γονείς με κολικούς

φουλ τάιμ μαμ: ..ωραία μου πουλάκια ….κελαηδήστε!

Posted on: March 14, 2012

by: φουλ τάϊμ μαμ

Κατ’αρχάς χελόου του ολ οφ γιου!!! (εγκαίν)

Η παρακάτω παράθεσις προβληματισμού, αποτελεί πρόσφατο βίωμα και έχει να κάνει φυσικά με το σπλάχνο μου.

(Για εσάς, μητέρες -ήδη- αγοριών,αλλά και για όσες θέλουν να ‘σκοτώσουν’ την ώρα τους).

Να φανταστείς λοιπόν ότι εγώ για χρόνια νόμιζα ότι μόνο τα κοριτσάκια έχουν ευαίσθητο ”πιπί” και χρήζουν σχολαστικής και προσεκτικής καθαριότητας. Έλα όμως που τελικα και τα ”τσουτσούνια” έχουν τις ευαισθησιες τους!!

Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας μετά το καθιερωμένο μπανάκι μας κι εκεί που είμαστε στην αλλαξιέρα (και παλεύουμε) βλέπω μια άλλη τσουτσού!! λέω,  ”Δ. μου, θα μας κατουρήσεις ή απλά χαίρεσαι που με βλέπεις? χαχαχα! ” . Το χρώμα σκούρο ροζ και διπλάσιο σε μέγεθος! …. φωνάζω και τον μπαμπά μας για μια δεύτερη γνώμη, από το βλέμμα του οποίου σιγουρεύτηκα .Πάω να το αγγίξω (ούτε κατά διάνοια να το πιάσω) και τινάζεται στον αέρα ο μικρός με κλάμα. ”Ωχ! τον ήπιαμε”, σκέφτομαι. Και τώρα? Πρωϊ, πρωϊ στον γιατρό.

Βαλανοποσθίτιδα.  (Το προλάβαμε και στην αρχή υποτίθεται).

Τί είναι αυτό ακριβώς γιατρέ κι από τι προκαλείται,πως το θεραπεύουμε? Να σημειώσω ότι από τότε που ήταν λιγων μηνων μας είχαν πει ότι,σύμφωνα με την τελευταία οδηγία της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας, ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΤΣΟΥΤΣΟΥΝΙ ΓΙΑ ΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΦΟΡΑΜΕ ΠΑΝΕΣ.  Όβερ! αυτό έκανα κι εγώ,λίγο στο μπανάκι ένα κλικ κατέβασμα,ίσα ίσα να το βοηθήσουμε να μην κλεισει και δατς ιτ!

Στην φάση λοιπόν που το πάθαμε αυτό, έκανε τσισάκια κανονικά χωρίς πόνο,αλλά όταν βρισκόταν σε συγκεκριμένη θέση ή ‘τεντωνότανε” ή το αγγίζαμε για να βάλουμε αλοιφή,το παιδί σφάδαζε! Η αγωγή περιελάμβανε fucicort πρωι βραδυ, πλύσεις με χαμομήλι χλιαρό προς κρύο, καθόλου σαπούνι και αντιβίωση ξεγυρισμένη,για να το θεραπεύσουμε ‘από μέσα’.

Μια βδόμαδα μετά, το παιδί είναι σε άριστη κατάσταση, συνεχίζουμε για ένα μήνα με αλοιφή που θα βοηθήσει στο να κατεβαίνει το ”πετσάκι” και αποφεύγουμε τα πολλά σαπούνια και εννοείται ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΙΡΑΖΟΥΜΕ ΠΟΛΥ.

Μεσα σ αυτό το διάστημα βέβαια, εμενα μου γεννήθηκαν ερωτηματικά σχετικά με το αν και κατά πόσο τελικά πρέπει να ‘επεμβαίνουμε’ στη φύση. Πότε δηλαδή κάνουμε αυτές τις μινι επεμβάσεις κατά τις οποίες ‘ανοίγει-ξεκολλάει ο γιατρός την πόσθη από τη βάλανο? μονο όταν προκύψει πρόβλημα? π.χ πάει να κλείσει εντελώς, με φόβο όχι μόνο να μην μπορεί να ουρήσει αλλά και μετέπειτα στην σεξουαλική του ζωή…έτσι είμαστε οι αγορομάνες …τα σκεφτόμαστε και αυτά! ή απλά δεν το πειράζουμε?

Ψάχνοντας -ΛΙΓΟ το τονίζω- στο ιντερνετ έπεσα πάνω σε διάφορα άρθρα αλλά ένα είναι αυτό στο οποίο έδωσα βάση (απόψεις.ιδέες και σχολιασμοί επί του θέματος ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ επιβεβλημένες! όχι απλά ευπροσδεκτες…) ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΑΙ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ.

κίσιζς  φορ νάου!!

Φυσιολογική παιδική πόσθη και φίμωση Γράφει: Μαρινόπουλος Ιωάννης, Χειρουργός Παίδων

Αν εξαιρέσουμε τους θρησκευτικούς λόγους ,οι πιο συνήθεις ενδείξεις για περιτομή στην σύγχρονη χειρουργική πρακτική πιστεύεται ότι είναι η φίμωση, το φαινόμενο ballooning κατά την ούρηση και οι βαλανοποσθίτιδες. Παρά την αποδοχή από πολλούς αυτών των ενδείξεων, αν μελετήσουμε προσεκτικά την εμβρυολογία, τη διάπλαση και την παθολογία της ακροποσθίας θα καταλάβουμε ότι οι ενδείξεις αυτές έχουν αμφίβολη αξία. Στον πέμπτο μήνα της ενδομήτριας ζωής ο σχηματισμός του δέρματος που ονομάζουμε πόσθη είναι πλήρης και καλύπτει τελείως τη βάλανο με την οποία και συμφύεται. Πολύστιβο πλακώδες επιθήλιο καλύπτει την βάλανο και την ακροποσθία. Κάτω από την επίδραση ανδρογόνων σχηματίζονται μικρά κενά διαστήματα μεταξύ της πόσθης και της βαλάνου. Αυτά τα κενά αυξάνουν σε μέγεθος και ενώνονται το ένα με το άλλο, διαχωρίζοντας τελείως την πόσθη από τη βάλανο. Αυτή η διαδικασία του διαχωρισμού με αποφολίδωση είναι συνήθως ατελής κατά τη γέννηση και συνεχίζεται μέσα στην παιδική ζωή. Κατά την γέννηση η πόσθη τραβιέται προς τα κάτω αποκαλύπτοντας τη βάλανο μόνο σε ένα ποσοστό 4% των παιδιών. Στα μισά νεογέννητα αγόρια δεν μπορεί κανείς να δει ούτε το στόμιο της ουρήθρας. Έως την ηλικία των 6 μηνών η πόσθη τραβιέται τελείως προς τα κάτω σε ένα ποσοστό 20% των αγοριών. Μέχρι την ηλικία των 3 ετών 10% των αγοριών έχουν ακόμη πόσθη η οποία δεν μπορεί να τραβηχτεί προς τα κάτω. Βέβαια σχεδόν σε όλα τα αγόρια μέχρι την ηλικία των 17 ετών η πόσθη έχει ανοίξει κανονικά. Αν ορίσουμε σαν φίμωση μονάχα την αδυναμία να τραβήξει κανείς την πόσθη, προφανώς, όλα τα νεογέννητα αγόρια έχουν φίμωση. Παρ’ όλα αυτά η φίμωση που καθορίζεται μ’ αυτόν τον τρόπο είναι συνήθως μία φυσιολογική οντότητα και δεν έχει καμία παθολογική συνέπεια. Πρόκειται λοιπόν για τη φυσιολογική νεογνική φίμωση, που δεν χρειάζεται οποιαδήποτε επέμβαση. Ένα συνηθισμένο λάθος στην απόπειρα να εξετάσει κανείς το πέος είναι να τραβήξει την πόσθη προς τη βάση του πέους. Τότε συνήθως βλέπει ένα άνοιγμα σαν κεφαλή καρφίτσας που μπορεί να οδηγήσει λανθασμένα στη διάγνωση μιας αληθινά παθολογικής φίμωσης. Παρόλα αυτά εάν η πόσθη τραβηχτεί περιφερικά προς τα μας τότε μπορεί κανείς να δει ότι ο δακτύλιος της ακροποσθίας είναι αρκετά φαρδύς και με κανένα τρόπο δεν εμποδίζει την ούρηση. Αληθινή παθολογική φίμωση είναι πολύ σπάνια πριν την ηλικία των 5 ετών. Η παθολογοανατομική βάση της είναι η Balanitis Xerotica Obliterans, αντίστοιχη του ατροφικού λειχήνα που προσβάλλει άλλες περιοχές δέρματος. Ιστολογικά χαρακτηρίζεται από οίδημα, λεμφοκυτταρική διήθηση, εκφύλιση και ατροφία της βασικής στοιβάδας και οδηγεί σε ίνωση του δακτυλίου της ακροποσθίας και πραγματική στένωση. Πιθανή αιτία των παραπάνω είναι οι συνεχείς βαλανοποσθίτιδες. Διεθνώς, 1% των αγοριών πάσχει από αληθινή φίμωση για την οποία η περιτομή έχει απόλυτη ένδειξη. Παρ’όλα αυτά η βαλανοποσθίτιδα από μόνη της δεν αποτελεί ένδειξη περιτομής γιατί είναι συνήθως ήπια, αυτοπεριοριζόμενη και λίγα παιδιά πάσχουν από παραπάνω από ένα επεισόδια. Για την αντιμετώπισή της είναι αρκετή η συντηρητική θεραπεία της με αντιβιοτικά. Έπειτα το φαινόμενο ballooning κατά την ούρηση μπορεί να είναι ένα εντυπωσιακό κλινικό σημείο όμως και αυτό εξαφανίζεται αυτόματα μόλις η βάλανος αρχίσει να αποκαλύπτεται με την ηλικία. Η σπανιότητα της παθολογικής φίμωσης στην ηλικία κάτω των 5 ετών πρέπει να επισημανθεί, μιας και οι περισσότερες αχρείαστες περιτομές εκτελούνται σ’αυτήν την ηλικιακή ομάδα. Από τη μελέτη της διάπλασης της πόσθης μπορούμε να καταλάβουμε επίσης ότι και οι συμφύσεις, δηλαδή τα σημεία που η βάλανος και η πόσθη είναι ακόμη κολλημένες είναι μία φυσιολογική διεργασία και πρέπει κανείς να τις αφήνει τελείως μόνες τους. Ο βίαιος διαχωρισμός, συνήθως χωρίς αναισθησία, οδηγεί σε πόνο, αιμορραγία, και ακόμη σε παραφίμωση. Αυτή η βίαιη πράξη είναι τελείως αχρείαστη, διότι ο αυτόματος διαχωρισμός συμβαίνει φυσιολογικά ούτως ή άλλως μόνος του. Τέλος πρέπει να δώσουμε έμφαση στο γεγονός ότι καμία ειδική φροντίδα δεν χρειάζεται για το πέος ενός αγοριού. Είναι τελείως αχρείαστη η έλξη της πόσθης σαν ρουτίνα για να βοηθήσει την αποκάλυψη της βαλάνου ή να διευκολύνει τον φυσιολογικό διαχωρισμό. Αφού η πόσθη έχει χωρίσει μόνη της από τη βάλανο, το αγόρι πρέπει να ενθαρρύνεται να καθαρίζει αυτή την περιοχή όπως και όταν πλένεται πίσω από τα αυτιά του. Σήμερα οι χειρουργοί ολοένα και περισσότερο πιστεύουν ότι η νεογνική περιτομή και η περιτομή παιδιών που δεν υπάγονται στην κατηγορία της παθολογικής φίμωσης, παραβιάζει τα δικαιώματα των παιδιών, είναι βάρβαρη, μεσαιωνική και ακρωτηριαστική πρακτική. Το παραπάνω άρθρο είναι ελεύθερη μετάφραση του αντίστοιχου άρθρου των Gordon A, Collin J.1 διανθισμένο με προσωπική εμπειρία και χειρουργικά πρωτόκολλα από το Ηνωμένο Βασίλειο.Πηγές: 1. Oster J. Further fate of the foreskin. Arch Dis Child 1968; 43: 200-2. 2.Rickwood AMK, Hemaltha V, Batcup G, Spitz L.  3.Ratz JL. Carbon dioxide laser treatment of balanitis xerotica obliterans. J Am Acad Dermatol 1984; 10: 925-28.  4. Bale RM, Lochhead A, Martin HC Gollow I. Balanitis xerotica obliterans in children. Pediatr Pathol 1987; 7: 617-27. 5. Escala JM, and Rickwood AMK. Balanitis. Br J Urol 1988; 63: 196-7.  6. Fergusson DM, Lawton JM, Shannon FT.Neonatal circumcision and penile problems: an 8-year longitudinal study. Pediatrics 1988; 81: 537-41. 7. Stenram A, Malmfors G, Okmian G. Circumcision for phimosis: indications and results. Acta Paediatr Scand 1986; 75: 321-3. 8. Winberg J, Bollgren I. Gothefors L. Herthelius M. Tullus K. The prepuce: a mistake of nature? Lancet 1989; i:598-9.  9. Rickwood AMK, and Walker J. Is phimosis overdiagnosed in boys and are too many circumcisions performed in consequence? Ann Coll Surg Engl 1989; 71: 275-7.  10. Williams N, Chell J, Kapila L. Why are children referred for circumcision? BMJ 1993. 306: 28.  11. Clemmensen OJ, Krogh J, Petri M. The histologic spectrum of prepuces from patients with phimosis. Am J. Dermatopathol 1989; 10: 104-8.

Advertisements

28 Responses to "φουλ τάιμ μαμ: ..ωραία μου πουλάκια ….κελαηδήστε!"

Λοιπόν, θα σου πω τί μας είπε η παιδίατρος τη γνώμη της οποίας δεν ξέρω πόσο σοβαρά να πάρω γιατί έχω καταλάβει πως για το ίδιο θέμα ο καθένας λέει τα δικά του.
Κάποια στιγμή που πήγαμε στο ιατρείο της για το καθιερωμένο εμβόλιο, του κατέβασε εκείνη το πετσάκι μέχρι ένα σημείο και τότε έβγαλε ένα σαν σμήγμα (τί λέω η γυναίκα και μετά κράζω τις άλλες χαχα!). Για κανα μήνα βάζαμε Flixotide εκεί που τελείωνε το κατέβασμα κι από τότε απλά στο μπανάκι, του το κατεβάζει λίγο ο άντρας μου.Εγώ αρνούμαι να το πειράξω γιατί φοβάμαι μην του κάνω κακό κατά λάθος.Οπότε δεν σημαίνει απαραίτητα πως ο Billy the kid θα υποστεί κάποια επέμβαση εφόσον γίνει από σας η απαραίτητα φροντίδα και επομένως κατέβει μόνο του.Περαστικά του 😦

Υ.Γ. Τσουτσουνομάνες ενωθείτε!

Σου απαντώ εγώ μια και η φουλ τάιμ μαμ που έχει γράψει αυτό το post δεν πρέπει να έχει δει ακόμα τα σχόλια. Πάλι συμφωνώ μαζί σου (να την κοιτάξουμε αυτή την ταύτιση απόψεων.. και δεν έχεις και κορίτσι να συμπεθεριάσουμε… βέβαια σήμερα ποτέ δεν ξέρεις…:-) )
Δεν έχω καταλάβει γιατί δεν παίρνουν επιτέλους όλοι οι γιατροί-μαίες και λοιποί ειδικοί που ασχολούνται με την ιστορία της εγκυμοσυνο-μητρότητας, μια κοινή οδηγία από το υπουργείο υγείας προκειμένου να μην μας τα ζαλίζουν τις μάνες ο καθένας με το μακρύ του και το κοντό του. Εγώ τον Billy τον πήγα στον γιατρό και του το κατέβασε εκείνος κάποια στιγμή γιατί τον είχα πρήξει σε κάθε επίσκεψη ”τι θα γίνει με το πουλί του και τι θα γίνει με το πουλί του”. Επειδή φυσικά κι εγώ δεν το κατέβαζα στο μπάνιο όσο έπρεπε, κι ο μπαμπάς του επίσης. Είπα κάντο τώρα που είναι μικρός και δεν θα το θυμάται. Δε μπορώ να πω ότι ήταν το καλύτερό μου από τις εμπειρίες με τον μικρό, το λέω. Από την άλλη σε κάνει να σκέφτεσαι ”ρε μπας και κάνουμε κακό που από τόσο μικρά που είναι ασχολούμαστε ΟΛΟΙ με το πουλί τους…;;”

Πι.Ες. Το Τσουτσουνομάνες τέλειο, απλά!

Είναι αλήθεια ότι μπερδεύει αυτό το ‘γονείς με κολικούς’ από πάνω από κάθε σχόλιο αλλά τί να κάνεις! θα βρούμε έναν τρόπο να είναι πιο ξεκάθαρο ποιά γράφει και πότε…ένας τρόπος είναι να αναφερόμαστε στο όνομα του παιδιού μας κάθε φορά…
Τέλος πάντων.Επί του πρακτέου (βεβαίως βεβαίως) κατ αρχάς,’μαγισσούλα” μας, σε ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σου καθώς και για το ότι μοιράστηκες μαζί μας την εμπειρία σου.Είναι καλό να μαθαίνουμε και για άλλες περιπτώσεις έτσι ώστε να ξέρουμε κάποια πράγματα παραπάνω.

θα επανέλθω και με κάτι άλλο σύντομα
φιλιά στις ‘τσουτσουνομάνες’ (κορυφαίο!!)

Παιδιά προσοχή!!! η φουλ τάιμ μαμ επέστρεψε!! Που είσαι βρε, εδώ είναι σοβαρό blog τι το πέρασες;; 🙂 για να σε βλέπουμε πιο συχνά…

Πι.Ες. βγάζω τα άπλυτά μας στη φόρα….

Πι.Ες. 2 μου βρήκα νέο nick: i-mom, καλό;;

Επέστρεψα,επέστρεψα!!! γιατί, που θα βρω…καλύτερα?

αφού τ’ο στιψα (το μυαλό μου), είπα να γράψω κάτι σχετικό με τα πρόσφατα γεγονότα κι αυτό στη 1 το βράδυ….
Φυσικά,χρυσό μου αλλιώς δεν θα αναρτούσα(όχι ‘πόσταρα’,προσέχεις?) ολόκληρο άρθρο από σοβαρό επιστήμονα!!
i’ll be back!!

πι.ες. όχι, καλά το χειρίζεσαι!!!
πι.ες2. αϊ χεβ νότισσντ δατ, ε φιου ντέϊζς εγκόου…τα σπάει!! (για να το πω σε διάλεκτο 20χρονων!)

Συμφωνώ με το άρθρο πλήρως. Γενικά εμείς οι αγορομάνες πρέπει να αφήσουμε σε ησυχία τα πουλάκια των αγοριών μας για όταν έρθει η ώρα να ασχοληθεί καμιά άλλη μ’ αυτά.
Εγώ πάντως ήμουν έτοιμη πριν λίγους μήνες να πάω τα καμάρια μου για τράβηγμα του πετσάκι στον παιδίατρο μιας και είχαν βγάλει πλέον την πάνα, όπως συνηθίζουν να κάνουν στην περιοχή μου άπαντες σχεδόν μαμάδες και παιδίατροι (είχα αργήσει δε κιόλας αν σκεφτεί κανείς ότι από 1,5 χρονών το κάνουν αυτό) και τελευταία στιγμή σκέφτηκα να ρίξω άλλη μια ματιά στο net και βρήκα ένα αντίστοιχο άρθρο εδώ : (http://apanago.wordpress.com/2011/06/19/%CF%86%CE%AF%CE%BC%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%86%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE-vs-%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE/)
και ευτυχώς με πρόλαβα από το να κάνω λάθος!

Καλώς την Debby. Καταρχήν να πω και σ’ εσένα πως σου απαντώ εγώ (i-mom ή Εύα ή mama’s log διανύω μία κρίση προσωπικότητας τελευταία..) και όχι η φουλ τάιμ μαμ μια και το θέμα ως Τσουτσουνομάνα που μας ονόμασε η magissa-kirki με καίει. Μου φαίνεται πως τελικά συμφωνώ με ότι λέει ο γιατρός της κάθε μίας και κατά συνέπεια με ότι αποφασίσει η κάθε μία. To ίδιο είπα και στην φουλ τάιμ μαμ όταν το συζητήσαμε πριν ανεβάσει το post. Θέλω να πω ότι για όλα αυτά τα θέματα που αφορούν τα βρέφη υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και τάσεις που αλλάζουν κατά καιρούς. Είναι ενδιαφέρον το link που έστειλες. Βέβαια εγώ το έκανα στον Billy όταν ήταν πολύ μικρότερος, έπρεπε κάποιος να με βοηθήσει να το κατεβάσω μια και αυτό που λένε στο μπάνιο και σιγά-σιγά το έβρισκα εξαιρετικά δύσκολο για να το κάνω μόνη μου. Δεν είχαμε μέρες κλάμματος και οικογενειακών δραμάτων, αλλά η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Ειλικρινά θα ήθελα κάποιος να πάρει υπεύθυνα μια συγκεκριμένη θέση, να ξέρουμε κι εμείς τι να κάνουμε ώστε να μη χρειάζεται να μας επηρρεάζουν άλλες μαμάδες ή άλλο παιδίατροι.
Όσο για το γεγονός ότι πρέπει να αφήσουμε ήσυχα τα πουλάκια τους ώστε όταν έρθει η ώρα να ασχοληθεί μ’ αυτά καμιά άλλη, όχι απλά συμφωνώ, σε χειροκροτώ! Εύγε! Αμάν πια με τα πουλιά τους! Μετά απορούμε γιατί τους γίνονται έμμονη ιδέα!!

Ευχαριστούμε για το σχόλιο!!

Να σου διευκρινίσω απλά καποια πράγματα και να σου πω ότι εγώ δεν είμαι με το μέρος κανενός γιατρού (έχει καεί ολίγον τι η γούνα μου!!) αλλά είμαι με το μέρος κάθε μαμάς και ότι αποφασίσει αυτή ότι είναι καλύτερο για αυτή και το παιδί της.
Εγώ μέχρι τώρα δεν έκανα ποτέ την κίνηση να τραβήξω τα πετσάκια από τα πουλάκια τους παρά μόνο μερικές φορές από καθαρή περιέργεια μετά το μπάνιο ίσα για να δω τι παίζει. Όταν δε στην κίνηση μου αυτή ένιωθα σχεδόν την ανατριχίλα που τα διαπερνούσε, το άφηνα το θέμα.
Οι γιατροί δε που είχα μέχρι τώρα ήταν μια χαρά με το θέμα!
Ο πρώτος όταν τον ρώτησα (γιατί όπως έγραψα και εγώ αναρωτιόμουν) μου είπε να πάρω υπομονή μέχρι τουλάχιστον τα 3 τους χρόνια. Μέχρι τότε είχαμε λήξει τις σχέσεις μας οπότε και πάμε στον δεύτερο.
Γιατρέ τι κάνουμε με το πετσάκι? Θα το τραβήξουμε τώρα που βγάλανε και την πάνα? Βέβαια μου λέει. Απλά κάνε τον έναν την μια εβδομάδα και τον άλλον την επόμενη γιατί θα το θυμάσαι το σ/κ που θα περάσεις (ήθελα να το κάνω παρασκευή).
Όταν τελικά το μετανιώνω και του το ανακοινώνω μου λέει : Δεν πειράζει Δέσποινα μου, άστο καλύτερα, θα γίνει μόνο του!!!!!
Έχασες πάσα ιδέα ή ακόμα? 😉

Πες τα ρε Δέσποινα αυτό λέω κι εγώ. Ο καθένας τα δικά του, μας έχουν πρήξει. Την ίδια ανατριχίλα ένιωθα κι εγώ και δεν το άντεξα. Κάτι άσχετο τώρα: πόσο χρονών βγάλατε την πάνα;;; Αυτό κι αν μου φαίνεται Γολγοθάς!!
για πες…

φιλιά
Εύα

Είναι γεγονός πάντως ότι δεν φαίνεται να έχουν κάποια σύμπνοια απόψεων οι γιατροί και πάνε να μας τρελάνουν,ώρες ώρες!
Σαφώς παίζει ρόλο και το κατά πόσο έχουν κοινά στοιχεία, ή καλύτερα ταύτιση τα συμπτώματα στο κάθε παιδί (γιατί μιλάμε και για διαφορετικούς οργανισμούς, έτσι? όπως λέμε διαφορετικοί χαρακτήρες ένα πράγμα) άλλά δεν θα πρεπε να υπάρχει μια κοινή οδηγία? δεν είμαι γιατρός και σίγουρα δεν μπορώ να έχω ιατρική άποψη, αλλά σε κάθε πανεπιστήμιο δηλαδή, αλλιώς τα διδάσκουν?
ή έχει να κάνει με τις χώρες,τις ηπείρους ή δεν ξέρω κι έγώ τί!

φουλ τάϊμ μαμ!
μουτς!!

Εξαιρετικό το βρήκα το αρθρο και κατατοπιστικό και πολύ κοντά στις απόψεις της βασικής παιδιάτρου μας στην Θεσ/νικη** (έχουμε και στην Αθηνα και στην Σίφνο, που είμαστε τώρα, έναν) και πολ΄υ χάρηκα.Μου’φυγε ένα βάρος βρε αδελφέ!

σ ευχαριστώ πολύ Debby μου!!

**αυτήν ξέρετε, αυτήν εμπιστεύεστε!

Μια αφελής πλήν χρήσιμη ερώτηση: Το πετσάκι γενικά, έχει κάποια άλλη χρηστική αξία; Π.χ. αν κατεβάσεις το πετσάκι του άντρα, πάει σούπερ μάρκετ,; ;p

χαχαχαχαχα ε, δεν παίζεσαι πια. Κοίτα όχι δεν πάει σούπερ μάρκετ αλλά έχω πληροφορίες ότι πάει αναλογικά με το καπάκι της τουαλέτας. Αν δηλαδή το κατεβάσεις, κατεβάζει κι αυτός το καπάκι μεγαλώνοντας. Επίσης έχω ακούσει ότι αν δεν φάει σοκολάτα μέχρι τα 15 του, κατεβάζει τα σκουπίδια ΚΑΙ την ανακύκλωση……..

πι.ες. είναι να μη μου δώσεις αφορμή για μλκ 😉

Με πέθανες μεσημεριάτικια Μάγισσα!
Εγώ έχω συνάδελφο που ασχολείται με το πουλί του γιου της δις ημερησίως !!!! Μια φορά το πρωί, μια φορά το βράδυ! Το παιδί είναι 8 χρονών όμως! Σε λίγο θα ζητάει άλλα πράγματα από τη μαμά του! Η δική μας παιδίατρος όταν την είχα ρωτήσει, μου είχε πει να αφήσω ήσυχο και το παιδί και το πουλί του! Δεν ασχολούμαι καθόλου. Πλέον κάνει και μόνος του μπάνιο (8 ετών) και μια φορά στο τόσο του λέω να το τραβήξει και να το πλύνει μόνος του !!!

Πότε θα έρθει αυτή η μέρα!!
σωστη! μπράβο Μαράκι!

Κι εγώ αυτής της άποψης είμαι ΜΗΝ ΑΣΧΟΛΕΊΣΤΕ!!
θα το κατσιάσουμε στο τέλος!

Αργήσαμε και στο θέμα πάνας, σύμφωνα πάντα με το τι επικρατεί ε?? Γιατί έλεος και με αυτό πια.
Και τα δικά μου είναι γεννημένα Μάρτη στις 10. Οπότε όταν κλείσανε τα 2 και μπαίνοντας το καλοκαίρι έπρεπε ντε και καλά να κόψουν την πάνα. Υπήρχε όμως ένα μικρό προβληματάκι. Δεν είχαν μιλήσει ακόμα. Ξεκίνησαν να μιλάνε (και τους πήγε ροδάνι η γλώσσα αμέσως μετά) γύρω στα 2,5. Τουτέστιν τέλος καλοκαιριού. Οπότε το είχα χάσει το παιχνίδι μιας και δεν είχα την κατάλληλη εκπαίδευση εγώ! Δεν κάνω πλάκα! Τα παιδιά μαθαίνουν γρήγορα και εύκολα. Εμείς οι γονείς χρειάζεται να εκπαιδευτούμε! Τελικά κόψαμε την πάνα αφού κλείσαμε τα 3. Και σε αυτό το θέμα πάντως κάθε παιδί έχει τους χρόνους του οπότε μην μασάς. Τρανό παράδειγμα το δικό μου που αν και δίδυμα ο ένας στην βδομάδα πάνω είχε μάθει και αν λερωθεί είναι σπάνιο φαινόμενο και ο άλλος που του πήρε πολύ περισσότερο για να συνηθίσει και ακόμα έχουμε ατυχήματα και είμαστε στα 4 πλέον!
Για μία το πολύ δύο εβδομάδες θα περιορίσεις απλά τις εξόδους σε μέρη που δεν θα αντιμετωπίσεις θέμα αν έχεις ατύχημα! Γιατί θα έχεις τέτοια αρκετά. Μην το πας σε παιδότοπο π.χ. Πηγαινε το όμως στην μαμά σου ή στην φίλη σου.Το καλύτερο να μην πηγαίνεις πουθενά βέβαια αλλά αυτό δεν είναι εύκολο. Το παιδί πάντα και παντού με βρακάκι (εκτός από τον βραδινό ύπνο) ή ακόμα και τελείως γυμνό (βοηθάει περισσότερο και εμένα με τον δύσκολο αυτό με έσωσε). Έχε υπομονή, έχε από κοντά την σφουγγαρίστρα και μόλις περάσουν ήδη οι πρώτες δυο μέρες θα δεις την διαφορά. Καλή επιτυχία!

Αυτό δεν το ‘χα σκεφτεί καθόλου γιατί βλεπεις είμαι στην ίδια φάση κι εγώ με τον Billy the kid κι η Μαριάννα (φουλ ταιμ μαμ) με τον Δαμιανό. Δηλαδή κλείσαμε τα 2 και ευελπιστούμε το καλοκαίρι να βγάλουμε την πάνα. Μιλάμε αλλά ξέρεις ο Billy μιλάει τα βασιλικά κι ο Δαμιανός τα δαμιανικά οπότε είμαστε bilingual και λέω πως θα μπερδευτούμε..
Απ’ ότι βλέπω όμως με περιμένουν στιγμές απείρου κάλλους….

φιλιά πολλά! θενκ γιου!
Εύα

Απολαμβάνω όλα σας τα κείμενα!!! Έχετε όρεξη για παιχνίδι και για μια συνέντευξη? Για έλα κατά το blog μου, σε περιμένουν οι ερωτήσεις μου: http://pollyannasdays.blogspot.com/2012/03/blog-post_15.html

Μαριαλένα μου να ‘σαι καλά! Θα μπω το συντομότερο να απαντήσω στις ερωτήσεις σου με πολύ χαρά!

Εύα

Τρελά γέλια το άρθρο! πολύ ζωντανό blog.
Συμφωνώ απόλυτα με τον επιστήμονα:λευτεριά στα τσουτσουνια!!:))

Καλώς τον Βασίλη τον Καρπουζοκέφαλο!! Να ‘σαι καλά ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! χαχαχαχα Λευτεριά στα τσουτσούνια!! δεν υπάρχεις!

Τώρα ήρθε και η σειρά μου να καταθέσω την δικιά μου τσουτσουνοθεωρία ( ως αγορομάνα)…
Λοιπόν και στα δυο μου παιδιά, σε κάθε μπάνιο κατέβαζα το πετσάκι (συμβουλή όλων των παιδιάτρων…τότε!) και ποτέ δεν έπαθαν τίποτα…δε λέω λίγο ανατριχιαστικό στην αρχή αλλά με το καιρό το συνηθίζεις.
Αχ! αγορομανούλες τι σας περιμένει… έχουμε καιρό μέχρι τότε…”ένα βήμα τη φορά”, λένε οι σοφοί!
ΑΦιλάκια!

Μη μας λες τέτοια μαγισσούλα μας μη μας λες τέτοια!!! Ε, ρε γλέντια που μας περιμένουν!

Άντε κουράγιο σε όλες μας, και σ’ εσένα για τα εγγονάκια 🙂

ΑΦ ΑΦ ΑΦ

Εύα

Εγώ θα συμφωνήσω με την Debby πως τα περισσότερα προβλήματα τα έχουν οι γονείς και όχι τα παιδιά. Δεν μας δίνουν και οδηγίες χρήσης βλέπεις όταν βγαίνουμε από το μαιευτήριο!!!
Για την πάνα, εννοείται πως το ξεκινάς καλοκαίρι, αφήνεις το παιδί με βρακάκι, στολίζεις και το γιογιο στο σαλόνι ή όπου κάθεσαι και κάθε μια ώρα το ρωτάς αν θέλει τσίσα. Ε, λίγο παραπάνω θα σφουγγαρίσεις, δεν είναι τίποτα !!!! (αχαχχαχαχαχ…). Όταν βγαίνετε έξω, παίρνετε μαζί αλλαξιά με ρούχα, ποτίζετε τα δεντράκια, κάνετε ποταμάκια κλπ. ΄Όσο για τα κακά, εεεε χμμμ γινόμαστε λίγο σαν αυτούς που έχουν σκυλάκια. Γιατί αν είσαι στο δρόμο ή οι τουαλέτες είναι χάλια, που θα κάνει κακά το μικρό; Εγώ είχα πάντα μαζί σακουλίτσες για να …… μαζεύω !!!! Άλλοι κουβαλάνε όπου πάνε το γιογιο !!!
Το ζόρι είναι με το αυτοκίνητο! Γιατί όταν ένα νήπιο λέει “τσίσα” εννοεί ΤΩΡΑΑΑΑΑΑ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το περιστατικό με την κόρη μου. Ήταν περίπου 3 ετών, ένα εξάμηνο από όταν είχαμε κόψει την πάνα. Πήγαμε να δούμε μια παράσταση. Στο διάλειμμα, ήπιε χυμό και πήγαμε για τσίσα. Πριν φύγουμε τη ρώτησα αν θέλει να πάει τουαλέτα και είπε όχι. Δεν την πήγα (λάθος, μεγάλο λάθος όπως θα έλεγες κι εσύ !!!). Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και μόλις βγήκαμε στη Συγγρού, “Μαμααααα τσίσααααα”. Που να σταματήσω, 10 η ώρα το βράδυ μέσα στη Συγγρού;;; “Περίμενε Αθηνά, να σταματήσω…”. “Μαμααααααααα…….”. “Περίμενε Αθηνά, περίμενε ….”. “Μαμαααααααα δεν μπορώωωωωω, μου φεύγουνεεεεεεε, τρέχουνε στο πάτωμααααααααα αααααααα”. Ο άντρας μου είχε σκάσει στα γέλια και έλεγε “γούρι – γούρι”. ( ε βέβαια εκείνος γέλαγε, γιατί μετά εγώ θα έκανα μπάνιο τη μικρή, έπλυνα τα ρούχα και το κάθισμα του αυτοκινήτου!!!).
Τέλος πάντων, είναι κι αυτό ένα στάδιο που το περνάνε όλα τα παιδάκια και δεν πρέπει να αγχωνόμαστε. Κανείς δεν πήγε φαντάρος με πάνες !!!!
Σμουτς !!!

Μαρία θα γράψω κάποια στιγμή ένα Post για τα γιογιο και θα τη βάλω αυτούσια την ιστορία σου. Το σαλόνι μου ειλικρινά μετά την έλευση του Billy the kid είναι μες στο φενγκ σούι….τι να λέμε τώρα! Αυτό που έλειπε πιστεύω είναι το ”στολισμένο” γιογιο μες τη μέση! Μεγαλεία θα ζήσουμε….

Σε φιλώ να ‘σαι καλά
Εύα

Τσουτσουνομάνα έτερη να πει την εμπειρία της!!!!
Με τον παιδίατρο μας έχω να πω είμαι τρελά ευχαριστημένη, ποτέ δε με πίεσε για το οτιδήποτε. Με ενημέρωνε σχετικά για όποιοδήποτε θέμα προέκυπτε το τι πίστευε εκείνος, το τι είχε μάθει από συναδέλφους ή από συνέδρια που συμμετείχε, κι εγώ αποφάσιζα στο τέλος το τι ήταν σωστό για το παιδί μου, είχα και συνεχίζω να έχω πάντα το τελευταίο λόγο.
Η αλήθεια είναι ότι ενημερώνομαι πολύ από διάφορες πηγές και ειδικά από το διαδίκτυο, τον έχω ενοχλήσει ελάχιστα τον παιδίατρό μας.
Εμείς με τα πουλάκια μας ξεκινήσαμε περίπου από 1 1/2 χρονών, εγώ το αποφάσισα και δεν το μετάνιωσα στιγμή. Δεν είναι δα και τίποτα φοβερό.
‘Οσο για την πάνα ποτέ δε με φόβισε, ούτε γιογιό δεν χρησιμοποίησαμε δύο είχαμε, καθόντουσαν μόνο για πλάκα. ‘Οταν ήρθε το καλοκαιράκι φορέσαμε πάνα-βρακάκι όλο παράπονα κάνανε “δεν θέλω βρακάκι, θέλω πάνα”, εγώ εκεί βράχος, τελικά και τα δύο μου κάναν το ίδιο πράγμα όταν γυρίσαμε το Σεπτέμβριο από τις διακοπές μας, την επόμενη κιόλας μέρα πάνα τέλος, ο πρώτος την έβγαλε στα 3 και ο δεύτερος στα 3 1/2. Αλλά δεν τους άφηνα σε ησυχία κάθε 1 1/2 με 2 ώρες έλεγα”πάμε τουαλέτα πρέπει να αδειάσουμε την κύστη μας”, μαθήματα ανατομικού περιεχομένου κ.λ.π., 3 μήνες περίπου αυτό το πράγμα γινόταν! Πηγαίναμε κατεβάζαμε βρακιά τίποτε “δεν πειράζει τους έλεγα θα ξανάρθουμε σε λίγο”. “Ολοι μου λέγανε ακόμη φοράνε πάνες, εγώ τους απαντούσα πάντα το ίδιο “τα παιδιά ξέρουν πότε θα έρθει η ώρα εκείνη, τους δίνω το χρόνο τους να σκεφτούν και να πραξουν” , αυτή είναι και η αρχή που τους έχω δώσει, “ποτέ μην αγχώνεστε για τίποτε όλα θέλουν τον χρόνο τους”.
Καλό κουράγιο σε μανάδες και πατεράδες και εύχομαι πάντα να έχουμε μόνο αυτά τα μικρούλια “προβληματάκια”να συζητάμε!! Υγεία σε όλους μας!

[…] Καταρχήν, επίτρεψέ μου να αναφωνήσω το εξής σχετικά με το προηγούμενο post ‘’ωραία μου πουλάκια κελαηδήστε’’: […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: