γονείς με κολικούς

Θηλασμός…..the inconvenient truth!!

Posted on: May 23, 2011

Θηλασμός…..the inconvenient truth!!

Λοιπόν αυτό είναι ένα θέμα μεγάλο. Θέλω να πω τη δική μου ιστορία, την όχι και τόσο ευχάριστη πλευρά του θηλασμού:

Πριν γεννήσω είχα μια τεράστια πληροφόρηση σχετική με τους μήνες της εγκυμοσύνης, τι παθαίνει το σώμα σου, ποια συμπτώματα μπορεί να έχεις, που είναι ο τράχηλος, πως γεννάς φυσιολογικά, πως γεννάς με καισαρική, τι είναι η διαστολή, πως κάνεις επισκληρίδιο κλπ κλπ. Είχα γίνει ειδική! Τόση υπερβολική πληροφορία για μια σημαντική περίοδο της ζωής σου….μπράβο!

Με το θέμα του θηλασμού συστήθηκα όταν 7μιση μηνών πήγα σ’ ένα φαρμακείο της γειτονιάς να πάρω κάτι κι ο ευγενικός φαρμακοποιός θεώρησε σωστό να με πληροφορήσει λίγο άγαρμπα για το θέμα:

–          θα θηλάσεις?

–          Δεν ξέρω! Τι εννοείτε? Μάλλον

–          Τότε άργησες!

–          Γιατί?

–          Θα σου φτιάξω εγώ ένα ειδικό μείγμα που το φτιάχνουμε στα φαρμακεία για να το απλώνεις στο στήθος σου ώστε να ετοιμάσεις τις θηλές. Γιατί κορίτσι μου αν δεν το κάνεις αυτό θα υποφέρεις! Θα έπρεπε να το είχες ξεκινήσει νωρίτερα αλλά δεν πειράζει.

Εννοείται πως έφυγα τρέχοντας και δεν ξαναπάτησα σ’ αυτό το φαρμακείο όσο συμπαθής κι αν μου ήταν ο φαρμακοποιός μέχρι πρότινος. Συγκεκριμένα είχα σκεφτεί ‘’μα τι κακία ρε παιδί μου, μη δουν μια έγκυο! Τς..τς..τς!’’

Μετά το περιστατικό, τίποτα. Όλα καλά! Κανείς δε μπαίνει στον κόπο να σου χαλάσει το ορμονικό σου πάρτυ και να σε ενημερώσει για την άλλη πλευρά του νομίσματος.

Στα μαθήματα ανώδυνου λίγο πριν τη γέννα άρχισα να το ακούω όλο και πιο έντονα το θέμα:

–          το Λητώ που θα γεννήσετε είναι αυστηρά προσανατολισμένο στον μητρικό θηλασμό. Οι μαίες του θα σας βοηθήσουν τις πρώτες μέρες…κλπ κλπ

Πρώτη φορά στη ζωή μου που δεν έψαξα ένα θέμα σε βάθος και το πλήρωσα ακριβά. Η αλήθεια είναι ότι το θέμα θηλασμός είναι τόσο μεγάλο ακριβώς επειδή αν δεν είσαι τυχερή είναι ΤΡΟΜΕΡΑ ΔΥΣΚΟΛΟ έως ΑΦΟΡΗΤΟ. Ας γίνω συγκεκριμένη:

Μέρα μητρότητας 2η: Μέχρι στιγμής είχα αυτό που λένε πρωτόγαλα. Με είχαν ενημερώσει ότι κατά την τρίτη μέρα περίπου θα αρχίσει να ‘’κατεβαίνει το γάλα’’. Το ορμονικό πάρτυ που λέγαμε νωρίτερα με ώθησε βλακωδώς να πάρω την πρωτοβουλία να μειώσω τα παυσίπονα διότι ένιωθα μια χαρά. Είχα κάνει καισαρική να σημειωθεί. Έτσι λοιπόν με βρήκε το γάλα που άρχισε να κατεβαίνει. Ο πόνος ήταν απίστευτος, οι ορμόνες στα καλύτερά τους, ανέβασα πυρετό και η επιλόχεια κατάθλιψη με περίμενε στη γωνία. Ο Βilly the kid να προσπαθεί να βρει τον στόχο του ενώ με κρατούσαν από το ένα χέρι η γιατρός και από το άλλο η μαία. Εννοείται πως έκλαιγα απαρηγόρητη για το κακό που με βρήκε το οποίο δεν ήξερα πως να περιγράψω!! Έτυχε δε, να είμαι και μόνη εκείνη τη στιγμή γιατί δεν είχε προλάβει να ‘ρθει κανείς ακόμη. Περνά αυτή η μέρα, βάζω μυαλό, συνεχίζω τα παυσίπονα και έχω την λανθασμένη εντύπωση ότι εγώ τώρα θα θηλάσω και το μωρό θα χορτάσει!

Αμ δε!

Οι νύχτες μου φαινόταν ατελείωτες διότι κάθε μία με μιάμιση ώρα άκουγα από το βάθος του διαδρόμου τα ροδάκια από το κουνάκι κι ένα μωρό να κλαίει. Όσο το κλάμα πλησίαζε έλεγα ‘’δε μπορεί, τελευταίο δωμάτιο είμαι! Κάπου θα στρίψει’’. Αλλά όχι! Το κλάμα ήταν του Βασίλη! Εξουθενωμένη έλεγα στην προσανατολισμένη-στο-θηλασμό μαία ‘’μα δεν αντέχω! Θήλασε πριν μια ώρα!’’ και μου απαντούσε ‘’τι να κάνουμε είναι μεγάλο παιδί, πεινάει’’.

Είχα ενημερώσει τις μαίες ότι πονούσα κάθε φορά που θήλαζα και τις ρωτούσα αν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Η απάντηση κάθε φορά μετά από μία μίνι εξέταση του στήθους ήταν ‘’μια χαρά είστε! Όλες οι μάνες μπορούν να θηλάσουν! Υπομονή θέλει! Έτσι είναι στην αρχή’’. Τις ρώτησα εάν είναι καλό να δοκιμάσω τις ψεύτικες θηλές από σιλικόνη αλλά μου είπαν πως αυτές είναι για τις γυναίκες που δεν έχουν ρώγες και θα είναι χειρότερα για μένα.

Έτσι φτάσαμε στην 5η μέρα στο σπίτι. Ίδια ιστορία, πόνος, κάθε 2 ώρες προσπάθεια κλπ κλπ. Αρχίσαμε εννοείται να δίνουμε και έξτρα γάλα διότι το παιδί πεινούσε κι εγώ πονούσα!

Στην κλινική οι μαίες μου έδωσαν μία άχρηστη αλοιφή που προφανώς βοηθά και ανακουφίζει μόνο εκείνες που θηλάζουν χωρίς πρόβλημα. Εμένα δε με βοήθησε καθόλου.  Έκανα ότι μου έλεγαν, πλενόμουν σχολαστικά πριν και μετά τον θηλασμό, έβαζα και την κρέμα αλλά τίποτα. Μια εβδομάδα μετά, φτάσαμε στο υπέροχο σημείο, το στήθος μου να έχει πλέον πληγή, ανατριχιαστικό το ξέρω αλλά πρέπει να το πω, να τρέχει αίμα και κάθε φορά που ερχόταν η ώρα του μαρτυρίου μου (=θηλασμός) να σφίγγω ένα μαξιλάρι ή το χέρι του άνδρα μου μέχρι να πάρει θέση ο Βασίλης, φυσικά συνοδεία κλάματος και τσιρίδων. Η λύση που μας πρότειναν οι μαίες και το μαιευτήριο είναι ποια λέτε??? Καλά αυτό είναι το καλύτερο: Όταν έχεις τέτοιες πληγές στο στήθος θεραπεία ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! Για φάρμακο σου προτείνουν να βάλεις πάνω στις πληγές αλατόνερο ή οινόπνευμα και να κυκλοφορείς στο σπίτι topless μέχρι να κλείσουν! Οι οποίες φυσικά δεν κλείνουν ποτέ αφού συνεχίζεις να θηλάζεις. Α, και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να σταματήσεις να θηλάζεις. Είπαμε κοπελιά, ο θηλασμός θέλει υπομονή! Όταν το άκουσα αυτό έπαθα υστερία. Ρώτησα όμως όσο πιο ευγενικά μπορούσα: ‘’θέλετε να μου πείτε ότι το 2011 που γεννάς με καισαρική χωρίς να καταλάβεις το παραμικρό, που γίνεται μεταμόσχευση καρδιάς, οι πληγές στο στήθος από τον θηλασμό ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΦΑΡΜΑΚΟ?????’’ Και η απάντηση: ‘’σας είπαμε το φάρμακο, αλατόνερο και οινόπνευμα’’.    ΚΑΙ ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ!! ΕΛΕΟΣ!

Εκεί κάπου κι ο μπαμπάς δεν άντεξε και πήρε την γυναικολόγο και τη μαία μας οι οποίες φυσικά ήταν κατηγορηματικές: όταν φτάνει σε τέτοιο σημείο η μάνα να κλαίει πάνω από το παιδί που θηλάζει, μόνο κακό μπορεί να κάνει και κανένα καλό. Επίσης, και αυτό το δεύτερο το επιβεβαίωσε και ο παιδίατρός μας, τα γάλατα σκόνη για τα νεογέννητα πλέον υποκαθιστούν τα θρεπτικά συστατικά του μητρικού γάλακτος σχεδόν εξολοκλήρου. Ο θηλασμός ουσιαστικά συνιστάται και θα συνεχίσει να συνιστάται για την ιδιαίτερη και μοναδική επαφή που αποκτά η μάνα με το παιδί που θηλάζει. Όταν όμως φτάνουμε σε τέτοια σημεία πρέπει να διακόπτεται. Μου πρότειναν να δοκιμάσω τις θηλές από σιλικόνη μήπως και το σώσω και είπα να κάνω μια ύστατη προσπάθεια για να μην παραδοθώ έτσι.

Αυτές οι θηλές με βοήθησαν και συνέχισα να θηλάζω, πάντα βέβαια με συμπλήρωμα ξένο γάλα. Βέβαια η σκλαβιά του θηλασμού είναι μεγάλη, κι όταν πρέπει να αποστειρώνεις και τις ψεύτικες θηλές εκτός από τα μπιμπερό είναι ένα πρόσθετο βάρος.  Κατάφερα να το συνεχίσω μέχρι 5,5 μηνών μειώνοντας σταδιακά τα γεύματα εννοείται γιατί στους 3μιση μήνες επέστρεψα στη δουλειά. Ναι, όταν δεν είχα πια τους πόνους, μου φαινόταν εξαιρετική εμπειρία, πραγματικό δώρο. Αλλά δε μπορώ να ξεχάσω ποτέ αυτό που πέρασα, δυστυχώς τρέμω στην σκέψη του θηλασμού.

Θέλω να καταλήξω στο εξής: εννοείται πως είναι καλό να θηλάζεις. Εννοείται πως πρέπει να το δοκιμάσεις, ειδικά αν οι συνθήκες βοηθούν. Όμως δεν είναι καθόλου μα καθόλου κακό να μην θηλάσεις. Δεν πειράζει αν δεν θηλάσεις, δεν θα αρρωσταίνει το παιδί σου συνέχεια, αυτά είναι μεσαιωνικές αντιλήψεις που κατάφεραν να επιβιώσουν μέχρι σήμερα χάρη σε στενόμυαλους ανθρώπους. Πρέπει επιτέλους κάποιος να το πει αυτό το ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ. Είναι ένα θέμα ταμπού για το οποίο όλοι έχουν άποψη, την ίδια άποψη, και κανείς μα κανείς δε ρωτά τη γνώμη της μάνας που δεν μπόρεσε να θηλάσει. Την αφήνουν να συγχωρέσει μόνη της τον εαυτό της για το κακό που έκανε ενώ στην πραγματικότητα είναι απολύτως φυσιολογικό το να ΜΗΝ θηλάσεις αν δε μπορέσεις.

Εν κατακλείδι: Προσπαθήστε να θηλάσετε. Αν μπορέσετε θα είναι υπέροχα, αν όχι θα είναι επίσης υπέροχα!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: