γονείς με κολικούς

Ζωγραφίζοντας με τον γιο μου

Posted on: May 9, 2011

Οι μπαμπάδες εκδηλώνονται!!!

Ζωγραφίζοντας με τον γιο μου,  του Χρήστου Παπαναστασίου

Με νερομπογιές. Ευτυχώς τα βρήκα όλα έτοιμα αφού το έργο της γνωριμίας του πιτσιρικά με τα υλικά (πινέλα με τα οποία δεν πρέπει να βγάλουμε κανά μάτι), μπογιές, οι οποίες λερώνουν, ποτηρόνερο για ξέβγαλμα, που δεν πρέπει να χυθεί) το είχε αναλάβει η σύζυγος. Με κέρδος την απιστευταπίθανη έκφραση του μικρού σε οτιδήποτε είναι καινούργιο για αυτόν, αυτονόητο για μας.

Όταν μπήκα σπίτι εκείνο το βράδυ από τη δουλειά, ο μικρός με περίμενε να ζωγραφίσουμε παρέα.

Δηλαδή να μοιραστεί μαζί μου την καινούργια του ανακάλυψη με μια λαχτάρα που είναι τόσο παλιά και τόσο καινούργια όσο ο ήλιος κάθε πρωί.

Η παλέτα, το μπλοκ με το σκληρό χαρτί και το ποτήρι με δυο τρία πινέλα ήδη βυθισμένα σε ένα γκρι υγρό με πήγαν μια τσάρκα στο νηπιαγωγείο το 1975.

Φατσούλα φεγγάρι, φωνή πηγή “έεεεεεεεελα μπαμπάάάάά να γιωγαφίχχχχιουμε”, ντουσάκι γρήγορο, φόρμα αθλητική, μπλούζα άσπρη – για να φαίνονται μετά οι πιτσιλιές και να τσατίζεται η μαμά – γονατίζω δίπλα του και σαλπάρουμε σε ονειρο – νερο – χώρες.

Μου διαλέγει, επιβάλλει πινέλο. Χοντρό, ότι πρέπει για αρχάριους. Είναι δίπλα μου, ένα κλικ μπροστά μου. Γέρνω λίγο προκειμένου να βλέπω μόνο την πλατούλα του και το πίσω μέρος του κεφαλιού του.

Σβερκάκι βελούδο, μυρωδιά πρόκληση, φιλί από αξύριστα απανωχείλια, τσουπ αμέσως κοκκινίζει αλλά δεν τον πειράζει, και εγώ κάνω την ένοχη πάπια.

–         «Να έτχχχι γίνεται…» μου τσαλαβουτάει το πινέλο στο νερό και σχεδόν αστράγγιχτο το πασαλείβει στο μαύρο.

–         «Νεστοράκι να σφουγγίζεις καλά το πινέλο, να έτσι για να μην είναι αραιή η μπογιά…» η δασκαλίστικη εξουσιαστική φωνή πατρός που τσακίστικε στην top απάντηση όλων των αγοριών 3+:

–         «Όοοοοοοοοοοοοοοοοοοχχιιιιιιιιιιιιιιιιι»… και συνεχίζει να ανακατεύει οχτακόσα μέρη νερού με μισό μέρος μαύρης μπογιάς πρωτοπασαλείβοντας με ύφος εμβριθές το πρώην λευκό χαρτί. Αρχικά με ανησυχεί η εμμονή του στο pitch black αλλά η Νατάσσα με καθησυχάζει, αφού  – λέει – στην αρχή τους εντυπωσιάζει αυτό το χρώμα…

–         «τώα εώ κάνω μια θάλασχχχχια…»

–         «Γκρι θάλασσα βρε αγάπη μου;;;»

–         «Ναι» συνοδευμένο με καταφατική κλίση του κεφαλιού. Αποτέλεσμα και άλλο σβερκάκι, φιλί, κοκκίνισμα, ένοχη πάπια κλπ…

Τον αφήνω να κάνει το γούστο του και να ανακατεύει ότι θέλει με όσο νερό θέλει. Κάθε πινελιά συνοδεύτεται με δήλωση και είναι μια ανατροπή σε όσα γνωρίζει ο μέσος άνθρωπος στη σχέση χρωμάτων, πραγμάτων και σχημάτων: καφέ θάλασσα, μωβ λιμνούλες (μέσα στη θάλασσα), κόκκινες χελώνες και το κυριότερο, πρασινομουσταρδής επίπεδος ήλιος. Εγώ τρέχω με το πινέλο από πίσω του να μαζεύω τις αισθητικές ανορθογραφίες αλλά είναι μάταιο. Άσε που ο πιτσιρικάς τις λερώνει λες και αντιλαμβάνεται ότι ΔΕΝ ζωγραφίζω μαζί του, αλλά διορθώνω κάτι που δεν μπορεί να είναι λάθος. Το ικανοποιημένο ύφος του μετά από κάθε πινελιά αλλά και κάτι άλλο που δεν το έχω προσδιορίσει ακόμα, με πείθει ότι έχει δίκιο. Αφήνομαι ολότελα στην αντίληψή του και το χαρτί γεμίζει λαβύρινθους και νέα χρώματα, από αυτά που δεν επαναλαμβάνονται. Βυθίζομαι στον μικρόκοσμο που σχηματοποιείται, γίνομαι έντομο που χώνεται στις «πέτρες», τους «θάμνους» και στα διαδρομάκια, ο μικρός δίπλα μου συμφωνεί πλέον με τις επιλογές και συντονιζόμαστε για πολύ ώρα. Με ρωτά ποιο χρώμα θα βάλω, του λέω, με κοπιάρει, κολλακεύομαι, μετά προτείνει, τον κοπιάρω, κολακεύεται συνεχίζουμε γονατιστός εγώ, όρθιος εκείνος δίπλα μου, στο ραδιόφωνο παίζει Μελωδία…

Στόχος; Να μην μείνει σημείο του χαρτιού άσπρο.

Κάποτε το «έργο» τελειώνει και «γράφουμε» τα ονόματά μας, ενώ το αφαιρούμε από το μπλοκ, το κρεμάμε στο γείσο του τζακιού για να στεγνώσει…

«Κιάάάάάλλλοοοοο» προστάζει – ευτυχώς – αλλάζω το νερό, βρίσκουμε μια νέα σελίδα και το πινέλο στριφογυρίζει σα σφουγγαρίστρα έτοιμη να καθαρίσει τα πάντα με χρώμα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

γράψε το mail σου και θα λαμβάνεις τα posts πριβέ ;-)

Join 1,651 other followers

Με φωνάζουνε Τζίνι

Με φωνάζουνε Τζίνι

Kill Bill

Ιστορία γέννας Μέρος 1ο

Ιστορία γέννας Μέρος 2ο

Πρόγραμμα βρέφους: The Baby Daily!

happy baby daily

λίστα εγκυμοσύνης

οι τύποι της μαμάς

ωραία ήταν στις γειτονιές!!

Ψηφιακές Γειτονιές

κάνε τη ζωή σου εύκολη!

μπαμ! πρωτότυπα διαφορετικά προσκλητήρια

μπαμ! προσκλητήρια γάμου - βάπτισης

ένα ίσον κανένα???…δε νομίζω! η απάντηση μιας μαμάς με 3 παιδιά:

ένα ίσον κανένα??? ..δε νομίζω….

σου προτείνω να διαβάσεις:

μπεμπάκο! του Χρήστου Παπαναστασίου

ημερολόγιο εγκυμοσύνης από έναν μπαμπά!

%d bloggers like this: