεσαι να καταπιαστείς θες δε θες. Ένας από αυτούς είναι τα παιχνίδια.

Δεν ξέρω να σου πω ποια είναι τα καλύτερα παιχνίδια. Ούτε πόσο συχνά πρέπει να παίρνεις στο παιδί σου παιχνίδια. Είμαι βέβαιη ότι ξέρεις πολύ καλύτερα. Ακόμα κι όταν κάνεις την υπερβολή, μέσα σου το ξέρεις. Ότι το σπλάχνο θα ασχοληθεί γελώντας περίπου ένα τέταρτο με το νέο απόκτημα και μετά εσύ θα κλαις τα ευρώ και θα σε πιάσει η τύψη για τον πατέρα που δεν έχει να πάρει στο παιδί του.

Να μη σου πω όμως για τα παιχνίδια που περνούν απ’ τα χέρια μας; Φυσικά και θα σου πω. Να ξέρεις εξάλλου πως τις καλύτερες πληροφορίες για παιχνίδια δεν θα τις πάρεις από τα παιχνιδάδικα  αλλά από την άλλη μάνα. Αρκεί να έχει εμπεριστατωμένη άποψη. Δηλαδή εμένα! (#asemaskouklitsamou ξέρω τι σκέφτεσαι..).

Αφού λοιπόν δεν υπάρχει Toy critic, την στιγμή που βρωμάει ο τόπος από food critics θα επωμιστώ εγώ ΚΑΙ αυτόν τον ρόλο κι ότι μπορώ θα σου λέω. Ευπρόσδεκτη είναι και η δική σου άποψη, γιατί κι εγώ ψάχνω κατά καιρούς παιχνίδια, είτε για τον Billy είτε για δώρα και ειλικρινά δεν ξέρω από πού ν’ αρχίσω. Οπότε αν έχεις κάτι να πεις για συγκεκριμένα παιχνίδια φιλ φρι.

”Τρελλοί αρειανοί” ονομάζεται το συγκεκριμένο επιτραπέζιο. Δεν θα το είχα προσέξει ποτέ αν δεν τύχαινε να μπω ένα Σάββατο στο elc του Χαλανδρίου και να ανακαλύψω ότι ήταν 2ήμερο παιδιού όπου όλα τα παιχνίδια ήταν ανοιχτά στο πάτωμα και τα παιδάκια έπαιζαν με παιδαγωγούς. Εγώ για ένα γιλέκο-σωσίβιο μπήκα. Αλλά μόλις μπήκα του μικρού του άστραψε το μάτι. Τον χάνω στη στιγμή για να τον βρω λίγο αργότερα να παίζει μ’ αυτό το παιχνιδάκι. Όπως καταλαβαίνεις οτιδήποτε τραβάει την προσοχή του παιδιού μου για περισσότερο από 145 δευτερόλεπτα (τόση ώρα έχει κάτσει ακίνητος σ’ ένα σημείο τον έχω χρονομετρήσει), μου γίνεται έμμονη ιδέα.

Το παιχνίδι γράφει πως είναι για παιδάκια άνω των 3 και λογικό είναι γιατί εκείνα συγκεντρώνονται πιο εύκολα και μπορούν να συνειδητοποιήσουν τι σημαίνει παίζω με συμπαίκτη και το παιχνίδι έχει κανόνες. Ουσιαστικά αποτελείται από μία βάση που μόλις τη βάλεις σε λειτουργία οι εξωγήινοι που βρίσκονται σε τρύπες πάνω της αρχίζουν να ανεβοκατεβαίνουν. Εσύ κρατώντας ένα σφυράκι προσπαθείς να τους ‘’ψαρέψεις’’. Δύο χρώματα εξωγήινοι, δύο χρώματα σφυράκια για τον κάθε παίκτη. Το δίχρονο εννοείται δεν καταλαβαίνει απ’ αυτά και βαράει όποιον εξωγήινο θέλει με όποιο σφυράκι, ενίοτε και με τα δύο ταυτόχρονα.

Κόστος: 19€ ακριβό δεν το λες.

Πρόβλημα: Παίρνει μία μπαταρία τύπου C θα την βρεις πολύ εύκολα παντού. Μέσα σε δύο μέρες όχι συνεχούς χρήσης εννοείται η μπαταρία εξαντλήθηκε. Επειδή λοιπόν δύο τέτοιες κοστίζουν 5€ να ξέρεις ότι τελικά πολύ φθηνό το παιχνιδάκι δεν θα σου βγει. Ήταν δε, τέτοια η έκπληξή μου όταν είδα ότι δεν παίρνει μπρος, που ήμουν έτοιμη να το ανοίξω και να το κάνω φύλλο και φτερό για να βρω το πρόβλημα (έχω κάνει και μαστοράκος). Σε καμία περίπτωση δεν περίμενα ότι θα αλλάζω μπαταρίες τόσο συχνά. Και σκέψου να πάθει εξάρτηση το τέκνο σου και να ξεμείνεις από μπαταρία Κυριακή μεσημέρι… Εννοείται ότι ενημέρωσα  την εταιρία για το θέμα αυτό και θα το κάνω και γραπτώς. Να ξέρεις γενικά, ότι άμα δε γκρινιάξεις σ’ αυτή τη ζωή κι αν δεν ζητήσεις, ποτέ δεν θα πάρεις. Καλό είναι να μη βαριέσαι.

Το ντεσού είναι ότι τελικά σωσίβιο-γιλέκο δεν πήρα. Κοστίζει 42€ και δεν έχω την παραμικρή ιδέα αν θα μας βολέψει στην θάλασσα. Αποδείχτηκε πως είχα δίκαιο διότι δοκιμάσαμε ένα φθηνότερο, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΦΘΗΝΟΤΕΡΟ τύπου 15€ από Jumbo-τα-παιχνίδια-είμαστε-εμείς και κόντεψε να πνιγεί το παιδί. Μόνο στο σπίτι το φοράμε ως στολή και παίζουμε. Για τα 15€ του έχει μια χρήση δε μπορείς να πεις.

 

Πι.Ες. Εσύ που βιάζεσαι να πεις το κλισεδάκι ”έλα μωρέ το παιδί δεν θέλει παιχνίδια και με τα τάπερ μια χαρά παίζει”, θα σου πως πως έχεις πολύ δίκαιο. Αλλά όταν θα ψάχνεις το καπάκι από το τελευταίο τετράγωνο τάπερ για να βάλεις τη φέτα και δεν θα το βρίσκεις, οι τρελλοί αρειανοί θα σου βγάλουν τη γλώσσα κοροϊδευτικά, να το ξέρεις. Εγώ ενημέρωσα…

Advertisements

18 Responses to "mama’s log 27.6.12 About a toy"

Μονο 145 δευτερολεπτα!!! τι να πρωτοπρολαβεις!!! παντως απο τη συγκεκριμενη φιρμα ειμαι και εγω πολυ ευχαριστημενη. εχεις δοκιμασει να του παρεις ζωακια απο κει; Και στο στομα να τα βαλει δεν κινδυνευεις.Πρωτα τα ζωακια της φαρμας και σιγα σιγα τα πιο αγρια. Μεχρι να αποκτησει ψυχωση με τους δεινοσαυρους!Ειναι μεμωνομενα κομματια και ετσι αγοραζεις οποτε και οσα μπορεις.

Λες αυτά που είναι σαν λαστιχένια κι έχει και καρχαρίες κλπ;;; Δεν του έχω πάρει αλλά έχω βρει έναν τέτοιο καρχαρία μέσα στον σάκο με τα παιχνίδια του (θαύμα..;;;..!!) με τον οποίο δεν πολυπαίζει προς το παρόν. Θα το δοκιμάσω όμως μια και το λες…

Εμεις προσφατα αποκτησαμε τους ελεφαντες και την αρκουδα. Ειναι πιο καλα απο αυτα στο jumbo.

Πάνω που έλεγα, να ένα ενδιαφέρον παιχνίδι να έχουμε στα υπόψιν μου σκας το θέμα ότι είναι ασύμφορο να το συντηρείς και μου καταρρακώνεις το ηθικό! Όπως και να έχει, το θέμα είναι ότι κοντεύουμε να βγούμε εμείς έξω από το δωμάτιο εξαιτίας των παιχνιδιών και πλέον τα κριτήρια μου για το πιο παιχνίδι είναι κατάλληλο πρέπει να πληρεί και κάποιες άλλες δικές μου προδιαγραφές του πόσο χώρο πιάνει και πόσα κομμάτια είναι ή μπορεί να γίνει!
Δυστυχώς για μένα έχω παρατηρήσει ότι τα lego και τα playmobil είναι σταθερές αξίες που όμως είναι εφιάλτης όταν στο τέλος της μέρας όταν πρέπει να μαζευτεί το δωμάτιο αρχίζουν με μια φωνή να παραπονιούνται ότι είναι τόσα πολλά που πρέπει να μαζέψουν και είναι τόσο “κουλαμένα” . Ενώ προφανώς η μαμά δεν είναι γι’ αυτό με βλέπουν με ένα ύφος λυπημένο όλο προσδοκία σαν αυτό του γάτου στον Σρεκ!
Το παιχνίδι πάντως που ικανοποιεί εξίσου και μένα και αυτά είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός με τον Thomas το τρενάκι. Ακόμα βέβαια προσπαθώ να τους εξηγήσω ότι δεν αφήνουμε το τρενάκι να δουλεύει μόνο του ενώ εμείς δεν παίζουμε μαζί του και αφού περνάμε μερικές μέρες παραδειγματισμού και ακινησίας συνειδητοποιούμαστε για μερικές μέρες και ξανά προς την δόξα τραβάμε!

Πάνω που έλεγα, να ένα ενδιαφέρον παιχνίδι να έχουμε στα υπόψιν μου σκας το θέμα ότι είναι ασύμφορο να το συντηρείς και μου καταρρακώνεις το ηθικό! Όπως και να έχει, το θέμα είναι ότι κοντεύουμε να βγούμε εμείς έξω από το δωμάτιο εξαιτίας των παιχνιδιών και πλέον τα κριτήρια μου για το πιο παιχνίδι είναι κατάλληλο πρέπει να πληρεί και κάποιες άλλες δικές μου προδιαγραφές του πόσο χώρο πιάνει και πόσα κομμάτια είναι ή μπορεί να γίνει!
Δυστυχώς για μένα έχω παρατηρήσει ότι τα lego και τα playmobil είναι σταθερές αξίες που όμως είναι εφιάλτης όταν στο τέλος της μέρας όταν πρέπει να μαζευτεί το δωμάτιο αρχίζουν με μια φωνή να παραπονιούνται ότι είναι τόσα πολλά που πρέπει να μαζέψουν και είναι τόσο \”κουλαμένα\” . Ενώ προφανώς η μαμά δεν είναι γι\’ αυτό με βλέπουν με ένα ύφος λυπημένο όλο προσδοκία σαν αυτό του γάτου στον Σρεκ!
Το παιχνίδι πάντως που ικανοποιεί εξίσου και μένα και αυτά είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός με τον Thomas το τρενάκι. Ακόμα βέβαια προσπαθώ να τους εξηγήσω ότι δεν αφήνουμε το τρενάκι να δουλεύει μόνο του ενώ εμείς δεν παίζουμε μαζί του και αφού περνάμε μερικές μέρες παραδειγματισμού και ακινησίας συνειδητοποιούμαστε για μερικές μέρες και ξανά προς την δόξα τραβάμε!

Εκεί που έλεγα, να ένα ενδιαφέρον παιχνίδι να έχουμε στα υπόψιν μου σκας το θέμα ότι είναι ασύμφορο να το συντηρείς και μου καταρρακώνεις το ηθικό! Όπως και να έχει, το θέμα είναι ότι κοντεύουμε να βγούμε εμείς έξω από το δωμάτιο εξαιτίας των παιχνιδιών και πλέον τα κριτήρια μου για το πιο παιχνίδι είναι κατάλληλο πρέπει να πληρεί και κάποιες άλλες δικές μου προδιαγραφές του πόσο χώρο πιάνει και πόσα κομμάτια είναι ή μπορεί να γίνει!
Δυστυχώς για μένα έχω παρατηρήσει ότι τα lego και τα playmobil είναι σταθερές αξίες που όμως είναι εφιάλτης όταν στο τέλος της μέρας όταν πρέπει να μαζευτεί το δωμάτιο αρχίζουν με μια φωνή να παραπονιούνται ότι είναι τόσα πολλά που πρέπει να μαζέψουν και είναι τόσο \”κουλαμένα\” . Ενώ προφανώς η μαμά δεν είναι γι\’ αυτό με βλέπουν με ένα ύφος λυπημένο όλο προσδοκία σαν αυτό του γάτου στον Σρεκ!
Το παιχνίδι πάντως που ικανοποιεί εξίσου και μένα και αυτά είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός με τον Thomas το τρενάκι. Ακόμα βέβαια προσπαθώ να τους εξηγήσω ότι δεν αφήνουμε το τρενάκι να δουλεύει μόνο του ενώ εμείς δεν παίζουμε μαζί του και αφού περνάμε μερικές μέρες παραδειγματισμού και ακινησίας συνειδητοποιούμαστε για μερικές μέρες και ξανά προς την δόξα τραβάμε!

Προσπάθησα αρκετές φορές να στείλω σχόλιο ανεπιτυχώς και αυτό σημαίνει ή ότι όντως δεν μπορώ ή ότι θα έχεις λάβει περί τις 6-7 φορές το ίδιο σχόλιο!

Εμείς “σπάσαμε” το ρεκόρ των 60” προχθές, όταν αγοράσαμε 2 βιβλιαράκια με σκληρά φύλλα – ώστε να να πάρει λίγη ώρα παραπάνω σε περίπτωση που θελήσουμε να καταβροχθίσουμε γνώση κυριολεκτικά – και παίζουμε το παιχνίδι “πες μου πού είναι”. Έχοντας ήδη τα αντίστοιχα της fisher price, με τα οποία καταφέρνουμε να τρώμε έως τώρα, τα παραπάνω αποτελούν επιτυχή συνέχεια αυτών…:)))

Πι.Ες. Είμαστε 15 μηνών

Σε καλό δρόμο βλέπω είστε κι εσείς! Να υποθέσω ότι το ψευδώνυμο ”τέρας” το ‘χεις εμπνευστεί από το 15μηνο;; 🙂 !
Ναι τα βιβλιαράκια με τα σκληρά φύλλα είναι μία καλή λύση για κάποιο διάστημα. Μικρό διάστημα. Μετά έρχονται τα βιβλιαράκια με τα σκληρά φύλλα και τη μουσική. Μετά τα βιβλιαράκια με τα σκληρά φύλλα και τα πλήκτρα με τις φωνές των ζώων. Μετά τα βιβλιαράκια με τα σκληρά φύλλα που είναι παζλ. Και μετά ο έρωτας φεύγει κι έρχεται η ρουτίνα και τούμπαλιν!

Ευχαριστώ για το σχόλιο!! φιλιά!

Αχαχαχαχα!!! Ναι, τη φωνάζω τέρας και γελάει, σε σημείο που πλέον ακούει σ’ αυτό το 2ο όνομά της. Τα βιβλιαράκια με τα σκληρά φύλλα που είναι παζλ δεν τα γνώριζα, οπότε ευχαριστώ για την πληροφορία μιας κ είστε αρκετά βήματα μπροστά ;). Επίσης, ευχαριστώ που μου φτιάχνετε τη μέρα με το πνευματώδες χιούμορ σας,

φιλιά 😀

Κι εμείς σας ευχαριστούμε τέρας που περνάτε από δω! Να το χαίρεστε το τερατάκι σας κι εδώ είμαστε εμείς.

φιλιά πολλά

Εμένα του αρέσουν, ανέκαθεν, τα LEGO, αλλά, και από τη συγκεκριμένη εταιρία τα ξύλινα τουβλάκια (που είναι μέσα σε μία πάνινη τσαντούλα) είναι τα αγαπημένα του. Επίσης πάιζει με τους σιδηρόδρομους και τα τρενάκια Thomas and friends. Το τελευταίο απόκτημα, το ρομποτάκι που του πήρες, είναι πάρα πολύ καλό! τρελλαίνεται κυρίως να βάζει το χρονόμετρο και τα καταφέρνει να το κάνει, οπότε δε σταματάει το χρονόμετρο και περιμένει να του τα πετάξει..πάντως ένα είναι το σίγουρο. παραπάνω από 20 λεπτά και πολλά λέω, για το κάθε παιχνίδι δεν αφιερώνει. μιλάμε πάντοτε για αγόρια, βέβαια.επίσης, αυτό που κυρίως θέλει να κάνει είναι να ποτίζει, να σκαλίζει τα χώματα, να κάνει ποδήλατο (και μέσα στο σπίτι), να βλέπει dvd και να πηδάει από κάπου ψηλά, κάτω.συνολικά, ο χρόνος που αφιερώνει σε παιχνίδια είναι το 1/3 από τις υπόλοιπες δραστηριότητες, οπότε δε λέω ότι δε χρειάζονται και δεν έχουν εκπαιδευτική δράση, αλλά επειδή απλά πιάνουν χώρο ως επί τω πλήστον, καλύτερα να είναι (από τα) φθηνά.

Εντάξει ο Θωμάς δεν είναι ο μέσος όρος όμως, να το λέμε κι αυτό. Δηλαδή παιδάκι που πολύ πριν τα 2 κάνει παζλ δεν το λες και συνηθισμένο. Δηλαδή αφού κάνει το ρομποτάκι πριν το χρόνο δεν έχω λόγια…Να σκεφτείς ότι όταν το πήρα έλεγα εντάξει είναι μάλλον για μεγαλύτερα παιδάκια αλλά κάπως θα διασκεδάσουν και τα μικρότερα. Πότισμα, σκάλισμα μας αρέσει κι εμάς. Το πιο αγαπημένο μας είναι το μαγείρεμα. Σε σημείο που σκέφτομαι να του την πάρω την παιδική κουζίνα να τελειώνουμε κι ας με λένε τρελλή…

Πήγαινα κι εγώ η χαζή κι έπαιρνα στον γιο μου αυτοκινητάκια, μικρά – μεγάλα, κίτρινα – κόκκινα – πράσινα, που έτρεχαν, έβγαζαν ήχους, έκαναν σβούρες, άλλαζαν χρώματα και ο γιος μου ….. έπαιζε με ένα κομμάτι πηλό, αλουμινόχαρτο, ξύλο, σπάγγο…. Τρελαίνεται για κατασκευές και πειράματα ο τρελός επιστήμονας! Και, ναι, αφήνουμε το παιδί να αναπτύξει τη φαντασία του και την περιέργειά του, αλλά όταν από περιέργεια έβαλε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο μέσα στην μπρίζα και αυτή έσκασε με ένα φοβερό ΜΠΑΑΑΑΜΜΜΜΜ, του εξήγησα πως μερικές φορές η περιέργεια σκοτώνει (και όχι μόνο τη γάτα, που αυτή έχει κι 7 ψυχές να παραδώσει….., όχι μόνο μια) και καλό είναι να ρωτάει πριν γκρεμίσει το σπίτι! Όταν δεν κάνει πειράματα, παίζει με δεινόσαυρους, δράκους, τέρατα, και lego.
Όσο για την κόρη μου, όταν δεν μου καταστρέφει τα καλλυντικά, αδειάζει τα τρόφιμα από τα ντουλάπια (φακές, ρύζι, μακαρόνια) μέσα στα κουζινικά της ή γδύνει τις barbie και μετά τις παρατάει ξεβράκωτες στα πλακάκια. Στο σπίτι μας, το κλισέ αγοράκι – αυτοκινητάκια και κοριτσάκι – κούκλα μωρό για ντάντεμα, δεν παίζει !

Εδώ δεν παίζει στο δικό μας Μαρία μου το κλισέ, που είναι μόνος του ο Billy. Ότι περάσει απ’ τα χέρια του δεκτό είναι. Έχει την ίδια χαρά για τα εργαλεία του μαστοράκου με το πιστολάκι για μαλλιά της Πάτυ. Τι να πω γι’ αυτό το παιδί..!!

Για να δούμε…θα ναι σήμερα η τυχερή μου μέρα ή έχω φάει πόρτα από το wordpress και δεν το έχω πάρει χαμπάρι? Ο πρόλογος αυτός διότι έχω κάνει ήδη περί της 7-8 προσπάθειες να στείλω σχόλιο και ναδα.

Στο θέμα μας τώρα. Πάνω λοιπόν που έλεγα ότι να ένα παιχνίδι που δεν έχουμε και είναι ενδιαφέρον να το έχουμε στα υπόψη μας, γράφεις αυτό για την μπαταρία και μου κόβεις τα πόδια! Γιατί ένα παιχνίδι πριν από όλα πρέπει να είναι πρακτικό για όλους. Μέχρι στιγμής βέβαια το ιδανικό παιχνίδι για γονείς και παιδιά δεν το έχω βρει γιατί μπορεί μεν τα lego και τα playmobil να είναι σταθερή αξία, τα παιδιά να τα ευχαριστιούνται για μεγάλο διάστημα της παιδικής τους ηλικίας (δεν απαξιώνονται γρήγορα δηλαδή), αλλά βρε παιδί μου μιλάμε για πολύ κομμάτι. Που όταν σκορπίσει και έρθει η ώρα να μαζευτεί πιάνει απελπισία και τους μικρούς και τους μεγάλους! Στο τέλος τις μέρας όταν τους χώνω να μαζέψουν τα αμάζευτα, αυτό που ακούω είναι το “δεν μπολώ μαμά! είμαι κουλαμένος”. Το πιάσες ε?

Παρόλα αυτά, ένα παιχνίδι που ικανοποιεί εξίσου θα έλεγα και γονείς και παιδιά είναι ο σιδηροδρομικός σταθμός του Thomas της FP. Κομμάτια που μαζευονται εύκολα, ανθεκτικό και ευκολοσυναρμολόγητο. Μένει να μάθουμε να πατάμε το κουμπάκι όταν δεν παίζουμε για να μην τελειώνει η μπαταρία! Εχουμε μέλλον!

Για κάποιο λόγο Δέσποινα μου πήγε όλα τα σχόλιά σου στο spam. Καλά που μου έστειλες mail γιατί κι εγώ δεν το είχα δει! Πάντως τώρα θα το κοιτάω πιο συχνά και δε νομίζω να το ξανακάνει.

Ναι αυτό με τη μπαταρία είναι θέμα. Ούτε κι εγώ έχω βρει ιδανικό παιχνίδι. Είναι μικρός ακόμα και τα playmobil και τα lego αρέσουν πιο πολύ σ’ εμάς παρά σ’ αυτόν. Όσο για το χαμό που επικρατεί μετά εντάξει, τον έχω συνηθίσει έτσι κι αλλιώς. Για ένα περίεργο λόγο που δεν έχω εντοπίσει, δε με νοιάζει να μπερδεύονται τα παιχνίδια του μεταξύ τους ή να γίνονται κομματάκια. Θα το κοιτάξω αυτό γιατί δεν συνάδει με τον υπόλοιπο παστρικοθωδωρέ χαρακτήρα μου…

Thomas το τρενάκι είναι μια καλή ιδέα όντως. Θα το πάρω δεν έχει τύχει να του πάρω μέχρι στιγμής. Μόνο δωράκια έχω κάνει.

φιλιά πολλά!

Δεν ξέρω αν εμείς με τον τρόπο μας ή τις επιλογές μας μπορούμε να τους εμφυυσήσουμε κάποια πράγματα πάντως από την πρώτη στιγμή που του πήρα κάτι σε αυτοκινητάκι – κάτι με ρόδες όταν ήταν περίπου 7 μηνών, δεν έχει σταματήσει να ασχολειται.Θεωρώ πλέον ότι αυτά είναι τα αγαπημένα του γιατί περνάει ώρα καθισμένος ή και ξαπλωμένος τσουλώντας τα πάνω κάτω, με σουπερ αγαπημένο να τα ΄χωνει στην άμμο και στα χώματα (έχουμε θάψει καμιά 15αριά,που δεν βρέθηκαν ποτέ! στα μικρά φυσικά αναφέρομαι).Ό,τι έχει ρόδες μας συγκλονίζει γενικώς, φαγάνες,φορτηγά,μπετονιέρες,τρένα,καρότσια…κλπκλπ
Περυσι μας ειχαν παρει δωρο ενα συναρμολογούμενο (πολύ απλό) τρενακι με τις ραγες του κανονικα τα βαγόνια ενωνονται με μαγνητη μεταξύ τους (ξυλινα όλα της BRIO, για 1,5+) και δεν πολυσχολήθηκε, αλλά φέτος το λυνει και το στήνει μόνος του χωρίς να βαριέται για περίπου ένα μισάωρο….και τσα τσου τσου τσα τσου! (τσαφ τσουφ τσαφ τσουφ το τρένο περνά).
Γενικά αν δει παιχνίδι άλλου παιδιού με το οποιο δεν έχει ξαναπαίξει χαίρεται τόσο πολύ…φωνάζει ”βεβίβιαααα”(παιχίνιδιααα σε ελεύθερη μετάφραση) και ο ενθουσιασμός κρατά ανάλογα με την πόσότητα των παιχνιδιών.
Απ τα σουπερ αγαπημένα του επίσης είναι να κρυβόμαστε και να πηδάει από ψηλά κάτω (αυτό είναι το δικό μου αγαπημένο!) κι εγώ να απλώνω (εμπρος καλό μου χέρι) σε ντε τε κάτι,για να τον πιάσω αν και εφόσον….
Όλα αυτά τα ηλεκτρονικά της ELC παρεπιπτόντως που είναι κυρίως εκμάθησης, έως και 3 ετών, τα χαζοπαίζουμε ακόμη. Τώρα πια ξέρει πότε να πατήσει τί και φαίνεται να καταλαβαίνει και να ΄παρακολουθεί περισσότερα πράγματα.
Αυτό το διάστημα είμαστε γενικώς όλο στη βόλτα,οπότε τα παιχνίδια στην άμμο και στην παιδική χαρά έχουν την τιμητική τους.
φιλάκια σας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: