γονείς με κολικούς

mama’s log 15.2.12 yoga: η στάση του πρωθυπουργού, η μαγεία και τα pampers

Posted on: February 15, 2012

Σε μια παρέα τις προάλλες κάποιος ανέφερε το blog και κάποιος άλλος είπε ‘’μα πως είναι δυνατόν να ασχολείστε με τα pampers μ΄ όλα αυτά που γίνονται σήμερα;’’.
Μ’ έβαλε σε σκέψεις. Όχι πολλές μη φανταστείς, δεν έχω και ΤΟΣΟ χρόνο. Αλλά είπα να ασχοληθώ με το σχόλιο. Όχι τίποτα άλλο για να μην θυμίζω σε κανέναν αυτό που χτενίζεται όταν ο κόσμος χάνεται. Δεν θέλω να υποβαθμίσω σε καμία περίπτωση την σημαντικότητα των posts, εξηγούμαι. Αντιθέτως θα έλεγα πως αυτά είναι τα σημαντικά και φλέγοντα ζητήματα με τα οποία θα πρέπει να απασχολείται εξολοκλήρου σήμερα κάθε γονιός. Με αυτά. Όχι με την παράνοια της επικαιρότητας.


Θα μου πεις εσένα δεν σε νοιάζει; Εμένα δε νοιάζει; Εγώ αγάπη μου είμαι κόρη ταξιάρχου. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; έχω την τάξη στη ζωή μου εκ γενετής. Τα spreadsheets είναι οι καλύτεροί μου φίλοι. Δεν πάω πουθενά χωρίς ΤΗ ΛΙΣΤΑ. Κάνω λίστες με οτιδήποτε. Με ψώνια, με έσοδα-έξοδα, με δουλειές στο σπίτι που πρέπει να γίνουν, με φαγητά που πρέπει να μαγειρευτούν, με τα πράγματα που πρέπει να πάνε στην αποθήκη ετσέτερα ετσέτερα. Αφού λοιπόν κάνω και τα έσοδα-έξοδα καταλαβαίνεις τι δράμα περνάω τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Ήμουν πάντα το σπασικλάκι που προειδοποιούσε με το δείκτη προτεταμένο ‘’δεν πάμε καλά, άμα συνεχίσουμε έτσι δε μας βλέπω καλά’’. Και πάντα μα πάντα είχα back up plan.
Και πάντα έβγαινα, ίσως όχι κερδισμένη, αλλά τουλάχιστον αλώβητη. Εγώ και οι λίστες μου. Πάντα.
Εκτός, από τώρα.


Τώρα το back up plan αναζητείται. Δε φοβάμαι την επιβίωση. Δεν έμαθα να τρώω με χρυσά κουτάλια, δόξα τω Θεώ! Έμαθα να δουλεύω και μ’ αρέσει. Το ίδιο κι ο μπαμπάς του Billy the kid. Το μόνο που φοβάμαι είναι το βλέμμα του παιδιού μου στο μέλλον. Όχι πολύ μακριά, στο άμεσο μέλλον. Οι εξελίξεις μας προλαβαίνουν άλλωστε. Τρέμω την ερώτηση που θα μου κάνει και δεν θα έχω απάντηση. Αυτή την ερώτηση που θα εκμηδενίσει το ταλέντο μου να είμαι ετοιμόλογη.


Θα σου πω για μια στάση της yoga λοιπόν, αν υποθέσουμε ότι σ’ ένα φανταστικό κόσμο της yoga υπήρχε η στάση του πρωθυπουργού.  Χρειάζεται λίγη προσπάθεια εδώ, σίγουρα να μην το επιχειρήσεις στο σπίτι. Λοιπόν, είσαι όρθιος στο στρωματάκι σου. Έχεις κάνει τους χαιρετισμούς σου κι ετοιμάζεσαι. Σκύβεις μπροστά με το βλέμμα στα γόνατα. Ακουμπάς παλάμες στο πάτωμα. Λυγίζεις γόνατα. Το αριστερό γόνατο στηρίζεται στην αριστερή μασχάλη. Μοιάζει λίγο με το κοράκι αλλά δεν είναι. Λυγίζει και σηκώνεται από το έδαφος. Το δεξί πόδι τώρα, εδώ είναι το μυστικό, ανοίγει στη δεξιά πλευρά, λυγίζει πίσω και προς τα πάνω ενώ ταυτόχρονα σηκώνεται πάνω το δεξί χέρι. Στρέφεται πάνω από το κεφάλι σε μια προσπάθεια να πιάσει το λυγισμένο δεξί πόδι κάπου πάνω από το αυτί.
Το ‘χεις?
Όχι. Το ‘ξερα. Θα μου πεις, αυτά δε γίνονται, τι είμαστε εδώ το Cirque de soleil? Αφού λοιπόν ΔΕΝ γίνονται, τότε γιατί προσπαθεί αυτός που φέρεται με την ιδιότητα του πρωθυπουργού να το κάνει; Και κυρίως ποιος τον διόρισε για να το κάνει?


Εν ολίγοις, ζούμε το τελευταίο διάστημα σε άσχημες συνθήκες.
Κανένας δεν φαίνεται να βλέπει φως στο τούνελ.
Η πολιτική ηγεσία είναι το μεγαλύτερο ανέκδοτο όλων των εποχών.
Έχουμε εμπεδώσει, εξελίξει και μετουσιώσει σε πρακτικές όλα τα χαρακτηριστικά της χούντας και του ψυχρού πολέμου.
Έχουμε απομακρυνθεί τρομακτικά από αυτό που κάποτε θύμιζε τον αρχαίο ένδοξο πολιτισμό μας.
Δεν έχουμε κυβέρνηση.
Δεν έχουμε αντιπολίτευση.
Ούτε καν σοβαρή τρομοκρατία δεν έχουμε, αφού ΟΛΕΣ τις τρομοκρατικές οργανώσεις ως δια μαγείας πριν από λίγα χρόνια τις πιάσαμε και τις βάλαμε φυλακή.
Το τελευταίο και κυριότερο; Δεν πληρώνεται ο πρόεδρος της δημοκρατίας…!!! Το σοκ σου είναι τρομερό το ξέρω. Όλα τ’ άλλα εντάξει, αλλά αυτό;

Έτσι, με τον συγκεντρωτισμό που μας διακρίνει και την έπαρση ότι όλα τα ξέρουμε, τα ίδια πρόσωπα παίζουν ταυτόχρονα τον ρόλο της κυβέρνησης, της αντιπολίτευσης, της τρομοκρατίας και της απόλυτης αναρχίας.
Μέσα σ’ αυτόν τον ωραίο κόσμο εγώ έφερα τον Billy the kid όπως κι όλοι άλλοι γονείς φέρατε τα δικά σας βλαστάρια ν’ ανθίσουν.


Μου λες λοιπόν αγαπητέ φίλε πως μπορώ και ασχολούμαι με pampers; Μα, είναι προφανές. Είναι το μόνο φρόνιμο και πνευματικά υγιές που θα μπορούσα να κάνω. Και σου συνιστώ ν’ αρχίσεις κι εσύ αμέσως να το κάνεις. Αν δεν έχεις παιδί, κάνε. Αν δεν θέλεις θα ‘χεις σίγουρα ανίψια ή βαφτιστήρια. Ασχολήσου μ’ αυτά.  Τι να κάνεις; Μάθε τους να πιστεύουν στη μαγεία. Μόνο έτσι μία μέρα τα παιδιά αυτά θα κάνουν θαύματα. Αυτά τα θαύματα που ξεχάσαμε να κάνουμε εμείς. Η άρνηση και η δυσπιστία απέναντι στα θαύματα, μπορεί να εξαναγκάσει μια αδύναμη ψυχή να πιστέψει αντ’ αυτών στην πολιτική ή στις επιχειρήσεις. Δεν είναι κρίμα; Σε τέτοιες εποχές η ανάγκη για παιδική μαγεία είναι αδήριτη. Μόνο έτσι θα βρεθεί και πάλι αυτός που θα βγάλει το εξκάλιμπερ από το βράχο, αυτός που θα σκεφτεί ότι οι δεσμοί δε λύνονται μόνο αλλά καμιά φορά χρειάζεται να κόβονται. Και μόνο έτσι θα περάσουμε από την άθλια στάση του πρωθυπουργού, στην ένδοξη στάση του Νίκα.

Τσάο τσάο

Πι. Ες. Disbelief in magic can force a poor soul into believing in government and business  και
You should never hesitate to trade your cow for a handful of magic beans.  Δεν τα σκέφτηκα εγώ, ο Tom Robbins τα έγραψε. Μεγάλες κουβέντες…!

Πι.Ες. 2 Κατεβάστε βρε άχρηστοι τις τιμές στις πάνες! Δηλαδή όλα τ’ άλλα τα λύσατε και τα ‘χετε βάλει με το παιδικό έντερο;  

Πι.Ες. 3  Μη με αναγκάσετε να ξαναασχοληθώ εκτεταμένα με τα αδιάφορα ζητήματα της επικαιρότητας πλιζ! Όχι τίποτα άλλο το παίρνω πατριωτικά και πλατυάζω. Μια χαρά δεν τα λέμε εμείς για τα παιδιά;     😉

Advertisements

21 Responses to "mama’s log 15.2.12 yoga: η στάση του πρωθυπουργού, η μαγεία και τα pampers"

Καλησπέρα στους γονείς με παιδιά με πάμπερς!
Μόλις επέστρψα από την εβδομαδιαία επίσκεψη στα μωρά μου!
Τα βρήκα να με περιμένουν μασκαρεμένα (ο 4 σπάιντερ- μαν και η 3 νεράιδα!) ήταν χαρούμενα και παίξαμε όλοι (γιος και νύφη) σαν τρελλοί…
Ο γιος μου άνεργος από τον Μάιο (από Alter) και η νύφη μου και αυτή άνεργη, δεν έδωσαν καμιά αίσθηση στεναχώριας…εδώ θέλω να καταλήξω με αυτή την προσωπική εισαγωγή, όσο και αν υποφέρει η τσέπη, δεν πρέπει με τίποτα αυτό να περάσει στις ψυχές των παιδιών μας…είναι γνωστό πως τα παιδιά ρουφούν ατμόσφαιρες και το πληρώνουν μεγαλώνοντας και δεν φταίνε σε τίποτα αν εμείς τα κάναμε μαντάρα!
ΑΦιλάκια σε όλους και καλή ξεκούραση! :))

Αχ μαγισσούλα μου, τι να πω; Είπες τώρα αυτό το άνεργος από το Alter και χτύπησες ευαίσθητες χορδές. Να’ ναι καλά τα παιδιά τους εύχομαι και κουράγιο κυρίως γιατί πληρώνουν τα λάθη όλου του κλάδου. ”Τα παιδιά ρουφούν ατμόσφαιρες”! φοβερή έκφραση…!
Σ’ ευχαριστούμε πολύ πολύ.
ΑΦ ΑΦ ΑΦ!!

http://www.shopnsave.gr/
αγαπητή επειδή κι εγώ μάνα είμαι, αυτές τις μέρες τα pampers είναι στο 1/4 της τιμής στα MyMarket. Σου στέλνω και το σχετικό -φοβερό- site να το τσεκάρεις για πάνες εβδομαδιαίως!

Πολύ καλό, πάρα πολύ χρήσιμο το site. Το ξέρω μωρέ για τα mymarket αλλά δυστυχώς είναι τοποθετημένα ως επί το πλείστον νότια που δε με βολεύει καθόλου να πάω. Είπαμε να τα πάρουμε φθηνότερα όχι να τα δώσουμε στη βενζίνη! Ωστόσο, μόλις πριν λίγο προσφέρθηκε συγγενής συναδέλφου να πάει στο my market στο Κερατσίνι και τον φορτώσαμε με παραγγελίες…!!

http://mymarket.metro.com.gr/map.php
ίσα ίσα θα σου έλεγα ότι μόνο βόρεις και δυτικά έχουν, στα νότια είναι μόνο ένα της Βάρης!
Για κοίτα το χάρτη, πήγα σήμερα και είχαν μείνει λίγα πακέτα!
Και 30% στα LIBERO, πήραμε και από αυτά γιατί φοράμε και τα δύο! Επίσης στα LIBERO κάνουν δώρο και σαλιάρες LIBERO μιας χρήσης.
Καλά ψώνια!

Βρήκα! Βολεύτηκα με την συνάδελφο που προσφέρθηκε και μας έφερε 6 πακέτα!!! thank you!! 🙂

Εγώ πάντως φοράω libero.

Να σου πω, τα ‘χω δοκιμάσει κι εγώ αλλά δυστυχώς δε μας έκαναν. Έχω την υποψία ότι αν αρχίσεις με τα άτιμα τα pampers δε μπορείς ν’ αλλάξεις με τίποτα. Ειδικά με αυτά τα active fit, εθισμός! Μια φορά πήρα libero και συγκάηκε πριν τελειώσει το πακέτο οπότε δεν ξαναπήρα. Τι να πω!!

Πόσο σύμφωνη να ήξερες με βρίσκει το Postάκι σου δε λέγεται!!!
Ο καθένας είναι η αλήθεια αχολείται κι ενδιαφέρεται για πράγματα που τον απασχολούν. Οι ελεύθεροι που θα πάνε το βράδυ, με ποιόν ή ποιά θα κάνουν σχέση, για το αν αυτό το μανό ή αυτή η σκιά ταιριάζει στα ωραία μου νυχάκια/ματάκια (γυναίκες), τι να διαλέξω i-pod ή i-pad nintendo ή Ps3 (άνδρες) κ.λ.π.!!! Οι παντρεμένοι χωρίς παιδιά σκέφτονται ας πούμε αν θα είναι μαζί για πάντα, αν και μέχρι πόσο θα αντέξουν ο ένας τις παραξενιές του άλλου, να πάμε Μονεμβασιά ή Καρπενήσι κ.λ.π.!! Οι παντρεμένοι πάλι με παιδιά έχουν και μερικά γλυκά βασανάκια (πάνες, μπιμπερό, καροτσάκια, γάλατα, κουνίτσες κ.λ.π. ) Ποιά είναι, πόσο κοστίζουν, έχουν καλές προδιαγραφές; κ.λ.π.
Ναι δεν είναι έγκλημα ακόμα και τη σήμερον ημέρα να ψάχνουμε το καλύτερο για τα βλαστάρια μας και όσο ο καιρός περνάει και τα βλασταράκια μας θα μεγαλώνουν όπως και τα γλυκά μας βασανάκια, θα συνεχίζουν να μας απασχολούν τα ίδια πάνω κάτω θέματα!!!!!!!!!
Ο συγκεκριμένος που έκανε ετούτο το σχόλιο νομίζει ότι ζούμε σε άλλο πλανήτη; Ή ότι όλη την ημέρα θα πρέπει να κλαίμε τη μοίρα μας! Μεγαλώνουμε ψυχούλες που δεν μας φταίνε σε τίποτα να τους επιβαρύνουμε με τα προβλήματά μας, τα έχουμε τα ζούμε αλλά δεν τα μεταδίδουμε, προσπαθούμε τουλάχιστον όσο μπορούμε. Ακόμα και μια κουβέντα να ειπωθεί μπροστά σε παιδί με αστείστικο τρόπο το παιδί θα το επεξεργαστεί, θα το φιλτράρει και θα σου βγάλει την αλήθεια. Παραθέτω μερικές κουβέντες του πεντάχρονου γιού μου για να καταλάβετε τι εννοώ
α)Μια μέρα με ρωτάει ποιός είναι Παπανδρέου και γιατί όλοι μιλάν γι΄αυτόν (εγώ πάντως 5 χρονών δεν θυμάμαι να ξέρω το όνομα κανενός πολιτικού)
β)”Μπαμπά όταν είμασταν πιο πλούσιοι ψωνίζαμε πιο πολλά πράγματα”!! γ)μια μέρα γυρίζοντας όλοι μαζί από το supermarket ο άντρας μου μέτρησε τα λεφτά που του είχαν μείνει στο πορτοφόλι και ανεφώνησε δεν έμεινε ουτε cent και πήγε στη γιαγιά του και της είπε “Γιαγιά ο μπαμπάς δεν έχει άλλα λεφτά, αν δεν έχουμε να φάμε θα μας δώσεις εσύ για να μην πεθάνουμε της πείνας;!!!!!
Φαντασείτε λοιπόν που να κακομοίριαζα κιόλας μπροστά τους όλη μέρα
τι θα μου λέγανε!!!
Δυστυχώς όλοι είμαστε σε πιο δύσκολη κατάσταση από ότι πριν μερικά χρόνια, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όμως θα επανακάμψουμε είμαι σίγουρη γι΄αυτό. Δεν θα αφήσουμε να μας πάρει από κάτω και θα βγούμε στους δρόμους να φωνάξουμε για το δίκιο μας και ότι περνάει από το χέρι μας θα κάνουμε για ένα καλύτερο αύριο!! Όχι για εμάς αλλά για τα παιδιά μας, εκείνα θα τα βρουν μπροστά τους, εμείς θα έχουμε φύγει αλλά μέχρι τότε αφήστε μας κύριε και λίγο καθαρό χώρο ν΄αναπνεύσουμε μια ανάσα μόνο και μετά αγώνας, πάλη, ζωή και πάλι απ΄την αρχή!
Καλό κουράγιο σε όλους!!!!!!!!!!!!!!

Αναστασία, σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιό σου. Μάλλον αυτό δεν είναι σχόλιο. Κανονικό post είναι! Μεγάλη ευτυχία ν’ ακούς τέτοια λογάκια απ’ το παιδί σου. Κι εγώ ανυπομονώ να φτάσουμε σ’ αυτή την φάση. Έχεις απόλυτο δίκαιο, τα παιδιά όλα τα φιλτράρουν κι όλα τα καταλαβαίνουν. Δε μπορείς να κρυφτείς. Κι εμείς όσο ασχολούμαστε μαζί τους, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να τη βγάλουμε καθαρή μ’ αυτή την κρίση.

Να’ σαι καλά και να τον χαίρεσαι τον κούκλο σου!

Να ΄σαι καλά γλυκιά μου για τα καλά σου λόγια και τις ευχές σου!!! Όσο για το σχόλιο-post-σεντόνιιιιιιιιιιιιιιι, τι να κάνω κάθε φορά που ποστάρεις, είναι σαν να τα έχω γράψει εγώ όλα αυτά, συμφωνώ σχεδόν σε όλα, απλώς το συμπλήρωμά μου κάνω. Σ΄ευχαριστώ για την υπέροχη παρέα που μου κρατάς από τα μικρά διαλείμματά μου και σε κερνώ έστω και διαδικτυακά ένα καφεδάκι & μια κομματάρα κέϊκ σοκολάτα (αυτό κάνω τώρα)! Καλημέρα παρεάκι έχω και αρρωστούληδες τους ζουζούνους μου σημέρα και δεν έχουμε σχολείο, με καλεί το καθήκον, τέρμα το διάλειμμα, αύριο πάλι!

Περαστικά σας Αναστασία μου! Εγώ πάλι σ’ ευχαριστώ πάντως για το σχόλιο μια και ξέρω πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος όταν έχεις παιδί, πόσο μάλλον 2! Μου δίνεις μεγάλη χαρά που απολαμβάνεις τα posts και όρεξη να συνεχίσω. Δέχομαι το διαδικτυακό κέρασμα αλλά να ξέρεις, την επόμενη φορά δικά μου ναι? 😉

Στο γραφείο όλη μέρα κλαιγόμαστε, για τους μισθούς που δεν παίρνουμε, γι’ αυτούς που θα μας κόψουνε όταν αποφασίσει ο εργοδότης (είπαμε, αφεντικό έχουν μόνο οι σκύλοι !!!) να μας πληρώσει (τον κόκκινο Μάη δηλαδή…), για τη ΔΕΗ, για την εφορία, για την τιμή της βενζίνης, για…. για….. για… Όταν γυρίζω σπίτι μου, θα ρωτήσω τον αγαπημένο μου πως πέρασε τη μέρα του, θα συμφωνήσω μαζί του πως ο εργοδότης του είναι ένα γαϊδούρι και μισό, θα μαγειρέψω, θα διαβάσω μαζί με το γιο μου την προπαίδεια (άτιμο 7, πολύ μας παίδεψες….), θα μου πει η κόρη μου τι έμαθε στο νηπιαγωγείο και όταν τελειώσω το σιδέρωμα και κοιμηθούν τα ζουζούνια μου, θα χαζέψω στο net, θα δω αστυνομικές σειρές στην tv, θα πάρω αγκαλιά τον άντρα μου. Δεν γίνεται 24 ώρες το 24ωρο να έχω σύνδεση με την τρόικα και τα δελτία ειδήσεων. Τουλάχιστον, όλα όσα προανέφερα, τα ελέγχω, είναι πράγματα στα οποία μπορώ να επέμβω και να τα ρυθμίσω. Τα κάνω επειδή τα έχω επιλέξει, αυτή είναι η ζωή μου. Και η οικογένειά μου δεν χρωστάει τίποτα να με βλέπει συνέχεια μουτρωμένη και νευριασμένη. Θα παλέψω για όλα, αλλά τα παιδιά μου θα με βλέπουν με χαμόγελο !!!

Μαρία, μόλις περιέγραψες το 24ωρό μου αν κι έχω μόνο ένα μικρό (22 μηνών ο Watsie – Γιάννης είναι το βαφτιστικό του) οπότε πολύ σε νοιώθω! Αλλά ναι, έχει δίκιο δε γίνεται ρε φιλε να ασχολούμαστε συνέχεια με αυτά! Θα μας στείλουν στο Σινούρη (γνωστή ψυχιατρική κλινική των ΒΠ και μόνιμη απειλή της μάνας μου όταν την πρήζαμε ως νήπια…χι.χι,χι μου έμεινε κι εμένα).

Αντε μάνες, κουράγιο!! και πολλά φιλιά σε όλες.

Συμφωνώ σε όλα Μαρία και σε θαυμάζω για το 24ωρό σου μια κι έχεις 2 παιδιά.Σε καταλαβαίνω απόλυτα για το μοίρασμα του χρόνου σου. Ωστόσο, ενώ όλοι μας κάνουμε πράγματα που έχουμε επιλέξει, αυτό στην σημερινή εποχή έχει περάσει σε άλλη διάσταση. Δηλαδή, δεν επέλεξε ποτέ κανένας μας να δουλεύει με αυτές τις συνθήκες. Δεν επιλέξαμε να έχουμε αυξήσεις δουλειάς και ωραρίου και μειώσεις μισθών. Επίσης είναι πράγματα που πλέον δυστυχώς δε μπορούμε να ελέγξουμε. Αλλά όπως πολύ σωστά λες, μπορούμε να τα ρυθμίσουμε. Είναι τα δικά μας προβλήματα και σε καμία περίπτωση δεν αφορούν τα παιδιά μας. Ευχόμαστε όλοι, όταν θα φτάσουν στην ηλικία που θα τους απασχολούν να είναι πλέον όλα καλύτερα. Μπράβο για το κουράγιο σου και σου εύχομαι να είσαι πάντα με το χαμόγελο!! Εγώ θα φροντίζω όσο μπορώ από δω για να χαμογελάς.

Ευχαριστώ για το σχόλιο!

Γεια και πάλι ! Σίγουρα, η εποχή που διανύουμε είναι πάρα πολύ δύσκολη. Προσωπικά, δεν έχω πάρει από την εργασία μου ούτε ένα € εδώ και δύο μήνες (πριν έπαιρνα έναντι…), ο σύζυγος, ακροβατεί ανάμεσα σε μείωση μισθού και απόλυση. Εννοείται, πως υπάρχουν απλήρωτοι λογαριασμοί στο σπίτι και πως για να …. εγκριθεί κάποιο έξοδο, περνάει πλέον και από δεύτερη κα τρίτη σκέψη. Εννοείται επίσης, πως τα παιδιά, γνωρίζουν πολύ καλά, πως η δουλειά του μπαμπά και της μαμάς έχουν προβλήματα, πως δεν υπάρχουν άπειρα χρήματα για να κάνουμε ότι θέλουμε, πως μπαίνουν προτεραιότητες στις ανάγκες μας. Όλα αυτά όμως, δεν θα επηρεάσουν τις βασικές ισορροπίες της οικογένειας. Μια αγκαλιά, ένα “μπράβο” για το άριστα στην ορθογραφία, το να δούμε μαζί κινούμενα σχέδια το ΣΚ, να παίξουμε μαζί με τα playmobil στο χαλί, μια βόλτα στο πάρκο, όλα αυτά θα γίνουν και …. δεν κοστίζουν, έτσι δεν είναι; Αυτά φέρνουν το χαμόγελο στα χείλη μας !!! Αυτά και μερικές χαριτωμένες (ή ξεκαρδιστικές) αναρτήσεις στα αγαπημένας μας blogs.
Με αγάπη, Μαρία

Γεια σου και πάλι Μαρία. Τα σχόλιά σου είναι από αυτά που με κάνουν να ντρέπομαι γιατί εγώ κι ο άνδρας μου -ακόμη- παίρνουμε κάποιον μισθό. Όχι αυτόν που είχαμε σαφώς αλλά τουλάχιστον παίρνουμε. Κι έτσι όταν διαβάζω τα προβλήματα που έχουν γονείς σαν εσάς, ντρέπομαι που υπάρχουν φορές που γκρινιάζω. Είστε αξιοθαύμαστοι και οι δύο για τη δουλειά που κάνετε με τα παιδιά σας. Εύχομαι πραγματικά η κατάσταση αυτή να αλλάξει όσο πιο σύντομα γίνεται. Εντωμεταξύ, χαίρομαι κι εγώ να μαθαίνω να τα νέα σας και περιμένω τις ιδέες σας για εύκολα και ανέξοδα παιχνίδια και βόλτες!
Να’ σαι καλά και κουράγιο!

🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

θα ήθελα κι εγώ μία κομματάρα από το κέικ σοκολάτας της Αναστασίας Χριστοφ. …έτσι, για να πάνε κάτω τα φαρμάκια!

Πολύ ευχαρίστως villy μου, και δυο κομματάρες απ΄το κέϊκ σοκολάτας σε κερνάω γιατί όχι!!! Και σήμερα είναι σπέσιαλ με επικάλυψη άσπρης σοκολάτας!!!!

Να΄μαι κι εγώ!
Πρώτον η φωτογραφία του ποστακίου τα σπάει,απλά.
Θα μας πει αυτός που έκανε το σχόλιο πως θα πληρωθουν αυτά τα pampers που μας έχουν φτάσει όλους μας στην εξαθλίωση?

Υ.Γ.Κι αυτό το ”αδήριτη” με άφησε άφωνη έχω να πω!!
Να’σαι καλά Ε. μου,να τα λες έτσι έξω από τα δόντια,είσαι χείμαρρος σωστός.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: