γονείς με κολικούς

mama’s log 31.5.12 Greek-Parenting

Posted on: May 31, 2012

 

Σε προετοιμάζω ότι ακολουθεί ”σοβαρό” post απόρροια του προηγούμενου Over-Parenting . Γι’ αυτό αν δεν είσαι σε μουντ και πέρασες δύσκολη νύχτα καλύτερα μπες στο twitter  😉 

Σε δουλειές με βάζεις και το ξέρεις. Αλλά δε μπορώ να κάνω διαφορετικά γιατί τέτοια θέματα όπως το βιβλίο της Πάμελα Ντράκερμαν με βάζουν σε σκέψεις. Υπάρχει λοιπόν η θέση της Πάμελα Ντράκερμαν και υπάρχει και η θέση της Έϊμι Τσούα. Για την Τσούα δεν τα έχουμε πει αναλυτικά διότι τα έχουν πει όλοι οι άλλοι και το βρήκα λίγο βαρετό. Εν ολίγοις είναι η Ασιάτισσα συγγραφέας του βιβλίου ‘’Battle hymn of The Tiger Mother’’ η οποία ασπάζεται μία φιλοσοφία μητρότητας με απόλυτες θέσεις σχετικά με την ανατροφή των παιδιών, παρουσιάζοντας ένα αυστηρό μοντέλο γονιού που ωθεί το παιδί του προς στην τελειότητα. Το βιβλίο της έχει φανατικούς φίλους και πολλούς φανατικούς εχθρούς στους απανταχού γονείς.

Έχουμε λοιπόν από τη μία πλευρά τη Ντράκερμαν, η οποία υιοθετεί τον τρόπο των Γάλλων: πιστεύει πως το πιο χρήσιμο δώρο που μπορείς να κάνεις στα παιδιά σου είναι να τους χαρίσεις δύο ευτυχισμένους γονείς σ΄ έναν ευτυχισμένο γάμο. Και ο τρόπος για να το πετύχεις αυτό είναι να μην κάνεις συνεχώς θυσίες. ‘’Θαυμάζω τους γονείς που μπορούν να είναι ευτυχισμένοι χωρίς να βγαίνουν ποτέ έξω για έναν καφέ, αλλά δεν είμαι ένας απ’ αυτούς’’, λέει ο σύζυγος της Ντράκερμαν, συγγραφέας και ο ίδιος αλλά και αρθρογράφος στους Financial Times. Και συνεχίζει: ‘’Αν θυσιάσω τον καφέ μου θα νιώσω πικραμένος από τα παιδιά μου. Και θα  ήταν παράλογο. Θα πρέπει λοιπόν να θυσιάσεις τους καφέδες και τα πάντα για τα παιδιά σου μόνο και μόνο για να μεγαλώσουν και να θυσιάσουν με την σειρά τους τα πάντα για τα δικά τους παιδιά; Πείτε με εγωιστή, αλλά ο ατελείωτος κύκλος θυσιών δε μου φαίνεται καθόλου ελκυστικός’’.

 

Και από την άλλη την Έϊμυ Τσούα, λάτρη της τελειότητας που ισχυρίζεται ότι το βιβλίο της έχει παρεξηγηθεί από πολλούς γονείς αλλά τονίζει επανειλημμένα πως ο βαθμός Α- δεν είναι αποδεκτός για τα παιδιά της. Σε συνεντεύξεις της συμβουλεύει τους γονείς να κάνουν την αυτοκριτική τους, να ακούν τα παιδιά τους και να μην υποθέτουν πως τα παιδιά τους είναι αδύναμα. Λέει χαρακτηριστικά: Αν πιστεύεις πως το παιδί σου δε μπορεί να κάνει τα πάντα, τι μήνυμα του δίνεις; Της αδυναμίας. Μεταξύ άλλων απαγορεύει στα παιδιά της τα πυτζάμα πάρτυ, τους επιβάλλει μαθήματα πιάνου και βιολιού μέχρι κάποια συγκεκριμένη ηλικία, δεν δέχεται το παράπονο της κόρης της ότι δεν της αρέσουν τα μαθηματικά και επιμένει να της κάνει εξάσκηση μέχρι να τα αγαπήσει ετσέτερα ετσέτερα. Με τη δημοσίευση του βιβλίου της οι New York Times δημοσίευσαν άρθρο γι’ αυτό ξεκινώντας με την φράση ‘’Γιατί οι Κινέζες μητέρες είναι ανώτερες’’. Μέσα σε 5 μέρες από την κυκλοφορία του βιβλίου της, η οικογένειά της έγινε η πιο μισητή οικογένεια του δυτικού κόσμου. Το πιο αμφιλεγόμενο κατά τη γνώμη μου είναι το γεγονός που θέλει την ακαδημαϊκή επιτυχία των παιδιών να αντανακλά το πόσο καλός γονιός είσαι.

 

Αυτό που κατανοούν οι Ασιάτες γονείς είναι ότι τίποτα δεν είναι πλάκα μέχρι να γίνεις πολύ καλός σ’ αυτό. Για να γίνεις καλός στο οτιδήποτε, χρειάζεται δουλειά. Και τα παιδιά από μόνα τους δεν θέλουν να δουλεύουν. Γι’ αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό να παραμερίζεις και να καταπατάς τις προτιμήσεις τους.

 

Η αιώνια διαμάχη μεταξύ ανατολής και δύσης λοιπόν. Κι εσύ Έλληνα γονιέ που βρίσκεσαι άραγε; Είσαι στις παρυφές της ανατολής αλλά προσκολλημένος στην Δύση. Εκτός απ’ αυτά, είσαι μέρος των Βαλκανίων. Πόσες επιρροές να σηκώσει ένας λαός ταυτόχρονα; Μεγάλωσες με τα στερεότυπα που σου επιβλήθηκαν από τους δικούς σου γονείς. Άρα ή θα ασπάστηκες το ‘’κατοχικό’’ και θα πέρασες παιδικά χρόνια σε μια πειθαρχημένη οικογένεια με απαιτήσεις από ‘σένα, ή θα υιοθέτησες το ‘’νεόπλουτο’’ και θα κυνήγησες το αμέρικαν ντριμ με τα ελληνικά δεδομένα, ή θα έχεις κάτι και από τα δύο. Και μόνο για αυτή σου την ανατροφή σου αξίζουν συγχαρητήρια. Η γενιά των σημερινών Ελλήνων γονιών, έχει τέτοιο παρελθόν που είναι ν’ απορεί κανείς πως διατηρούμε (όχι όλοι), σώας τα φρένας! Ειδικά στα χρόνια που διανύουμε και προφανώς θα συνεχίσουμε, ο Έλληνας γονιός καλείται να ενσωματώσει και την οικονομική κρίση σ’ αυτό το συνονθύλευμα επιρροών, αλλά κυρίως να την κάνει λειτουργική και να οδηγήσει τα παιδιά του μέσα απ’ αυτήν σώα και αβλαβή. Πρόκειται για μια γενιά εξελιγμένων γονιών που παλεύει με την κρίση και ταυτόχρονα καταδιώκει με χαρακτηριστική άνεση τους Ντισέπτικονς που απειλούν τα παιδιά της.

 

Οι γονείς ‘’λίγο απ’ όλα’’ λοιπόν. Η Ελληνίδα μάνα δεν έχει πια έναν τύπο. Έχει πολλούς. Και τους εναλλάσσει. Θα την δεις λοιπόν με την ίδια ευκολία να σηκώνει τη φωνή λέγοντας ‘’διαβάζεις τα μαθήματά σου ΤΩΡΑ’’ σε προστακτική που δεν χωράει αναβολή και να δηλώνει με χαλαρότητα και σιγουριά ‘’έλα μωρέ άσε τα παιδιά να παίξουν που θα τα βάλω εγώ σε καλούπι!’’

 

Δε μπορώ να μπω στο κυνήγι των επιστημονικών και εμπεριστατωμένων αποδείξεων για να σου περιγράψω τι εννοώ. Μπορώ όμως να σου μεταφέρω τα δικά σου σχόλια, αυτά που έγραψες στο προηγούμενο ποστ και εκφράζουν τέλεια την σημερινή πραγματικότητα. Σου τα μεταφέρω αυτούσια, ιδού:

 

Από: Snow Angel Αγγελική

Για την στάση κ το πως είναι η Γαλλίδα μάνα έχω εμπειρικά ενστάσεις!
Έχω γεννηθεί και έχω μεγαλώσει σε γαλλικό περιβάλλον και όλα αυτα είναι μύθος!
Κατ αρχάς! Το επίδομα  λοχείας διαρκεί 16 εβδομάδες για πρώτο παιδι (όπου η αρχή της άδειας είναι απο 6 βδομάδες πριν και 10 μετα όπου αν το θέλει και μπορει η μάνα μπορει να την ξεκινήσει 3 βδομάδες πριν για κέρδος μετα τον τοκετο).
Κ παει 36 μήνες μεγιστο χρόνο αν κανείς τρίδυμα!!!!
Εκει που υπάρχει βοήθεια είναι στο που τα αφήνουν. Και στην επιλογή κ δωρεάν παιδικού όπου απο 3χρονων θα μπορει να παει.

Τώρα για την στάση των μαναδων, σιγα  που τα γαλλακια δεν είναι τερατακια!
Είδα και την ανιψιά μου…. Απο Γαλλίδα μάνα, ο αδελφός μου (ετεροθαλής) γάλλος κ αυτός στην ουσία… Και είναι τερατακι που δε υπακούει κανέναν! (ζουν εκει άρα δεν υπάρχει έστω και άτυπα η τάση η αμερικανική ή η μεσογειακή που λέει η αμερικανίδα κυριούλα ή το marie Claire)
Συνεπώς το θέμα ανυπακοή κ ζωηράδα απ αλλου κρατά κατα την γνώμη μου… Όχι την εθνικότητα της μάνας. Είναι και στο παιδάκι…

 

Από: Debby του Angel or Evil?

Λοιπόν… αν και πραγματικά δεν ξέρω αν αυτό το θέμα με τις Γαλλίδες ισχύει και στην πλειονότητα τους είναι έτσι “cool” αλλά για το αν η ενοχή της μάνας κάνει τα παιδιά ατίθασα και ανυπάκουα, από καθαρά προσωπική εμπειρία θα συμφωνήσω. Όταν κάθε κανόνας που θέτεις στο παιδί σου συνοδεύετε από ενοχή είναι σίγουρο ότι το παιδί θα την αντιληφθεί και θα επιδιώξει μέχρι τελικής πτώσεως να τον καταρρίψει. Όταν αυτό και μόνο από όλους μέσα στην οικογένεια είναι το επίκεντρο που καθορίζει τι θα κάνουν όλοι οι άλλοι φανταστείτε τι σοκ θα πάθει όταν αντιληφθεί ότι η πραγματικότητα δεν είναι αυτή, και αρχίζει να το αντιλαμβάνεται από την πρώτη σας έξοδο όπου ξαφνικά όσα κάνει σπίτι δεν επιτρέπονται. Σε καμιά περίπτωση δεν είμαι η υποδειγματική μαμά. Έχω φερθεί σκληρά και ορισμένες φορές ακόμα και βάρβαρα στα παιδιά μου όταν έπρεπε και όταν δεν έπρεπε και δεν αισθάνομαι καμιά ενοχή γι’ αυτό (οκ, ελάχιστες έως αμελητέες) γιατί απλά θεωρώ ότι με αυτόν τον τρόπο τα βάζω εγώ η μαμά τους λίγο λίγο στο πνεύμα του πραγματικού κόσμου εκεί έξω που μόνο αγγελικά πλασμένος δεν είναι. Το αποτέλεσμα είναι τα παιδιά μου να με ακούνε όταν είμαστε σε δημόσιο χώρο, χωρίς να χρειάζεται να τους φωνάζω, να τα μαλώνω και να ακούω τα κλάματα τους όταν τους αρνούμαι κάτι. Είμαι σαν τις Γαλλίδες ένα πράγμα που πάω τα μικρά εστιατόριο και κάθονται υπομονετικά στις καρεκλίτσες τους και περιμένουν να έρθει το φαΐ τους! Οκ, ανυπομονούν λιγο αλλά τα “τρέφω” με λόγάκια μέχρι να έρθει το φαγητό οπότε όλα καλά! Στο ιδιωτικό χώρο βέβαια γίνεται το έλα να δεις αλλά εκεί γίνομαι Ελληνίδα (χωρίς ενοχές όμως πάντα!), Αντε.. Πως το λέτε στο twiter? #pestenamefate ? E! Αυτό!

 

Από: Παναγιώτα aka newagemama       

Aυτή η Ντράκερμαν μου ‘χει ανάψει μεγάλες φωτιές. Δεν ξέρω τι είναι το σωστό τελικά ούτε αντιλαμβάνομαι αν το παρακάνω ή όχι. Ενα είναι σίγουρο: η ενοχή κάνει μεγάλη ζημιά!

 

Από: μαμά κουκουβάγια Βέρα  owlmommy.blogspot.com

Μα όλοι να λένε για τα Γαλλάκια; Και τα Κινεζάκια!
Ας αφήσουμε τις ενοχές λίγο στην άκρη κι ας κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε λέω! Ελεύθερα και χωρίς κανόνες, όπως θεωρεί ο καθένας πιο καλά..

 

Από: Μαρία

‘’καλημέρα μητέρα θα ήθελα να πιω το γάλα μου’’ αχαχχαχαχαχχαχαχαχχαχχ αχαχχαχαχαχχαχαχαχχαχχ αχαχχαχαχχαχχ

αν μου το έλεγαν αυτό τα παιδιά μου, το πιθανότερο είναι πως θα τα πήγαινα στο Παίδων ως έκτακτο περιστατικό !!!!!!!

Οφείλω να ομολογήσω πως ορισμένους “στόχους” τους έχω πετύχει σαν γονιός (δεν δέχτηκα ποτέ το “πέφτω κάτω και χτυπιέμαι για να μου κάνεις αυτό που θέλω – δεν πας να χτυπιέσαι, μόνο πήγαινε μέσα σε παρακαλώ να το κάνεις, γιατί με ζάλισες), αλλά ορισμένους άλλους τους έχω χάσει (έχω τα πιο δύσκολα παιδιά του κόσμου στο θέμα “φαγητό”). Έχω διδάξει στα παιδιά μου βασικούς κανόνες και αρχές, αλλά σίγουρα έχω κάνει και λάθη που οφείλονται κυρίως στις ενοχές της εργαζόμενης μαμάς (έλα μωρέ ας δουν λίγη τηλεόραση, έλα μωρέ ας κοιμηθούν μισή ώρα αργότερα, ε δεν πειράζει που σκόρπισαν όλες τις ξυλομπογιές, ……).
Νομίζω πως σαν γονείς πάντα θα κάνουμε λάθη, αρκεί να τα παραδεχόμαστε και να προσπαθούμε να διορθωνόμαστε μέσα από αυτά.

 

Από: Nadine

Όταν έκανα το βλαστάρι μου…δεν είχα ιδέα πώς θα ήθελα να είμαι, πώς είναι το σωστό, ποιό το ιδανικό. Μεγαλωμένη άνευ μαμάς…δεν γνώριζα πώς είναι όλο αυτό το σκηνικό. Μέχρι και σε ψυχολόγο πήγα στην αρχή για να μου πει ότι όλο αυτό που σκεφτόμουν (περι ευθύνης για το μεγάλωμα του παιδιού μου) είναι απολύτως φυσιολογικό. Μέχρι σήμερα το πάω με το ένστικτο…και άντε με μικρή χρήση των προσωπικών μου γνώσεων λόγω αντικειμένου (Ψ η κυρία!!!). Το μόνο που έχω να αναγνωρίσω μετά απο την πρώτη δεκαετία με την κόρη μου είναι ότι τα λάθη μου είναι μονόδρομος, ότι ενοχές δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να νιώσω, γιατί θα νιώσει κι αυτή όταν κάποτε θα έρθει η ώρα της, και δεν θέλω. Επίσης εδώ και χρόνια της λέω: για τη μάμι είσαι ό,τι πιο σπουδαίο υπάρχει στον κόσμο, για τους υπόλοιπους εκεί έξω θα πρέπει μόνη σου να κερδίσεις τη θέση σου. Ο κόσμος είναι σκληρός.
Τέλος, βρείτε μου μία γαλλίδα…εδώ στην Ελλάδα που να είναι τόσο cool!!!!!!!!!!!!!!! Εγώ μία που τυγχάνει να γνωρίζω….cool δεν θα την έλεγα! Κάτι σε “δώστε μου μία να συνέλθω” θα την έλεγα…

 

 

Στη μελέτη της σημερινής ελληνικής οικογένειας, η Ντράκερμαν και η Τσούα θα σήκωναν τα χέρια ψηλά. Ο σημερινός Έλληνας γονιός περνάει κολικούς, στην χειρότερη μορφή τους. Αλλά τους περνάει με στωικότητα και χιούμορ που θα έκανε τον Μπενίνι του La vita e bella να δακρύσει από ντροπή.

 

 

Πι.Ες. Μπράβο ρε μάνα!  

Advertisements

11 Responses to "mama’s log 31.5.12 Greek-Parenting"

Μέχρι να αποφασίσετε ποια μέθοδος άνευ διδασκάλου είναι η καλύτερη, δεν πάμε κάμια κούνια λέω εγώ; Η διαπαιδαγώγησή μου προστάζει ένα καλό σετ τραμπάλα-τσουλήθρα-κούνια επί 3.

Να κάτσεις στ’ αυγά σου εσύ και να μας αφήσεις να κάνουμε τη δουλειά μας οι μεγάλοι! Να πάρεις αμέσως ένα βιβλίο να διαβάσεις και να εύχεσαι να μην ακολουθήσει η μανούλα την κυρία Τσούα! Ορίστε μας, μικρό παιδί να μας λέει τι να κάνουμε 😉

αγοράκι μου εσύ!!

Συγνώμη, αλλά αν για να γίνουμε “γαλλίδες” μάνες θέλει μια Α (βατή τέλος πάντων) προσπάθεια για να γίνουμε ασιάτισες νομίζω ότι πιο εφικτό είναι να αλλάξουμε πρώτα πετσί! Εκτός και αν έχει τα φράγκα να αναθέσει σε μια νταντά να το παίζει ο ασιάτης της οικογενείας, δεν βλέπω την Ελληνίδα μάνα να έχει τέτοια κουλτούρα Αν και για να είμαι ειλικρινής όταν ακούω μαμάδες με παιδιά στο λύκειο όπου το θέμα μάθηση αποκτά άλλη διάσταση, έχω την αίσθηση ότι τους βγαίνει αυτό το ασιάτικο! Άντε και στα δικά μας οι μικρο μάνες!

Εύχομαι να μη μας συμβεί ποτέ αυτό Δέσποινά μου. Εύχομαι να δομηθεί αλλιώς το εκπαιδευτικό σύστημα και να ‘χουμε επιτέλους παιδεία.

φιλάκια πολλά

Χέστηκα και για την Ντράκενμαν και για την πουΤσούα, σηκώθηκα να πιω νερό που κόρωσα η γυναίκα (μη ρωτήσεις τί έκανα μπουχαχα!) και έπεσα πάνω στις συγγραφικές παπαριές της κάθε πικραμένης.Καλά δεν ντρέπονται να τα κάνουν και βιβλίο; Κάθε παιδί είναι διαφορετικό, κάθε μαμά επίσης.Πέρα από κάποιους βασικούς “κανόνες” για τους οποίους θα σε ενημερώσει καλύτερα κάποιος γνώστης του αντικειμένου (πχ ψυχολόγος ή παιδαγωγός) ποιός θα σου υποδείξει πώς μεγαλώνει “σωστά” ένα παιδί; Έχουμε γεμίσει μωρογνώστες που στα διαλείμματα καφέ-κατσαρόλας-τραμπάλας, πετάνε κι ένα βιβλίο. Λοιπόν θα φτιάξω κι εγώ ένα και θα το πώ “Tiger na se faei kai na se katapiei mori Kineza ton Ess-Ess”!Για την υστερία των βαθμών μάλλον φταίει που οι Ασιάτισσες έχουν στενό κόλπο και ζορίζονται.

Αυτό που με συγκλόνισε περισσότερο απ’ όλα αγαπημένη μου είναι ότι την ώρα που έκανες (δε ρωτάω τι μπουχαχα!) και σηκώθηκες για νερό, διάβασες το blog κι έγραψες σχόλιο!!! Αν αυτό δεν είναι κάρμα πες μου τι είναι;;

Πι.Ες. ”Tiger na se faei kai na se katapiei mori Kineza ton Ess-Ess” ;;;;!!!! Κλαίω…

επισης ενα καλο ξε-κατινιασμα (επί παντός) που και που ΚΑΙ εδω σ αυτο το ‘ευυπόληπτό’ blog δεν θα ηταν κακο….βγαλτε τα απο μεσα σας οπως τα σκεφτεστε!!! (εν ολιγοις)
συμφωνεις?

Πες τα χρυσοστομη!
ουφ!

για το προηγουμενο σχολιο …cc: magissa kirki……..(κατι πατησα η αχρηστη και μου το ‘πεταξε’ μετα της ‘γονειςμεκολικους’ (Ευουλιτας)

Γεια σου ΑΓΑΠΗΤΉ ΜΟΥ ,καλη εβδομαδα !
ΔΥΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΗ …..
Δεν ασπαζομαι κανενα απο τα δυο βιβλια εκατο τις εκατο ! μια μεση κατασταση ειναι η επιθυμιτη πιστευω ! ο γονιοσ δεν ειναι μονο γονιος ,ειναι και συζυγοσ ,ανθρωπος με αναγκες , εργαζομενος, κτλ
Θυσιες για τα παιδια μας ολοι κανουμε σε διαφορετικουσ τομεισ ομως το παν ειναι να ειναι ψυχικα και σωματικα καλα οι γονεισ για να δοσουν και αυτο στα παιδια τους .Ολοι οι γονεις χρειαζονται το χωρο τουσ και τον χρονο τουσ για να επαναφορτισουν τισ μπαταριεσ απο την καθημερινοτητα που κυριως αυτη την περιοδο εδω στην ελλαδα ειναι ΔΥΣΚΟΛΗ .
Παρολαυτα ομως πρεπει να υπαρχουν και τα ΟΡΙΑ στα παιδια μας .ΟΡΙΑ συγκεκριμενα και κατανοητα στα παιδια .
Τα παιδια μαθαινουν τα ορια τουσ και τι τους επιτρεπεται οταν αυτα καθοριζονται ως συνεπειες και απορια των πραξεων τουσ και οχι ωσ τιμωρια .

ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ -ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ -ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΑΦΗ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΑ ΟΡΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ πιστευω ειναι καποια απο τα σημαντικα συστατικα …….

Αρετή μου αυτό για τα όρια ξαναπέστο. Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να το λέω στον άνδρα μου. Αν δε μάθει ότι υπάρχουν και όρια το παιδί από τώρα, δεν είναι ότι θα μας κουράζει εμάς, αυτό δε με πειράζει. Κυρίως είναι ότι δεν θα περάσει καλά στο μέλλον όταν θα αντιληφθεί με άλλους τρόπους ότι τελικά όρια υπάρχουν πάντα. Αλλά η αλήθεια είναι ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να τους το μάθουμε κυρίως γιατί όλοι οι γονείς καλούμαστε να είμαστε και παιδαγωγοί αλλά λίγοι τα καταφέρνουμε όπως πρέπει.

φιλάκια πολλά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: