γονείς με κολικούς

mama’s log 24.2.12 παιχνίδι στο γρασίδι (ti eipes tora…;;)

Posted on: February 24, 2012

Έχω περίπου 5 μέρες που βασανίζομαι από μια γριποκρυωμαιωσοσυναχοβηχα αηδία.

Σου το λέω αυτό για να δικαιολογηθώ για την απουσία μου. Κι εκεί που σέρνομαι ανέμελη πάνω σε μια στίβα χαρτομάντηλα με την εσάνς του otrivin να με τυλίγει λέω ”δεν ανοίγω το laptop ν’ αλλάξω λίγο διάθεση μπας και σωθώ;”. Και βλέπω στα mail μεταξύ άλλων κι ένα από τη yoox kids με την παραπάνω εικόνα πάνω πάνω να μου προτείνει ρούχα παιδικά ανοιξιάτικα για παιχνίδι στο γρασίδι.

Λέω δε μπορεί δε βλέπεις καλά κοριτσάκι μου, η αρρώστια σ’ έχει κάνει ημίτυφλη. Κάνε ένα refresh να συνέλθεις.

Κάνω.

Βλέπω το ίδιο mail με την ίδια εικόνα.

Με όση δύναμη μου απομένει κουτουλάω μέχρι το παράθυρο να δω αν όντως ήρθε η άνοιξη, μήπως έχω πέσει σε κώμα και δεν το κατάλαβα. Βεβαιώθηκα. Έξω ο καιρός εξακολουθεί να θυμίζει προάστιο της Μόρντορ. Από τότε που ένας γκαντέμης μετεωρολόγος είπε ότι ο περασμένος Νοέμβριος ήταν ο πιο άνυδρος τα τελευταία 80 χρόνια στην Αθήνα, ξεπατώθηκε να βρέχει. Έκανε μια παύση το Σαββατοκύριακο που εγώ έτσι κι αλλιώς ήμουν στον κόσμο του χαρτομάντηλου και ξανά προς τη δόξα τραβά.

Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζω να διαβάζω το mail αυτό και να βλέπω τα υπέροχα κατά τα άλλα παιδικά ρουχαλάκια γρασιδιού. Το πρόβλημα εδώ στην Ελλάδα δεν είναι βέβαια τα ρουχαλάκια γρασιδιού. Δεν είναι ούτε ότι δεν έχουμε γρασίδι. Εντάξει, στην Θεσσαλονίκη τα κόψαμε όλα τα δέντρα ok, αλλά τουλάχιστον μας έμεινε η παραλία (αν ο Μπουτάρης καταφέρει να την φτιάξει). Στην Αθήνα on the other hand ακόμη έχει μεγάλα πάρκα και υπάρχουν πολλές επιλογές γρασιδιού να διαλέξει κανείς. Δεν είναι ούτε ότι δεν έχουμε Άνοιξη. Κι αυτές τις αηδίες ότι δεν έχουμε εποχές πια, παλιά είχαμε, τώρα καλοκαίρι-χειμώνας, ετσέτερα ετσέτερα μην τις τρως. Μια χαρά εποχές εγώ βλέπω τα τελευταία χρόνια. Εξάλλου σε λίγο που δεν θα ‘χουμε και λεφτά για βενζίνη, θα κλείσει κι η τρύπα του όζοντος. Όλα υπέρ μας είναι!!!

Το πρόβλημα λοιπόν εδώ στην Ελλάδα είναι τις περισσότερες φορές η Ελληνίδα μαμά κι ο Έλληνας μπαμπάς. Δε μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά. Δεν εννοώ να σέρνεις το παιδί έξω ενώ βρέχει καταρακτωδώς. Το καταλαβαίνω πως δε γίνεται, εκεί θα βολευτείς με τους παιδότοπους. Όμως, τις ημέρες που δεν βρέχει που είναι τα παιδάκια; Βγαίνουμε κι εμείς βόλτα κι ο Billy the kid τρέχει στις άδειες κούνιες και φωνάζει ”νινί νινί”. Θα μου πεις δε φοβάσαι μην κρυώσει; Φοβάμαι, αλλά δεν τον βγάζω με κοντομάνικο, τον ντύνω καλά. Σκουφάκια, γάντια και ότι είναι απαραίτητο.

Θα σου πω τώρα το κλισέ που ακούς συχνά: σε όλη την Ευρώπη έχει κακοκαιρία. Αλλά και να μην έχει, ούτως ή άλλως οι βόρειες χώρες έχουν κρύο. Σοβαρό κρύο, όχι 10 βαθμούς. Ακόμη και στη βόρεια Ελλάδα έχει σοβαρό κρύο σε σχέση με την Αθήνα. Αλλά βρε αγάπη μου, τα παιδάκια είναι όλα έξω. Και παίζουν. Ή κάνουν βόλτα. Δεν εννοώ μόνο το σούπερ μάρκετ. Αυτό για τα παιδιά δεν είναι βόλτα και παιχνίδι. Εδώ εμείς, προτιμάμε να συντηρούμε τους ιούς κρατώντας τα στους κλειστούς χώρους, παιδότοπους, σπίτια κλπ. Βέβαια αυτό είναι ένα ιδιαίτερο γνώρισμα της Αθήνας, όπου γυρίσεις και σταθείς ΠΑΝΤΑ υπάρχει μια μαμά που είναι κουκουλωμένη με 47 κασκόλ και 32 ζακέτες και σε κοιτά με κόκκινη μύτη και μάτι έτοιμο να κλάψει και σου λέει ”κρυώνω”. Αυτή η μαμά λειτουργεί μόνο σε θερμά κλίματα και θερμοκρασίες άνω των 17 βαθμών Κελσίου. Κι εκεί βέβαια, μια ζακετούλα θα την έχει. Ε, τώρα τι να σου πω κι εγώ; αυτή δεν σώζεται.

Πάρκα λοιπόν υπάρχουν άφθονα. Από τ’ αγαπημένα μου: πάρκο Φιλοθέης και άλσος Βεΐκου. Στην Θεσσαλονίκη το πάρκο στο πεδίον του Άρεως -γνωστότερο ως πάρκο του Ηρακλειώτη-. Αν έχεις κάποιο άλλο να προτείνεις feel free!!!

Καλό χαρταετό!!!

Πι. Ες. Βγάλε βρε το παιδί σου έξω να παίξει με το δικό μου μην τρέχει στα πάρκα σαν την Αστέρω ”νινίιιιιι, νινιιιιιι”!

Advertisements

18 Responses to "mama’s log 24.2.12 παιχνίδι στο γρασίδι (ti eipes tora…;;)"

Τι ωραίο post και πόσο αληθινό!
Στο δικό μας σπιτικό ο μπαμπάς φέτος περνάει το μεγαλύτερο μέρος της εργάσιμης μέρας με την κοκόνα και ο μπαμπάς μας είναι all weather! Κάθε μέρα βρέξει χιονίσει το πρόγραμμα περιλαμβάνει έξοδο. Μετά το πρωινό της οικογένειας ντύνονται, στολίζονται, η μικρή επιβιβάζεται στο μάρσιπο και βγαίνουν στο δρόμο. Έχουν τριών ειδών διαδρομές: α) είμαι ο καλός νοικοκύρης (χασάπικο, σούπερ μάρκετ, Video club), β) είμαι το παιγνιδιάρικο μωρό (δημοτική παιδική χαρά, άλσος Στρατού [συνδυασμός άπειρου γκαζόν, παιδικής χαράς και τέχνης], πάρκο χωροφυλακής [παιδική χαρά και ζωολογικός κήπος, 2 σε 1] κτλ), γ) εκδρομή στη γιαγιά (παίρνουν το λεωφορείο και περνούν τη μέρα στο εξωτικό και καταπράσινο Πολύδροσο).
Το γέλιο είναι όσα ακούω κάθε μέρα όταν επιστρέφω σπίτι:
Διάλογος α: “Δεν αντέχω άλλο, θα σκοτώσω άνθρωπο καμιά μέρα!” τα έχει πάρει στο κρανίο ο πατέρας. “Γιατί λεβέντη μου;” προσπαθώ να τον κατευνάσω η μάνα. “Μα δεν ξέρεις τι άκουσα σήμερα από τους άσχετους που μας συναντάνε στο δρόμο: και το βγάλατε με τέτοιο κρύο το παιδί έξω; δεν κρυώνει το μωρό εκεί μέσα; και άλλα κουφά… Τους ρώτησε κανένας τη γνώμη τους;”
Διάλογος β: “Κοκόνα μου, πήγατε στην παιδική χαρά σήμερα; Με ποιους έπαιξες;” ρωτάω η μάνα. “Μπααα… λα λα …” απαντάει η κοκόνα. “Με την Τούλα.” παρεμβαίνει η κολόνα του σπιτιού μου. “Και πόσο είναι η Τούλα;” ρωτάω όλο ενδιαφέρον. “Η Τούλα η γατούλα, βρε παιδί μου! Ποιον περίμενες να βρούμε στην παιδική χαρά 10:30 το πρωι;”. Έλα ντε…
Η δε πεθερά μου όταν είδε γιο και εγγονή να αριβάρουν στο σπίτι της τη μέρα του χιονιού και οι δυο με πλήρη χειμερινή περιβολή (κασκόλ, γάντια, σκούφο με αυτάκια, κουκούλα κτλ) κόντεψε να πάθει αποπληξία…

Για να πω τη την αλήθεια στους 14,5 μήνες της ζωής της η κοκόνα δεν έχει αρρωστήσει ούτε μια φορά. Αν ήταν μωρό που αρρωσταίνει συχνά, ίσως είχα τις επιφυλάξεις μου για τις πρακτικές του πατέρα ειδικά τις βροχερές μέρες. Από την άλλη μήπως δεν αρρωσταίνει, διότι βγαίνει έξω καθημερινά. Μήπως και αυτό συμβάλλει στην καλή υγεία της; Ας μας διαφωτίσει κάποιος πιο ειδικός.

Μπράβο Ελπίδα και πολλά μπράβο στο μπαμπά της μικρής που έχει τέτοιο πρόγραμμα!! χαχαχαχαχα η Τούλα η γατούλα, καταπληκτικό!!
Μπορεί να παίζει κάποιο ρόλο το γεγονός ότι δεν αρρωσταίνει μια και την βγάζετε συνέχεια έξω. Ωστόσο κι εμείς που είμαστε της βόλτας έχουμε περάσει κάποιες ιωσούλες μικρές δε μπορώ να πω.
Το πάρκο χωροφυλακής ποιο είναι θύμισέ μου…
Θυμήθηκα επίσης και το ρέμα στο Χαλάνδρι που για Άνοιξη, Καλοκαίρι είναι καταπληκτικά.
Πολλά φιλιά στην οικογένεια της βόλτας!!
Χαίρομαι που μαθαίνω νέα σας.

Το Δημοτικό Πάρκο της Σχολής Χωροφυλακής, όπως είναι το πλήρες όνομά του βρίσκεται στο δήμο Αθηναίων επί της λεωφόρου Μεσογείων στο δεξί μας χέρι λίγο πριν φτάσουμε στη διασταύρωση Κατεχάκη (με κατεύθυνση προς Αγ. Παρασκευή). Σ’ αυτή τη θέση είναι ενωμένα 3 πάρκα: το Πάρκο Σχολής Χωροφυλακής, το Άλσος Στρατού και το Πάρκο Γουδή. Αν μπορούσε να γίνει ενοποιήση και συνολική ανάπλαση του χώρου θα μιλούσαμε για έναν από τους πιο ωραίους και μεγάλους χώρους πρασίνου στο κέντρο της Αθήνας (και είναι και δίπλα σχεδόν στο Μετρό της Κατεχάκη). Συνορεύει φυσικά με τη Σχολή Χωροφυλακής εξ ου και το όνομα. Ήταν κάποτε και τόπος εκτέλεσης (προφανώς λόγω της γειτνίασης με τη Χωροφυλακή και για να συνδεθούμε και με το σκοπευτήριο Καισαριανής που αναφέρεται σε άλλο σχόλιο).

Το Πάρκο Χωροφυλακής είναι ένα δασάκι που το είχαν περιποιηθεί το 2004 και μετά το εγκατέλειψαν στην τύχη του. Σήμερα δίνει μια παραμελημένη εικόνα (οι λιμνούλες δεν έχουν νερό, η καθαριότητα είναι ελλιπής κτλ). Ωστόσο έχει αρκετές στρωμμένες διαδρομές (χρήσιμες όταν η κοκόνα δεν περπατούσε ακόμα και πηγαίναμε καροτσάδα αλλά και για όσουν κάνουν τρεξιμο και άλλα αθλητικά), έχει και διαδρομές ειδικά για βόλτα σκύλου! Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι είναι ίσως ο Ζωολογικός κήπος. Έχει κλουβιά παλαιάς κοπής μεν, αλλά τα παιδιά χαίρονται να βλέπουν τα ζώα. Μη φανταστείτε τη ζούγκλα. Πάπιες, χήνες, κότες, φραγκόκοτες, παπαγαλάκια, παγώνια και 2 σκυριανά αλογάκια! (Τώρα που έγραψα αλογάκια θυμήθηκα ότι άλλη ωραία βόλτα είναι και ο Ελληνικός Ιππικός Όμιλος στο Μαρούσι, όπου μπορεί ένα παιδί να δει τους υπέροχους αθλητικούς ίππους του Ομίλου σε προπόνηση και η οικογένεια να πιεί κι ένα καφεδάκι στη βεράντα του Ομίλου.)
Κι επειδή ήδη έχω πολυλογίσει να ολοκληρώσω γράφοντας ότι το Πάρκο Χωροφυλακής είναι κατάλληλο για βόλτα την Άνοιξης και το Φθινόπωρο, διότι το μεν Χειμώνα έχει τρελή υγρασία (είναι δασάκι υπενθυμίζω), το δε Καλοκαίρι είναι μεν δροσερό και σκιερό, αλλά θερίζουν τα κουνούπια. Αυτά…

Ελπίδα είσαι κατατοπιστικότατη. Επειδή μένω έτσι κι αλλιώς Αγία Παρασκευή περνάω κάθε μέρα από τη Μεσογείων και κάθε φορά, ειδικά την Άνοιξη σκέφτομαι ότι πρέπει να το επισκεφτούμε. Επίσης και στο badminton πήγαμε μια φορά πριν χειμωνιάσει, έχουν φτιάξει κι εκεί ένα πολύ ωραίο τεράστιο καφέ με παιδική χαρά απ’ έξω. Χαλίκι βέβαια αλλά ωραίο σημείο. Ο ζωολογικός κήπος που λες που είναι?
Κι αυτό με τον ιππικό όμιλο μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον. Γενικά τελικά η Αθήνα έχει πάρα πολλά μέρη αν θες να κάνεις βόλτες και τα πιτσιρίκια να χαίρονται. Όρεξη θέλει..
ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο και τις πληροφορίες!!

Χα,χα άλλο ένα ποστάκι γεμάτο αλήθειες & γέλιο εύγε!!!!!
Εγώ δεν είμαι και του πολύ έξω λόγω πολυασχολιών, αλλά ευτυχώς έχω την κουνιάδα μου, ανύπαντρη & με τρελή αδυναμία στα παιδιά γενικώς και ευτυχώς τα παιδιά βγαίνουν έξω αρκετά!! Σε παιδικές χαρές εννοείται αλλά έχουμε έλλειψη σε γρασίδι, οι περισσότερες παιδικές χαρές στην πόλη μας έχουν αντικραδασμικό τάπητα (δεν ξέρω αν το λέω σωστά) ή χαλίκι. Βέβαια είδα κι έπαθα η καψερή να πείσω την κουνιάδα μου να τα βγάζει έξω ακόμη και με κρύο αλλά τελικά τα κατάφερα. Και μένα οι περισσότεροι στο οικογενειακό μου και φιλικό μου περιβάλλον είναι πολύ επιφυλακτικοί στον να βγάζουμε τα παιδιά έξω με το κρύο, αλλά από την μικρή μου εμπειρία τα παιδιά αν τα ντύσεις σωστά και όχι ελαφριά αλλά ούτε και σαν κρεμμύδια, δεν παθαίνουν τίποτα απολύτως!! Και τα δυο μου αγοράκια 5 1/2 & 4 χρονών, μου αρρωσταίνουν σπάνια, πάντα περνάνε τις ιώσεις πολύ ελαφριά, α να σημειώσω εδώ ότι και τα πολλά καλοκαιρινά μπάνια συμβάλλουν στην καλή υγεία των παιδιών. Και θ΄απαντήσω καταφατικά στην φίλη Ελπίδα παρότι δεν είμαι ειδικός, αλλά με όσες μαμάδες έχω συζητήσει το θέμα, όσο το φυλάς το παιδί τόσο αυτό αρρωσταίνει και φιλάσθενο να μην είναι, θα καταντήσει στο τέλος. Σ΄αυτό συμφωνεί έχω να προσθέσω και ο παιδίατρός μας!! Όταν έρχοταν στο σπίτι όταν ήταν πιο μικρά για να τους κάνει τα εμβόλια, κοίταζε το θερμοστάτη των σωμάτων και αν έχω παράθυρο έστω και φυρό για να αερίζεται το σπίτι. Επίσης με είχε συμβουλεύσει ειδικά το χειμώνα μακρυά από παιδότοπους, καλύτερα έξω για 1/2 ωρίτσα παρά μέσα σε παιδότοπο.
Αυτά τα ολίγα από μένα sorry πάλι για το σεντόνι αλλά δεν μπόρεσα να κρατηθώ, χαιρετώ, καλό ξημέρωμα!!!!!

Καλώς την Αναστασία με τα μικρά σχόλια! Αφού σου είπα αυτά μ’ αρέσουν, τα μεγάλα και περιεκτικά! Ωραίες είναι οι παιδικές χαρές μ’ αυτόν τον ειδικό τάπητα. Δυστυχώς δεν έχει παντού. Για παράδειγμα βρίσκω απαράδεκτο να μην έχει η παιδική χαρά στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής. Αυτό το χαλικάκι δεν είναι για μικρά παιδιά δυστυχώς.
Ποια είναι αλήθεια η σωστή θερμοκρασία που πρέπει να έχουμε τον θερμοστάτη στο σπίτι; Εμείς το έχουμε σχεδόν μόνιμα στους 20. Πολλοί μου λένε για 18 αλλά έχω προσέξει ότι ειδικά στο παιδικό που έχει περισσότερο κρύο λόγω θέσης το 18 δεν κάνει.
Πάω τώρα να τον βγάλω μια μίνι βολτίτσα αφού τον ντύσω καλά γιατί δυστυχώς μας κάνει Καθαρή Δευτέρα παγωμένη!!
Φιλιά Αναστασια μου, να τους χαίρεσαι τους κούκλους σου!

Αυτές με το χαλίκι ο μεγάλος μου τις σιχαίνεται ειδικά το καλοκαίρι που μπαινουν τα χαλικάκια στα πεδιλάκια τους, άστα! Και τα ρουχαλάκια τους από σκούρα λευκά & τανάπαλιν!!!
Όσο για το θερμοστάτη στα δωμάτια που τα βλέπει όλη μέρα ο ήλιος μέχρι τις 17:00 στους 18-19, μετά τις πέντε στο όριο, αν γράφει ο θερμοστάτης 20,9 το βάζω 21 για παράδειγμα λέω τώρα!! Στη σαλόνοτραπεζοκουζίνα έχει λίγο κρυούτσικο, λόγω ενιαίας διαρύθμισης εκεί βάζουμε καμιά φορά και λίγο aircondition μετά τις 17:00 γιατί τι να πιάσει με 21 βαθμούς. Εκεί θέλουμε 25-26 για να ζεσταθούμε, το βαρύχείμωνο ανάβουμε και το τζάκι!
Αυτά τα ολόγα πάλι από εμένα, καλή Σαρακοστή και καλές βουλίτσες με τον ζουζούνο σου, να τον χαίρεσαι και σ΄ευχαριστώ για τις ευχές σου!!!

Κι εμείς είμαστε της ενιαίας διαρρύθμισης, σαλόνι-κουζίνα-παιδότοπος-βασίλειο του Βασίλη!!! Ευτυχώς εκεί είναι και ο πιο ζεστός χώρος. Τώρα τι να πω, αυτό το πρωινό άσχετο χιόνι πως να το χαρακτηρίσω;;Ευτυχώς πολύ σύντομα το γύρισε ο καιρός και βγήκε ο ήλιος. Αλλά δεν την γλιτώσαμε τελικά την ωτίτιδα. Παρ’ όλα αυτά, βολτίτσα βγήκε ο μικρός!

Καλή Σαρακοστή και σ’ εσάς Αναστασία μου, φιλιά

Στο Γερμανικό σχολείο στη Θεσσαλονίκη βγάζουν τα προ-προνήπια για διάλειμμα με κάθε καιρό και ζητάνε από τους γονείς να τα έχουν ντυμένα ανάλογως γι αυτον τον λόγο….βροχή? γαλότσα και αδιάβροχο,χιόνι? ζεστό μπουφάν,γαντια,κασκόλ κλπ….το μότο τους άλλωστε είναι ”δεν υπάρχει κακός καιρός, υπάρχει κακό ντύσιμο!
Μην ξεχνάμε ότι στη χώρα μας δεν έχουμε πια και τόσο κρύο!
Δηλαδή στη Β.Ευρώπη και αλλού με τα μείον που κάνει δεν πρέπει να βγαίνουν ποτέ τα παιδάκια απ το σπίτι?
Και η θερμοκρασία στο σπίτι όσο κρύο κι αν κάνει έξω,δεν πρέπει να ξεπερνά τους 22 βαθμούς.
Το καλοκαίρι με τα αιρκοντίσιον το ίδιο,να μην υπάρχει μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας του μέσα με το έξω.
αυτά!
καλό βράδυ σε όλους!

Και για όσους δεν κατάλαβαν η φουλ τάιμ μαμ επέστρεψε!! Άντε και με φουλ ποστ!!!

Κατ’ αρχάς περαστικούλια…άλλο να τρέχεις πίσω από τις μύξες του μωρού και άλλο από τις δικές σου! 😉
“Εμείς”, πριν λίγο μόνο καιρό μάθαμε να φυσάμε τις μύτες μας: “μη φυσάς από το στόμα, φύσα από την μύτη”!…πάει αυτό!
Τώρα επειδή είναι δυο (4 και 3) το ένα κολάει το άλλο και αυτό όλο τον χειμώνα!
Αυτές τις μέρες που έχει καλοκαιρία και αυτά είναι στη συμπεθέρα στην Αράχωβα, (μια βδομάδα τώρα), έχουν συνεχώς πυρετό… χθες δεν άντεξε η νύφη μου και τα έβγαλε λίγο έξω…το βράδυ πάλι πυρετό!

ΑΦιλάκια σε όλους και να έχετε ένα όμορφο τριήμερο…ΕΞΩ!

ΥΓ.Παρακαλώ πολύ, φτιάξε το ορθογραφ. λεξικό των σχολίων σου!!!!!!!!!!!!!
.

χαχαχαχα Μαγισσούλα μου, ευχαριστώ πολύ πολύ. Ευτυχώς εγώ είμαι καλά τώρα και φυσικά, όπως λέει κι ο νόμος του Μέρφυ, κόλλησε ο μικρός για να έχουμε ένα ”ευχάριστο τριήμερο”!! Τουλάχιστον είναι μόνο συναχάκι. Και βλέπω ότι μαθαίνει σιγά σιγά και φυσάει τη μυτούλα μόνος οπότε έχουμε και κάποιο κέρδος απ’ αυτό το συνάχι.

Γελάω πολύ που επιμένεις με το ορθογραφικό λεξικό των σχολίων!! Δίκαιο έχεις αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πως να το φτιάξω το άτιμο!!! Θα το βρω όμως, που θα μου πάει…

πολλά πολλά ΦΑΣΜΑ σε όλη την μαγισσοοικογένεια!

Να έρθετε και στα πάρκα της Καισαριανής!!!! Ένα στο Σκοπευτήριο (περισσότερο για απογευματινές ώρες, γιατί έχει μια μεγάλη πλατεία, χωρίς σκιά) και ένα λίγο πιο κάτω από τον Αη Γιάννη, στα “Ξύλινα” (μπορείς να πιεις και καφεδάκι ή ουζάκι, ανάλογα την όρεξη!!!). Και στα δύο, έχει άπλετο χώρο για …. καροτσάδα ή περπατάδα, πολλά πολλά παιδάκια, παιδική χαρά (περισσότερο για μικρά ζουζούνια) και …… πράσινο !!!!! (Στα “Ξύλινα” μας αρέσει περισσότερο). Εμάς μόνο η βροχή μας κρατάει μέσα. Αλλά και πάλι, προτιμάμε να έρθει κάποιος φίλος στο σπίτι, ή να πάμε εμείς, παρά να πάμε σε παιδότοπους. Το κρύο δεν το φοβόμαστε ιδιαίτερα. Εάν φοράνε σκουφί και κασκόλ (όσο γίνεται μπροστά στη μυτούλα, για να μην αναπνέουν τον αέρα παγωμένο, αλλά κατά κάποιο τρόπο ….. φιλτραρισμένο !!!) δεν παθαίνουν τίποτα!!! Φαντάσου πως ο μεγάλος (8 ετών) με 12 βαθμούς, πηγαίνει κολυμβητήριο (ανοιχτή πισίνα) (εεεε εντάξει, υπάρχουν γονείς που τα πηγαίνουν και με 6 – 8 βαθμούς, αλλά εγώ το λυπάμαι το κακόμοιρο !!!).
Περαστικά σας και ……… που θα πάει, θα έρθει το Καλοκαίρι και θα ορμήσουμε στις παραλίες !!!!

Τα πάρκα της Καισαριανής δεν τα είχα ακούσει. Σ’ ευχαριστώ πολύ Μαρία μου, θα τα τιμήσουμε οπωσδήποτε εφόσον ο καιρός από δω και πέρα θέλω να πιστεύω ότι θα γίνεται όλο και θερμότερος. Μάλλον περνάμε τα τελευταία κρύα. Κι εγώ θα προτιμούσα φίλους στο σπίτι αλλά έλα που οι περισσότεροι φίλοι μας με τα συνομήλικα είναι Θεσσαλονίκη. Να φανταστείς κλείνουμε τα 2 το Σάββατο και ειλικρινά δεν ξέρω που να βρω παιδάκια να έρθουν στο σπίτι. Νομίζω θα επιστρατεύσω τους γείτονες που έχουν όλοι μωρά, είναι ένας τρόπος να γνωριστούμε καλύτερα ξέρω κι εγώ!
Κολυμβητήριο ε; τι μου θύμισες! με θυμάμαι ακόμα τετάρτη δημοτικού να τρέχω 6 το πρωί για προπόνηση με βροχή και κρύο και μετά σχολείο…Τότε γκρίνιαζα αλλά τώρα χαίρομαι που έχω αυτή την εμπειρία.

Λοιπόν θα σας ενημερώσω όταν έρθουμε στα μέρη σας!
φιλιά πολλά

Περαστικά!!!!! ελπίζω να είσαι καλύτερα! λοιπόν θέλω να σου πω οτι όταν εδώ και 6 χρόνια αποφασίσαμε με το στεφάνι μου να αφήσουμε πίσω μας την Αθήνα (πόλη που γεννηθήκαμε – πίσω στις δεκατίες του 60 και του 70 μιλάμε) και μεγαλώσεμε αμφότεροι, το όνειρο μας ήταν όταν με το καλό θα κάναμε παιδιά να είχαμε χρόνο και χώρο να τα βγάζουμε ΕΞΩ!!! Από την ημέρα λοιπόν που ήρθε ο Γιάννος στη ζωή μας (3-5-10 πρωί-πρωί) το κάναμε πράξη. ΟΚ όχι από την 1η μέρα, αλλά εκεί γύρω στο μήνα έγινε η πρώτη ηρωική έξοδος. Εκτοτε δεν έχουμε βάλει κώλο μέσα, γιατί εδώ στο Βόλο (α ναι ξέχασα, στο Βόλο ήρθαμε…) έχει και θάλασσα και βουνό κι από όλα τα καλά. Ομως το χειμώνα… δεν έχει παιδάκια….
Αν λοιπόν έρθετε καμια εκδρομούλα, ενημέρωσε με σε παρακαλώ για να συναντηθούν τα βλαστάρια μας. Δεν ξέρουμε που δεν ξέρουμε κανένα εδώ πέρα.., άδειες και οι παιδικές χαρές.. άσε δράμα!

Ευχαριστώ! Εγώ είμαι όντως καλύτερα αλλά ο μικρός δεν την γλίτωσε την ωτίτιδα. Μπράβο σας που φύγατε από την Αθήνα. Δεν θα σου πω το κλισέ ότι είναι δύσκολη πόλη κλπ κλπ. Εγώ επικροτώ γενικά την κίνηση να φύγει κανείς από τη γενέτειρά του και να ζήσει αλλού για κάποια χρόνια ή και για πάντα. Πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλο όφελος από αυτή την αλλαγή. Πόσο μάλλον έτσι όπως την κάνατε εσείς που πήγατε στο Βόλο και όπως είπες έχει όντως όλα τα καλά. Ποιότητα ζωής για τα παιδάκια. Και τι ωραία που τον λέτε Γιάννο! τέλειο. Είναι κρίμα που δεν έχει παιδάκια, σε καταλαβαίνω γιατί τα ίδια περνάει κι η φουλ τάιμ μαμ στην Σίφνο, τους χειμώνες.
Καλό κουράγιο, έρχεται η Άνοιξη!

φιλιά πολλά σε όλη την οικογένεια

Κι εγώ το ‘χα καημό κι αναρωτιόμουν “μα τι κάνουν οι άλλοι γονείς τα παιδιά τους μέσα;” “δεν τους καταστρέφουν το σπίτι έτσι κλεισμένα που τα’χουν;” . Καταλήγω στο εξής: οι ελληνάρες γονείς στην πλειοψηφία τους βαριούνται να τρέχουν σε πάρκα και παιδικές και προφασίζονται μια το κρύο, μια τη ζέστη, μια την κρίση κοκ. Προτιμούν παιδότοπο για να κάθονται και να πίνουν φραπέ. Και τι να κάνουν οι καψεροί, αφού πρέπει να τρέχουν και για τα αγγλικά, τις μουσικές, τα πάρτι, τα σχολειά κι όλα αυτά τα ¨”απαραίτητα”.

Πότε επιτέλους θα έρθει η άνοιξη για να πάμε παιδική τα βράδια σαν άνθρωποι;

Κι εγώ κάπως έτσι σκέφτομαι Παναγιώτα μου. Από τη μία λέω ελληνάρες βαριούνται και βρίσκουν προφάσεις, από την άλλη έρχονται κάτι απογεύματα που είμαι τόσο κουρασμένη και δε μπορώ ούτε να διανοηθώ πάρκα και κούνιες. Και πάλι όμως βρίσκω κουράγιο και βγαίνω, έστω για μια ωρίτσα, έστω για περπάτημα στη γειτονιά. Καλύτερα έξω χίλιες φορές καλύτερα δεν το συζητώ. Αλλά θα σταθώ και στη μεγάλη αλήθεια που είπες: ”δεν τους καταστρέφουν το σπίτι” ;;; Ααααχχ! μαχαιριά στην καρδιά! Πρέπει να γράψω ένα post γι’ αυτό το θέμα….κάποτε είχα ενα ωραίο σπίτι!!! 🙂

Να’ σαι καλά!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: