γονείς με κολικούς

S.O.S!!! ”Θα βγάλουμε την πάνα,θα βγάλουμε την πάναααα….” τρα λα ρι λα ρο!

Posted on: May 23, 2012

Φουλ ταϊμ μαμ S.O.S !!

Μείζον θέμα! αυτό έχω να πω.

Και όπως σε όλα τα θέματα που αφορούν τα παιδιά (γιατί κάθε παιδί είναι διαφορετικό,άσχετα αν τα περισσότερα κάνουν τα ίδια πράγματα) οι απόψεις διίστανται (τριίστανται μην σας πω!).Κάποιες με καθησυχαζουν οτι ειναι ευκολο,άλλες τα βρισκουν λιγο ‘παλουκια’ (μετα συγχωρησεως)και το αναβάλλουν,άλλες παλι (απηυδυσμενες μαλλον) τα εχουν μισοκαταφερει και ολο το τρεναρουν (φοραει ακομη μετα απο κανα χρονο, πανα στον υπνο, η μονο στα κακα και τετοια).Εμένα ψιλοβουνο μου φαινεται,αλλά πάλι μαλλον παιζει ρολο και το παιδι.Το μονο που ειναι σιγουρο ειναι οτι ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΕΙΣ γιατι εχω ακουσει και περιστατικα που ”τα κρατανε” και παθαινουν διαφορα μετα…

Λοιπόν.Σε γενικές γραμμές ο Δαμιανός είναι ένα εύκολο παιδί (@#^*@#@) όταν θέλει ακούει,όταν θέλει κάνει αυτό που του λέμε.

Η πρωτη προσπάθεια για κακά στην τουαλέτα έγινε ενώπιος εν-ηπίων στον παιδικό σταθμό που πήγε για λίγο καιρό τον χειμώνα (παρεπιπτόντως στους παιδικούς το μαθαίνουν στο αψε σβησε!) τους βάλανε στη σειρά στα γιο γιουδακια και τους λενε τωρα καντε κακα! και ως δια μαγείας έκανε! μας ενημέρωσε η δασκάλα του για το ευτυχές γεγονός και μας παρότρυνε να τον ΄βαζουμε΄και στο σπίτι.Μία,δύο,τρεις,μια χαρά ο Δαμιανακος.Στην τουαλέτα με το βοηθητικό καθισματάκι απο κάτω στο σκαμπουδακι η μαμα με παιχνιδια κλπ κλπ, εμψύχωση,χαμόγελο,επιβράβευση,”γειαααα…” στα κακά, όλα μια χαρά.Με το που σταμάτησε ο παιδικός σταμάτησε και η διάθεσή του να ‘τα κάνεί’ οπουδήποτε αλλού εκτός της πάνας του…παίζει ρόλο και η αλλαγή περιβάλλοντος βέβαια (πάλι στο σπίτι μας είμαστε – στο άλλο- αλλά όσο να’ναι,ξερω κι εγω?).

Είχα πάρει την απόφαση από πέρυσι ότι φέτος θα ξεκινούσαμε την προσπάθεια μιας και ήδη είμαστε 27 μηνών και πλησιάζει καλοκαίρι (ξεβρακώνονται πιο εύκολα),είναι και σε ηλικία που συνεννοείσαι,άσχετα αν σε γειώνει που και που…οπότε εφοδιάστηκα με σουπερ σωβρακάκια,σλιπάκια (με Τομας,Μακ Κουην κλπ κλπ) φανελάκια ασορτι και ακλόνητη θέληση και αποφασιστικότητα και από χθες είπα ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ!

Τον ξεβρακώνω λοιπόν (έχοντας στο μυαλό μου διαρκώς την ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ και όχι το μάλωμα Ό,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ) και ξεκιναμε για την απογευματινη μας βόλτα (καινουργιο σλιπακι,ποπουδακι κουνιστο κουνιστο, ποδηλατακι)και παμε σαν να μην συμβαινει τιποτα. Καθε 10 μετρα:”Δαμιανέ,άμα θέλεις τσισάκια,πιπί,…να μου πεις” ”μαμά πιπί” (για καλή μου τύχη κακά είχαμε κάνει πριν φυγουμε απο το σπιτι)…αφού φτάσαμε στην περιβόητη και μοναδικη παιδική χαρα διπλα στη θάλασσα,είδε ένα ζευγάρι λουόμενων,άρχισε να τρέχει προς τα εκεί αλλαλάζοντας ”εκεί,εκεί,εκεί!”. Βρε καλέ μου,βρε χρυσέ μου,είναι κρύο το νερό έχει κύμματα (όντως) και κάτι κοτρόνια,απτόητος.Εκεί με βοηθησε η καινουργια του αμφιεση.Το πόσο γρήγορα βγήκαν βρακί και σορτσακι δεν λέγεται (σε σχέση με την πάνα και τα εσωρουχακια με τα κουμπια) και με το που ‘ελευθερώθηκε’ τσιιιιρρρρρ” πετάει το πρώτο.’Φτηνά την γλιτωσαμε σκέφτομαι,αλλά το θέμα έιναι να μου το λεει για να καταλαβει κι αυτος οτι δεν τα κανουμε πανω μας.

Η δευτερη φορα ηταν λιγο πριν φτασουμε σπιτι, φορωντας κανονικα τα ρουχα του και αφου ειχε πιει ενα μισολιτρο νερο και φυσικα ΔΕΝ τον προλαβα. ”Εκανες τσισάκια? μπράβο αγάπη μου…πάμε να αλλάξουμε βρακακι και σορτσακι γιατι εισαι μουσκεμα και θα κρυωσει η κοιλιτσα…” …’την επόμενη φορά να πεις στη μαμα αν θελεις να κανεις πιπι…” Κάπως έτσι το πήγαμε μέχρι λίγο πριν το μπανιο του,οποτε μετα του βαλαμε ξανα πανα για τον υπνο (μην ξανοιγομαστε κιολας πρωτη μερα).

Ετσι καπως εχουν τα πράγματα μετα απο την πρωτη προσπάθειά μας να προσπεράσουμε τον σκόπελο ΠΑΝΑ.

Υπαρχει καποιος τροπος να γινει πιο ευκολη η διαδικασια? Για πειτε βρε κοριτσια!

Α! ωστοσο βρηκα και αυτα τα αρθρα για να βοηθησω καποιες ομοιοπασχούντες ! (υπαρχει αυτη η λεξη?) για δείτε…

http://www.mayoclinic.com/health/potty-training/CC00060

http://www.mammycool.gr/viewcontent.jsp?id=15GTQK2LJ&cid=14AM850JC

Advertisements

18 Responses to "S.O.S!!! ”Θα βγάλουμε την πάνα,θα βγάλουμε την πάναααα….” τρα λα ρι λα ρο!"

Καλησπέρα!
Εμείς το κάναμε παιχνίδι. Κάθε φορά που έκανε τσίσα ή καλά στην τουαλέτα κολλούσαμε ένα αυτοκόλλητο – δικής της επιλογής- σε ειδικά διαμορφωμένο πίνακα (ένα απλό χαρτόνι ήταν καλέ!) που είχαμε κολλήσει στον τοίχο του μπάνιου. Είχα κολλήσει δίπλα στο χαρτόνι ψηλά και τη σακουλίτσα με τα αυτοκόλλητα (μπας και δώσουμε παραπάνω κίνητρο).Μόλις συμπληρώναμε έναν συγκεκριμένο αριθμό ή έπαιρνε κάποιο δώρο ή κάναμε κάτι ιδιαίτερο μαζί.
Μέσα σε 3 μέρες βγάλαμε την πάνα και δεν την ξαναφορέσαμε ποτέ!
Να σημειώσω ότι είχαμε τραβήξει κι εμείς μεγάλη ταλαιπωρία (μέχρι και να κρατάει τα τσίσα της στο σχολείο και να τρέχουμε για εξετάσεις ουρολοίμωξης).
Αυτά από εμάς! Καλή σας επιτυχία!

Για καποιο λογο δεν μου εμφανισε το σχόλιό σου χθες καλή μου Ειρήνη γι αυτο και δεν σου απαντησα!
Ωραίο κόλπο αυτό με τα αυτοκόλλητα….αυτό με το μια βδομάδα που ακούω απο αρκετες μαμαδες με ενθαρρύνει απο τη μια κι απο την αλλη με αγχωνει μιας και δεν εχω ιδεα ποσο καιρο θα μας παρει εμας!
ευχαριστουμεεεεε πολυ πολυ!

Χιχι! καλή δύναμη! 😉
“Εμείς” την εκπαίδευση την κάναμε μόνο μες το σπίτι, με σηκωμένα τα χαλιά, το καλοκαίρι και φορώντας βρακάκι…τρέχαν τα τσισάκια, δεν μας άρεσε που πλατσουρίζαμε “μέσα” και αυτό γινόταν για αρκετές μέρες, φυσικά όταν (τύχαινε) και τα κάναμε στην τουαλέττα (με ειδικό σκαμνάκι για να φτάνουμε) γίνοταν γιορτή…τηλ στον μπαμπά, τηλ στη γιαγιά, τηλ στη νονά κλπ…μέχρι που αρχίσαμε να τα λέμε αλλά που και που… γιατί τα περισσότερα παιδιά βαριούνται ν’ αφήσουν το παιχνίδι, έτσι πρέπει εμείς να τα πηγαίνουμε και αυτό θέλει υπομονή, γερά νεύρα και χρόνο!
ΑΦιλάκια πολλά πολλά! :))

Μαγισσούλα μου καλησπέρα,σ ευχαριστουμε για τις συμβουλές.Είναι αλήθεια ότι μέσα στο σπίτι έχω ακούσει κι εγώ είναι πιο εύκολα στην αρχή και μετά έκτός.Να μαθαίνουν δηλαδή την έννοια γιο γιο / τουαλέτα και μετά υπαιθρος!
Ενυγουέυ νομίζω πως έχουμε μέλλον μπροστά μας αλλά πιστεύω ότι θα έχουμε αποτελέσματα συντομα.
φιλάκια πολλά!

Η αλήθεια είναι πως με 11 εβδομάδες και πρώτη εγκυμοσυνη πρακτικά… Ε αργω να απόκτησω ολοκληρωμένη άποψη επι του θέματος. (Αρχες Δεκεμβρίου γενναω πρώτα ο θεός… Άρα προς το 2015 θα σας πω ολοκληρωμένα) Αλλα δόξα το Θεό έχω αρκετα ανιψακια για να έχω δει επισοδεια του έργου κ επίσης φροντησανε γονείς κ παππούδες να με ενημερώσουν για τα δικα μου χαϊρια προ 22ετιας…..
Η αλλαγη περιβάλλοντος πιστεύω δρα αρνητικά στο θέμα αυτο. Παρατήρησα πως σε περιόδους διακοπών ξεφεύγει το πράγμα. Αλλα σε γενικές γραμμές το μαθαίνω να κάνω κακα μου έρχεται πριν το μαθαίνω να κάνω τσισα.
Πέρυσι το καλοκαίρι το χούλιγκαν η ανιψιά μου έτων 3,5 έκανε διακοπές στην Ελλάδα με την γιαγιά κ τον στεπ-γκρανταντ. Όσο η νύφη μου κ μάνα της ήταν εδω πέρα ότι ήταν ΤΟ ΤΕΡΑΣ αταξιας κ το βράδυ πάντα έκανε πιπί της στην πάνα της. Κατα την διαρκεια της ημέρας όμως, δε φοράει. Όταν έφυγε που λέτε κ μας έμεινε το τερατακι -το οποίο ηρεμήσε κάπως- καταλάβαμε στην περίπτωση τι έφταιγε… Η νεαρά κατέβαζε σχεδόν δυο μπιμπερο γάλα πριν την πέσει! Μόλις της το περιορισαμε κ κόπηκε με επιτυχία κ η πάνα!
Αλλα γενικά παρατήρησα πως για να μας ζητήσει να την πάμε τουαλέτα για τσισα… Έφτανε συχνά στα όρια της πρώτα.
Κ σε ότι αφορά εμένα αυτο που ξέρω είναι πως έκοψα αρκετα νωρίς τις πάνες… Αλλα με τις πρώτες μου διακοπές στην Ελλάδα (γεννήθηκα κ μεγάλωσα έξω) ήρθαν τα πάνω κάτω (2,5χρ) κ τα έκανα όπου βρω στην αυλή!!!!!! Αλλα το έκοψα γρήγορα κ αυτο απ’οτι μου είπαν… Ο μικρός μου αδελφός πάλι άργησε λιγάκι κ έβρεχε το κρεββατι του μέχρι κ 4-5 νομίζω.
Το συμπέρασμα μου… Τα παιδιά θέλουν ρουτίνα. Κ ίσως ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του καθένα, τον μαγικό τροπο για να ειδοποιούν για τσισα…. Έγκαιρα.

Μμμμμ….ναι θέλει ρουτίνα όντως και να μην τα αφήνεις να ‘ξεχνιούνται’…. με υπομονη πάντα, αλλά χωρίς πίεση…όλα έχουν τον τρόπο τους σίγουρα.
Ο ψυχολογικός παράγοντας επίσης έχει μεγάλη σημασία και όλες οι αλλαγές στο πρόγραμμά τους ή στις συνήθειές τους επηρρεάζει πολύ ειδικά όταν πρέπει να γίνουν κάποιες ”αλλαγές”.
Ευχαριστώ πολύ snowangel και σου ευχομαι ολα ευκολα και με εναν πονο! (κατι ξερουν που το λενε πιστεψε με).
Τα ξαναλέμε μέχρι τότε!!!

καλο σου βράδυ!

Εμένα ο μικρός είναι ακόμα 2 και ΠΡΑΚΤΙΚΑ δε γνωρίζω και πολλά. Μόνο ότι κάθε μέρα εδώ κι ένα μήνα κάνει τα κακά του στην τουαλέτα του παιδικού σταθμού συγκεκριμένη ώρα και μάλιστα τελευταία σηκώνεται και πηγαίνει μόνος του και μετά φωνάζει ότι τέλειωσε, αλλά στο σπίτι αρνείται. Γενικά, σε όλα τα θέματα, έχει άλλη συμπεριφορά και άλλη “ρουτίνα” στο σταθμό και διαφορετική στο σπίτι και είναι κάτι φυσιολογικό, όπως μου έχουν πει.
ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ – εγκυκλοπαιδικά αυτά που ξέρω είναι ότι σίγουρα η διαδικασία εκπαίδευσης τουαλέτας πρέπει να γίνεται μετά τα δύο χρόνια και συνήθως γίνεται θερινούς μήνες, για την περίπτωση που όποιος διαθέτει εξοχικό ή αρκετές ημέρες διακοπών, να μπορεί να αφήνει το παιδί ελεύθερο, χωρίς να φοβάται μη λερώσει καναπέδες κλπ και προκειμένου να έχει το χρόνο να βάζει το παιδί στο γιο γιο ή την τουαλέτα κάθε δύο ώρες για πέντε λεπτά. Έτσι, συνειδητοποιεί και βλέπει τι κάνει και αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι “του έρχονται”. Πάντως τα αγόρια λένε αργούν να επιτύχουν το κράτημα της κύστης τους, σε σχέση με τα κορίτσια. Επιπλέον, το παιδί θα πρέπει να έχει φτάσει να κάνει τα κακά του μία φορά τη μέρα, περίπου την ίδια ώρα (εμένα μπορεί να τα κάνει και τρεις, ακόμα). Η πάνα αφαιρείται κατά τη διάρκεια της ημέρας και παραμένει το βράδυ για αρκετό καιρό, μπορεί και μήνες. Τέλος, ποτέ δεν πρέπει να μαλώσουμε το παιδί σε περίπτωση που τα κάνει επάνω του ή που δε μας προειδοποίησε ότι θέλει να κάνει τσίτσα ή κακά.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, όλες αυτές τις συμβουλές για ομαλή μετάβαση από γιο γιο τουαλέτα, επιβράβευση κλπ, μου ακούγονται λίγο υπερβολικά. Όλα έχουν να κάνουν με τη μίμηση και με το ότι από μόνο του το παιδί αρχίζει να νιώθει ότι έχει μεγαλώσει και επιδιώκει να αλλάξει το ίδιο κάποια πράγματα, όπως πιπίλα, πάνα κλπ. Αν δεν το κάνει σύντομα δίνεις λίγο χρόνο με συζήτηση και μετά επιβάλλεις καταστάσεις γιατί κάποτε πρέπει να “απογαλακτιστεί”. Εκκενώθητι!!

Κι εγώ συμφωνώ. Επίσης μου έχουν πει ότι ένα παιδί καταλαβαίνεις ότι είναι έτοιμο να βγάλει την πάνα όταν μπορεί να ανέβει μόνο του χωρίς βοήθεια μια σκάλα. Αυτό σημαίνει ότι τότε ο οργανισμός μπορεί να ελέγχει πλέον τους σφιγκτήρες και άρα το έντερο πιο εύκολα ώστε να προλάβει να πάει στην τουαλέτα. Πάντως κι εμείς με τον billako σιγά σιγά τα κάνουμε στην τουαλέτα. Περί ορέξεως βέβαια, παίζει απλά να γουστάρουμε το γιογιό και να καθόμαστε κανα τέταρτο για την πλάκα μας…

Ναι σίγουρα κι εγώ αυτό πιστεύω,καποια στιγμη κι αυτα καταλαβαινουν οτι αυτο με την πανα σαν να μην ειναι πολυ βολικο κι οτι οπως το κανει η μαμα κι ο μπαμπας ειναι καλυτερα…
Σημαντικο πιστευω ειναι να εχει αρχισει να κατεβαζει και βρακακι μονο του,να καταλαβαινει δηλαδη οτι βγαζοντας τα μπορω να ”τα κανω”…..

Κι εμείς δεν είμαστε ακόμα σε ηλικία για βρακάκι..είμαστε ενός σχεδόν..Να σου πώ, έχω ακούσει από φίλη ότι τη βοήθησε το γιογιό της Fischer Price που τραγουδά! Καλή επιτυχία, θα τα καταφέρεις!!!

Κι εμεις αυτο εχουμε (σ αυτο το σπιτι) αλλα μεχρι τωρα το εβλεπε σαν παιχνιδι (το χουμε και κουρδισμενο στο σαλονι συνεχεια) μονο να το διαλυει και να το φτιαχνει θελει….
Ολα θελουν τον χρονο τους. Παντως ειναι διασκεδαστικο με τα τραφουδακια και τα μπραβο που λεει!

Αν έχει γίνει σωστή προετοιμασία τίποτα δεν είναι βουνό. Αρκεί λίγη θεωρία πριν από την πράξη. Το πρώτιστο είναι να προετοιμάσουμε το παιδί για το τι πρέπει να κάνει μεγαλώνοντας, για να έχει περισσότερη αυτονομία. Συγκεκριμένα για το θέμα πιπί εγώ ξεκίνησα ένα χρόνο πριν την ηλικία των τριών και στα δυο μου παιδιά (αγόρια), πρώτα μάθαμε ανατομία σώματος και ύστερα εστιάσαμε στο θέμα τσίσα-κακά. Ξεκινήσαμε κι εμείς άνοιξη προς καλοκαίρι, σχεδόν με το βρακί να κυκλοφορούν στο σπίτι, ο μεγάλος μου γιος είχε μεγαλύτερη περιέργεια από τον μικρό και έδωσε περισσότερη βάση στο θέμα αυτό. Πήγαμε όμως διακοπές, με την πάνα όλη μέρα ο κύριος, δεν είχε εμπιστοσύνη στον εαυτό του φαίνεται, σίγουρα έπαιξε ρόλο και η αλλαγή παραστάσεων και καθημερινότητας. Κάναμε υπομονή όσες μέρες χρειάστηκαμε για να γυρίσουμε από διακοπές συγκεκριμένα 10 ημέρες. Όταν επιστρέψαμε, την επόμενη κιόλας μέρα, ήρθε και η ανακοίνωση “μαμά-μπαμπά πάνα τέλος, δεν ξαναβάζω μεγάλωσα πια” . Το ίδιο σκηνικό και ο μικρός μας μετά από ένα χρόνο και η ίδια ανακοίνωση. Και οι δυο δεν ήθελαν να φορέσουν ούτε στον ύπνο τους πάνα, κατευθείαν βρακάκι.
Αυτό με τα κορίτσια ισχύει, τρεις γνωστές μου με κορίτσια από 2 χρονών χωρίς πάνα.

Τα κοριτσια τελικα ολα τα κανουν πιο γρηγορα νομιζω.Κι εγω οσα κοριτσακια ξερω απο τα 2, με 2 και κατι καθαρισαν.
Εχεις δικιο με αυτο περι θεωριας πριν την πραξη.Εμεις το λεμε εδω και καιρο που ειναι ο ποπος το πιπι, ο ποπος κανει κακα, το πιπι κανει τσισα κλπ κλπ.Οπως επισης και η μιμηση βοηθαει,π.χ δες τωρα η μαμα κανει τσισα….
Θα περασουμε πολυ χρονο στην τουαλετα, αυτο ξερω εγω!!

Ειχα δει καποια στιγμη οτι κυκλοφορουν (και στην Ελλαδα) κατι τετοιου στυλ φορητα – ταξιδιου γιο γιο τα οποια ειναι πολυ καλη λυση για οταν εισαι εκτος σπιτιου….
http://www.pottytrainingconcepts.com/CTGY/Travel-Potty-Seat.html

Και εμείς ξεκινήσαμε πριν ένα μήνα περίπου την εκπαίδευση, είμασταν 25 μηνών δλδ. Ατυχήματα στην αρχή πολλά μέσα στο σπίτι ειδικά όταν έπινε πολλά υγρά ή όταν ξεχνιόταν με τα παιχνίδια, αλλά πλέον είμαστε σε καλό δρόμο, πάει μόνη της τις περισσότερες φορές στο γιογιό της όταν είμαστε σπίτι και έξω της το θυμίζω ανα μισάωρο. Στον σταθμό μας είπαν να μην ξεκινήσουμε κανένα πρόγραμμα επιβράβευσης παρά μόνο να είμαστε ενθαρρυντικοί και σε καμία περίπτωση να μην μαλώσουμε. Αλλά ακόμα έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας!
Για το βραδυνό έχει δίκιο σ’αυτό που λέει η SnowAngel, δεν θέλει υγρά 2 ώρες πριν τον ύπνο , και θα χρειαστεί και ένα ξύπνημα τουλάχιστον 2-3 ώρες μετά την κατάκλιση.
Άντε καλή αρχή!!!!!!! Και υπομονή!
(κατέχω ρεκόρ σφουγγαρίσματος, 6 φορές όλο το σπίτι σε διάστημα 3 ωρών!!!!!!!!!!!!!) Α, εις διπλούν εννοείται!!!!!!

Ρε κορίτσια μπράβο πολύ ενθαρρυντικές είστε! Έτσι που μου τα λέτε λέω να τον αφήσω με την πάνα μέχρι το γυμνάσιο. Στον παιδικό δε βοηθάνε να βγει η πάνα πιο εύκολα;;;

Όχι μωρέ και γυμνάσιο! Άσε να πάει 10 χρ. και αποφασίζει μόνο του το παιδί χαχαχα. (πλακίτσαααα).
Στον παιδικό βοηθάνε, αλλά άλλη ψυχολογία εκεί και άλλη στο σπίτι. Στο σπίτι της λέω πάμε για τσισάκια και μου λέει όχι δεν θέλω και σε 2 λεπτά τρέχει μόνη της και δεν προλαβαίνει να κατεβάσει τα ρούχα και της φεύγουν!! Τα περισσότερα ατυχήματά μας είναι δίπλα στο γιογιό! Αλλά χαλάλι μωλέ, έχει γίνει μια δεσποινίς χωρίς την πάνα!!!!!!!!!!!

Ναι ρε γμτ κι εγώ θέλω να τη βγάλω τη ρημάδα την πάνα και να φοράει σκέτα τα σωβρακάκια να με τρελλάνει τελείως!!! Ναι έχω ακούσει για παιδάκια που στον παιδικό πάνε κανονικά στην τουαλέτα αλλά στο σπίτι κρατάνε την πάνα.. άλλο κι αυτό…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: