γονείς με κολικούς

mama’s log 11.4.12 Bungee Jumping

Posted on: April 11, 2012

 

Όταν είσαι ελεύθερη όλοι σου λένε ότι το next best thing είναι να έχεις μια σχέση για να καταλήξει φυσικά σε γάμο και να μη μείνεις ‘’μεγαλοκοπέλα’’. Όταν κάνεις σχέση ΟΛΟΙ περιμένουν το γάμο για να ραφτούν. Όταν παντρευτείς, το πρώτο δευτερόλεπτο που θα υπογράψεις στην εκκλησία και πριν προλάβεις να πας στο πάρτυ, είναι στατιστικά αποδεδειγμένο ότι κάποιος θα σου πει να κάνεις παιδί. Συνήθως δε, αυτή η φράση ξεκινά από τη μαμά σου, με το προτρεπτικό μόριο ‘’άντε’’. Τύπου: ‘’άντε τώρα και μ’ ένα παιδάκι’’! Το πρώτο πρωί του γάμου είναι πιθανό να σε κοιτάξει με μάτια όλο προσμονή και ελπίδα για να της πεις τα νέα σχετικά με την σύλληψη.

Το ‘’άντε’’ στην αρχή της πρότασης είναι εντελώς εξοργιστικό. Περιέχει προτροπή, πίεση και άγχος. Όχι? Πως όχι? ‘’άντε να κουνιόμαστε λίγο’’, ‘’άντε να φύγουμε καμιά ώρα!’’, ‘’άντε βρε αγοράκι μου ξύπνα να πας σχολείο’’ κλπ κλπ κλπ. Το πιάνεις?

Το αγαπημένο προτρεπτικό μόριο άρχισε να εμφανίζεται και πάλι στη ζωή μου. Όσο ο Billy the kid μεγαλώνει, πληθαίνουν και οι καλοθελητές με τα γνωστά: ‘’άντε κι ένα αδελφάκι τώρα να του κάνετε’’ ή ‘’άντε με μια αδελφούλα’’ ή το πιο πιεστικό ‘’άντε τι περιμένετε πια?? στα 40 θα το κάνετε το δεύτερο;;’’ από καλούς ανθρώπους που ξέρουν ήδη ότι τα 40 για μας δεν είναι ούτε 1 χρόνο μακριά.

 

Πολύ ωραία ευχή το δεύτερο  παιδί, πραγματικά. Θα σου το αναλύσω λίγο.

 

Θέλω να κάνω δεύτερο παιδί γιατί:

  1. Μου περισσεύουν άλλες 10.000€, γιατί τόσα έδωσα στην πρώτη γέννα και προκειμένου να μου τα φάνε οι τράπεζες, δε ρίχνω μια γέννα;
  2. Έχω ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ελεύθερο χρόνο. Κι εγώ κι ο άνδρας μου. Ωραία θα παίξω με τον Billy the kid, θα πάμε βόλτα, θα πάω στη δουλειά, θα πάω σούπερ μάρκετ, θα ξαναπαίξω με το παιδί, θα κάνω δουλειές, θα τον κάνω μπάνιο, θα τον κοιμίσω….μετά;;; Πως θα περάσει η μέρα;
  3. Επίσης έχω και ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ενέργεια. Κάπου πρέπει να την διοχετεύσω. Κάνω γιόγκα αλλά με πιάνει ύπνος ρε παιδί μου στο διαλογισμό. Εγώ έχω τόση όρεξη που θέλω να τρέχω πάνω κάνω, να κρεμαστώ απ’ τα ταβάνια, να πάω για bungee jumping ΠΩΣ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΕΚΦΡΑΣΩ για να καταλάβεις;
  4. Έχω ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ βοήθεια από συγγενείς και φίλους. Είναι ΟΛΟΙ διαθέσιμοι, ορεξάτοι και κυρίως σε απόσταση αναπνοής από το σπίτι μας, για να ασχοληθούν με τον Billy the kid. Καμιά φορά έρχονται από κει που δεν τους περιμένεις βραδιάτικο και παρακαλάνε να βγούμε για να δουν το παιδί. Έλεος πια! Με τέτοια προσφορά η καινούρια εγκυμοσύνη θα περάσει χαλαρά με μανικιούρ πετικιούρ και κομμωτήρια.
  5. Ηλικιακά είμαι σούπερ. Ο οργανισμός μου ούτε θα την καταλάβει μια δεύτερη εγκυμοσύνη τώρα. Άσε που λάμπεις κι έχεις μαλλί κομμωτηρίου απ’ τις ορμόνες.
  6. Ποιος θα με προσέξει βρε στα γεράματα; ποιος θα μου φέρει ένα ποτήρι νερό;; Ο Βασίλης;; Που θα έρθει αυτή η λάμια και θα μου τον τυλίξει και θα με ξεχάσει;; Ενώ άμα είχα κι ένα κοριτσάκι…να του έδινα και όλα αυτά τα παπούτσια….

 

Και στο αντίπαλο δέος:

 

Δεν θέλω να κάνω δεύτερο παιδί γιατί:

  1. Μου περισσεύουν άλλες 10.000€ αλλά νομίζω είναι ευκαιρία να πάμε εκείνο το ταξίδι στο Μεξικό που λέγαμε…
  2. Όχι ότι δεν έχω πολύ χρόνο αλλά να μην πάω κι εγώ να πιω έναν καφέ σαν άνθρωπος;
  3. Πιστεύω ότι ο Billy the kid θα το σκοτώσει την πρώτη νύχτα που θα το φέρουμε σπίτι
  4. Και να χαλάσω το σώμα μου;;;;; ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΛΗ;;;;;
  5. Γιατί όταν αυτό θα είναι στην εφηβεία, εγώ θα είμαι 55 με τα νεύρα κορδέλες και πιθανότατα χωρίς να έχω καταφέρει να χάσω τα κιλά της δεύτερης εγκυμοσύνης. Ε, αυτό δεν το λες κούγκαρ αγάπη μου, γκοτζίλα το λες.

 

Για να σου είμαι απολύτως ειλικρινής βέβαια, (στον επίλογο με πιάνει συνήθως) θα σου πω πως όντως θα ‘θελα να κάνω δεύτερο παιδί και τρίτο. Παρόλο που με τα αδέλφια μου, διαφέρω στα πάντα –θαυμαστός ο τρόπος που λειτουργούν οι συνδυασμοί χρωμοσωμάτων- χαίρομαι που προέρχομαι από μεγάλη οικογένεια. Θα ‘θελα το παιδί μου να έχει αδέλφια λοιπόν. Και μπράβο σου εσένα που μες στην κρίση βιώνεις μια εγκυμοσύνη και δε μασάς!

Σ’ αφήνω τώρα γιατί έχω να πάω για kite surfing..

 

Φιλιά και Καλό Πάσχα !

 

Advertisements

15 Responses to "mama’s log 11.4.12 Bungee Jumping"

Καλημέρα και χρόνια πολλα!! Θα σταθώ στο πρώτο σκέλος των διαφόρων άντε….. Κάποια στιγμή όταν φτάνεις να κανείς τρία παιδιά, είμαι έγκυος στο τρίτο, σου λένε, μα καλά δεν είναι ώρα να σταματήσεις…. Τελικά έχω καταλήξει ότι ο,τι και να κανείς πάντα το αντίθετο είναι σωστό! Τώρα για το νούμερο των παιδιών…. Μμμμ θα έλεγα ότι όλα είναι γλυκά όλα είναι τέλεια αλλα δεν νομίζω ότι υπάρχει ενα σωστός η λάθος αριθμός!!!!ο,τι σου παει και γουσταρεις βρε παιδι μου!!!!! Καλημερούδια!!!

Χρόνια πολλά Angelina μου και σ’ εσένα. Πόσο δίκαιο έχεις, όντως ότι κάνεις πάντα το αντίθετο είναι σωστό!
Μωρέ γουστάρω, αν μου πάει δεν ξέρω αλλά γουστάρω, τι να κάνω όμως, μου το απαγορεύει ο κύριος Παπαδήμος!

Πολλά φιλιά και καλή Ανάσταση!

ωχ!για μένα το λέει..πάντως για ευχή πήγαινε όχι για παρεξήγηση..εγώ θα ήθελα ένα δεύτερο, όχι γιατί ξαφνικά άρχισα να αγαπώ τα παιδιά ή γιατί μου ήρθε βολικά το πρώτο ή γιατί οικονομικά τα βγάζω πέρα άνετα, αλλά απλώς γιατί, στη δική μου περίπτωση, θεωρώ πως ένα αδελφάκι θα κάνει πολύ καλό στο χαρακτήρα του Θ κι επειδή (σε φυσιολογικές συνθήκες πάντα) κάποια στιγμή οι γονείς φεύγουν και το παιδί καλό είναι να έχει ακόμα ένα “δικό του” άνθρωπο. Γενικότερα όμως, από φιλοσοφικής απόψεως, επειδή μετά τη γέννα φιλοσοφώ πολύ τα πράγματα, προτιμώ να έχω ένα ακόμα παιδάκι από ένα ακόμα παλτώ.δίνω παραπάνω αξία στις καθημερινές χαρές που μου προσφέρει το παιδάκι μου και λιγότερη στα πράγματα που μου λείπουν, τα οποία ομολογουμένως είναι πολλά, γιατί κατ’ αρχάς στα ρούχα μου δεν ξαναμπήκα ποτέ! Αυτό που θέλω να πω, επειδή αντιλαμβάνομαι ότι το πρόβλημα είναι κυρίως οικονομικό για τις περισσότερες από εμάς, είναι ότι ούτως ή άλλως στερούμαστε τόσο μετά το παιδί όσο και κυρίως, μετά την κρίση, δεν πιστεύω, και το λέω αλήθεια, ότι θα χειροτερέψει η κατάσταση με το δεύτερο. Θα τολμήσω να εκφέρω την εξής άποψη, που ίσως ακουστεί υπερβολική, αλλά παραμένει αληθινή: Όλοι κάναν παιδιά (2,3) στην περίοδο του πολέμου, τα μεγαλώναν σε συνθήκες κατοχής και αυτά τα παιδιά είναι οι παππούδες και οι γονείς μας, πολλοί από αυτούς καθηγητές πανεπιστημίου, μεγάλοι επιχειρηματιές, πολιτικοί, βαθμοφόροι, πετυχημένοι άνθρωποι και …σημερινοί χορηγοί μας. Εμείς θα τα καταφέρουμε καλύτερα και τα παιδιά μας θα είναι πολύ περήφανα!

Βιλλάκι μου, δεν ξέρω ποιος έχει δίκαιο τελικά. Νομίζω πως το ιδανικό θα ήταν για μένα τουλάχιστον, απλώς να ξανασυμβεί. Έτσι ώστε να μην έχω λόγο να σκέφτομαι αν θα κάνω δεύτερο, αλλά απλώς να το κάνω. Βέβαια, και το πρώτο δεν συνέβη εντελώς απλά, το δεύτερο θα συμβεί; Τι να πω; άγνωσται αι βουλαί.
Τώρα αυτό που λες για το δεύτερο παλτό…συμφωνώ…δε λέω…το λες όμως γιατί δεν έχεις δει τα φετινά max mara ..!! 😉 χαχαχα Βρε κι εγώ το λέω, κι οι γονείς μου έκαναν 3 με τους μισθούς τους μόνο. Απλά οι μισθοί τους τότε μπορούσαν να τους ζήσουν, είχαν κάποιο αντίκρυσμα, πήραν ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο, ένα εξοχικό.
Για να δούμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον…

φοβερο! ανυπομονω να διαβασω τα ποστς σου αφου κανεις (αν κανεις) το δευτερο. Κάποιο απο αυτα θα μπορουσε να εχει τον τιτλο ‘ε ρε γλεντια’

χαχαχαχα πολύ καλό Έλενα, ”ε, ρε γλέντια!” τέλειο…Να είσαι σίγουρη αν γίνει, αυτόν τον τίτλο θα βάλω!!
Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη, με υγεία και ευτυχία σου εύχομαι!

Φιλενάδα, το πόστ σου ήρθε σε μια φάση που το σκέφτομαι πολύ έντονα τελευταία. Δεν ξέρω αν μου συμβαίνει επειδή γέννησαν-εγκυμονούν οι γύρω μου ή επειδή ο μπέμπης έχει αλλάξει τη ζωή μου, αλλά θέλω πολύ να το ξαναζήσω κι αυτή τη φορά με όλη τη γλύκα μιας υγιούς εγκύου χωρίς utrogestan, αιμορραγίες, αποκολλήσεις, ξάπλα για μήνες, θλάση στα πλευρά και λανθασμένες εξετάσεις που έβγαζαν το παιδί ανάπηρο.Δυστυχώς πέρα από το οικονομικό, όσο σκέφτομαι τα ξενύχτια, τον θηλασμό, τα απίστευτα κιλά που έφτυσα αίμα για να χάσω, την κοιλιά μου που είναι γεμάτη χαρακιές και ξανά άλεσε και ξανά βαφτίσια μπλα μπλα μπλα κάνω πίσω.Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό αλλά δεδομένης της βοήθειας που δεν έχω σχεδόν από κανέναν, δεν ξέρω αν μπορώ να ζήσω όλη αυτή την ταλαιπωρία από την αρχή 😦

Υ.Γ. Αυτό το “για να έχει το παιδί παρέα” χωρίς να απευθύνομαι κάπου προσωπικά, το ακούω συχνά και το θεωρώ πολύ λάθος.Τα παιδιά δεν είναι Βουλγάρα αποκλειστική που διαβάζει στην τυφλή γριά, άρα ίσως δεν θα έπρεπε να έρχονται στον κόσμο με το σκεπτικό να μην αισθάνονται μόνα τα μεγαλύτερα αδέρφια. Άμα το πρόβλημα είναι η μοναξιά, υπάρχουν και φίλοι για παρέα.Νομίζω πως τα δεύτερα παιδιά “πρέπει” να έρχονται για άλλους λόγους.

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ!!!
όπως κατάλαβες σήμερα αξιώθηκα να ασχοληθώ με τα on line. όλο το τετραήμερο έτρεχα πίσω από τον Billy.
Καλά έχεις περάσει τέτοια εγκυμοσύνη; σοβαρά;
Αυτό λέω κι εγώ πάντως, πέρα από το οικονομικό δεν ξέρω αν έχω την αντοχή. Μάλλον για να το πω πιο σωστά, η αντοχή βρίσκεται αλλά μετά μένεις ράκος και συνέρχεσαι δύσκολα. Και να πω και κάτι άλλο που δεν το έχει πει καμία: φοβάμαι πως αν κάνω δεύτερο παιδί μπορεί να χαθώ εντελώς με τον άνδρα μου.

Υ.Γ. Υπάρχουν και φίλοι για παρέα. ΠΟΛΎ ΣΩΣΤΆ, να το θυμάσαι αυτό 😉

Τι πράγμα ρε παιδί μου κι αυτό με τον προγραμματισμό που σου κάνουν όλοι με το που φορέσεις την κουλούρα, λες και τους έχεις προσλάβει για manager. Στη δική μου την περίπτωση, άντε και μ΄ένα παιδάκι και γρήγορα, τόσα χρόνια δεσμό (7 χρόνια), τι περιμένετε! Και όχι οι γονείς μας κάτι άσχετοι γνωστοί, γνωστές και θειάδες που με το που σε βρίσκαν σε κανά γάμο ή σε καμμιά βάφτιση καρφώναν βλέμμα στην κοιλιά, μη τυχόν και τους ξεφύγει η είδηση. Όχι ρε ΄σεις, τι σας νοιάζει εσάς εγώ θέλω να γλεντήσω τη ζωούλα μου ακόμα και παντρεμένη για ένα διάστημα το οποίο θα το ορίσω εγώ κι το έτερόν μου ήμισυ, άσε που ήμουν και 27 χρονών ακόμη, προς τι η βιάση. Βέβαια επειδή είμαι και λίγο τύπου καλή-καλή αλλά μη μου τα κάνεις τσουρέκια, γαιτί με “ευγενικό” πάντα τρόπο θα σε πάρει και θα σε σηκώσει! Και μετά από κανά εξάμηνο από το γάμο δεν τολμούσαν να ξεστομίσουν κουβέντα. Εγώ έκανα για άλλα 3 χρονάκια τα ταξιδάκια μου, τις βολτούλες μου κ.λ.π.. Τώρα δε μου λείπει τίποτα ούτε βόλτα για καφέ δε με νοιάζει να πάω 10 χρόνια έκανα όσα ήθελα, τώρα άλλο πρόγραμμα, άλλη ζωή! Το ένα δίπλα στ΄ άλλο αλλά όχι για να έχει παρέα το πρώτο ή για να ΄χουν μικρή διαφορά στην ηλικία κ.λ.π.. Αλλά ρε παιδιά κάθησα και το σκέφτηκα αφού μέχρι δυο έχω προγραμματίσει να κάνω, δε ξεκινάω μέσα στο εννιάμηνο να ξαναμείνω έγκυος; Επίσης το πιο σημαντικό γιατί να τελειώσουν τα μαμ, κακά και νανάκια και να πάει δημοτικό ο μεγάλος να κάνω το δεύτερο και φτου απ΄την αρχή που να το άντεχα όλο αυτό. Και δε το ΄χω μετανιώσει στιγμή. Όποια μπορεί να το κάνει αυτό, ακι φυσικα το επιτρέπουν και οι συνθήκες το συνιστώ!! Καλό Πάσχα σε όλες και όλους και γεμάτα υγεία κι ευμάρεια

Εγώ καλά καλά δεν είχα καταλάβει τι έγινε με το πρώτο, να μπω μέσα στο εννιάμηνο σε διαδικασία να κάνω δεύτερο; χαχαχαχαχα! Μπράβο σου πάντως γιατί τώρα εσύ ”ξεπαίδιασες” που λένε κι εγώ κοντεύω τα 40 και σκέφτομαι το δεύτερο….

Χριστός Ανέστη Αναστασία μου και χρόνια σου πολλά με υγεία! Να σε χαίρεται η οικογένειά σου και να μας γράφεις όποτε μπορείς!!

φιλιά πολλά!

Ευχαριστώ για τις ευχές σου, να ‘σαι καλά και εσύ και η οικογένειά σου, και μη φοβού τι 30 τι 40 καλά δε το συνεχίζω το τι 50είναι άστα να πάνε !!! ”Εχεις και συ τα δίκια σου πάντως 3 φίλες έχω που κάναν το πρώτο παιδί στα 40 και που να ακούσουν για δεύτερο!!! Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχουν αντοχές, εδώ πολλές φορές δεν αντέχουμε τον ευαυτό μας καλά καλά!!!! Τα ξαναλέμε!!! Φιλούμπες!

Αν για έναν λόγο αισθάνομαι ευτυχής που έκανα δύο με την μία είναι αυτός. Δεν μπαίνω στην διαδικασία της σκέψης για 2ο παιδί, 2η εγκυμοσύνη, διπλά έξοδα, διπλή κούραση. Το μόνο βέβαια που γλύτωσα στα σίγουρα είναι η 2η εγκυμοσύνη που είναι μεγάλο μείον ειδικά όταν έχεις ένα δίχρονο-τρίχρονο να σε τρέχει αντί να κάθεσαι αραχτή και να χαϊδεύεις την κοιλάρα που καταφέρνεις να περιφέρεις με περηφάνια δεξιά και αριστερά. Εκτός λοιπόν από το το δίλημμα να κάνω να μην κάνω, θέλω ή δεν θέλω δεύτερο παιδί, και την εγκυμοσύνη όλα τα άλλα με ελάχιστες εξαιρέσεις ήταν ίδια με κάποια που τα πέρασε δυο φορές. Δηλαδή, τα έξοδα π.χ. εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων που μπορούσα να συγχωνεύσω σε ένα, πολλά από αυτά που χρειαζόμουν τα προμηθευόμουν εις διπλούν. Η κούραση επίσης το ίδιο. Αν σκεφτείς ότι τα ξενύχτια μου ήταν διπλά στην αρχή, δηλαδή δεν ήμουν ξύπνια την νύχτα 2,5 ώρες για να ταΐσω ένα παιδί αλλά κοντά στις 4 και βάλε ακούγοντας ταυτόχρονα και ένα συνεχές κλάμα…ε! Αυτό δεν το λες και ένα κόπο. Όταν σου αρρωσταίνει ένα παιδί, συνήθως στις 3 μέρες ψιλοσυνέρχετε και συνέρχεσε και εσύ. Όταν όμως κολλητά σου αρρωσταίνει και το άλλο και για μία εβδομάδα και βάλε είναι σαν να ζεις μέσα σε μια αιθαλομίχλη…ε…και αυτό δεν το λες ένα κόπο.
Και όλα τα υπόλοιπα… που άμα αρχίσω να απαριθμώ…άστα.

Θέλω να πω…είτε μαζί, είτε χώρια… ο κόπος θα είναι κόπος και το μόνο θέμα είναι αν κάποια είναι διατεθειμένη να μπει σε αυτή την διαδικασία. Το οικονομικό δεν το θεωρώ ότι είναι λόγος κανείς να μην το τολμήσει, δεδομένου ότι αυτά που θα πάρεις τελικά είναι ανεκτίμητα.

Χρόνια Πολλά Δέσποινα! Χριστός Ανέστη!
Κι εγώ μακαρίζω τις φίλες μου που έχουν δίδυμα γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους που ανέφερες. Δύσκολο να το πάρεις απόφαση για το δεύτερο έτσι απλά. Από την άλλη αυτό που τραβήξατε δεν μου φαίνεται καθόλου δελεαστικό. Εγώ έναν έχω και μ’ έχει τρελλάνει, δεν κάθεται δευτερόλεπτο, που να είχα κι ακόμα έναν ίδιο;; Χριστέ μου!
Ανεκτίμητα είναι αυτά που παίρνεις όντως, κι αυτός είναι ο λόγος που σκέφτομαι το δεύτερο. Αλλά βέβαια αυτό το ”εσοδα-έξοδα” δεν θα ισορροπήσει ποτέ…

φιλιά πολλά!

Το θέμα δεν είναι αν θα κάνεις δεύτερο ή τρίτο παιδί. Το θέμα είναι πως οι άλλοι σου λένε πως, πότε και γιατί να το κάνεις, λες και αυτοί θα περάσουν τα ζόρια να το γεννήσουν και να το μεγαλώσουν. Εντάξει, εγώ λέω πως μου αρέσει που έχω δυο παιδιά. Αν δεν δούλευα και τα βγάζαμε πέρα με τη δουλειά του Βασίλη, θα έκανα και τρίτο. Αλλά ο χρόνος μου είναι τόσο περιορισμένος, που θεωρώ πως δεν έχω δικαίωμα να στερήσω αυτές τις λίγες ώρες από τα δυο μου παιδιά για να ασχοληθώ με ένα μωρό. Άσε που αν αποφάσιζα για τριτό παιδί, θα το υιοθετούσα κατ’ ευθείαν 5 ετών. Εγώ το στάδιο 2 – 5 ΔΕΝ ΤΟ ΞΑΝΑΠΕΡΝΑΩ!!!!!! ΤΕΕΕΕΛΟΟΟΟΟΟΣΣΣΣΣ!!!!!
Χρόνια Πολλά, να τους χαίρεσαι όλους.

Χρόνια Πολλά Μαρία μου! Να τους χαίρεσαι κι εσύ!
Πες τα χρυσόστομη! Αυτό το στάδιο το 2-5 ΠΩΣ ΤΟ ΠΕΡΝΑΣ ΕΙΣ ΔΙΠΛΟΥΝ;; Σκέψου εγώ, είμαι τώρα σ’ αυτό το στάδιο με τον Βασίλη, φαντάζομαι να είχα και την κοιλάρα τώρα…ε, ρε γλέντια…που λέει κι Έλενα!

φιλάκια!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: