γονείς με κολικούς

mama’s log 26.3.12 The remains of the day…

Posted on: March 26, 2012

 

Μη σε ξεγελάει ο τίτλος. Θα μιλήσουμε για DNA. Ανδρικό DNA. Δόξα τω Θεώ στο σπίτι μου έχω πολύ τέτοιο. Σκέφτηκα λοιπόν ότι μια και η ζωή μου ‘δωσε αυτή την χρυσή ευκαιρία να την αδράξω. Θα σου πω όμως, βήμα βήμα για ποιο λόγο βαδίζω προς την ολοκληρωτική αποτυχία σε αυτό το task.

 

Αφορμή είναι ένα θέμα απλό και συγχρόνως υπερβολικά πολύπλοκο: το καπάκι της τουαλέτας. Ξέρεις η γνωστή διαμάχη ‘’κατέβασέ το…όχι εσύ σήκωσέ το….εγώ θα το αφήνω κάτω…κι εγώ θα το κάνω χάλια….’’ ετσέτερα ετσέτερα. Σκέφτομαι λοιπόν ότι έχω αυτή την συναρπαστική, μοναδική ευκαιρία να να αλλάξω τον κόσμο. Εγώ, που μεγαλώνω γιο. Και θα γίνει ο αρχηγός μιας στρατιάς εξελιγμένου είδους ανδρών που θα αφήνουν κάτω –ΚΑΘΑΡΟ- το καπάκι της τουαλέτας. Γιατί ΕΓΩ, θα επέμβω με την αλάνθαστη καθοδήγησή μου στο DNA του παιδιού μου και θα διορθώσω το κρικάκι εκείνο της αλυσίδας του, που αιώνες τώρα αναγκάζει το ισχυρό φύλο να κάνει την λάθος κίνηση. Ξέρω τι σκέφτεσαι….X-Men…

Καλά το πας.

Εγώ λοιπόν είχα πάντοτε ένα σπίτι καθαρό. Τα’ χουμε ξαναπεί αυτά, κόρη ταξιάρχου γαρ, ερωτευμένη με την τάξη και την καθαριότητα. Όταν ήμουν μικρή το μισούσα αλλά τελικά έπιασαν και σ’ εμένα τα μάγια που ενώνουν με αιώνια δεσμά τους μπαμπάδες με τις κόρες τους με αποτέλεσμα με τα χρόνια να γίνω ένα πιστό αντίγραφό του σε έκδοση με μήτρα και σάλπιγγες.

Ο έρωτάς μου με την καθαριότητα και την τάξη έχει κι ένα άλλο χαρακτηριστικό, αυξητική πορεία αναλόγως του χρόνου που περνάει. Αυτό το συνειδητοποίησα με την πάροδο του χρόνου.

Κι ο καλός μου, ερωτευμένος με την καθαριότητα ήταν. Το άλλο που συνειδητοποίησα με την πάροδο του χρόνου είναι ότι ο δικός του έρωτας φθίνει και είναι αντιστρόφως ανάλογός του. Δεν εξηγείται αλλιώς. Περάσαμε κάποια χρόνια απεριόριστης ευτυχίας, διακριτικά αρωματισμένης με dettol και χλωρίνη. Θα πρέπει προφανώς οι καμπύλες στα διαγράμματα του έρωτά μας για την καθαριότητα να ήταν σε απόλυτη σύμπτωση όλο αυτό το διάστημα. Κάτι σαν το Μπέντζαμιν Μπάτον…το θυμάσαι; που συναντήθηκαν στη μέση;;; ε, αυτό.

Μετά ήρθε ο Billy the kid. Δες τι συνέβη τότε στη λίστα με τις προτεραιότητές μας:

                     Hers

 

1

Billy the kid

2 δουλειά

ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ

3 προσωπικός χρόνος
4 σπίτι
5 ύπνος

      

                      His

 

1

Billy the kid

2

δουλειά

3

ΠΑΟΚ
4

ΠΑΟΚ

5

ΠΑΟΚ

Ας πάρουμε για παράδειγμα μια τυχαία μέρα: ένα Σάββατο πρωί. Ξυπνάμε όλο χαρά όλοι μαζί. Έχει ωραία μέρα. Δεν πολυξενυχτήσαμε, όλα καλά. Ο μπαμπάς μας αποφασίζει να πάει βόλτα τον Billako για να μείνει κι η μαμά λίγο μόνη να πιει καφέ. Έτσι και γίνεται.

Μόνο που η μαμά έχει μία έμφυτη διαστροφή. Δε μπορεί να πιει καφέ ενώ το πάτωμα κάτω απ’ τα πόδια της κάνει χρατς χρατς. Οπότε βάζει ηλεκτρική. Και μετά σκέφτεται ωραία, θα κάνω μπάνιο και θα πιω καφέ. Αλλά η διαστροφή δεν την αφήνει. Και καθαρίζει το μπάνιο. Και μετά σκέφτεται, ωραία τώρα θα κάνω καφέ και θα κάτσω. Αλλά καταλήγει να κάνει και την κουζίνα. Και μετά έχει περάσει η ώρα και τελικά πίνει καφέ όρθια 5 λεπτά πριν γυρίσει η οικογένεια. Αλλά είναι ευτυχισμένη και τρίζει από καθαριότητα.

Η πόρτα ανοίγει διάπλατα για να εμφανιστεί ο μικρός πασαλειμμένος με σοκολάτα κρατώντας ένα kinder έκπληξη. (πάω στοίχημα ότι το ονόμασαν έκπληξη όχι για το παιχνιδάκι που έχει μέσα αλλά για τη φάτσα της μαμάς όταν το τρώνε)

ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑ ΚΟΙΤΑΑΑ!!!

Και το αυγό πέφτει στο πλακάκι. Το επόμενο δευτερόλεπτο έχει πατηθεί από το μπαμπά και τον γιο και αλείφεται αρμονικά στο σαλόνι…

– τι έγινε αγάπη μου ξεκουράστηκες;

– Βέβαια βέβαια πολύ!

– Αχ ωραία, πάω για ένα ντουζάκι

– Ναι (τον ακολουθώ από πίσω μουρμουρίζοντας) το καπάκι μόνο πρόσεχε γιατί έχω κα…

– (πόρτα κλείνει, νερά τρέχουν, σοκολάτες απλώνονται)….δεν άκουσα..τι είπες;

– (αι γκιβ απ) Ζέστη έχει λέω….

Φτάνουμε λοιπόν ώρα περίπου 15.00. Το σπίτι έχει επανέλθει με επιτυχία στην πρωινή του κατάσταση. Σε κάνει να αναρωτιέσαι αν τελικά πρέπει να καθαρίζεις ποτέ. Ο καλός μου πιστεύει ότι σ’ αυτή την ζωή επειδή μεγαλώνουμε ένα παιδί χωρίς συγγενείς με  μόνη βοήθεια την babysitter που την έχουμε κάνει λάστιχο κι επιπλέον κοστίζει, δε μπορούμε να τα έχουμε όλα. Θα πρέπει λοιπόν οι προτεραιότητές μας να αλλάξουν. Το λέει αυτό, επειδή κάποια σκοτεινή δύναμη την ώρα της Δημιουργίας τον έκανε απολύτως ικανό να μπορεί να δει ματς καθισμένος στο καπάκι ενός τάπερ κι ενώ όλα τα ρούχα του παιδιού και τα δικά του είναι διασκορπισμένα στο σαλόνι χωρίς να νιώθει την παραμικρή ενόχληση. Η ίδια σκοτεινή δύναμη έχει κάνει εμένα να μη μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ αν το κάδρο με τις φωτογραφίες στην τραπεζαρία έχει στραβώσει κατά μισό εκατοστό.

Σε ρωτάω εσένα λοιπόν τώρα, συντρόφισσα μάνα, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι ο γιος σου θα κατεβάσει κάποια μέρα το καπάκι της τουαλέτας από μόνος του;

Πι. Ες. Δεν ξέρω αν είμαι μέτρο σύγκρισης. Αλλά αν μπορούσα να αλλάξω κάτι στις δικές του προτεραιότητες θα έβαζα το καθάρισμα του κάγκελου των μπαλκονιών στην θέση του champions league και την αλλαγή των σεντονιών στην θέση της superleague. Και για να στο πω πιο απλά: άμα δεν κατεβάζεις κάθε μέρα την ανακύκλωση αγάπη μου WHO GIVES A SHIT αν παρκάρεις σωστά ;;;;;;   

i-mom

Advertisements

26 Responses to "mama’s log 26.3.12 The remains of the day…"

μήπως ζούμε σε παράλληλους κόσμους; όλα τα post πια τόσο deja vous; εμένα αυτό που με λιώνει είναι η εξής σκηνή: έχει φάει ο Θ ψωμί με μέλι και ταχίνι, αφού πρώτα έχει πασαλείψει χέρια και μούτρα.τελειώνει και λέω εγώ “χέρια ψηλά” (μην ακουμπήσει πουθενά μέχρι να φτάσει στο μπάνιο για να πλύνουμε χεράκια) συνεχίζει αυτός “κι όλα τα φτάνω..έλα να πάμε την αγάπη πιο πάνω”. πλένουμε χεράκια και μέχρι να αφήσω την πετσέτα στην κρεμάστρα έχει πιάσει με τις δύο παλάμες το κάθισμα (το πλαστικό) της τουαλέτας!!!! καλύτερα λοιπόν να το αφήνει εκεί που είναι γιατί προτιμώ να καθαρίζω την τουαλέτα, παρά να πλένω τα χέρια του Θ για δεύτερη (τρίτη, τέταρτη..) φορά με το φόβο κάθε φορά να βρέξει τα μανίκια του και να έχω να αλλάζω και μπλούζα..

Το άλλο που πλένουμε τα χέρια μας μόνιμα αφήνοντας το νερό απλά να τρέχει και που και που να περνάμε το χέρι από κάτω; Και αν τολμήσεις να του πεις φτάνει αρχίζει η τσιρίδα. Στο τέλος τον βγάζεις απ’ το μπάνιο σηκωτό. Το κάθισμα της τουαλέτας το πλένουμε επίσης με τα χέρια και σκέτο νερό!! Αγαπημένο παιχνίδι!

– “Εγώ, που μεγαλώνω γιο. Και θα γίνει ο αρχηγός μιας στρατιάς εξελιγμένου είδους ανδρών που θα αφήνουν κάτω –ΚΑΘΑΡΟ- το καπάκι της τουαλέτας” είπε η μαμά και γύρισε πλευρό καθώς κοιμόταν για να μην πιαστεί……. Εάν βρεις το γονίδιο, πες το μου ποιό είναι, μήπως το κάνω εμβόλιο στον γιο μου και τον ….. μεταλλάξω !!!!
– Για άλλη μια φορά νομίζω πως ή μένουμε στο ίδιο σπίτι, ή ότι έχεις κάμερες στο σπίτι μας! Κάποιες φορές το kinder έκπληξη, γίνεται μπισκότο, που το πατάς και γίνεται 1.000.000 ψίχουλα που απλώνονται σε όλο το σπίτι, και (ξανα)κάνει κριτσι – κρίτσι !!!!!
– Εμένα ο άντρας μου κάθε Σάββατο “μαζεύει” το παιδικό δωμάτιο! Όπου “μαζεύει” εκείνος εννοεί, “στοιβάζω οοοοοοολα τα ρούχα (καθαρά, βρώμικα, κάλτσες φορεμένες, πιζάμες, μπουφάν) πάνω σε μια καρέκλα!” Οπότε εγώ μετά, πρέπει να ξαναμπώ στο δωμάτιο, να πετάξω ολόκληρη τη στοίβα πάνω στα κρεβάτια και να αρχίσω να ξεχωρίζω, τι πρέπει να πάει που (στην ντουλάπα, στο συρτάρι ή στο καλάθι με τα άπλυτα, τοσο δύσκολο !!!!).
– Αυτό το να μπορούν να κααααααθονται όταν τριγύρω το σπίτι είναι βομβαρδισμένο, ενώ εμείς ξαγρυπνάμε για το άπλυτο τηγάνι στο νεροχύτη, πρέπει να το κοιτάξουμε. Δεν υπάρχει ψυχοθεραπεία γι’ αυτό;;;;
– Το μόνο που έχω καταφέρει μέχρι τώρα, είναι να …. κολλάω την αναισθησία του ΜΙΑ ημέρα την εβδομάδα. Συνήθως την Κυριακή δεν κάνω ΤΙΠΟΤΑ, πέραν του μαγειρέματος και της κουζίνας!

PS: Εκτός των άλλων, ΕΓΩ παρκάρω πιο γρήγορα !!!!!!!

Μα παρκάρεις πιο γρήγορα Μαράκι μου γιατί έμαθες να παρκάρεις πιο γρήγορα, γιατί βιάζεσαι, γιατί όταν το παιδί κλαίει στο πίσω κάθισμα επειδή του έπεσε το νερό, εσύ πρέπει να παρκάρεις γρήγορα, να το ανεβάσεις επάνω γρήγορα για να ηρεμήσει!
Έτσι είμαστε οι γυναίκες. Προσαρμοστικά όντα. Δεν περιμένουμε να μαζέψει άλλος το βρακί απ’ το πάτωμα. Έχουμε χεράκια!

Ψάχνω κι εγώ αυτή την ψυχοθεραπεία ρε παιδί μου ή έστω το application που θα τα κάνει όλα μόνα του τι να πω….

φιλάκια!

χαχαχαχαχαχα!! Πόσο γέλασα με αυτό σου το ποστ! Και γέλασα γιατί απλά δεν έχω την διαστροφή αυτή που λες ότι έχεις!
Προτεραιότητα έχω βάλει τον εαυτό μου, την ψυχική του υγεία και την σωματική μου ξεκούραση. Τουτέστιν κοιμάμαι άνετα όχι μόνο αν είναι στραβό το κάδρο, αλλά και με γεμάτο νεροχύτη και με πάτωμα που για 3η συνεχόμενη μέρα κάνει χριτς χρατς κτλ. Φυσικά αυτό συμβαίνει γιατί ούτε στην προ παιδιών εποχή είχα καμιά πρεμούρα με την καθαριότητα. Έτσι τώρα που τα πράγματα ζόρισαν είμαι ευτυχισμένη αν κάνω τα απολύτως απαραίτητα! Δηλαδή, μαγείρεμα, ψώνια, πλυντήρια, σιδερώματα. Όχι! Δεν περιλαμβάνεται στο απαραίτητο το σκούπισμα δεδομένου ότι όπως έχεις καταλάβει πλέον καλά δεν μένει σκουπισμένο για πάνω από 10 λεπτά από την στιγμή που πλακώσουν τα μικρά σπίτι!

Ωστόσο με το καπάκι της τουαλέτας έχω ένα θέμα. Δεν είναι ίδιο με το δικό σου βέβαια. Εμείς στην προ παιδιών εποχή είχαμε λύσει το ανέβα κατέβα. Ήταν πάντα κατεβασμένο συν το καπάκι καπάκι γιατί άνθρωπος είσαι ρε αδερφέ, περνάς δίπλα από την τουαλέτα, κάτι κρατάς και σου πέφτει μέσα. Ενώ με το καπάκι κάτω, την γλυτώνεις. Το πρόβλημα που προκύπτει με τους νέους δυο άντρες που ήρθαν σε αυτόν τον κόσμο και θέλω και εγώ να τους εκπαιδεύσω να τον αλλάξουν είναι άλλο. Εγώ θέλω να τους μάθω να κάνουν κάθε τους ανάγκη καθιστοί για να γλυτώσουμε μια και καλή το θέμα καπάκι και ο μεγάλος άντρας φοβάται μήπως πειραχθεί ο ανδρισμός τους και τους μαθαίνει το όρθιο! Αυτό έχει και άλλη μια προέκταση. Στην εκπαίδευση τουαλέτας τους πήγαινα 2-3 φορές τον καθένα, γιατί στην αρχή θελαν τσισάκια όρθιοι και στην πορεία έρχονταν και τα κακάκια, και άρα έπρεπε να είναι καθιστοί! Καταλαβαίνεις πρόβλημα?
Τελικά… όλα είναι θέμα πως αντιλαμβάνεται καθής τον κόσμο που ζει. Προσωπικά εγώ είμαι πιο κοντά στην φιλοσοφία του άντρα σου! Γιατί να καθαρίσεις το κάγκελο της βεράντας, όταν σε λίγες μέρες (για να μην πω ώρες) θα γίνει πάλι το ίδιο ενώ μπορείς να ανακτήσεις τις ψυχικές σου δυνάμεις παρακολουθώντας ένα αγώνα ή μια ταινία? (όπως την βρίσκει κανείς!) Και τελικά… όποιος έχει τα ζόρια αυτός τρέχει! Γι’ αυτό αντί να ανησυχείς αν θα εκπαιδευτεί ο γιος σου να κατεβάζει το καπάκι της τουαλέτας μήπως θα έπρεπε να εκπαιδευτεί να κάνει την φασίνα του σπιτιού όλου???? χαχαχαχαχαχαχαχα

ε, κοίτα στην φασίνα κοντά είμαι. Γι’ αυτό δεν το ανέφερα. Καταρχάς το παιδί από 15 μηνών παίζει με την ηλεκτρική σκούπα. Μας έχει χαλάσει το φορητο σκουπάκι αλλά τη μεγάλη σκούπα όχι. Είναι ότι καλύτερο γι’ αυτόν. Η πεθερά μου του φερε δώρο μια σκούπα παιχνίδι που είναι σε ροζ χρώμα (αίσχος! λες και όλες οι σκούπες είναι γυναικεία υπόθεση), αυτήν βρήκε η γυναίκα αυτήν πήρε. Αλλά ο μικρός ούτε να τη χέσει. Αφού την διέλυσε και έχασε μερικά από τα βασικά κομμάτια της, την απομυθοποίησε πλήρως και περιμένει την στιγμή που θα ξεχάσω ανοιχτή την πόρτα της κουζίνας για να ορμήξει στο μπαλκόνι να την βγάλει απ’ τη ντουλάπα.
Λες να ‘χει να κάνει με δικά μου γονίδια αυτό;;
Τυχερός άνθρωπος είσαι Δέσποινά μου! Αυτή η διαστροφή είναι να μη σου τύχει. Να χθες για παράδειγμα, γιόρταζα, τρομάρα μου και μόλις βγήκαν βόλτα μπαμπάς και γιος που το περίμενα πως και πως τι έκανα; Τα μπάνια.
Άμα τα μάθεις εσύ να κατουράνε καθιστά να ρθεις να μου κάνεις σεμινάρια!!!

Γιατί να καθαρίσεις το κάγκελο της βεράντας; ΕΛΑ ΝΤΕ! ΓΙΑΤΙ;;; αυτό λέω κι εγώ. κι άμα κάτσω να πιω καφέ στο μπαλκόνι αυτό σκέφτομαι. Και το επόμενο λεπτό με βρίσκει με βετέξ στο χέρι να τρίβω!

φιλιά

Πριν “βρεθώ” να μεγαλώνω τρια παιδιά, ήμουν κι εγώ μανιακή της καθαριότητας και της τάξης, με αποτέλεσμα το βράδυ να είμαι ένα ράκος…κάποια στιγμή ο Παραμυθοσύντροφος (που και αυτουνού ήταν ο β’ του γάμος), πολύ σοβαρά μου είπε: “Δεν μ’ ενδιαφέρει το σπίτι να είναι μες τη σκόνη…το βράδυ που γυρνώ θέλω η γυναίκα μου να είναι ξεκούραστη και ήρεμη”… ομολογώ πως στην αρχή δυσκολεύτηκα…αλλά όταν επιτέλους έβαλα στην άκρη τη σκούπα (με μέτρο!) αγνόησα την πολύ σκόνη (με μέτρο!)…η “επιβράβευση” κράτησε και κρατά 29 χρόνια!
Όσο για το καπάκι, οι τρις άνδρες του σπιτιού έμαθαν να κλείνουν το καπάκι…και το κρατούν και τώρα στα σπίτια τους….
Χαλαράαααααααααααααα κορίτσια…θα με θυμηθείτε όταν θα έχουν φύγει τα παιδιά σας! 😉
Φιλάκια! :))

Κι εγώ το ‘χω κάνει μαγισσούλα μου μη νομίζεις. Την έχω αφήσει την σκούπα, δεν έχει νόημα πια έτσι κι αλλιώς. Μου έχει μείνει λίγη διαστροφή ακόμη, αλλά πιστεύω ότι εκμηδενίζεται κι αυτή σιγά σιγά.
Εντωμεταξύ θέλω εδώ και καιρό να σου πω ότι μένεις στον παράδεισο…τι φωτογραφίες είναι αυτές;; Πως και δεν έχεις κάνει μποστάνι εκεί πέρα;

πολλά πολλά ΑΦ ΑΦ ΑΦ

Πολύ φοβάμαι, ότι για να αποβάλλω την μανία με την τάξη, που τόσο δυσκολεύτηκε να μου μάθει η μαμά μου, θα χρειαστώ τουλάχιστον λοβοτομή! Φανταστείτε ότι στο γραφείο, όταν είμαι μπροστά σε έναν πάγκο (εεεε …. χμμμμμ όχι μόνο στον δικό μου …!!!!) βάζω στη σειρά τα συρραπτικά, τους χάρακες, τα μολύβια ….. ΚΑΙ τους συνδετήρες κατά μέγεθος πάντα …….

ΧΑΧΑΧΑΧΑ όχι αυτό εγώ στο γραφείο δεν το έχω ΚΑΘΟΛΟΥ. Δηλαδή μπορεί και να νομίζεις ότι το γραφείο μου κατοικείται από άνδρα. Όλες οι συνάδελφοι έχουν φωτογραφιούλες, καδράκια, χρωματιστά μολύβια κλπ κλπ Το δικό μου τίποτα. Μαρία νομίζω παίρνεις άριστα σ’ αυτό το κομμάτι!!

Καλά το excel με πέθανε χαχαχαχα!Μόνο που μετά από αυτό εδώ το σκηνικό http://magissa-kirki.blogspot.com/2011/04/blog-post_11.html (να κάνουμε και διαφήμιση στο μπλόγκ που αράχνιασε) δεν θέλω να σε εκνευρίσω αλλά πλέον είμαι εγώ στη θέση του άντρα σου κι εκείνος στη δική σου.Πάω το παιδί παρλιακή χαρά μετά ψαραγορά μετά σούπερ μετά λαική και μόλις μπαίνω σπίτι τέλος.Το μόνο που κάνω εντός, είναι μαγείρεμα και τα του παιδιού.Τα υπόλοιπα σκούπες, μούπες, πλυντήρια σκουπίδια ο σύζυγος.Γιατί πιο παλιά που έκανα και τα του σπιτιού συν γυμναστήριο συν δουλειά, ήμουν μονίμως κίτρινη κουρασμένη και τρελλή και κόντεψαν να με πάνε τέσσερις.Μετά από έναν πολιτισμένο καυγά (τί θα γίνει θα κάνεις καμιά δουλειά ή θα κουνάς τα χέρια σου μόνο για ν’ αλλάξεις θέση στ’ @δια σου;) στον οποίο μας άκουσε μόνο το μισό οικοδομικό τετράγωνο, τώρα κάνει ακριβώς τα μισά μη σου πω και παραπάνω.Όσο για το καπάκι χιουέστηκα, το μόνο καπάκι που με ενδιαφέρει είναι αυτό που θέλω να μου έρθει ακριβώς από πάνω, γιατί έχουμε να το κάνουμε μια βδομάδα κι έχω λαλήσει.Κικιρίκουυυυυ!

χαχαχαχαχαχα Σ’ αγαπώ, είναι τελικό! Λοιπόν http://magissa-kirki.blogspot.com/2011/04/blog-post_11.html να πάτε να το διαβάσετε όλες αυτό το άρθρο, να το τυπώσετε, να το πλαστικοποιήσετε και να το βάλετε στο ψυγείο. Γιακουμποφοβία και μπουκαλοφοβία;;; Δεν υπάρχεις!
Και ναι είμαι αχάριστη αλλά μη με χωρίσεις, τώρα συνήθισα;; Κλαίω!
Είμαι βέβαιη πως ο δικός μου δεν έχει διαβάσει ακόμη αυτό το άρθρο οπότε τη βγάζω καθαρή προς το παρόν. Γιατί να το πω κι αυτό, ότι βοηθάει βοηθάει. Αλλά τα μπουκάλια και τα πιάτα στο νεροχύτη, πρέπει να το διδάσκονται στο σχολείο αυτό δεν εξηγείται αλλιώς. Εμείς όταν γεμίζει ο νεροχύτης βάζουμε τα άπλυτα όρθια στα τοιχώματα αφού εκεί χωράνε.
Εύχομαι αγάπη μου να καπακωθείς σύντομα!

Κάνω reply εδώ γιατί εκεί που μου απάντησες δεν μου βγάζει δυνατότητα να το κάνω!
Λοιπόν γράφω πλέον σπάνια υποθέτω για τον ίδιο λόγο που και η full time mom γράφει σπάνια (καλά όχι και τόσο πια!). Προφανώς γιατί η καθημερινότητα στο σπίτι σου κόβει την έμπνευση καταρχήν και αν τυχόν έχεις κάτι που θες να πεις όλο και κάτι συμβαίνει και δεν βρίσκεις τον χρόνο να ολοκληρώσεις (το αναθεματισμένο ποστ!) Οπότε το αφήνεις για αύριο ένα πράγμα! Το οποίο έρχεται στην καλύτερη μετά από κανένα μήνα! Αυτά!

Άπαιχτο post πράγματι! Μπαίνεις στα αγαπημένα!

Ευχαριστώ πολύ Δέσποινα!
Εσύ γιατί γράφεις τόσο σπάνια….;;; ε;;;

χαχα! Εύα…ΚΑΙ με τέτοιο όνομα πρέπει να είσαι πολύ πολύ προσεκτική…γιατί όταν μια γυναίκα αρχίζει και τα “παίρνει” “γενικά”…γίνεται εύκολο θύραμα…(εδώ μιλάει πάλι η πείρα!) 😉
Τώρα σχετικά με το μποστάνι… προσωπικά για μένα πάνω απ’ όλα έρχεται το μποστάνι της καρδιάς μου χιχι! δλδ η ψυχική μου υγεία που μετά το μεγάλωμα τριών παιδιών χρειάζεται πολύυυυυυυυυυυυυυυ, φροντίδα!
Το μποστάνι θέλει νιάτα ή εργατικά χέρια αλλοδαπών ή μη και λεφτά…που όλα μας τελειώνουν! 😉
ΑΦιλάκια! :))

Αν έπρεπε κάθε μέρα το πρωί πριν πιω το γάλα μου να σκουπίσουμε το σπίτι για να μην κάνει χρατς χρουτς θα είχα έλλειψη ασβεστίου σήμερα! Και στο φινάλε δεν είναι και κατσαρίδες- μόνο κομματάκια από φρυγανιές, μπισκότα, δημητριακά, μουστοκούλουρα, κουλούρια θεσσαλονίκης, ψωμί, μπάρες δημητριακών, τυρί γκούντα, μιράντα, πτι μπερ και ίσως παξιμάδι κρήτης- όλα, στο πάτωμα σας! Σκέφτεστε τίποτα καλύτερο;

E, να σε πάρουμε τότε στο σπίτι μας να κάνετε παρέα με τον Billy the kid κακομαθημένα ε, κακομαθημένα !!! χαχαχαχαχαχαχαχαχα
τι άτομο είσαι εσύ ρε!

Ε λοιπόν κάθε φορά που σε διαβάζω γελάω μόνη μου σαν τη χαζή! Είσαι απίθανη, πολύ παραστατική στις περιγραφές σου!
Αυτό με την καθαριότητα το έχω κι εγώ, αν και το προσπαθώ συνειδητά (και τα κουτσοκαταφέρνω ομολογώ) να το ελέγχω! Μετά από μιά πνευμονία που μ’ έστειλε νοσοκομείο πριν 4 χρόνια την «είδα» λίγο αλλιώς. Με «πιάνει» βέβαια κατά καιρούς (πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι, έλεγε η γιαγιά μου) αλλά επανέρχομαι γρήγορα!
Όσο για το γιό μου ο πατέρας του μου λέει πως τον έχω κάνει ίδιο, αλλά νομίζω πως υπερβάλλει!

Καλώς τη μαμά Φλώρα με τα φτερουγίσματά της. Χαίρομαι πολύ που γελάς με τα posts μου, αυτός είναι και ο στόχος μου.
Άσε Φλώρα μου αυτό το κουσουράκι δε φεύγει, καλά τα έλεγε η γιαγιά σου. Κι εγώ έτσι λέω ότι τα κουτσοκαταφέρνω αλλά μπα. Τέτοιο πείσμα να είχα ρε παιδί μου και με τα κιλά, θα ΄μουνα μοντέλο. Αλλά βλέπεις δε μπορούμε να τα ‘χουμε και όλα πια. Μυαλό τε και σώματι!
Κοίτα κι ο δικός μου με ηλεκτρικές σκούπες παίζει και πιστολάκια για τα μαλλιά…να σου πω την αλήθεια δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν μ’ αρέσει αυτό. Προς το παρόν τον αφήνω. Τώρα άμα αρχίσει να δείχνει κι έναν ενθουσιασμό με τη Barbara Streisand, ε, εκεί λίγο θα ταρακουνηθώ το λέω…

φιλιά πολλά και πρόσεχε με τη σκάφη… 😉

Εγώ τα ΄χω λύσει τα προβλήματά μου όλα. Τα κάνω όλα εγώ αλλά όπως τα θέλω εγώ, όταν θέλω εγώ κι αν θέλω εγώ και άμα τολμήσει κανείς να μου πει και τίποτα, τον φορτώνω με τα σύνεργα σκούπες, πανιά, ακόμη και ποδιές και ας κάνουν εκείνοι όλες τις δουλειές. Μια φορά καθαριότητα την εβδομάδα (σκούπα, ξεσκόνισμα, σφουγγάρισμα, σιδέρωμα) συνήθως κάθε Παρασκευή απόγευμα. Σ/Κ συνήθως έχουμε ξύσιμο όλη η οικογένεια!! Φαγητό σχεδόν κάθε μέρα μου αρέσει κιολας πιο πολύ απ΄ολα. Όσο για τις τουαλέτες παιχνιδάκι , δεν μου λερώνει κανείς τους είναι πολύ προσεκτικοί, τον άντρα μου από την πρώτη κιόλας μέρα συγκατοίκησης τον συμμόρφωσα του έδωσα να καταλάβει πως πρέπει να με βοηθάει όπου μπορεί, τον έπιασα στο φιλότιμο χε,χε! Και τα παιδάκια μου με πολύ κόπο αλλά τα κατάφερα. Με τούτα και με ΄κείνα η μέρα έχει ως εξής το πρωί σχολείο τα παιδιά, ο σύζυγος δουλειά, εγώ αραχτή με το ανιψούδι μου 11 μηνών που τον κρατάω γιατί η συνυφάδα μου δουλεύει, στις 16:00 γυρνάνε όλοι, τρώμε για απόγευμα, μαζεύουμε όλοι μαζί το τραπέζι, βάζω πιάτα στο πλυντήριο, μετά παιχνίδια με τα παιδιά, επιτραπέζια, κρυφτό, κυνηγητό κ.λ.π., το απογευματάκι κατα τις 18:00 έχουν διάφορες δραστηριότητες φεύγουν με τον μπαμπά, εγώ μαγειρεύω, έρχονται κατά τις 20:00 τρώνε κάτι για βράδυ, μέχρι τις 21:00 έχουν πάει για ύπνο, και μετά μέχρι τις 24:00 στα καπάκια που έχει χάσει η φίλη magissakirki (θα τα βρει που θα της πάνε, εύχομαι κι εγώ λείαν συντόμως)!

Αναστασία μου όλα καλά όλα άγια τα ‘χεις καταφέρει. Αλλά την έχεις κι εσύ την διαστροφή σου να το ξέρεις. Μη νομίζεις δηλαδή ότι είσαι φυσιολογική! Γιατί δε μπορεί να ‘χεις μεγαλώσει δύο και σήμερα να κάθεσαι ΑΡΑΧΤΗ με το ανιψούδι 11 ΜΗΝΩΝ !!! Έλα ρε αγάπη μου! Εγώ έναν τον είχα 11 μηνών και έτρεχα σαν την παλαβή κι εσύ παίζεις pro στον καναπέ;; Αρ γιου σίριους;;;
Πω πω πω πω ! τι πρόγραμμα είναι αυτό κοριτσάρα μου! Ρολόι πάει βλέπω, τύφλα να ‘χει η μαμά φράου Χέλγκα (https://goneismecolikous.wordpress.com/2011/12/01/mamas-log-1-12-11-%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CF%82/)
Τι ‘σαι συ ρε παιδί μου τι ‘σαι συ!! 🙂

έτσι έτσι να μου τα λες να με βάλεις σε τάξη!

Ε είπα εγώ ότι δεν έχω διαστροφή; Δεν είπα. Φυσικά και την τρέλα μου την έχω και την παραέχω! Η αρχή μου είναι απλά ένα πρόγραμμα, άμα κανονίσεις ποιές ώρες κάνεις τι, έχεις πετύχει τον σκοπό σου. και κάτι να μας τύχει βρε αδερφέ απλώς αλλάζουμε λίγο το πρόγραμμα. Το πιο σημαντικό απ΄όλα είναι να γίνει κατανοητό πως είμαστε ένας για όλους και όλοι για έναν. Άμα κάνει ο καθένας το κοντό του και το μακρύ του τότε δε κάνουμε δουλειά. Επίσης την μεγαλύτερη επιτυχία την έχεις και όταν ο άντρας σου κινείται στα ίδια πλαίσια πάνω κάτω, εγώ έχω κάνει λίγο την τύχη μου που λένε, η κοινή γραμμή που έχω με τον άντρα μου σε οποιδήποτε θέμα προκύψει είναι το Α και το Ω της συμβίωσής μας! Μη νομίζεις πως και τα δικά μου τα ζουζουνάκια είναι τίποτα αγγελούδια, αλλά έχω βρει το κουμπί τους και τους κάνω ζάφτι!
Όσο για τον ανιψιό τι να πω αυτό το παιδί είναι πραγματικά μαμ, κακά και νάνι που λέμε, είναι ένα παιδί τόσο ήσυχο που καμμιά φορά ξεχνάς ότι τον έχεις μαζί σου!! Το τι σειρά Αμερικάνικη έχω δει στον υπολογιστή όσες μέρες τον κρατάω δε λέγεται, αυτός παίζει παραδίπλα ησύχως κι εγώ σερφάρω και κατεβάζω σειρές με τη σέσουλα που λένε να ΄χουμε να βλέπουμε!!
Χαιρετώ προς το παρόν θα επανέλθω όμως μην ανησυχείς!!!! Χε, χε,χε!!!

Αυτό έλειπε να μην επανέλθεις εσύ! Εδώ σκέφτομαι να σου κάνω στο menu μια θέση που να λέγεται Anastasia’s comments!!! χαχαχαχαχα

Παρεπιπτόντως μήπως ενδιαφέρεσαι να μου κρατάς και τον δικό μου 4 ώρες τα απογεύματα απο Σεπτέμβρη που θα τον πάω παιδικό;;; 😉

Αγαπητή μου δεν φταίω εγώ για την αδυναμία που σου έχω, εσύ μου τη δημιούργησες!
Και δευτέρον επειδή καλώς εχόντων των πραγμάτων η “θητεία” μου με το ανιψούδι μου λήγει μέσα Σεπτέμβρη αν θές, μου στέλνεις τον Μπιλάκο στον δικό μου παιδικό σταθμό, φούλαρε το τζετ και σε περιμένω χε,χε,χε! Καλό ξημέρωμα!!!

Στείλε σταθμό και διεύθυνση 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: